Feest in de straten
De visie van Toderian is helder: de enige manier om een echte *modal shift te realiseren, en daarmee de klimaatuitdagingen aan te gaan, is ‘alle stimuli voor de auto’s weghalen en alleen nog de alternatieven stimuleren’. Daarmee pleit hij er niet voor om de auto uit de stad te bannen. ‘Maar hij moet wel de allerlaagste prioriteit krijgen. Als je een stad ontwerpt voor auto’s, is het resultaat slecht voor *iedereen.’ Dat noemt de planoloog ‘geen ideologie, maar wiskunde’. ‘Een stad functioneert nu eenmaal wanneer de vervoersmiddelen die de minste ruimte innemen aantrekkelijker zijn.’
Hij verwijst naar zijn eigen stad, Vancouver, die in 2010 de Olympische Winterspelen organiseerde. ‘Dat was de grootste mobiliteitsuitdaging in de Noord-Amerikaanse geschiedenis’, zegt Toderian. *‘Zeventien dagen lang moesten we het autoverkeer in de dichtst*bevolkte wijk met nog eens 30 procent verminderen. Maar de wereld is niet vergaan. Mensen pasten hun gedrag aan en in de afgesloten straten vonden feesten plaats. En dus besloten we ze gesloten te houden – eerst tijdelijk, daarna permanent. Zulke ingrepen kun je ook doen zonder dat je de Olym*pische Spelen organiseert.’
