Avondland zei:
Daar ga ik mee akkoord. Er zijn waarden aanwezig die in alle landen gehuldigd worden. MAAR die worden telkens op verschillende manieren geïnterpreteerd. Kijk maar naar het concept van eer bij een Japanner of bij een aristocratische Engelsman. Eer is een universele waarde en is dus 'absoluut', maar wordt naargelang de culturele regio anders ingevuld. De vraag is: met welk recht rechtvaardig jij de egalisering van die universele waarde? En hoe ga jij voorkomen dat bepaalde landen of culturen geen overwicht gaan krijgen op de mensenrechten? Een veelgehoorde kritiek op de Verklaring van de Universele Mensenrechten is dat het een sterk joods-christelijk humanistische invloed heeft.
Als ik dan even het tegenvoorbeeld van autoriteit van de overheid mag geven? Of respect voor ouderen? Dat er nuanceverschillen zijn is een gegeven, maar de grond van de idee blijft hetzelfde.
En ja, ik moet altijd eens glimlachen als men weer het joods-humantische argument aanhaalt. Landen zoals Indië, China, Cuba, Libanon en Panama hebben indertijd een even beslissende rol bij het opstellen van de Akte gehad. Tijdens het opstellen van de Covenanten waren het zelfs de ontwikkelingslanden, zoals Ghana en Nigeria, die de uiteindelijke forcing hebben gevoerd en een einde hebben gebracht aan bijna twee decennia (Westers) gekibbel.
Wie of wat de Akte heeft opgesteld is ook in hoog tempo irrelevant geworden. Mensen beschouwen de opgesomde vrijheden als een gegeven, als een basisrecht, zonder een of andere humanistische of joodse inslag. Dat zal wel het laatste zijn waar ze aan denken.
Avondland zei:
Het is waar dat traditie niet absoluut is, maar Traditie wel: de onveranderlijke esoterische kern van alle traditionele religieuze paden. Maar goed. Het cultuurrelativistische argument gaat er voornamelijk om om de universele waarden te laten gedijen in de culturele traditie. Het is eigenlijk een soort van gedecentraliseerd denken: niet een anonieme elite zal beslissen hoe men de universele waarde moet interpreteren, maar wél de cultuur waarin de universele waarde reeds duizenden jaren in gedijd.
En welke religieuze cultuur wordt er niet geleid door een groepje elitairen? Religie is net een vorm van elitair leiderschap onder het voorwendsel van het woord van een almachtige schepper (afgezien van verlichte religies zoals pakweg het taoïsme).
Avondland zei:
Wat jij lijkt aan te halen is een maatschappij die haar cultuur wil opdringen aan iedereen, ook aan de buitenlanders. Maar wat jij dan weer wél wil accepteren is dat een universalistische versie van de mensenrechten moet geprojecteerd worden op de gehele wereld. Is het grote verschil dan niet een eenvoudig schaalverschil? Cultuurdwang kan evengoed in de naam van de universele mensenrechten gebeuren.
Ik denk dat jij het allemaal iets te 'gedwongen' ziet. Het laatste wat ik wil is dat een cultuur terug in het stenen tijdperk wordt gegooid onder het mom van mensenrechten. Voor mij, en dat is eigenlijk de basisidee van de Rechten, volstaat het om een cultuur te hebben waarin de Rechten en de cultuur niet met elkaar in aanvaring komen én dat alle leden toegang hebben tot een neutraal en onbevooroordeelde rechtsgang om misdrijven aan te klagen.
.
I didn't expect this kind of Spanish Inquisition! *trompetgeschal*