Lisolidus zei:
Niet gemakkelijk é
Het verschil zit hem in perspectief, dat van insider of outsider. Een superfan van FC Antwerp kan ook nooit ten volle uitleggen waarom FC Antwerp de beste ploeg is. Een medefan zal dit begrijpen, een fan van een andere ploeg of iemand die geen voetbal volgt, kan dit niet.
Je kan wel veel uitleggen waarom Antwerp je lievelingsploeg is: omdat je die ploeg al volgt van als je klein bent, omdat je er zoveel goeie herinneringen aan hebt van te gaan kijken naar de matchen, omdat die fanclub jouw vrienden zijn, etc. etc.
En je kan ook perfect uitleggen wat voetbal is: een bal, schoppen ertegen, in de tegenstander zijn net, 11 man per ploeg, etc...
dat Antwerp de BESTE ploeg is, volgt geenszins uit het feit dat het je lievelinsploeg is trouwens, dus daar gebruik je in mijn opinie het verkeerde word. Het kan de slechtste ploeg zijn van de competitive en toch je lievelingsploeg zijn.
Jij kan God niet uitleggen. Je kan zelfs het spelletje 'geloven' niet uitleggen zodanig dat ik het begrijp...
Ik sta niet direct met mijn mond vol tanden: ik wou dat mijn leerlingen meer van deze vragen stelden
- Ik beschrijf God als positief omdat ik Hem positief ervaar. Noem het conditionering. Maar zelfs in het negatieve is Hij aanwezig. Die kinderen die jammerlijk naar het tehuis worden gebracht, krijgen een nieuwe kans en de moeder kan de situatie verbeteren. Het kind dat sterft aan kanker zal omringd worden door een familie die haar mist. Sorry, maar ik ben nogal optimistisch ingesteld en probeer steeds het beste uit een situatie te halen.
Ik zie het eerder als volgt:
- Jij ziet vanalles wat goed is in de wereld en je geeft dat de naam God, je plakt daar het word God op.
- Je ziet alles wat negatief gebeurt in de wereld en kijkt welke positieve zaken rond dat negatieve gebeuren en je noemt dat eveneens God.
- Het negatieve zelf is dan onze Eigen schuld (onze eigen wil die we (dank u lieve God) gekregen hebben van God). Hoe je kinderkanker daarmee kan uitleggen als eigen schuld dikke bult, weet ik niet maar soit...
God bestaat niet om te zorgen voor die goede dingen,
God wordt door jou gemaakt/uitgevonden om datgene waar jij het die naam aangeeft te benoemen.
- Het probleem is dat ik me met mijn geestesoog niets kan voorstellen bij God. Is het een man / vrouw / blank / gekleurd / benen / armen / tentakels / ... geen flauw idee. Dat doet er ook niet toe. Ik geloof wel in een werkelijkheid buiten deze werkelijkheid, een soort goddelijke dimensie om het te simplificeren. Ik geloof niet dat God als een deus ex machina ingrijpt, maar dat wij Hem werkzaam kunnen maken in de werkelijkheid door daden van naastenliefde, de mens heeft een soort brugfunctie.
Je zegt dat je aannemelijke aanwijzingen hebt voor de zaken waarin je gelooft.
Welke aannemelijke aanwijzing heb je om te stellen dat er een werkelijkheid bestaat buiten deze werkelijkheid.
Dat lijkt me trouwens een contradiction in terminis te zijn: een werkelijkheid die niet in deze werkelijkheid bestaat... hoe precies is dat dan een werkelijkheid? Wederom woordspielerei die voor de normale mens zoals ik (die nochthans niet dom is) onbegrijpelijk is.
- Tuurlijk, iedereen kan die daden stellen, moet je niet gelovig voor zijn. Heb ik dat geïmpliceerd?
Nee, heb je nergens geïmpliceerd, maar dat betekent dus dat goede daden en moraliteit alvast niet binnen het domein van religie hoeven te vallen.
- De Achilleshiel: als God zo goed, machtig en wijs is, waarom is er dan kwaad? Dit is op zich een aparte discussie waard. Om naar de conclusie van de theologie te springen: omdat de mens vrijheid heeft, het is de mens die in staat is tot zonden. En zelfs in die gebeurtenissen kan men hoop en liefde bij elkaar vinden. Soms is geloof het enige wat u door die periode heen sleept.
Dat religie en geloof je door moeilijke periodes sleept, kan ik best aannemen.
Maar dat zegt niks over het waarheidsgehalte.
Het feit dat het leuk zou zijn als de hemel bestond, zegt niks over het feit dat die ook echt bestaat, maar inderdaad, veel mensen zouden niet gelukkig kunnen zijn met het idee (en ik zou zeggen, meest plausibele idee) dat er na de dood niks is.
- Dit is niet mijn visie, maar die van redelijk wat geëduceerde gelovigen. Of ik er een beter persoon door ben weet ik niet, ik kan mezelf niet spiegelen aan een ongelovige variant van mezelf. Ik ben er wel gelukkiger door. Ik heb atheïstisch proberen denken, maar dat lukte me niet. In mijn geloof vind ik betekenis die ik in het atheïsme niet vind.
Je zal inderdaad geen betekenis in atheism vinden.
Ik ga dan ook niet op zoek naar betekenis, mijn opinie is trouwens dat er geen betekenis IS in het leven. Zin of betekenis is gewoon geen eigenschap van het leven.
Het is alsof je zou vragen hoeveel kilo een driehoek weegt. gewicht/massa is geen eigenschap van een driehoek. Je kan de omtrek, de oppervlakte, de graden van de hoeken etc. meten, maar gewicht/massa is geen eigenschap.
Net zo is volgens mij zin/betekenis geen eigenschap van het leven. En het feit dat dat idee je misschien niet leuk zou vinden of niet bevalt, zegt niks over het feit dat het zo zou zijn of niet.
En als het leven wél een betekenis of zin heeft, dan is er geen enkele aannemelijke aanwijzing om eender welke invulling van eender welke religie te prefereren op dat vlak.
Het is zoals je zegt: het is puur een gevoel dat je hebt en je kan het niet onder woorden brengen... Godsdienstleerkracht moet dan wel een heel moeilijk beroep zijn...
- Rare formulering: als je denkt dat God bestaat dan geloof je erin. Welk gevolg je daaraan koppelt, is een persoonlijke zaak.
- Het is een interpretatie- of ervaringsverschil tussen u en mij.
- Omdat God, JHWH, en Allah drie verschillende godsbeelden zijn.
Het spijt me dat je niet veel concreets ziet. Ik heb mijn best gedaan. Besef wel dat het zeer moeilijk is om het fenomeen onder woorden te krijgen. Het gaat over een gevoel dat ik heb, dat ik rationeel tracht te analyseren en in mooie woorden verpak met als gevolg een zekere mate van woordengoochelarij.