Dat (jonge) mensen denken dat het allemaal nog meevalt is enigszins wel logisch. Het gaat namelijk allemaal om maatregelen die één voor één sluipend in voege treden en die niet altijd een even duidelijk gezicht hebben. Bovendien, en dat is het ironische van de zaak, kan onze generatie zich grotendeels vinden in al deze maatregelen omdat wij beter als eender welke andere generatie beseffen dat het zo niet verder kan. Waarschijnlijk daarom dat we amper beseffen hoe er met onze voeten gerammeld wordt.
Vandaar geef ik hier een greep uit de besparingsmaatregelen waarbij ik wil benadrukken dat ook ik veel van deze maatregelen enigszins logisch vind omdat het zo niet verder kan. Maar dat neemt nog niet weg dat wij er wel dubbel en dik voor moeten betalen, en dat op zich is allesbehalve logisch. Het is zelfs schandalig.
Het begint wanneer we voor het eerst financieel onafhankelijk kunnen gesteld worden. Tot 18 jaar hebben ouders de plicht om in te staan voor de opvoeding van hun kind. Wie pech heeft staat er vanaf dan alleen voor.
- Wat doen we steeds meer als 18-jarigen? Verder studeren. -> Inschrijvingsgeld hoger onderwijs + 100%.
- Afgestudeerd en je gaat werken? -> Index-sprong, weegt door op het loon gedurende heel uw carrière en loopt dus voor jong-werkenden makkelijk in de 10 000’en euro volgens verschillende simulatoren. Voor baby-boomers heeft de index-sprong amper nog effect.
- Vervolgens besluit u op eigen benen te staan. 9/10 huurt eerst iets (vaak met partner) vooraleer definitief te kopen. -> Jammer, huurprijzen worden namelijk wél geïndexeerd. Huisbazen, veelal van de generatie babyboomers, kunnen dus wel rustig verder cashen.
- Uiteindelijk besluit u iets te kopen. -> Jammer zeg, de woonbonus heeft vanaf 2005 tot 2015 voor een prijsopdrijvend effect gezorgd. Mensen die in het bezit waren van vastgoed VOOR 2005 (90% van de babyboomers zit in deze situatie) konden dit gedurende deze periode extra duur verkopen. Jong-werkenden worden achtergelaten met een overgewaardeerde huizenmarkt waar geen woonbonus meer tegenover staat. Geschat effect voor een gemiddeld koppel: 40 000 Euro volgens De Standaard, De Tijd en Het Nieuwsblad gebaseerd op studies van ING.
- Heb je na al deze financiële bestraffingen nog het lef om aan kinderen te beginnen? -> Jammer, kinderopvang wordt fors duurder.
Vanaf dan, wanneer je in het establishment begint te vertoeven waar ook heren en dames politici toe behoren, begin je safe te zitten en word je amper nog geviseerd door deze regering behalve nog wat algemene besparingen.
En zélfs dan: elke besparing type “voor iedereen”, is er eigenlijk al eentje die de jongere generatie per definitie méér zal voelen dan de oudere generatie omdat wij niet of amper van het oude goedkope tarief hebben kunnen profiteren en direct de volle pot moeten betalen. Ik denk aan bijkomende beurstaks, hogere roerende voorheffing, geen gratis water meer, verdubbeling van de zorgpremie, enzovoort. Stuk voor stuk zaken waar ik ook mee geconfronteerd word, jij niet?
Het enige wat fair zou zijn, zijn belastingen en besparingen die uitsluitend de babyboomgeneratie zouden treffen. Dan kunnen ze terugbetalen wat ze verteerd hebben. Het is eigenlijk al onlogisch dat er algemene besparingen zijn (type “voor iedereen”

omdat wij dan mee moeten betalen. Ronduit schandalig wordt het, wanneer de besparingen quasi uitsluitend op de jongere generatie terechtkomen.
Ik heb het onprettige gevoel dat onze sense of urgency, ons toenemende individualisme en onze ondervertegenwoordiging op het hoogste niveau zwaar misbruikt wordt om de meeste besparingen weerstandsloos op af te wentelen.