JasperCLA zei:
Gedeeltelijk akkoord, maar wat voor alternatief heeft men? Ik zie maar 2 opties om je stem te laten horen als men u maatregelen eenzijdig wil opleggen: ondergaan of protesteren. Laat ons hopen dat het sociaal overleg een kans krijgt na 15 december, staken is voor niemand plezant.
Lees: Waarop baseren zij hun beleid, wat is de theoretische grondslag van de 'superioriteit' van die bepaalde keuzes. Trouwens opnieuw, democratie is veel meer dan alleen maar verkiezingen.
1) Betogen vind ik persoonlijk een betere manier dan staken. Betogen is in mijn opinie een perfect democratisch middel om je stem te laten horen en te laten zien 'hoeveel' mensen achter deze mening staan. Idealiter gaat zo'n betoging dan ook door op een weekenddag, zodat zoveel mogelijk mensen kunnen deelnemen.
En op zo'n betoging mag je roepen, schreeuwen, beledigingen in het rond smijten, al wat je wil. Maar geen fysiek geweld gebruiken uiteraard.
Het gaat bij mij om het vraagstuk: Hoe los je meningsverschillen tussen twee partijen op, of het nu gaat over een meningsverschil tussen twee groepen mensen of tussen jij en je partner bijvoorbeeld, dezelfde principes gelden.
En daarbij gelden voor mij alvast twee belangrijke parameters:
- Nooit fysiek geweld
- Geen derden erbij betrekken die niks met de zaak te maken hebben
Bij een scheiding bijvoorbeeld gelden deze principes ook: Je kan kwaad zijn op elkaar, schelden,... maar geweld zal niemand tollereren.
En kinderen, die dit allemaal niet gewild hebben, betrek je er ook best zo weinig mogelijk in. We weten allemaal hoe het afloopt als partners in een scheiding de kinderen als chantagemiddel gaan gebruiken...
In deze zijn de bedrijven zo een beetje de kinderen... ze hebben er ook niet voor gekozen dat jullie ruzie hebben en meningsverschillen hebben met de regering, maar je gebruikt/misbruikt ze wel door te staken om dingen te verkrijgen van die partij.
2) Ik ga akkoord dat democratie meer is dan alleen de verkiezingen. MAAR in algemene lijn kan je zeggen dat het regeerakkoord de lijn volgt die de partijprogramma's van de partijen in de regering hebben. En nee er staat niet letterlijk iets in over de pensioenleeftijd optrekken naar 67 etc... maar dat zijn de detailuitwerkingen. In algemene filosofische lijnen is het duidelijk dat dit een rechts-socio-economische regering is, daar zal je het wel mee eens zijn. En dat reflecteert ook de lijn van de partijprogramma's van de regeringspartijen.
Dus op dat vlak is er zeker geen kiezersbedrog in het spel. Iedereen die gestemd heft voor NV-a, open VLD en in mindere mate CD&V wist dat dit de algemene richting van de nieuwe regering zou zijn en moet dus nu niet klagen (zoals ikzelf dus ook).
Als de huidige coalitie nu een regeerakkoord zou gemaakt hebben dat helemaal links was, DAT zou pas kiezersbedrog geweest zijn en een reden om op straat te komen en te betogen!
Bovendien gaan meningen niet altijd over superioriteit ten opzichte van elkaar...
Als je twee manieren hebt om iets aan te pakken dan is dikwijls de ene manier niet beter dan de andere, maar gewoon anders.
Voorbeeld:
Je hebt twee manieren om van punt A naar punt B te gaan.
De ene manier is rechtstreeks zonder omwegen.
De tweede manier is via een zijweg en wat langer.
De eerste manier brengt je sneller en efficiënter naar je doelbestemming, maar is autosnelweg.
De tweede manier is via een mooie groene route door de natuur.
beide manieren zijn een legitieme manier om op je bestemming te raken. De manier die jouw voorkeur wegdraagt hangt af van hoofdzakelijk twee parameters:
- Tijdsdruk (je hebt een deadline om op punt B aan te komen)
- Je Eigen karakter en mening van wat jij "leukst" vindt.
Stel dat er geen tijdsdruk is, dan zullen er mensen zijn die van karakter efficiëntie verkiezen en natuur helemaal niet leuk vinen. Die zullen optie A willen. En andere mensen zullen heel erg gefacineerd zijn door kronkelende wegen in de natuur en autosnelweg haten, en die zullen absoluut kiezen voor optie B.
Is de ene mening 'beter' of 'superieur' aan de andere? Nee... we zijn gewoon mensen met andere karaktertrekken en meningen en emoties...
En in een democratie houden we daar rekening mee door een combinatie toe te passen van de theoretische objectieve parameters (hebben we tijdsdruk?) en de subjectieve emotionele parameters (wat is elke person zijn karakter en mening).
