Ik volg Rawls in zijn visie dat geboorteplaats en burgerschap toevalligheden zijn die de essentie van het mens-zijn niet bepalen.
Ik ben niet verantwoordelijk voor wat mijn voorouders deden [voor het land], en ik heb daar absoluut geen affiniteit mee. Mijn grootvader heeft ook in de oorlog gestreden, heeft daar vele vrienden in verloren. Maar dat heeft voor mij geen invloed op mijn gevoel voor nationaliteit. Ik ben trots, fier op mijn grootvader, maar mijn 'nationaliteit' laat mij onberoerd.
Ik woon op dit moment in Canada. De provincie waar ik mij bevind is ongeveer evengroot als Europa en toch voelt iedereen zich hetzelfde. In Europa moet iedereen precies zijn eigen willetje, landje en vlagje hebben. Onbegrijpelijk voor mij ... (maar logisch voor anderen uiteraard).
Over het taalgedoe. Het is waarschijnlijk overroepen. Ik ben absoluut niet objectief omdat ik van origine tweetalig ben en mijn Engels vrij tot zeer goed is. Van mijn Mexicaanse vrienden hier krijg ik te horen dat mijn Spaans accentloos is, en mijn Duits is ook vrij goed. Maar is dat omdat ik "Vlaming" (ik huiver al bij de gedachte) ben? Ok, als je vergelijkt met de Franstaligen, hebben de Nederlanstaligen het gemakkelijker. Ik hoor van mijlenver dat iemand van Franse afkomst is als hij Engels praat. Maar we moeten wat verder kijken dan onze neus lang is. Ik heb hier een Oekrainer (?) ontmoet die vlot 9 talen spreekt (studeert geen talen. Het was oa Russisch, Oekraiens, Pools, Portugees, Spaans, Engels, Frans, Duits, ...).
Wij hebben het ENORME voordeel dat televisie bij ons uitgezonden wordt in de oorspronkelijke taal. Mijn Engels komt van The Simpsons, Friends en MTV... Fransen hebben dat niet, Duitsers hebben dat niet etc..
Daarbij komt nog dat (en dat is een persoonlijke visie) het Nederlands bepaalde klanken heeft die andere talen niet hebben (denk maar aan de zachte g zoals in 'graag' ... heb nog niemand hier tegengekomen die dat kan uitspreken), en daarom is het misschien voor ons relatief eenvoudiger om andere klanken aan te leren. Het is maar een gedachte ...
Tenslotte, het mentaliteitseverschil. Ik werk voor een promobureau in opdracht van de staat en ik kom dus zowel in Vlaanderen als in Wallonie. Eerlijk gezegd is het mentaliteitsverschil daar niet enorm. Moest er een verschil zijn, dan zou het voor mij persoonlijk positiever uitdraaien voor de Walen. Zij zijn socialer, relaxer, vriendelijker, enthousiaster en meer henzelf. 'De Vlaming' is in mijn ogen introverter, arroganter, minder sociaal en houdt meer afstand. Dat is natuurlijk mijn mening ..
Uiteraard is er qua politiek een enorm mentaliteitsverschil en ook ik ben absoluut niet akkoord met de Waalse vorm van politiek bedrijven. Maar wie bepaalt hoe een 'volk' is? De politiek of de burger?