Maar nogmaals, ze zou toch niet wegmogen uit dat klooster? Hoeveel kan er daar nu gebeuren, met betrekking tot recidive? Dat ze een ziek nonnetje geen eten brengt? Blijkbaar zijn die nonnetjes zelf daar niet zo bang voor, anders zouden ze niet zeggen dat ze mag komen.
Ik weet ook helemaal niet hoe dat dan in elkaar zit. Ze moet dan 14 jaar (?) in dat klooster blijven, en daar een beetje rondlopen, eten, eens naar een mis gaan en verder een beetje lezen of zo? Hoe zien die nonnetjes dat dan? Waarom willen die haar wel 'in huis' pakken? Uit één of andere religieuze overtuiging m.b.t. vergeving of naastenliefde of zo? Allez, ik kan me toch niet voorstellen dat ik zeg "breng maar hier". Weten die iets over hoe je dat allemaal aanpakt, psychologisch gezien en zo? Niet iedereen is toch geschikt om met een ex-gevangene te leven, laat staan iemand die zoiets gruwelijks gedaan heeft. Met andere woorden, ik zou die nonnetjes wel eens willen horen hierover