Neen, je moet gewoon prioriteiten stellen. Je moet keuzes maken en de inherente gevolgen daarvan durven inzien.
- Wil je de focus leggen op dat grote huis ondanks dat je niet superrijk bent? Ok, woon dan afgelegen in het hol van pluto maar weet heel goed dat daarmee uw jobaanbod fors daalt. Hou dus rekening met het feit dat je zal moeten inbinden op jobinhoud, salaris, ...
- Of wil je de focus eerder leggen op een job die nauwer aansluit bij uw wensen en/of beter betaald wordt? Ok, woon dan dichter bij een (groot)stad maar dan zal je waarschijnlijk niet op een lap grond van +1000m² kunnen wonen.
Het is absurd dat dit überhaupt moet uitgelegd worden. In een land als de VS en Australië hoef je dit aan niemand uit te leggen maar zijn dit keuzes die heel natuurlijk aanvoelen. In België daarentegen wordt dit natuurlijke marktevenwicht totaal verstoord, onder meer met het subsidiëren van salariswagens. En de gevolgen kennen we allemaal. En dan start de kettingreactie van workarounds en kop in het zand:
- Vervolgens gaan we de oorzaak van die gevolgen nog steeds niet wegnemen (het feit dat de woon/werk-afstand totaal ondergewaardeerd wordt in onze jobkeuze en woonplaatskeuze), maar gaan we met een nieuwe workaround deze gevolgen proberen omzeilen. Lees: telewerk.
- En dat zorgt op zich weer voor nieuwe problemen: praktische problemen zoals ik hier al vermeld heb. Maar ook dit soort problemen bijvoorbeeld:
We werken zó efficiënt dat we er eenzaam van worden
- De volgende stap zal dan waarschijnlijk zijn om de psychologische hulp terug te betalen die we straks allemaal nodig hebben om onze eenzaamheid aan te pakken?
- ...
We zouden er schijnbaar alles aandoen, zolang we maar niet de initiële oorzaak van het probleem in de ogen moeten kijken en aanpakken. Want dat zou het kiesvee voor het hoofd kunnen stoten natuurlijk. Politique à la Belgique.