Klote dag
La Marmotte (174km - 5000hm)
Vandaag het hoogtepunt van het jaar: La Marmotte. Veel trainingsarbeid ingestoken om in de eerste plaats goud te behalen en een goede plaats zodat ik volgend jaar een prioritaire startplaats krijg toegewezen. Zoals gewoonlijk pannenkoeken als ontbijt om 5u15.. Tegen half 7 aan de start aangekomen (7u starten) en in het eerste startvak van 2000 man gaan staan. Maar waarom al die toeristen daar zo vroeg al staan is mij een raadsel, om half 7 stonden de meesten er al.. Weer zoals gewoonlijk de eerste 10km vlak knallen tegen 45km/u om deze keer zeker 1000 man voorbij te steken. Waarom moeten diegene die de eerste km's tegen 30km/u afwerken nu in godsnaam vanvoor aan de start staan.. Aan de voet van de Col du Glandon (28,3km à 4,3%) kreeg ik voor het eerst zicht op mijn positie. Niet bemoedigend want ik zag nog zeker 500 man voor mij uit rijden. Ondanks de 4,4% gemiddeld is de klim toch lastig en vooral onregelmatig met afdalingen en steile km's van 10%. Normaal zou ik tijdens de klim al goed moeten beginnen eten maar de maag werkt tegen. Alles wat ik probeer te eten komt er bijna uit dus heb maar besloten niks te eten tot na de top. De benen waren de slechtste die ik deze week heb gehad en van verder opschuiven was geen sprake. Op de top kom ik als 131e door en dan beginnen aan de gevaarlijk maar geneutraliseerde (de tijd van deze afdaling telt niet mee wegens te veel ongelukken) en in de eerste bochten al twee gevallen renners in de kant zien liggen.. Eens beneden gekomen werd een peloton van zo'n 20 renners gevormd om de iets langer dan 20km lange vallei richting de Télégraphe af te werken. Halverwege was een groot peloton in de verte te zien waar we naartoe reden. Het ging wel vrij hard en er werd op de kant gereden dus recupereren was het niet echt. Aan de voet van de Col du Télégraphe (11,8km à 7,2%) was ik tot de kop opgeschoven van een peloton van zo'n 80 man en in de eerste steile kilometers versnelde ik en het goede gevoel kwam beetje bij beetje. Halverwege kreeg ik het gezelschap van zo'n 10 collega's en reden we samen naar de top, waar ik als 112e passeer. Op de top moest ik mijn bidon bijvullen maar het groepje reed meteen door waardoor ik alleen de 4km lange afdaling richting Valloire moest aanvatten, verloren krachten dus. In Valloire begint meteen de hoogste berg (2642m) van de Marmotte, de Col du Galibier (18,9km à 6,9%). De eerste kilometers lopen eerder geleidelijk bergop en hier maak ik goed tempo en passeer een aanzienlijk aantal renners. Halverwege begint het echte werk en in de laatste 8km zakt het percentage amper onder de 8%. Hier begint eveneens de echte miserie.. Lage rugpijn maakte het onmogelijk om een degelijk tempo te rijden en tegen 10km/u sukkelde ik mijn weg naar boven. Uiteraard verlies ik hier een veel plaatsen en zeker als ik nog zeker 5 keer moet stoppen om te stretchen omdat het echt niet meer gaat. Van miserie heb ik mijne velo zelfs even de kant in gesmeten en gezegd dat ik direct naar de camping rij en opgeef. Maar opgeven was geen optie dus gewoon doorgaan en op de top van de Galibier kwam ik pas als 224e boven, veel plaatsen verlies dus. Ook de afdaling van 43km was niet bevorderlijk: koud, wind en de minste oneffenheid zorgde voor een pijnscheut in mijn rug. Heel deel alleen moeten rijden (wind tegen dan nog is, als het dan toch nie mee zit..) en rustig naar de voet van Alpe d'Huez (13,2 à 8,1%) gereden, waar de aankomst boven ligt. Een martelgang tegen 10km/u met een 5-tal keer stoppen voor de rug afgewerkt en bovengekomen in een tijd van 7u03min41s, goed voor een magere 394ste plaats. Al goed toch nog binnen de top 400 want ik had gezegd dat ik bij een verdere plaats mijne velo van den berg smijt
. Goud behaald met 51min overschot maar de goede plaats is er dus niet. Een goede startplaats voor volgend jaar is twijfelachtig..
