=[PraetoriaN]= zei:
Enkele bemerkingen (copyright studentenkringdiscussie
)
Eindeloopbaandebat.
'Mensen leven langer, dus zullen ze ook langer moeten werken, dat is toch logisch.'. Inderdaad, mensen leven langer, leven langer op kosten van hun pensioen en onze sociale zekerheid is niet met het oog op zo'n lang leven ontworpen.
Maar anderzijds stellen we vast dat de sociale zekerheid de laatste kwarteeuw (tijdens dewelke de vergrijzing zijn intrede heeft gedaan) NIET duurder geworden is. En toch horen we overal dat de SZ onbetaalbaar wordt. Als iets niet durder wordt maar toch onbetaalbaar wordt, wel mensen, dan betekent dat gewoon dat we er niet meer voor WILLEN betalen.
Fout 1:
Kzal ziekteverzekering als onderdeel van de sociale zekerheid als eerste voorbeeld nemen. De ziekteverzekering kost België jaarlijks 9% van haar totale rijkdom. Voor de regeerperiode van 2003-2007 is men overeengekomen dat de reëele groei van de uitgaven (dus inflatie is er al van getrokken) maximaal 4,5% mag
stijgen. In 2003 steeg het echter met 8,7% (en men verwacht 10% voor 2004).
Rond 2000 bedroeg het afhankelijkheidsratio rond de 30% van de bevolking, voor 2030 verwacht men dat dit 45% zal zijn.
De rest van je conclusie klopt dus ook niet (want het wordt wel degelijk duurder).
=[PraetoriaN]= zei:
Want wat iedereen er natuurlijk bij vergeet te vermelden, is dat onze arbeidsmarkt de laatste halve eeuw ook ingrijpend veranderd is. Waar na WOII de arbeidsmarkt vooral bestond uit arbeiders, bestaat ze daar vandaag slechts voor 20% uit. Het aandeel van grootverdieners is dus bijzonder sterk gestegen. En het blijft stijgen. Dankzij het feit dat we bijdragen in % van ons loon kan met de bijdrage van een gemiddelde werknemer vandaag veel meer pensioenen worden betaald dan met de bijdrage van een werknemer een kwarteeuw geleden. Dit heeft er zelf voor gezorgd dat ivm 20 jaar geleden DE PENSIOENEN NU MINDER KOSTEN. In tegenstelling tot men u wilt doen geloven.
Fout 2:
Je vertelt maar 1 deel van het verhaal. Het aantal inkomsten voor de sociale zekerheid is idd massaal gestegen. Maar als je weet dat de Sociale Zekerheid pas ontstaan is in 1944 en de ziekteverzekering zoals we die nu ongeveer kennen (met RIZIV) rond 1963 is hiet niet moeilijk om te snappen dat de uitgaven ook massaal gestegen zijn... Dus indien de SZ-structuur hetzelfde zou zijn als na WOII gaf ik je 100% gelijk, helaas zijn er massa's uitgaven bijgekomen. (vergeet niet vergrijzing is meer dan enkel pensioen, oudere mensen worden ook vaker ziek om maar iets te zeggen).
=[PraetoriaN]= zei:
In dat opzicht zou een loonmatigingsopbod met onze buurlanden wel eens veel gevaarlijker kunnen zijn voor de toekomst van onze SZ dan de vergrijzing.
Blijft dus de vraag: waarom nu dit eindelopbaandebat?
Deze conclusie klopt dus ook niet...
=[PraetoriaN]= zei:
Wel een andere opmerkelijke vaststelling in het recente onderzoek van de kostprijs van de SZ is dat de bijdragen van de werkgevers en van de staat (dit vooral onder Dehaene) stelselmatig afgenomen zijn, wat natuurlijk betekent dat de lasten steeds meer op de schouders van de werknemers zijn komen te liggen. Wil men de bijdragen van de werkgevers nog kunnen verlagen (die van de staat, dat kan al niet meer, die zijn al zo goed als volledig verdwenen) dan zal de activiteitsgraad inderdaad drastisch omhoog moeten. Dit is dus een politiek-ideologische (neoliberale) noodzakelijkheid, geen economische.
Je laat het klinken alsof werkgevers geld scheppen op de rug van werknemers... Zoals altijd geef je maar 1 gevolg (die je uiteraard goed uitkomt). Minder werkgeversbijdragen betekend niet automatisch minder inkomsten voor overheid (of helemaal al niet hogere lasten voor werknemer). Het betekend ook minder uitgaven voor overheid, want bedrijven worden gestimuleerd om minder productief te werken -> minder werkloosheidsuitkeringen. (Helaas is een daling van bijdragen in België meestal een broekzak-vestzak operatie, zoals de crisisbelasting ingevoerd door diezelfde Dehaene die bedrijven nog altijd moeten betalen).
=[PraetoriaN]= zei:
Zeg ik nu dat de activiteitsgraad niet omhoog moet? Neen. Natuurlijk zou ik die graag hogen zien. Hoe hoger, hoe goedkoper en beter onze SZ. MAAR, opnieuw in tegenstelling tot wat men u wilt laten geloven, is er geen grote en directe nood aan pijnlijke maatregelen. De SZ dreigt helemaal niet onbetaalbaar te worden, men wilt gewoon nog meer van de lasten op de werknemers afschuiven.
Als je blijft geloven dat de uitgaven voor sociale zekerheid niet stijgen is er idd geen probleem. Je behoort weliswaar tot de minderheid, zelfs socialistische partijen hebben plannen opgesteld om te kunnen besparen. Het gezondheidsvijfkamp van Stevaert in samenwerking met Demotte is hier een mooi voorbeeld van (er zijn bij mijn weten echter nog maar 4 kampen vrijgegeven en niet alle kampen werken kostenbesparend).
=[PraetoriaN]= zei:
Daar komt ook nog bij dat de huidige voorstellen zeer sterk anti-kleine man zijn. Men kijkt compleet over het verschil in loopbaan. Een veertigjarige metser vandaag is waarschijnlijk op zijn vijftiende begonnen, zijn ruggegraat is compleet versleten. Hij heeft nog maar vijfentwintig jaar gewerkt en zijn lichaam kan maximum nog vijf à tien jaar aan, maar hij moet er nog minstens vijftien of waarschijnlijk nog twintig doen. Dit is onmenselijk. Dergelijke situaties gelden in vele laaggeschoolde beroepen.
Terwijl een hooggeschoolde waarschijnlijk pas rond zijn vijfentwintigste begint te werken, misschien wel een paar keer loopbaanonderbreking neemt en zijn lichaam helemaal niet 'naar de knoppen' is na dertig jaar en toch vijf, maximum tien jaar later al mag stoppen en recht heeft op een veel hoger pensioen dan die kapotgewerkte laaggeschoolde. Dit natuurlijk bovenop het pensioen dat hij/zij itt de laaggeschoolde nog op de privémarkt heeft kunnen bijeensparen.
Als je pleit voor afschaffing discriminatie arbeid- en dienstenstatuut: be my guest
(jammer genoeg vind cassatie dit onderscheid geen discriminatie).
Ivm met pensioen. Naast een gewaardborgd pensioen krijgen mensen die vroeger veel bijgedragen hebben een groter deel. Een arbeider met laag loon en die dus weinig bijdraagt zal later ook minder terug krijgen. Imho is dit geen discriminatie.
=[PraetoriaN]= zei:
Met andere woorden: de maatregelen die men nu wilt terugschroeven - of sommigen zelfs afschaffen - zijn noodzakelijke sociale aanpassingen aan een toch redelijk onrechtvaardig arbeidsbestel. Wat niet wegneemt dat er in het verleden vaak verkeerd en onoordeelkundig gebruik van gemaakt is, het is gebruikt geweest als een middel om de werkloosheidsstatistieken 'proper' te houden.
Met die statistieken zijn idd veel geknoeid. Typisch Belgisch zeker :-/
=[PraetoriaN]= zei:
En dan nog. Activiteitsgraad verhogen, ouderen terug aan het werk,... Allemaal goed en wel, maar het is gewoon een feit dat we reeds dertig jaar met een stabiel aantal jobs zitten (in grote lijnen in dertig jaar geen erbij, geen weg) ik zie niet hoe er daar plots enkele honderdduizenden zouden kunnen bijkomen om dit te kunnen doen. Werkloosheid lijkt inherent aan een post-industriële maatschappij, want als de werkloosheid te laag wordt, worden de lonen te hoog (vraag nr werknemers stijgt, aanbod niet ==> lonen stijgen) en verdwijnen de jobs weer. Het kan op papier dan misschien allemaal mooi kloppen, als de banen er niet zijn, ben je nergens.
Om het kort te zeggen: er bestaat meer dan 1 soort werkloosheid. Jij hebt het hier enkel over evenwichtswerkloosheid, hiernaast bestaan nog een 4(?)-tal soorten. (Ik ken ze niet allemaal meer van buiten :-/). Met loonkost kun je wel degelijk een deel van de werkloosheid oplossen. (Er zijn momenteel meer jobs die niet ingevuld geraken dan je beseft. Mensen willen bv gewoon niet meer op weekends werken)
=[PraetoriaN]= zei:
Loonkosten.
Nog zo'n ontzettende nonsens natuurlijk.
Willen concurreren op basis van loonkost is gewoon lachwekkend. De meeste banen die hier verdwijnen wegens 'te duur' zijn jobs die in China, Thailand, Mexico,... aan een loon van enkele euro's per dag worden geproduceerd. Willen we daar echt mee concurreren? Want dan moeten we terug als in de negentiende eeuw gaan leven. Zelfs om met de meer gematigd geprijsde landen te concurreren (Oost-Europa, Turkije, Noord-Afrika,...) zouden we ons lonen nog moeten delen door vier ofzo. Ook dat willen we niet, dacht ik.
Wat we wel moeten doen is grote meerwaarde voor die grote meerprijs geven. Maw. we moeten trachten sterk te blijven in de kenniseconomie en in nieuwe technologieën (daarom geef ik het marshallplan voor Wallonië wel een redelijke slagingskans, want daar hebben ze dat in tegenstelling tot vlaanderen wel door) daarom moeten we volop investeren in onderwijs en in onderzoek. Ons lager en middelbaar onderwijs mag dan wel van zeer hoog niveau zijn, ons hoger onderwijs is dat niet echt, zeker die tak met meer directe impact op de economie niet, maw de hogescholen.
Het domste dat we kunnen doen is ons laten verleiden tot een wederzijds opbod, of liever afbod, ivm loonkosten met onze buurlanden. Het brengt ons niets op buiten recessiegevaar. Die bedrijven waarmee we moeten trachten concurrentiëel te blijven kijken heus niet naar een paar procentjes verschil in loon: toen ik een vakantiejob deed in een halfgeleiders-bedrijf ging er per dag waarschijnlijk voor een klein miljoen (euro!) aan producten door mijn handen. Waarnaar denk je dan dat dat bedrijf kijkt, of zijn werknemers voor vijf euro per dag minder werken in nederland, of waar hij de meest bekwame werknemers kan vinden?
Komt nog eens bij dat onze lonen eigenlijk helemaal niet zo duur zijn. Ja, er is een hoger verschil tussen bruto en netto dan bvb in het VK, maar die werknemer moet wel op de privémarkt nog een aantal verzekeringen aangaan die bij ons in de SZ zitten en wees maar gerust dat die op de privémarkt duurder zijn. Bijgevolg zijn de nettolonen dan ook gewoon hoger.
Ons tot het starten van een negatieve loonsspiraal met de buurlanden laten verleiden zou ons dus bitter weinig opbrengen (hoeveel bedrijven verlaten er nu België voor Nederland?) maar is wel gevaarlijk. Kan iemand mij nog eens in herinnering brengen wat er ook alweer gebeurd bij de twee vorige keren dat west-europa zich tot zo'n logica heeft bekeerd?
België is één van de duurste landen ter wereld voor de werkgever. Er zullen uiteraard sowieso bedrijven naar ontwikkelingslanden vertrekken. Concurrentie moet je echter niet enkel voeren tegen andere werknemers, ook tegen kapitaal. Als 1 machine gelijk staat aan 10 werknemers en die machine kost €100 en die 10 werknemers €110, dan zullen die werknemers op straat staan. Als men de loonkost kan laten verlagen tot €90, dan is het voor een bedrijf goedkoper om te investeren in arbeid.
Maar dan zou ik kunnen zeggen van tja als ge niet in het zesde zit als ge er moet zitten, dan is dat ook uw eigen fout enzo. Maar dat ga ik niet doen aangezien we dan persoonlijk worden en dat hoeft niet. Dus laten we heel dit stuk even schrappen