z0ran zei:
Hmm. Iedereen heeft idd een type vezels/genen. Athletieklopers zullen hun genen uitbuiten omdat ze daar gewoon het best in zijn. Maar elke voetballer(elk positie) moet zowel uithouding hebben afwisselend met tempo lopen en sprinten trekken. Wat raad jij dan praktisch aan ? Een voetballer met trage vezels kan imo beter wat werken aan zijn sprint ipv zijn uithouding nog te vergroten.
DE voetballer moet dus goed zijn in alle loopdisciplines, maar geen specialist om athletiekwedstrijden te lopen...het doel is nog altijd het balletje in de netten krijgen. De ene loper kan best zijn van nature mindere loopeigenschap bijschaven.
Het punt is dat je niet kan trainen wat je niet hebt. Stel dat jij 80% trage vezels hebt in je beenspieren terwijl een ander 80% explosieve vezels heeft, wanneer jij explosief gaat trainen dan gaat het effect heel beperkt zijn omdat maar 20% van je vezels explosief is en je dus enkel die 20% van je vezels traint (trage vezels hebben niets aan intensieve intervallen) terwijl jij die overige 80% van de vezels wel verwaarloost (die werken ook wel maar niet waarvoor ze gebouwd zijn).
Ik zeg niet dat hij als uithoudingsloper helemaal niet aan intervaltraining moet doen maar ik zou er zeker niet de nadruk op leggen. Als hij 2 keer per week zou trainen met voetbal dan traint hij met zijn spieren al ruim voldoende sprintjes, dan gaat hij niet nog eens extra intervaltraining hoeven te doen. Ik raad hem aan om vooral te trainen op extensieve intervallen, dus bijvoorbeeld op een 10 kilometer regelmatig 1 kilometer - 2 kilometer in een verhoogd tempo lopen. Als hij bijvoorbeeld 2 keer per week een voetbaltraining zou hebben dan zou hij 1 keer een langere afstand kunnen lopen (meer dan 10 en minder dan 20), 1 keer een training met extensieve intervallen kunnen lopen en eventueel nog 1 herstelloop (30-40 minuten in een heel rustig tempo lopen).
Er bestaan geen mensen die en enorm snel kunnen sprinten en het uithoudingsvermogen van een paard hebben.
z0ran zei:
Vandaar dat ik denk dat je beter wat aan intervaltraining doet. Dan zal je die spurtjes/tempoversnellingen veel beter verteren. Als je enkel maar duurtrainingen met constant tempo gaat lopen ga je altijd moeilijkheden hebben om je (in het begin) aan te passen aan een voetbalwedstrijd.
Dat valt volgens mij wel mee.
Ik heb zelf gevoetbald en ik heb ook ervaring met andere balsporten (basketbal en handbal). Ik kijk vanuit het perspectief van de verdediger aangezien ik vaak de verdedigende taken op mij neem (vooral omdat anderen te veel hun mannetje laten lopen). Mijn ervaring is dat de explosievere tegenstanders meestal niet voluit sprinten in het begin van de wedstrijd om hun krachten wat te sparen, als ze in het begin al alles geven dan wordt het voor hen een zware wedstrijd gezien hun mindere uithoudingsvermogen. In het begin van een wedstrijd moet je alles geven en ben je vermoeid maar naarmate de wedstrijd vordert zal de tegenstander zijn snelheid dalen en gaat hij steeds meer hijgend achter jou moeten aanlopen.
Wat ook scheelt is dat je vaak korte sprintjes trekt. Laat mij sprinten op 60 meter en ik ben kansloos maar op die 10-20 meter waar het vaak om gaat kan ik nog wel mijn mannetje staan wanneer ik vroeg start (als je goed kijkt dan zie je veel aan die ander zijn lichaamstaal), alles geef en slim loop (iets achter de man aan de binnenkant waardoor die ander altijd meer meters moet maken). Wanneer de tegenstander echt snel is dan laat je je in het begin van de wedstrijd als verdediger wat meer naar achteren zakken.
Dirk Kuyt is wellicht een mooi voorbeeld van een voetballer die gebruik maakt van zijn uithoudingsvermogen i.p.v. explosiviteit te forceren en zijn uithoudingsvermogen te verwaarlozen.