Loser
Legacy Member
KnightOfCydonia zei:Wat die laatste quote betreft is het probleem natuurlijk dat je een evolutionaire, psychologische verklaring voor een fenomeen, niet moet gaan lezen als het goedpraten van de daad op zich.
Als vrouwen eender welke man in hun bed zouden toelaten, zou verkrachting waarschijnlijk inderdaad sterk afnemen. Vanuit het perspectief van evolutie van seksuele voortplanting (grof gesteld: vrouwelijk geslacht: grote investering in het nageslacht, met een beperkt potentieel aantal maar quasi garantie om wél altijd nageslacht te hebben; mannelijk geslacht: relatief kleinere investering, groot potentieel aantal maar ook geen enkele garantie op effectief nageslacht te hebben) is die partnerselectie zeer logisch, en zou je verkrachting kunnen beschouwen als een gefrustreerde reactie van mannen die niet aan die vrouwelijke selectie kunnen voldoen. Praat zo'n evolutionair psychologische verklaring daarom de daad van verkrachting goed? Absoluut nooit niet. Er zijn véél zaken waarvan je het achterliggend mechanisme perfect wetenschappelijk kan verklaren, die daarom absoluut niets zeggen over de moraliteit daarvan.
Dat verkrachting niet meer zou bestaan lijkt mij trouwens een te verregaande hypothese, aangezien bij verkrachting ook een zeker machts-aspect los van het seksuele kan komen kijken (zie bijvoorbeeld ook bij mannen die elkaar verkrachten in gevangenissen).
Wat Jordan Peterson's visie op de positie van de vrouw betreft, ik ken niet genoeg van hem om hem daar op vast te pinnen. Afgaande wat ik op basis van die quote kan terugvinden, lijkt hij mij op dat vlak inderdaad relatief conservatief in te zijn, maar niet in zo'n mate dat het onredelijk lijkt te zijn. Als je ook naar de realiteit is een dergelijke visie ook niet per se fout in de zin dat er véél vrouwen zijn die na op jonge leeftijd eerst carrière te maken, later alsnog voor een gezin en kinderen kiezen (mee ingegeven door diezelfde biologische klok die bij vrouwen beperkter is in de tijd). Een feminisme dat streeft naar vrouwen die zich exact hetzelfde moeten gedragen als mannen gaat wat mij betreft ook in de fout, en lijkt ook niet te stroken met de keuzes die vrouwen in de landen met de grootste gelijkheid tussen man en vrouw effectief maken.
Langs de andere kant: als er vrouwen zijn die wél in de eerste plaats voor hun carrière willen gaan, en geen kinderen willen of wél, maar die een man of familie hebben die een groter deel van de zorg voor kinderen kunnen en willen opnemen, dan moet dat ook mogelijk zijn en ben ik absoluut tegen conservatieven die hen die kans zouden willen ontzeggen en dan denk aan mensen in de stijl van de Nederlandse SGP of hele landen als Saudi-Arabië. Ik denk vooralsnog niet dat Jordan Peterson in die laatste categorie zit.
Los van deze twee discussiepunten, het probleem met Jordan Peterson vind ik, los van of je het eigenlijk eens of oneens bent met de man, lijkt mij vooral te zijn dat hij een te hoog kwakzalver-gehalte heeft, bij een gebrek aan een beter woord. Hij lijkt mij zeker en vast een voldoende intelligent man, die wel het nodige zal kennen van zijn vakgebied (klinische psychologie), anders zou hij ook geen professor geworden zijn, dus een echte kwakzalver wil ik hem zeker niet noemen. Hij heeft naar mijn smaak echter wél een veel te langdradige stijl van antwoorden op vragen, waardoor hij (bewust of onbewust) de essentie van de vraag vaak mist. Een dergelijke zeer anekdotische stijl is mogelijks interessant voor lessen klinische psychologie aan de universiteit (zijn vakgebied), maar niet als je politieke/maatschappelijke ideeën wilt communiceren op een podium. De verhouding tussen de lengte van de verhalen die hij vertelt, en de inhoud die erin zit is wat mij betreft te groot. Opnieuw los van die inhoud zelf: want soms ben ik het ermee eens, soms niet.
Wat meer helderheid (of misschien zelfs lef) in het verwoorden van zijn ideeën en nederigheid op het gebied van vakgebieden buiten de klinische psychologie, zouden Jordan Peterson goed doen. Op dat vlak kan ik iemand als Sam Harris qua stijl alvast meer appreciëren, en sowieso ook meer inhoudelijk eigenlijk. Het is ook via de podcast/Youtubekanaal van Sam Harris dat ik Jordan Peterson het meeste aan het woord gehoord heb.
Haast vanzelfsprekend ben ik het niet zo eens met de kwalificatie "relatief conservatief", maar het lijkt me niet zo schokkend dat jij en ik op dat vlak van mening verschillen
Maar dat is voor mij slechts discussie in de marge, en niet de discussie die JP voert.Eigenlijk zeg je zo goed als hetzelfde als ik in je laatste alinea, namelijk "retorica ongeacht de inhoud". Kwakzalver, solfist, noem het hoe je wilt. Dat betekent allemaal hetzelfde: Bewust de essentie van de vraag missen, strooien met autoriteitsargumenten (in de rapte een volledige filosofische stroming erbij sleuren, of een of ander boek). De intelligentie is er, maar hij bespeelt z'n publiek meer ahv retorica dan dat hij het gebruikt om De Waarheid te achterhalen (bij gebrek aan een beter woord).
Dat hij daar zelf niet eens de ironie in ziet zegt genoeg over zijn zogenaamde intellectuele capaciteiten.

