Dat jij de ruimtelijke ordening zoals ze nu verloopt, de "natuurlijke gang van zaken" noemt vind ik toch verbijsterend. Precies zoals water van hoog naar laag loopt, zo komen die gedecentraliseerde huizen daar als paddenstoelen opduiken ofzo? Bizarre omschrijving.
Elk huis die gebouwd (of zelfs grondig verbouwd) wordt, moet langs de overheid passeren om goedkeuring te verkrijgen middels de omgevingsvergunning. Zolang het beleid daar geen stokje voorsteekt is elk huis die ergens gebouwd wordt, dus een welbewuste
keuze. Dat moet je goed beseffen. Geen "natuurlijke gang van zaken".
En je bevestigt daar inderdaad mijn punt: de zwakheid, de lafheid, ... van onze politici wordt inderdaad mooi aangetoond met EU-beleid. Enkel waar de EU beslissingen over neemt, daar bougeert er iets. Kijk maar naar onze strenge EPB-normen. Als ze zich kunnen verschuilen achter de EU, dan lukt het plots wél. Terwijl het echt kafka is om bijvoorbeeld een passiefhuis gedecentraliseerd te bouwen. Dat is zoals rijden met de zuinigste euronorm-motor, maar dan wel constant uw handrem op zetten. Had ik al gezegd dat ik elk E-peil in Vlaanderen zou willen delen door de Mobi-score om tot een verfijnder resultaat te komen?
Maar op eigen houtje durven onze laffe politici inderdaad niets beslissen wat ook maar enigszins onpopulair zou kunnen overkomen. Dat is exact hetgeen ik aankaart. Gelukkig dat we de EU nog hebben.
Neen, Mobiscore en boskaart waren géén fiasco's. Dat zijn de moedige instrumenten en het moedige beleid die we hier nodig hebben. Het grote fiasco is dat dit telkens opnieuw afgeschoten wordt onder druk van platte populisten en opportunisten. Dàt is het grote fiasco.
Normaal gezien was bouwgrond al 50 jaar schaars geweest. Maar door onze
je m'en fous ruimtelijke ordening is het al die tijd kunstmatig goedkoop gebleven. Die onnozele "Belgian Dream" kun je dus net zo lang in stand houden tot het moment dat iemand eens een halt toeroept aan het steeds verder verkavelen van open ruimtes.
Maar mensen zijn blijkbaar te stom om te beseffen dat iets
zogezegd abstracts als ruimtelijke ordening eigenlijk iets heel concreets is:
- Waarom mag je hier tussen verschillende dorpen slechts 50 of 30 km/h rijden? Omdat onze ruimtelijke ordening slecht is.
- Waarom is uw dochtertje omver gereden? Omdat onze ruimtelijke ordening slecht is.
- Waarom is onze elektriciteitsrekening zo duur? Omdat onze ruimtelijke ordening slecht is.
- Waarom zijn er zoveel files? Omdat onze ruimtelijke ordening slecht is.
- Waarom is het openbaar vervoer te traag en te duur? Omdat onze ruimtelijke ordening slecht is.
- Waarom vind je amper nog open ruimte om eens tot rust te komen? Omdat onze ruimtelijke ordening slecht is.
- Waarom halen we amper onze groene stroom doelstellingen omdat windmolens overal op buurtprotest stoten? Omdat onze ruimtelijke ordening slecht is.
- Enzovoort.
Je moet af en toe eens de bigger picture durven zien. En omdat mensen daar te stom voor zijn, heb je moedige staatsmannen nodig om de (op het eerste zicht onpopulaire) maatregelen te nemen die op de lange termijn wel opleveren. En dan gaan de domme mensen na 10 jaar zeggen "Aaaaah, ok, dààrom werd dat beslist, eigenlijk was dat wel een goede politicus hé? Die had het toch goed voor met ons hé?". Een beetje zoals je een klein kind ook weleens zijn snoepjes moet afnemen en andere onprettige boodschappen moet geven. Om dan later te beseffen dat uw ouders "het toch goed voor hadden met ons hé". Krak hetzelfde. Het enige verschil is dat je zou denken dat mensen met stemrecht zo'n soort infantiel denkpatroon al ontgroeid zou moeten zijn, en dat klaarblijkelijk niet het geval is.
En sorry, maar Groen zit
by far het dichtst bij dat soort staatsmanschap voor vele thema's (jammer genoeg niet voor allemaal). Niemand durft zoveel heilige koeien in het debat gooien als Groen. En de Vlaming? Die gooide er nog onwetend een meme tegenaan van Kristof Kalf-O. Lachen! :ironic:
Welja, daar heb je weer onze laffe politici hé.
Maar ik heb dat aangehaald voor een andere reden. Ik heb dat aangehaald om te tonen dat je dergelijk hyper-individualistisch profitariaat niet moet vergoelijken door er één of andere emotioneel geladen term tegenaan te gooien zoals "Je gaat onze Belgian Dream toch niet afpakken zeker?!

"
Ik bedoel: ik kan het ook "mijn droom" noemen om op mijn 35ste op pensioen te gaan. En wellicht zullen velen mij volgen. Hopla, een nieuwe "Belgian Dream" is geboren. Maar als je je dat als maatschappij niet meer kan permitteren dan hou je het inderdaad best bij
dromen vooraleer de slinger van de
realiteit keihard in je gezicht terugvliegt. Niet?!