Archief - Religie topic

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Bent u gelovig?


  • Totaal aantal stemmers
    377
  • Opiniepeiling gesloten.

Karre

Legacy Member
Hiapoe zei:
OK. Dan is iedereen spiritueel en wil het alles en niks zeggen.

Ik bedoel maar: wat is het verschil tussen een spiritueel iemand en een zogezegd niet-spiritueel iemand?

Maar het is toch geen schakelaar die aan of uit gezet wordt bij de geboorte van iemand. Spiritualiteit zal bij iedereen wel aanwezig zijn. Hetgeen dat tussen personen kan verschillen is de mate hoe zij spiritualiteit ervaren.

Soals

Legacy Member
alinea1: de bewering dat de bijbel uit de ME anders is dan die van nu, zou ik graag gestaafd zien door bewijzen. Het is wel waar dat sommige hun bijbel aangepast hebben (bijv om de 3-eenheid te ondersteunen), maar de bronteksten zijn er nog en die aanpassingen kunnen dus gecorrigeerd worden.
Dat de KK dingen gaat herinterpreteren daar zou ik ook niet van verschieten. Daar zijn ze goed in (zie bijv de feestdagen die van heidens naar christelijk zijn omgetoverd). Maar dat ze het doen, maakt het nog niet correct.

Kan je makkelijk zelf opzoeken - De Bijbel is meermaals vertaald geweest. In die zin hebben vertalers telke malen een eigen interpretatie van de tekst er op na gehouden. Rechtstreeks vertalen is praktisch onmogelijk en sommige zaken dienen hergeformuleerd te worden ten dienste van de leesbaarheid. Dat geschriften door constante aanpassing veranderen qua inhoud is wetenschappelijke consensus. Zo is de bijbel meermaals vertaald geweest om in het 'eigen kraam' te passen - zie bv. Statenbijbel (die tegenwoordig enkel nog gebruikt wordt in zeer traditionele kringen). Op heden worden anderen, meer actuele versies gebruikt in diensten (in Nederland). Alleen al eens kijken hoeveel verschillende versies er bestaan van 'de Bijbel' laat ons tot de vaststelling komen dat deze verschillen van elkaar. Er zijn Bijbels die gebruikt worden in conservatieve kringen en Bijbels die gebruikt worden in meer liberale kringen - elk met hun eigen verschillen en nadrukken.

alinea 2: je kan jezelf noemen wat je wil, maar daarom ben je het niet. Zoals je zelf zegt is dat de moderne versie en verschilt ze van de traditionele. De moderne versie gaat er van uit dat god (en zijn wetten) zich moeten aanpassen aan de mens. De tradionele dat mensen zich moeten schikken naar god.
De vraag is: als religie te maken heeft met Godsdienst (of het aanbidden van God als een opperwezen = hoger dan ons) welke zienswijze de correcte is (objectief gezien)

Net dat is wél de reden. Je kan jezelf noemen wat je wil - andere mensen kunnen akkoord gaan met jouw visie en zich daar bij aansluiten. Zo zien we op heden dat er alsmaar meer kleine religieuze stromingen ontstaan. Extreme vormen vinden we in scientology en bv. de Westboro Baptist Church. Afscheidingen die zelf bepalen wat voor hen belangrijk is en zich daarmee deels afscheuren van de moederreligie. Naast de oerconservatieve 'bijna sektes' die ik hier opsom, zijn er ook meer liberale stromingen van het christendom in een dergelijke categorie. Deze kunnen allemaal iet- of- wat binnen een Christelijk spectrum geplaatst worden. Anders dan in het verleden waar er maar één stroming geduld werd.

En om op je vraag te antwoorden - er is geen 'correcte' wijze aangezien iedereen een eigen draai en interpretatie kan geven aan de zaken die neergeschreven staan in de Bijbel. Religie is niet objectief maar een subjectief ingevuld gegeven.

alinea 3: neen, dan ben je fan van het WK, maar geen voetbalfan.
en wat haal je hier de wetenschap bij?

Voor mij ben je dan evengoed voetbalfan. En zoals ik hier mooi aantoon, verschillen we van mening hierin. Ik haal er wetenschap bij aangezien je nooit met een 100% sluitend antwoord mijn 'mening/visie' omtrent het al dan niet voetbalfan- zijnde kan weerleggen. Net hetzelfde bij religie - de Katholieke Kerk zegt 'dit', een andere stroming binnen het Christendom zegt 'dat'. De één weerlegt de standpunten van de ander met een eigen interpretatie van een bepaalde hoofdstuk of term in de Bijbel bv. Hetzelfde wordt gedaan langs andere kant. Uiteindelijk komt er geen oplossing aangezien beiden een eigen interpretatie hebben van hetzelfde concept. Religie is geen wetenschap, dus kunnen er ook geen wetenschappelijke studies gedaan worden naar de 'waarheid' binnen dergelijke discussies. Jij kan niet met een sluitend antwoord weerleggen waarom iemand die enkel naar het WK kijkt géén voetbalfan is. Ik zeg dat zo iemand wél een voetbalfan is aangezien dit zo is binnen mijn referentiekader.

Tonerider

Legacy Member
Soals zei:
Kan je makkelijk zelf opzoeken - De Bijbel is meermaals vertaald geweest. In die zin hebben vertalers telke malen een eigen interpretatie van de tekst er op na gehouden. Rechtstreeks vertalen is praktisch onmogelijk en sommige zaken dienen hergeformuleerd te worden ten dienste van de leesbaarheid. Dat geschriften door constante aanpassing veranderen qua inhoud is wetenschappelijke consensus. Zo is de bijbel meermaals vertaald geweest om in het 'eigen kraam' te passen - zie bv. Statenbijbel (die tegenwoordig enkel nog gebruikt wordt in zeer traditionele kringen). Op heden worden anderen, meer actuele versies gebruikt in diensten (in Nederland). Alleen al eens kijken hoeveel verschillende versies er bestaan van 'de Bijbel' laat ons tot de vaststelling komen dat deze verschillen van elkaar. Er zijn Bijbels die gebruikt worden in conservatieve kringen en Bijbels die gebruikt worden in meer liberale kringen - elk met hun eigen verschillen en nadrukken.



Net dat is wél de reden. Je kan jezelf noemen wat je wil - andere mensen kunnen akkoord gaan met jouw visie en zich daar bij aansluiten. Zo zien we op heden dat er alsmaar meer kleine religieuze stromingen ontstaan. Extreme vormen vinden we in scientology en bv. de Westboro Baptist Church. Afscheidingen die zelf bepalen wat voor hen belangrijk is en zich daarmee deels afscheuren van de moederreligie. Naast de oerconservatieve 'bijna sektes' die ik hier opsom, zijn er ook meer liberale stromingen van het christendom in een dergelijke categorie. Deze kunnen allemaal iet- of- wat binnen een Christelijk spectrum geplaatst worden. Anders dan in het verleden waar er maar één stroming geduld werd.

En om op je vraag te antwoorden - er is geen 'correcte' wijze aangezien iedereen een eigen draai en interpretatie kan geven aan de zaken die neergeschreven staan in de Bijbel. Religie is niet objectief maar een subjectief ingevuld gegeven.



Voor mij ben je dan evengoed voetbalfan. En zoals ik hier mooi aantoon, verschillen we van mening hierin. Ik haal er wetenschap bij aangezien je nooit met een 100% sluitend antwoord mijn 'mening/visie' omtrent het al dan niet voetbalfan- zijnde kan weerleggen. Net hetzelfde bij religie - de Katholieke Kerk zegt 'dit', een andere stroming binnen het Christendom zegt 'dat'. De één weerlegt de standpunten van de ander met een eigen interpretatie van een bepaalde hoofdstuk of term in de Bijbel bv. Hetzelfde wordt gedaan langs andere kant. Uiteindelijk komt er geen oplossing aangezien beiden een eigen interpretatie hebben van hetzelfde concept. Religie is geen wetenschap, dus kunnen er ook geen wetenschappelijke studies gedaan worden naar de 'waarheid' binnen dergelijke discussies. Jij kan niet met een sluitend antwoord weerleggen waarom iemand die enkel naar het WK kijkt géén voetbalfan is. Ik zeg dat zo iemand wél een voetbalfan is aangezien dit zo is binnen mijn referentiekader.
alinea 1: zoals ik al zei bestaan er genoeg basisteksten en , manuscripten en zelfs fragmenten teruggaande naar de tweede E wwaraan men vertalingen kan vergelijken. Doe nazoekwerk en je haalt de goede vertalingen er wel uit.

alinea 2 ondersteunt net wat ik zeg. Je kan niet meer zeggen : 'ik ben katholiek.' Je gaat deel worden van een afscheiding of andere stroming.

Alinea3: in elke bijbel vind je Jezus zienswijze over echtscheiding letterlijk terug. Alsook zijn houding tov politiek en oorlog. Het is waar: sommige leerstellingen in de bijbel hangen van je interpretatie af, maar de meeste gedragsregels zijn in heel duidelijke taal beschreve en vind je in alle bijbels terug.

Alinea 4 Simpel bewijs: mezelf. Vraag aan mn vrienden of ik voetbalfan ben en ze lachen u vierkant uit. Tonerider en sport gaan niet samen. Maar naar een WK durf ik wel kijken (toch de laatste wedstrijden). Maar vraag me niets over de regels en zeker niets over de spelers. Dus neen, ik ben geen voetbalfan en niemand die me kent zou dat durven beweren.

Soals

Legacy Member
Tonerider zei:
alinea 1: zoals ik al zei bestaan er genoeg basisteksten en , manuscripten en zelfs fragmenten teruggaande naar de tweede E wwaraan men vertalingen kan vergelijken. Doe nazoekwerk en je haalt de goede vertalingen er wel uit.

Zelfs van elk 'origineel' evangelie bestaan meerdere versies. De basisteksten werden vastgelegd in een aantal concilies in de vroege beginjaren van de kerk. Al in de vroege kerk waren er namelijk al een overvloed aan afsplitsingen met elk hun eigen 'pad'. De 'goede' vertalingen bestaan niet aangezien ze allemaal een eigen interpretatie geven aan de Bijbel. De ene tekst zal gebruikt worden in meer conservatieve middens, de ander in meer liberale. Al naargelang het in het eigen kraam past. Dat heb ik al in vorige posts vermeld en geeft hier sluitend antwoord. Een 'goede' vertaling van de Bijbel bestaat niet omdat dat een subjectief gegeven is m.a.w. voor iedereen anders.

alinea 2 ondersteunt net wat ik zeg. Je kan niet meer zeggen : 'ik ben katholiek.' Je gaat deel worden van een afscheiding of andere stroming.

Dat ondersteunt dat helemaal niet. Iedereen kan zeggen 'ik ben christelijk' en een eigen gemeenschap vormen. Je wordt inderdaad deel van een eigen afscheiding of stroming, maar je kan altijd blijven zeggen dat je christelijk handelt, leeft, doet, ... Daar kan je niets tegenin brengen - er zijn genoeg voorbeelden in de wereld die dit punt aantonen.

Alinea3: in elke bijbel vind je Jezus zienswijze over echtscheiding letterlijk terug. Alsook zijn houding tov politiek en oorlog. Het is waar: sommige leerstellingen in de bijbel hangen van je interpretatie af, maar de meeste gedragsregels zijn in heel duidelijke taal beschreve en vind je in alle bijbels terug.

Niet alle evangelies zijn even sluitend over het verbod op echtscheiding. In het evangelie volgens Mattheüs staat bv. dat je gerust mag scheiden indien je partner een 'misstap' heeft begaan. Kortom - binnen de Bijbel zijn er tegenstrijdige beweringen omtrent echtscheiding en er is een meervoud aan interpretaties mogelijk.

Alinea 4 Simpel bewijs: mezelf. Vraag aan mn vrienden of ik voetbalfan ben en ze lachen u vierkant uit. Tonerider en sport gaan niet samen. Maar naar een WK durf ik wel kijken (toch de laatste wedstrijden). Maar vraag me niets over de regels en zeker niets over de spelers. Dus neen, ik ben geen voetbalfan en niemand die me kent zou dat durven beweren.

Ik vind persoonlijk mensen die naar het WK kijken wél voetbalfan. En ik ben niet de enigste. Voila, mijn punt is bewezen.

Tonerider

Legacy Member
Soals zei:
Dat ondersteunt dat helemaal niet. Iedereen kan zeggen 'ik ben christelijk' en een eigen gemeenschap vormen. Je wordt inderdaad deel van een eigen afscheiding of stroming, maar je kan altijd blijven zeggen dat je christelijk handelt, leeft, doet, ... Daar kan je niets tegenin brengen - er zijn genoeg voorbeelden in de wereld die dit punt aantonen.
Maar nu speel je vals. In heel mijn betoog ging het erover dat iemand zegt dat hij Katholiek is. Dat was mijn beginargumentatie waar jij op hebt gereageerd. Nu breid je de boel enorm uit door 'christelijk' te zeggen. Christelijk is geen specifieke religie. Alle katholieken zijn christelijk, maar niet alle christenen zijn katholiek.Als je al heel de tijd christelijk in gedachte had, dan ga ik akkoord dat iemand de stroming zoekt die bij zijn gedragsregels aanleunt of ze toelaat. Maar nogmaals: in de beginargumentatie was het dat je bij een specifieke religie was en dat je dan vind dat ze je maar moeten toelaten ook al leef je niet volgens hun normen.

Niet alle evangelies zijn even sluitend over het verbod op echtscheiding. In het evangelie volgens Mattheüs staat bv. dat je gerust mag scheiden indien je partner een 'misstap' heeft begaan. Kortom - binnen de Bijbel zijn er tegenstrijdige beweringen omtrent echtscheiding en er is een meervoud aan interpretaties mogelijk.
Yep, dat is de regel die je in alle vertalingen zal terugvinden. Jezus laat enkel echtscheidiing toe (met de mogelijkheid om te hertrouwen) indien er hoererij bij te pas kwam. En neen, er zijn geen tegenstrijdige beweringen ivm echtscheidingen in de bijbel. Heel de bijbel leert dat God echtscheidingen haat, want hij is de insteller van het huwelijk (man en vrouw zullen 1 vlees zijn, dus niet te scheiden - genesis verslag). De enige natuurlijke beëindiging van het huwelijk is de dood. Dan is men ook vrij te hertrouwen.
In principe zou je je daar dus -'als goede christen'- aan moeten aanpassen.
Ik vind persoonlijk mensen die naar het WK kijken wél voetbalfan. En ik ben niet de enigste. Voila, mijn punt is bewezen.
Wat uw standpunt is, maakt niet veel uit. Wat wel uitmaakt is hoe dat mensen die volgens die regel leven, zichzelf beschouwen en hoe je dit op een (wetenschappelijke) manier zou categoriseren (wat je zelf eerder ook aangaf).
Zoek misschien eens de betekenis van fan op in een encyclopedie: dan vind je bijv. enthousiaste bewonderaar, freak, dweper, fanaat, liefhebber. Als iemand enkel naar het WK kijkt dan kan je hem moeilijk een enthousiaste bewonderaar of een fanaat van voetbal noemen.

Soals

Legacy Member
Tonerider zei:
Maar nu speel je vals. In heel mijn betoog ging het erover dat iemand zegt dat hij Katholiek is. Dat was mijn beginargumentatie waar jij op hebt gereageerd. Nu breid je de boel enorm uit door 'christelijk' te zeggen. Christelijk is geen specifieke religie. Alle katholieken zijn christelijk, maar niet alle christenen zijn katholiek.Als je al heel de tijd christelijk in gedachte had, dan ga ik akkoord dat iemand de stroming zoekt die bij zijn gedragsregels aanleunt of ze toelaat. Maar nogmaals: in de beginargumentatie was het dat je bij een specifieke religie was en dat je dan vind dat ze je maar moeten toelaten ook al leef je niet volgens hun normen.

Ik gaf reeds in mijn betogen een verbreding naar het 'Christelijk spectrum' aan. Dat jij dat verkeerd gelezen hebt kan je moeilijk afdoen als ik die 'vals gespeeld' heb. En het Christendom is wel degelijk een religie op zich - katholiek, protestants, orthodox, ... zijn maar stromingen binnen deze religie.

Yep, dat is de regel die je in alle vertalingen zal terugvinden. Jezus laat enkel echtscheidiing toe (met de mogelijkheid om te hertrouwen) indien er hoererij bij te pas kwam. En neen, er zijn geen tegenstrijdige beweringen ivm echtscheidingen in de bijbel. Heel de bijbel leert dat God echtscheidingen haat, want hij is de insteller van het huwelijk (man en vrouw zullen 1 vlees zijn, dus niet te scheiden - genesis verslag). De enige natuurlijke beëindiging van het huwelijk is de dood. Dan is men ook vrij te hertrouwen.
In principe zou je je daar dus -'als goede christen'- aan moeten aanpassen.

Die 'hoererij' kan in de toekomst vrijer geïnterpreteerd worden. Ik zie niet in wat een geloofsinstantie kan tegenhouden om dit te doen indien de vraag hier groot voor is. Net als het vrijer interpreteren van het Celibaat e.d.

Wat uw standpunt is, maakt niet veel uit. Wat wel uitmaakt is hoe dat mensen die volgens die regel leven, zichzelf beschouwen en hoe je dit op een (wetenschappelijke) manier zou categoriseren (wat je zelf eerder ook aangaf).
Zoek misschien eens de betekenis van fan op in een encyclopedie: dan vind je bijv. enthousiaste bewonderaar, freak, dweper, fanaat, liefhebber. Als iemand enkel naar het WK kijkt dan kan je hem moeilijk een enthousiaste bewonderaar of een fanaat van voetbal noemen.

Wat mijn standpunt is maakt wel degelijk uit aangezien we hier met een subject te definiëren begrip te maken hebben.
M.a.w. er bestaat bv. geen sluitende definitie van enthousiaste bewonderaar.

Enthousiast: Enthousiasme is een gemoedstoestand waarbij men zich levendig en uitgelaten gedraagt en een grote geestdrift en motivatie voor iets of iemand vertoont.

Bewonderen: Iemand of iets erg knap of goed of mooi vinden.

= geen objectief waar te nemen defenitie want - wat is levendig, uitgelaten, grote geestdrift, motivatie en hoe ga je dit vaststellen volgens wetenschappelijke methoden? - Enthousiasme.
= wat is knap, goed of mooi - dit zijn subjectief in te vullen begrippen aangezien deze mens- en contextafhankelijk zijn.

Conclusie: iedereen mag het woord voetbalfan zelf en subjectief invullen aangezien we geen sluitende bewijzen hebben wanneer iemand wel/geen voetbalfan is. Dit begrip is mens- en contextafhankelijk. I.v.m. het al dan niet lid zijn van het 'Christendom' kan je deze redenering doortrekken. Iemand kan zich perfect 'Christelijk' noemen wanneer hij/zij volgens hemzelf leeft als een lid van deze gemeenschap. Anderen kunnen een andere mening hebben, maar deze doet niets af van het eigen gevoel.

Conradus

Legacy Member
Tonerider zei:
Yep, dat is de regel die je in alle vertalingen zal terugvinden. Jezus laat enkel echtscheidiing toe (met de mogelijkheid om te hertrouwen) indien er hoererij bij te pas kwam. En neen, er zijn geen tegenstrijdige beweringen ivm echtscheidingen in de bijbel. Heel de bijbel leert dat God echtscheidingen haat, want hij is de insteller van het huwelijk (man en vrouw zullen 1 vlees zijn, dus niet te scheiden - genesis verslag). De enige natuurlijke beëindiging van het huwelijk is de dood. Dan is men ook vrij te hertrouwen.
In principe zou je je daar dus -'als goede christen'- aan moeten aanpassen.

Kerkelijk recht laat daarentegen heel wat meer echtscheidingen toe. Vooral in de Middeleeuwen kon je zeer makkelijk hertrouwen voor de Kerk.

Tonerider

Legacy Member
Conradus zei:
Kerkelijk recht laat daarentegen heel wat meer echtscheidingen toe. Vooral in de Middeleeuwen kon je zeer makkelijk hertrouwen voor de Kerk.

Tja, de KK heeft dan ook een geschiedenis waarbij ze regelmatig van de bijbel afwijken om toch zoveel mogelijk 'zieltjes te winnen'. cfr Kerstmis, Kruistochten, rijstchristenen, geen christen=geen werk, etc.

Hiapoe

Legacy Member
Karre zei:
Maar het is toch geen schakelaar die aan of uit gezet wordt bij de geboorte van iemand. Spiritualiteit zal bij iedereen wel aanwezig zijn. Hetgeen dat tussen personen kan verschillen is de mate hoe zij spiritualiteit ervaren.

"Koelafiediewie zal bij iedereen wel aanwezig zijn. Hetgeen dat tussen personen kan verschillen is de mate hoe zij koelafiediewie ervaren."

Zo klinkt dat voor mij...

En als jij mij dan vraagt: "Huh? Wat is koelafiediewie?"

Dan zeg ik:
"koelafiediewie is een meerwaarde aan een bepaalde situatie, een inzicht dat je plots krijgt, een pad dat je bewandelt in je leven, blablabla vul verder in."
"Oh en vooral: het is individueel en voor iedereen anders!"

Alé ja, koelafiediewie is eigenlijk alles en niks... net zoals spiritualiteit dus.
Ik weet nog altijd niet wat spiritualiteit is met andere woorden...

Ik voel geen meerwaardes aan niks... alle waardes die ik dingen haal zijn... tjah... de waardes die ik eruit haal... die zijn niet méér waard dan andere waardes die ik eruit haal...
Het pad dat ik bewandel in mijn leven... tjah... bewandel ik gewoon...
En de inzichten die ik krijg, krijg ik gewoon...
Waarom heb je daar het woord spiritueel voor nodig en vooral de wolligheid die rond dat woord dan hangt, stoort me mateloos.

Een weg bewandelen, een inzicht hebben,... dat begrijp ik! Ik weet wat dat is.
Maar als ik mensen over spiritualiteit bezig hoor, klinkt dat alsof dat nog iets méér betekent dan wat ik eronder versta... er wordt zo mysterieus over gedaan, zo bewonderend... er is toch niks verwonderlijks aan...?!

frisenfruitig

Legacy Member
Hiapoe zei:
"Koelafiediewie zal bij iedereen wel aanwezig zijn. Hetgeen dat tussen personen kan verschillen is de mate hoe zij koelafiediewie ervaren."

Zo klinkt dat voor mij...

En als jij mij dan vraagt: "Huh? Wat is koelafiediewie?"

Dan zeg ik:
"koelafiediewie is een meerwaarde aan een bepaalde situatie, een inzicht dat je plots krijgt, een pad dat je bewandelt in je leven, blablabla vul verder in."
"Oh en vooral: het is individueel en voor iedereen anders!"

Alé ja, koelafiediewie is eigenlijk alles en niks... net zoals spiritualiteit dus.
Ik weet nog altijd niet wat spiritualiteit is met andere woorden...

Ik voel geen meerwaardes aan niks... alle waardes die ik dingen haal zijn... tjah... de waardes die ik eruit haal... die zijn niet méér waard dan andere waardes die ik eruit haal...
Het pad dat ik bewandel in mijn leven... tjah... bewandel ik gewoon...
En de inzichten die ik krijg, krijg ik gewoon...
Waarom heb je daar het woord spiritueel voor nodig en vooral de wolligheid die rond dat woord dan hangt, stoort me mateloos.

Een weg bewandelen, een inzicht hebben,... dat begrijp ik! Ik weet wat dat is.
Maar als ik mensen over spiritualiteit bezig hoor, klinkt dat alsof dat nog iets méér betekent dan wat ik eronder versta... er wordt zo mysterieus over gedaan, zo bewonderend... er is toch niks verwonderlijks aan...?!

Dikke ²!

Rider

Legacy Member
Hiapoe zei:
"Koelafiediewie zal bij iedereen wel aanwezig zijn. Hetgeen dat tussen personen kan verschillen is de mate hoe zij koelafiediewie ervaren."

Zo klinkt dat voor mij...

En als jij mij dan vraagt: "Huh? Wat is koelafiediewie?"

Dan zeg ik:
"koelafiediewie is een meerwaarde aan een bepaalde situatie, een inzicht dat je plots krijgt, een pad dat je bewandelt in je leven, blablabla vul verder in."
"Oh en vooral: het is individueel en voor iedereen anders!"

Alé ja, koelafiediewie is eigenlijk alles en niks... net zoals spiritualiteit dus.
Ik weet nog altijd niet wat spiritualiteit is met andere woorden...

Ik voel geen meerwaardes aan niks... alle waardes die ik dingen haal zijn... tjah... de waardes die ik eruit haal... die zijn niet méér waard dan andere waardes die ik eruit haal...
Het pad dat ik bewandel in mijn leven... tjah... bewandel ik gewoon...
En de inzichten die ik krijg, krijg ik gewoon...
Waarom heb je daar het woord spiritueel voor nodig en vooral de wolligheid die rond dat woord dan hangt, stoort me mateloos.

Een weg bewandelen, een inzicht hebben,... dat begrijp ik! Ik weet wat dat is.
Maar als ik mensen over spiritualiteit bezig hoor, klinkt dat alsof dat nog iets méér betekent dan wat ik eronder versta... er wordt zo mysterieus over gedaan, zo bewonderend... er is toch niks verwonderlijks aan...?!


Zwaar akkoord.

Hetzelfde met "iets"...Hoe vaak hoor je niet dat iemand "niet gelooft...maar er is toch iets"
"Als je niet gelooft, van waar haal jij dan jouw spiritualiteit?" Met een bijgedachte alsof ik lijd aan een of ander vitaminentekort ofzo.

Tijd dat men eens doorheeft dat men niet moet geloven in sprookjes of goden om een compleet leven te leiden.

Rider

Legacy Member
Soals zei:
Conclusie: iedereen mag het woord voetbalfan zelf en subjectief invullen aangezien we geen sluitende bewijzen hebben wanneer iemand wel/geen voetbalfan is. Dit begrip is mens- en contextafhankelijk. I.v.m. het al dan niet lid zijn van het 'Christendom' kan je deze redenering doortrekken. Iemand kan zich perfect 'Christelijk' noemen wanneer hij/zij volgens hemzelf leeft als een lid van deze gemeenschap. Anderen kunnen een andere mening hebben, maar deze doet niets af van het eigen gevoel.

Foute analogie.

Een "voetbalfan" is een veel ruimer begrip dan een "christene"
Volgens dezelfde redenering zou ik mijzelf "chirojongen" kunnen noemen als ik op zondag zakdoek leggen ga spelen in een veld. Je vergelijkt een volgeling van een specifieke religie met iemand die een sporttak appreciëert.
Moest je "religieus" gezegd hebben ipv christen was ik nog +/- akkoord gegaan, maar nu klopt het gewoonweg niet.

Je kan jezelf vanalles noemen; je kan vinden dat je bij een bepaalde groep hoort; maar als je je niet schikt naar de leefregels van die groep dan hoor je er niet bij.

Voor de groep die jij specifiek vernoemt is de analogie al helemaal zoek.
Ikzelf ben immers volgens de letter van het woord nog steeds een "christen" Ik sta ingeschreven, ben gedoopt & heb mijn communies gedaan. Als de Kerk achter subsidie gaat janken; reken dan maar dat ik er bij zal horen.

DaFreak

Legacy Member
Bwa, ik ben niet gelovig maar heb toch al momenten ervaren die ik als spiritueel zou omschrijven.

Volgens wiki; Traditionally spirituality has been defined as a process of personal transformation in accordance with religious ideals. Since the 19th century spirituality is often separated from religion, and has become more oriented on subjective experience and psychological growth. It may refer to almost any kind of meaningful activity or blissful experience, but without a single, widely-agreed definition.

Je hebt dus zeker gelijk ivm dat het misschien een wat wollige term is maar ik zie het als een gemakkelijk label voor een zeer intense ervaring die je emotioneel diep raakt en een grote invloed heeft op je wereldbeeld en mede daardoor op het verdere verloop van je leven. Wat het moeilijk te hanteren maakt is de gradaties in intensiteit en invloed. Het is moeilijk tot onmogelijk om vast te leggen waar een niet alledaagse ervaring waar je immens van geniet een spiritueel kantje krijgt. Genieten van een hemelse kom soep op 6000 meter hoogte zal de meesten wel bijblijven maar het zal zo goed als geen invloed hebben op het verdere verloop van hun leven. Als je daar echter moederziel alleen in de bergen zit onder een heldere sterrenhemel en zo geprimed bent om een bepaalde gedachte te vormen waarvan je op dat moment beseft dat je je leven moet omgooien, dat is al iets anders. De ene zijn spiritualiteit is de ander zijn meh. Het is moeilijk onder woorden te brengen omdat niemand jouw bagage heeft die ervoor zorgde dat jij zo gegrepen werd door wat een ander doodnormaal vindt.

spliffrider zei:
Zwaar akkoord.

Hetzelfde met "iets"...Hoe vaak hoor je niet dat iemand "niet gelooft...maar er is toch iets"
"Als je niet gelooft, van waar haal jij dan jouw spiritualiteit?" Met een bijgedachte alsof ik lijd aan een of ander vitaminentekort ofzo.

Tijd dat men eens doorheeft dat men niet moet geloven in sprookjes of goden om een compleet leven te leiden.

Van zulke vraagstelling zou ik het ook op mijn heupen krijgen. Persoonlijk zou ik zeggen dat ik mijn spiritualiteit onttrek aan het universum zelve en van religie of andere bovennatuurlijke waanideen heb ontkoppeld. Onze geschiedenis, die van het leven, die van onze planeet, om nog maar te zwijgen over onze toekomst is zo immens en wonderbaarlijk dat het schandalig is dat mensen daar geen genoegen mee nemen en liever belachelijke verhaaltjes verzinnen over hoe de aarde in 7 dagen gecreerd werd door een of andere oude kerel met baard. Dat terwijl het echte verhaal dat het samenspel tussen oerkrachten omvat en uit de doeken doet hoe materie uit energie condenseerde zo veel mooier is.

Ik denk dat de meesten ooit wel eens een moment gehad hebben waarop ze naar de sterren keken en het allemaal ineens echt werd. Dat zou ik omschrijven als een spiritueel moment. Je voelt je op zo'n moment zowel letterlijk als figuurlijk het nauwst verbonden met het universum. Af en toe heb ik dat nog wel eens dat ik mezelf even verlies in de realiteit omdat ze zichzelf weer van zo'n alles overdonderende kant laat zien dat je moeite hebt aan te nemen dat dit allemaal zomaar bestaat of zelfs maar mogelijk is. Op mijn 16 heb ik ooit gebleit van schoonheid en dat moment is nog steeds zo helder alsof het gisteren plaats vond en ligt aan de basis van zowat alle boeken in mijn boekenkast.

Rider

Legacy Member
Soals zei:
Het aanpassen van basisbeginselen binnen de kerk is geen nieuw gegeven. Zie bv. vrouwelijke dominees in protestantse kringen e.d.

binnen de kerk?

Ooit al eens gehoord van de "reformatie" ?
Wat denk je dat protestantisme is & hoe het ontstaan is? -> Het was een schisma in de kerk; een afscheuring...net omdat de kerk zich niet wou aanpassen aan het evoluerende wereldbeeld.

Rider

Legacy Member
Waarom denk ik altijd aan fucking Ingeborg als ik de term "spiritualiteit" lees / hoor ?

BoomhoudingIngeborg.jpg

Hiapoe

Legacy Member
DaFreak zei:
Bwa, ik ben niet gelovig maar heb toch al momenten ervaren die ik als spiritueel zou omschrijven.

Volgens wiki; Traditionally spirituality has been defined as a process of personal transformation in accordance with religious ideals. Since the 19th century spirituality is often separated from religion, and has become more oriented on subjective experience and psychological growth. It may refer to almost any kind of meaningful activity or blissful experience, but without a single, widely-agreed definition.

Je hebt dus zeker gelijk ivm dat het misschien een wat wollige term is maar ik zie het als een gemakkelijk label voor een zeer intense ervaring die je emotioneel diep raakt en een grote invloed heeft op je wereldbeeld en mede daardoor op het verdere verloop van je leven. Wat het moeilijk te hanteren maakt is de gradaties in intensiteit en invloed. Het is moeilijk tot onmogelijk om vast te leggen waar een niet alledaagse ervaring waar je immens van geniet een spiritueel kantje krijgt. Genieten van een hemelse kom soep op 6000 meter hoogte zal de meesten wel bijblijven maar het zal zo goed als geen invloed hebben op het verdere verloop van hun leven. Als je daar echter moederziel alleen in de bergen zit onder een heldere sterrenhemel en zo geprimed bent om een bepaalde gedachte te vormen waarvan je op dat moment beseft dat je je leven moet omgooien, dat is al iets anders. De ene zijn spiritualiteit is de ander zijn meh. Het is moeilijk onder woorden te brengen omdat niemand jouw bagage heeft die ervoor zorgde dat jij zo gegrepen werd door wat een ander doodnormaal vindt.



Van zulke vraagstelling zou ik het ook op mijn heupen krijgen. Persoonlijk zou ik zeggen dat ik mijn spiritualiteit onttrek aan het universum zelve en van religie of andere bovennatuurlijke waanideen heb ontkoppeld. Onze geschiedenis, die van het leven, die van onze planeet, om nog maar te zwijgen over onze toekomst is zo immens en wonderbaarlijk dat het schandalig is dat mensen daar geen genoegen mee nemen en liever belachelijke verhaaltjes verzinnen over hoe de aarde in 7 dagen gecreerd werd door een of andere oude kerel met baard. Dat terwijl het echte verhaal dat het samenspel tussen oerkrachten omvat en uit de doeken doet hoe materie uit energie condenseerde zo veel mooier is.

Ik denk dat de meesten ooit wel eens een moment gehad hebben waarop ze naar de sterren keken en het allemaal ineens echt werd. Dat zou ik omschrijven als een spiritueel moment. Je voelt je op zo'n moment zowel letterlijk als figuurlijk het nauwst verbonden met het universum. Af en toe heb ik dat nog wel eens dat ik mezelf even verlies in de realiteit omdat ze zichzelf weer van zo'n alles overdonderende kant laat zien dat je moeite hebt aan te nemen dat dit allemaal zomaar bestaat of zelfs maar mogelijk is. Op mijn 16 heb ik ooit gebleit van schoonheid en dat moment is nog steeds zo helder alsof het gisteren plaats vond en ligt aan de basis van zowat alle boeken in mijn boekenkast.

Ik begrijp in zekere zin wat je bedoelt, maar ik wil daar geen wollige term aan geven, omdat ik perfect begrijp hoe en van waar die emoties en levensveranderende visies komen.

Als ik naar bepaalde muziek luister (bach, mozart,...) en ik zit alleen thuis in het donker, dan krijg ik ook kippevel en tranen in mijn ogen.

En als ik me "laat gaan" in dat moment dan geniet ik op dat moment. Maar de ratio in mij weet ook heel goed (al dan niet achteraf en op voorhand) dat dit chemicalieën zijn in mijn hoofd die dezelfde dingen doen die bepaalde drugs/stoffen evengoed kunnen teweegbrengen. Er is niks mystieks (of spiritueels) aan.
En zelfs als ik op zo'n momenten "inzichten" krijg over mijn leven. Dat ik meer wil gaan genieten van kleine dingen bijvoorbeeld zou je op zo'n emotioneel moment kunnen beslissen, dan is dat voor mij ook niks spiritueels, maar gewoon een moment dat je over het leven nagedacht hebt en beslissingen neemt...

Ik neem dat soort beslissingen heel vaak en heel bewust.

DaFreak

Legacy Member
Hiapoe zei:
Maar de ratio in mij weet ook heel goed (al dan niet achteraf en op voorhand) dat dit chemicalieën zijn in mijn hoofd die dezelfde dingen doen die bepaalde drugs/stoffen evengoed kunnen teweegbrengen. Er is niks mystieks (of spiritueels) aan.

Daarin zit het verschil tussen onze interpretaties denk ik. Spiritualiteit heeft voor mij niets te maken met bovennatuurlijke onzin en enkel met mystiek in de zin dat het bestaan mysterieus is. Natuurlijk maken zulke levensveranderende ervaringen deel uit van het gewone leven en zijn ze te herleiden tot fysische veranderingen in de hersenen maar als ze grote invloed hebben op je dagdagelijkse doen en denken en aan de basis liggen van je wereldbeeld vind ik het "spiritualiteit" label wel passen. Uiteindelijk is het idd eerder een debat rond semantiek dan over essentie. Je zou het evengoed een positieve chronische aandoening kunnen noemen maar dat klinkt nogal klinisch voor wat het is. :)

Hiapoe

Legacy Member
DaFreak zei:
Daarin zit het verschil tussen onze interpretaties denk ik. Spiritualiteit heeft voor mij niets te maken met bovennatuurlijke onzin en enkel met mystiek in de zin dat het bestaan mysterieus is. Natuurlijk maken zulke levensveranderende ervaringen deel uit van het gewone leven en zijn ze te herleiden tot fysische veranderingen in de hersenen maar als ze grote invloed hebben op je dagdagelijkse doen en denken en aan de basis liggen van je wereldbeeld vind ik het "spiritualiteit" label wel passen. Uiteindelijk is het idd eerder een debat rond semantiek dan over essentie. Je zou het evengoed een positieve chronische aandoening kunnen noemen maar dat klinkt nogal klinisch voor wat het is. :)

Soms ga ik bewust en beredeneerd in de zetel zitten 's avonds als ik helemaal alleen ben, en dan dim ik de lichten of doe ze uit. En dan zit ik een half uurtje in mezelf te babbelen tegen mezelf, mijn leven te overlopen. Waar ik van kom, waar ik ben en waar ik naartoe wil. Een balans van verleden, nu en toekomst. Soms filosofeer ik dan ook in mezelf over bepaalde topics, socio-economisch, religie, filosofie, ideologieën,...
Dat zijn momenten dat ik mezelf op één of andere manier ook in vraag stel en soms van gedacht verander of evolueer.

Noem dat spiritualiteit, of mediteren, zo je wil, ik noem dat gewoon af en toe eens nadenken :p

Maar geef toe dat het woord spritiualiteit bij de meesten iets anders oproept dat iets 'bovennatuurlijk' inhoudt of gepaard gaat met ervaringen die ze voelen en zogezegd niet kunnen verklaren en "waaaaw"-gevoelens...
Sorry, maar daar kan ik niet in meegaan...

DaFreak

Legacy Member
Ik ben van mening dat we goed op weg zijn dat woord los te weken van religieuze en bovennatuurlijke connotaties. Ik zou graag meer mensen zodanig in vervoering gebracht zien worden door de realiteit dat ze het ervaren als een openbaring en anders tegen het leven beginnen aankijken. Dat ze hongerig worden naar kennis en beter voor zichzelf leren denken. Dat er nog steeds zoveel mensen rondlopen die niet weten waaruit ze bestaan of waar hun "grondstof" vandaan komt en daar ook niet in geïnteresseerd zijn kan er bij mij niet in. Aardrijkskunde, biologie, kosmologie, chemie, fysica, wiskunde, informatie theorie, geschiedenis, ... zijn nog steeds gewoon vakken die ze op school geven. Een 2nd age of enlightenment zou ons niet alleen deugd doen, als je ziet wat er allemaal op ons afkomt is ze broodnodig.

Alles dat de kerk heeft gebruikt om populair te worden onder het volk zou wetenschap ook voor haar kar moeten spannen. Niet dat wetenschappers in onverstaanbaar jargon missen moeten beginnen opvoeren, alhoewel meer publieke lezingen op opmerkelijke plaatsen ten zeerste geapprecieerd zouden worden, maar mensen hebben wel een zetje nodig om hun eigen drang om op ontdekking te gaan aan te wakkeren. Wetenschap zou meer kansen moeten krijgen om pop cultuur te doordringen. Net zoals de kerk de aandacht wist te trekken door de wereld's grootste kunstenaars in te lijven zo zouden ook wij epische kunstwerken kunnen verwezenlijken. Kunstwerken die niet enkel mooi ogen maar ook zaken bloot leggen zoals bijvoorbeeld magnetisme door gebruik te maken van ferrofluids die op en neer dansen over Maxwell's vergelijkingen of radioactiviteit door een doorzichtig standbeeld van Becquerel te vullen met waterdamp gesatureerde lucht en die te onderwerpen aan verschillende soorten decays. Er zijn zoveel experimenten die mij praktisch in een staat van extase brachten de eerste keer dat ik er op botste. Je zou ze stuk voor stuk in schaal kunnen uitvergroten, mooi aankleden en op een grote markt zetten. Waar kunst en wetenschap elkaar ontmoeten creëer je wonder en dat is de driver die je nodig hebt om mensen niet enkel aan het denken te krijgen maar te houden.

Rider

Legacy Member
We zijn gekomen bij een punt in de discussie waar semantiek in feite de essentie is.

"spiritualiteit" is volgens mij een (van de vele) foute eigenschap van het mens zijn. Mijn beste omschrijving is dat het een illusie is van betekenis waar er geen is. Sommigen willen zonodig dat er een of andere organiserende kracht inwerkt op hun random & gigantisch complexe leefwereld.

Het is een term die van overal veel meer respect krijgt dan hij verdient.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan