Time zei:
Economen noemen een periode van laagconjunctuur een noodzakelijk kwaad voor de economie. Maakt ze sterker, filtert de zwakkeren eruit en doet hen lessen trekken.
Ik denk dat Keynes gelijk had met zijn anticyclische begrotingspolitiek.
Maar ja, het uitvoeren...
Pieken en dallen kan je niet voorkomen, wel kan je de pieken en dallen vlakker maken en zodoende relatieve stabiliteit creëren.
Hoe meer Europese landen besmet worden, hoe groter de kans dat een zoveelste volgende Europees verdrag nog strengere regels oplegt aan overheidsfinanciën.
Die regels waren streng genoeg, het was de handhaving die slordig was uitgewerkt. Er had afgesproken moeten worden dat een land wat niet aan de afgesproken regels voldoet in het uiterste geval onder curatele gesteld kan worden, d.w.z. dat de curator (Europese Bank? IMF?) bepaalt welk bedrag van de inkomsten wordt benut voor de aflossing van de staatsschuld, welke hervormingen nodig zijn voor zo ver ze te maken hebben met de totale kosten en inkomsten van het land.
Maar ja, de politici wilden zo graag die Euro invoeren aangezien de Euro werd gezien als bindmiddel wat een politieke Europese eenwording zou faciliteren. Wat een beschamende naïviteit en niet enkel in retrospectie.
Toendertijd waarschuwden economen al om bepaalde Zuid-Europese landen niet deel te laten nemen, het politieke idealisme won het van de ratio.
Voor nu moet er alsnog een veel strengere handhaving worden afgesproken. Ik ben een voorstander van de invoering van een Neuro en een Zeuro, de Neuro voor Noord-Europa (Duitsland, Engeland, Nederland, Finland, Denemarken, Noorwegen, Zwitserland (als ze willen) enz.) , de Zeuro voor het zuiden (Frankrijk, Spanje, Italië, Portugal, Griekenland). De nieuwe EU-landen zijn voor mij een twijfelgeval.