Gavin zei:
Waarom kunnen diezelfde partijen dan wel vrij gemakkelijk en snel een meerderheid vinden op regionaal vlak?
Da's toch helemaal niet wat er gebeurt, de partijen die aan tafel zitten willen geen nieuwe verkiezingen. Welke van de ~tien partijen die een optie is, stuurt dan aan op verkiezingen, openlijk of heimelijk? Iedereen zijn conclusie is toch dat er liever geen nieuwe verkiezingen komen, ik heb niemand (van verkenners over mandatarissen tot politicologen) een partij op dat vlak horen verklikken ... ook al zit het inhoudelijk vast met de verdeling die er nu ligt.
En over de "roepers van "het gaat sleeeeecht" over het systeem, hoe is dat anders dan gij die bij de toenaderingen van paarsgroen blij moest posten dat het systeem wel degelijk nog zou werken? Ik heb gezien wat de inhoud van Magnette zijn startnota was, het lag zo ver van elkaar dat zelfs Rutten zich er niet aan wou verbranden (allez, wel graag wou maar haar achterban niet). Ik zie in beide gevallen alleszins nul resultaat, buiten voor uw eigen bevestigingen dat er nog hoop is.
Het verschil is dat ik geen volksvertegenwoordiger ben. Als ik zeg "zij die roepen dat het zo slecht gaat", heb ik het wel over volksvertegenwoordigers, die meer stemmen zullen krijgen.
Ik denk wel dat er nu partijen aan tafel zitten die nieuwe verkiezingen willen. Zodra de Vlaamse regering gevormd was voor de Federale, stond dat hier zelfs ook, maar op verschillende andere plaatsen: Een teken aan de wand dat De Wever ofwel nieuwe verkiezingen wil, ofwel denkt dat die er gaan komen. Waarom zou hij anders al een belangrijke kaart vergooien om te wegen op de formatie. Ook de aanstelling van Jambon, nadat De Wever had gezegd dat hij minister-president wou worden, werd wel vaker zo uitgelegd.
Maar niet alleen zij. Magnette heeft met zijn startnota, en het buitenwieberen van Di Rupo, duidelijk te kennen gegeven dat hij nog campagne aan het voeren is, in plaats van aan het formeren is. Datzelfde zie ik ook terug bij een stuk van de VLD, en uiteraard bij het VB. Zijn toch al belangrijke spelers die op z'n minst daden stellen die aangeven dat ze niets te winnen hebben bij een regeringsvorming.
Ik vind de oplossing niet "herschud de kaarten dan", omdat die zouden belanden bij de splijtende partijen. Ik vind de oplossing eerder: Doe je werk, vervul je mandaat, los het op.
Als ik het idee zou hebben dat alle politici dat nu oprecht aan het proberen waren, zonder tactiek en strategie (=campagne, niet bewind), dan zou ik het volkomen met je eens zijn. Maar dat heb ik niet.
