Archief - Dodentocht 2013
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
jojonathan
Legacy Member
Balsaus zei:Ik ga het ook zeker nog is proberen (wil toch ooit is volledig uit doen) , maar dan de combinatie lopen - wandelen ipv enkel te wandelen. Afwisselend gebruik van de spieren en de kilometers tussen de controleposten lijken dan minder eindeloos + gaat wat sneller vooruit. Vond het soms frustrerend dat de kilometers tussen de controleposten amper voorbij gingen , altijd als ik dacht dat ik bijna bij de volgende was bleek ik nog niet eens in de helft te zitten
Dat lijkt mij geen slecht idee eigenlijk, gewoon die constante zelfde beweging van dat wandelen, daar voelt ge u zo stijf van worden!
XtremeSpooky
Legacy Member
Gearriveerd om 12u30, en echt wreed content van de ervaring.
Had 'm in 2010 uitgewandeld, maar deze keer beginnen met lopen, na 20km overgeschakeld naar lopen/wandelen tot km70 en dan de laatste 30km gewoon gewandeld (eerst 6,5 km/u ... tegen het einde nog 5km/u).
Had bijgeleerd van de vorige edities en dus deze keer:
* lange broek aan vanaf de start + fleece vanaf 23u
* zeer sterke zaklamp -> was nodig als loper want je loopt vaak alleen en moet wegwijzers vinden
* bij elke tussenstop alles genomen van bevoorrading + nog een 8-tal gels extra die ik zelf bij had
absolute voordelen als loper tov de wandelaars: (omdat je bij de eersten bent)
* bij elke tussenpost massa's keuze van bevoorrading (en niet "de bananen zijn al op" zoals in 2010
)
* je ziet een wc waar nog maar enkelen in tegenstelling tot enkele duizenden zijn gepasseerd!
* bij elke tussenpost voldoende plaats om te zitten
* weinig volk onderweg, dus de personen die je tegenkomt zijn telkens dezelfde dus dat schept snel een band.
absoluut hoogtepunt voor mij -> Buggenhout bos in het pikkedonker ...was een fantastisch gevoel om daar zo helemaal alleen in 't midden van de nacht door te lopen, je ziet niemand, hoort wel allerlei geluiden, en bent continu op zoek naar wegwijzers
als ik ooit nog de dodentocht zou meedoen dan is het zeker opnieuw op deze manier en niet volledig wandelend!!!
Had 'm in 2010 uitgewandeld, maar deze keer beginnen met lopen, na 20km overgeschakeld naar lopen/wandelen tot km70 en dan de laatste 30km gewoon gewandeld (eerst 6,5 km/u ... tegen het einde nog 5km/u).
Had bijgeleerd van de vorige edities en dus deze keer:
* lange broek aan vanaf de start + fleece vanaf 23u
* zeer sterke zaklamp -> was nodig als loper want je loopt vaak alleen en moet wegwijzers vinden
* bij elke tussenstop alles genomen van bevoorrading + nog een 8-tal gels extra die ik zelf bij had
absolute voordelen als loper tov de wandelaars: (omdat je bij de eersten bent)
* bij elke tussenpost massa's keuze van bevoorrading (en niet "de bananen zijn al op" zoals in 2010
)* je ziet een wc waar nog maar enkelen in tegenstelling tot enkele duizenden zijn gepasseerd!
* bij elke tussenpost voldoende plaats om te zitten
* weinig volk onderweg, dus de personen die je tegenkomt zijn telkens dezelfde dus dat schept snel een band.
absoluut hoogtepunt voor mij -> Buggenhout bos in het pikkedonker ...was een fantastisch gevoel om daar zo helemaal alleen in 't midden van de nacht door te lopen, je ziet niemand, hoort wel allerlei geluiden, en bent continu op zoek naar wegwijzers
als ik ooit nog de dodentocht zou meedoen dan is het zeker opnieuw op deze manier en niet volledig wandelend!!!
nivekii
Legacy Member
XtremeSpooky zei:absoluut hoogtepunt voor mij -> Buggenhout bos in het pikkedonker ...was een fantastisch gevoel om daar zo helemaal alleen in 't midden van de nacht door te lopen, je ziet niemand, hoort wel allerlei geluiden, en bent continu op zoek naar wegwijzers
tjah Buggenhout is dan ook pretty awesome!
micksk3
Legacy Member
XtremeSpooky zei:Gearriveerd om 12u30, en echt wreed content van de ervaring.
Had 'm in 2010 uitgewandeld, maar deze keer beginnen met lopen, na 20km overgeschakeld naar lopen/wandelen tot km70 en dan de laatste 30km gewoon gewandeld (eerst 6,5 km/u ... tegen het einde nog 5km/u).
Had bijgeleerd van de vorige edities en dus deze keer:
* lange broek aan vanaf de start + fleece vanaf 23u
* zeer sterke zaklamp -> was nodig als loper want je loopt vaak alleen en moet wegwijzers vinden
* bij elke tussenstop alles genomen van bevoorrading + nog een 8-tal gels extra die ik zelf bij had
absolute voordelen als loper tov de wandelaars: (omdat je bij de eersten bent)
* bij elke tussenpost massa's keuze van bevoorrading (en niet "de bananen zijn al op" zoals in 2010
* je ziet een wc waar nog maar enkelen in tegenstelling tot enkele duizenden zijn gepasseerd!
* bij elke tussenpost voldoende plaats om te zitten
* weinig volk onderweg, dus de personen die je tegenkomt zijn telkens dezelfde dus dat schept snel een band.
absoluut hoogtepunt voor mij -> Buggenhout bos in het pikkedonker ...was een fantastisch gevoel om daar zo helemaal alleen in 't midden van de nacht door te lopen, je ziet niemand, hoort wel allerlei geluiden, en bent continu op zoek naar wegwijzers
als ik ooit nog de dodentocht zou meedoen dan is het zeker opnieuw op deze manier en niet volledig wandelend!!!
Interessante informatie. Hoop dat ik deze post volgend jaar nog terug vind!
Vanaf welk uur stond je aan de start? Als loper moet je namelijk veel mensen voorbij en in het begin als er 1000en wandelaars zijn lijkt dit mij niet erg makkelijk?
XtremeSpooky
Legacy Member
micksk3 zei:Interessante informatie. Hoop dat ik deze post volgend jaar nog terug vind!
Vanaf welk uur stond je aan de start? Als loper moet je namelijk veel mensen voorbij en in het begin als er 1000en wandelaars zijn lijkt dit mij niet erg makkelijk?
ik was gearriveerd met trein vanuit Mechelen die er normaal om 17u05 moest zijn, maar met 10 minuten vertraging arriveerde om 17u15.
ben mij dan gaan inschrijven en rustig naar start gewandeld, om 17u30 stond daar al zo'n 100 man te wachten ... 3u30 op voorhand!!
ben dan spaghetti gaan eten en was tegen 18u terug aan de start omdat ik wist dat ze dan pas de dranghekkens weghaalden.
daar zat ik dan redelijk vooraan (rij 20 of zo) en plaats genoeg om nog te liggen, ook dicht bij een toilet, wat handig is natuurlijk!
had een humo en p-magazine bij om tijd te doden en uiteindelijk zijn die 3 uren nog wel voorbij gevlogen.
na het startschot toch wel een km of 2 gesukkeld om voorbij al die wandelaars te geraken die om een of andere bizarre reden persé zo ver naar voor wilden staan, maar daarna dus vlot mijn 10km/u tempo kunnen doen en nooit meer last gehad van de drukte.
ik zou het opnieuw exact hetzelfde doen eigenlijk...
Timmos
Legacy Member
2de keer uitgewandeld in 21u19 als tijd. Beter dan de 1ste keer, daar had ik 23u45 of zo.
Wij zijn wel het type mannen dat het gewoon doen. Blijnen, verzuring, kapotte rug, allemaal incasseren en gewoon op karakter uitwandelen. Psychologisch verschrikkelijk maar gewoon doen.
Ons systeem was als volgt:
- 50 km zonder pauze gewandeld
- Even met de benen omhoog in Palm
- Per 10 km gewandeld vanaf dan
- Ook de laatste tussenpost gewoon colaatje gedronken en verder gegaan. Niets is erger dan opnieuw te moeten beginnen na een minuut stil te staan of stil te zitten.
Ik had 6 blijnen in totaal, in nieuwe schoenen waar ik de week ervoor eens 15 km mee was gaan wandelen.
Ik moet wel zeggen, heb mij dit jaar zo'n anti-schuur onderbroek gekocht en dat heeft echt wel deugd gedaan tussen mijn benen. Bij de eerste deelname was al mijn haar weg.
Wij zijn wel het type mannen dat het gewoon doen. Blijnen, verzuring, kapotte rug, allemaal incasseren en gewoon op karakter uitwandelen. Psychologisch verschrikkelijk maar gewoon doen.
Ons systeem was als volgt:
- 50 km zonder pauze gewandeld
- Even met de benen omhoog in Palm
- Per 10 km gewandeld vanaf dan
- Ook de laatste tussenpost gewoon colaatje gedronken en verder gegaan. Niets is erger dan opnieuw te moeten beginnen na een minuut stil te staan of stil te zitten.
Ik had 6 blijnen in totaal, in nieuwe schoenen waar ik de week ervoor eens 15 km mee was gaan wandelen.
Ik moet wel zeggen, heb mij dit jaar zo'n anti-schuur onderbroek gekocht en dat heeft echt wel deugd gedaan tussen mijn benen. Bij de eerste deelname was al mijn haar weg.
sneeuwzwart
Legacy Member
Timmos zei:2de keer uitgewandeld in 21u19 als tijd. Beter dan de 1ste keer, daar had ik 23u45 of zo.
Wij zijn wel het type mannen dat het gewoon doen. Blijnen, verzuring, kapotte rug, allemaal incasseren en gewoon op karakter uitwandelen. Psychologisch verschrikkelijk maar gewoon doen.
Ons systeem was als volgt:
- 50 km zonder pauze gewandeld
- Even met de benen omhoog in Palm
- Per 10 km gewandeld vanaf dan
- Ook de laatste tussenpost gewoon colaatje gedronken en verder gegaan. Niets is erger dan opnieuw te moeten beginnen na een minuut stil te staan of stil te zitten.
Ik had 6 blijnen in totaal, in nieuwe schoenen waar ik de week ervoor eens 15 km mee was gaan wandelen.
Ik moet wel zeggen, heb mij dit jaar zo'n anti-schuur onderbroek gekocht en dat heeft echt wel deugd gedaan tussen mijn benen. Bij de eerste deelname was al mijn haar weg.
Ik vermoed dat dat idd de beste tactiek is. Niet te lang blijven stilstaan en zeker niet gaan zitten bij de posten, gewoon zoveel mogelijk eten telkens meepakken en rustig op het gemak onderweg opeten.
[Az3r]
Legacy Member
in 2010 heb ik hem voor de eerste keer gedaan en uitgewandeld "op karakter", vanaf 70km werkelijk elke km gedacht aan opgeven, maar toch uitgewandeld. Ze hebben mij toen vanaf de finish tot aan de auto moeten dragen omdat ik niemeer vooruit kon. Heb mijn vrouw toen beloofd om dit NOOIT meer te doen, de pijn was op sommige momenten bijna ondraaglijk.
Nu dit jaar ben ik de hele namiddag naar de aankomst gaan kijken...en tis beslist...volgend jaar ben ik opnieuw van de partij!
Nu dit jaar ben ik de hele namiddag naar de aankomst gaan kijken...en tis beslist...volgend jaar ben ik opnieuw van de partij!
dako
Legacy Member
Ik heb hem ook uitgewandeld, op +- 22u.
Verdomd hard afgezien, vooral de laatste 30km, dat was puur op karakter.
De eerste 50 gingen relatief vlot, had na 30km wat last van mijn benen, maar dat was er tegen de 50km over.
Ik had, zoals aangeraden elke controlepost alles aangenomen/opgegeten wat mij aangeboden werd, inclusief dingen die ik niet lust. Bij de pauze bij de duvel begon het bij mij echter wat te draaien/begon ik me slap te voelen (nee, niet van de duvel), gewoon omdat ik te weinig at. Daar dan ook verschillende suikerwafels,/soep/druivesuiker op, en toen was kwam ik erdoor. Vanaf toen ook in elke controlepost ook steeds meerdere stuks genomen. Ik had het echt nodig. Ook het warm eten bij de palm heeft me hard gesmaakt (hoewel men mij dit afgeraden had), en deugd gedaan. Is volgens mij bij elke persoon verschillend.
Vanaf km 60 kreeg ik blaren. De eerste 10-15km ging dat nog, maar vanaf km 70-75 pijn, heel veel pijn. Maar zoals gezegd op karakter verder gewandeld. Schoenen de hele toch niet uit gedaan/ook niet laten verzorgen, omdat ik dacht/wist dat ik deze nooit meer ging aankrijgen.
Na de finish dan ook recht de EHBO binnen, en toen ik daar buiten kwam gewaggeld heeft iemand mij (85kg) letterlijk naar de auto gedragen (nogmaals bedankt onbekende), het ging gewoon niet meer...
Voor mij unieke ervaring, maar verschrikkelijk zwaar.
Momenteel zeg ik: nooit meer. En als ik ooit van idee zou veranderen, please hou mij dan tegen...
Verdomd hard afgezien, vooral de laatste 30km, dat was puur op karakter.
De eerste 50 gingen relatief vlot, had na 30km wat last van mijn benen, maar dat was er tegen de 50km over.
Ik had, zoals aangeraden elke controlepost alles aangenomen/opgegeten wat mij aangeboden werd, inclusief dingen die ik niet lust. Bij de pauze bij de duvel begon het bij mij echter wat te draaien/begon ik me slap te voelen (nee, niet van de duvel), gewoon omdat ik te weinig at. Daar dan ook verschillende suikerwafels,/soep/druivesuiker op, en toen was kwam ik erdoor. Vanaf toen ook in elke controlepost ook steeds meerdere stuks genomen. Ik had het echt nodig. Ook het warm eten bij de palm heeft me hard gesmaakt (hoewel men mij dit afgeraden had), en deugd gedaan. Is volgens mij bij elke persoon verschillend.
Vanaf km 60 kreeg ik blaren. De eerste 10-15km ging dat nog, maar vanaf km 70-75 pijn, heel veel pijn. Maar zoals gezegd op karakter verder gewandeld. Schoenen de hele toch niet uit gedaan/ook niet laten verzorgen, omdat ik dacht/wist dat ik deze nooit meer ging aankrijgen.
Na de finish dan ook recht de EHBO binnen, en toen ik daar buiten kwam gewaggeld heeft iemand mij (85kg) letterlijk naar de auto gedragen (nogmaals bedankt onbekende), het ging gewoon niet meer...
Voor mij unieke ervaring, maar verschrikkelijk zwaar.
Momenteel zeg ik: nooit meer. En als ik ooit van idee zou veranderen, please hou mij dan tegen...
BenCmen
Legacy Member
Mooie prestatie voor eerste keer, mijn eerste keer was aan 40 km. Volgend jaar gaat het zeker lukken! Ik had vorig jaar hetzelfde probleem: verzuurde spieren. Gewoon paar keer lang wandelen en soms twee dagen na elkaar! Echt waar dat heeft me zo goed geholpen! Ik was deze keer binnen in 2330 juist op tijd dus maar zonder spierpijn!
Ik heb wel 55 km gewandeld op blaren, zo pijnlijk man!
Ik heb wel 55 km gewandeld op blaren, zo pijnlijk man!
BenCmen
Legacy Member
dako zei:
Komt mij ook zeer bekend voor! Dikke proficiat voor uw ijzesterke karakter.
Ik weet perfect hoe je u voelde! Vanaf 50 km had ik ook zware blaren.
Aan 73 km had ik er genoeg van en wou ik stoppen. Ik had mijn schoenen uitgedaan en ik zag hoe ze waren opgeblazen. Ik heb daar een uur gezeten denk ik, wachtend op de bezembus, heel teleurgesteld naast de rode kruis.
En daar kreeg ik berichten van 'gaat het nog?' ik stuurde dat ik was gestopt. Maar godverdomme ik kon het niet laten, ik had al 73 gedaan waaronder 23 op blaren en afgezien. Ik stuurde een uur later terug 'fuck it, changed my mind' en ik deed daar mijn schoenen terug aan.
Harde, pijnlijke, stijve benen en voeten samen met een mp3 zei ik tegen mezelf: pijn is tijdelijk, overwinning niet. En stap voor stap, post per post liet ik tranen over mijn wangen, janken als een klein kind van de pijn. Maar door ging ik gvd zeker en vast. Niets zou mij nog tegenhouden, niet niet niets!
Stukje aan de Schelde was het ergste van al, mensen maar zagen van 'het is niet ver meer, maar 2 km', argh!!! Hatelijk. Tip voor volgende stappers: NIET LUISTEREN NAAR ANDERE MENSEN en KIJK NIET NAAR DIE SADISTISCHE FIETSERS!
"Proficiat, nog 500 meter" was echt niet normaal. De mensen zagen aan mijn kop hoe hard ik aan het afzien was, dat applaus! Dat is niet normaal hoe zalig dit is. Daar doe je het voor hé?
Nog twintig meter en opnieuw kon ik de tranen niet laten, ik probeerde ze te verstoppen onder mijn pet maar mensen kwamen tot bij mij om mij te steunen.. Namen me vast en en moedigde mij aan!
Ik raad het iedereen aan, het is een absurde afstand maar volgens mij als je goed traint dan kan je daar zeer goed van genieten!
BenCmen
Legacy Member
sandpatt zei:Ga toch ook eens overwegen om volgend jaar mee te doen, moet je enorm veel voldoening uithalen.
Ik denk veel wandelen.. Ik zelf ben 5 keer 20 km gaan wandelen en dan een keer 18 en de dag daarop 40. Kheb het gehaald maar met veel karakter en pijn. Nooit meer op dit manier wandel ik het uit! Dus eigelijk goed opbouwen, je moet zeker een aantal keren 60 / 70 Km kunnen wandelen. Als dat easy is voor u, kunt ge 100 wel aan.
Ik ga alvast zeker meer oefenen!
Zubrowka
Legacy Member
Ik heb twee keer een lange wandeling op voorhand gedaan:eentje van 20 en dan nog 43 km. Daarnaast loop ik wel redelijk veel. Dus iemand die langere afstanden gewoon is, moet dit ook wel aankunnen.
De laatste 5,4km nog tegen 9,6km/h gelopen! Puur op adrenaline.
Spierpijn is ondertussen ook al aan het minderen.
De laatste 5,4km nog tegen 9,6km/h gelopen! Puur op adrenaline.
Spierpijn is ondertussen ook al aan het minderen.
rittsi
Legacy Member
Ik heb voor dit jaar voor de eerste keer deelgenomen en heb hem uitgelopen in 23 uren. Uiteindelijk trager als wat ik had verwacht, maar ik ben veel tijd kwijtgespeeld door toilet haltes. Ik moet zeggen (als vrouw), dat mannen op dat vlak een serieuze voordeel hebben tijdens de dodentocht. Je moet zien dat je genoeg water drinkt maar als nadeel moest ik vrij veel naar toilet. Ik ergerde mij echt dat ik zo veel tijd verspeelde door gewoon in een rij te wachten.
Ik ben in maart samen met mijn man begonnen met training, maar uiteindelijk nooit verder geraakt als 50km. En in juni en juli heb wij gewoonweg niks gedaan van training omdat wij te weinig tijd hadden. Begin vorige week had mijn man ook een maagontsteking gekregen, en zijn doctor had zelf afgeraden om deel te nemen. Maar uiteindelijk wou hij toch proberen, ook al was de dodentocht uitlopen een grote vraagteken.
De eerste 30km waren eigenlijk helemaal geen probleem. Wij hebben bewust trager gestapt dan dat wij eigenlijk konden. Maar tegen 40km kon mijn man echt niet verder omdat hij zich niet goed voelde en ook veel last had van blaren. Ik ben toen op mijn eentje verder gegaan, maar vond het wel erg om hem achter te laten.
Vanaf dan heb ik mijn koptelefoon opzet met wat muziek, verstand op nul en gewoon verder gestapt. Ik ben wel gestopt bij elke controle voor toilet (nodig) en om terug eten en drank te nemen, maar ben nooit gaan zitten. Ik had teveel schrik dat ik niet meer recht zou kunnen staan. Eten en drinken heb ik gewoon onderweg gedaan. Schoenen of kousen heb ook nooit uitgedaan.
Rond 70km kreeg ik wel een mentale dip. Tegen dan had ik overal zeer (rug, voeten, dijen, knieën, etc.) en begon mij serieus af te vragen waar ik mee bezig was. Mijn man stond op mij te wachten op de volgende controle (Lippelo) en zag duidelijk dat het niet goed was met mij. Hij vroeg of ik wou stoppen, en daarop had ik zoiets van…’hell no’. Op dat moment had ik dan een ‘click’ en wist ik dat ik het helemaal wou uitlopen. En ik ben zeer blij dat ik toen verder ben gegaan. Het is hard, en je hebt pijn, maar het voelt zo goed om het eind te bereiken.
Ik heb nu alleen wat last van mijn knieën (sowieso zwak, dus had ik wel verwacht) en één blaar. Voor de rest alles goed. Mijn man gaat het nog proberen volgend jaar, maar ik zal waarschijnlijk niet meer meedoen…maar misschien krijg ik tegen dan terug zin.
Ik ben in maart samen met mijn man begonnen met training, maar uiteindelijk nooit verder geraakt als 50km. En in juni en juli heb wij gewoonweg niks gedaan van training omdat wij te weinig tijd hadden. Begin vorige week had mijn man ook een maagontsteking gekregen, en zijn doctor had zelf afgeraden om deel te nemen. Maar uiteindelijk wou hij toch proberen, ook al was de dodentocht uitlopen een grote vraagteken.
De eerste 30km waren eigenlijk helemaal geen probleem. Wij hebben bewust trager gestapt dan dat wij eigenlijk konden. Maar tegen 40km kon mijn man echt niet verder omdat hij zich niet goed voelde en ook veel last had van blaren. Ik ben toen op mijn eentje verder gegaan, maar vond het wel erg om hem achter te laten.
Vanaf dan heb ik mijn koptelefoon opzet met wat muziek, verstand op nul en gewoon verder gestapt. Ik ben wel gestopt bij elke controle voor toilet (nodig) en om terug eten en drank te nemen, maar ben nooit gaan zitten. Ik had teveel schrik dat ik niet meer recht zou kunnen staan. Eten en drinken heb ik gewoon onderweg gedaan. Schoenen of kousen heb ook nooit uitgedaan.
Rond 70km kreeg ik wel een mentale dip. Tegen dan had ik overal zeer (rug, voeten, dijen, knieën, etc.) en begon mij serieus af te vragen waar ik mee bezig was. Mijn man stond op mij te wachten op de volgende controle (Lippelo) en zag duidelijk dat het niet goed was met mij. Hij vroeg of ik wou stoppen, en daarop had ik zoiets van…’hell no’. Op dat moment had ik dan een ‘click’ en wist ik dat ik het helemaal wou uitlopen. En ik ben zeer blij dat ik toen verder ben gegaan. Het is hard, en je hebt pijn, maar het voelt zo goed om het eind te bereiken.
Ik heb nu alleen wat last van mijn knieën (sowieso zwak, dus had ik wel verwacht) en één blaar. Voor de rest alles goed. Mijn man gaat het nog proberen volgend jaar, maar ik zal waarschijnlijk niet meer meedoen…maar misschien krijg ik tegen dan terug zin.
Exit
Legacy Member
m'n nonkel heeft hem voor de 42ste keer gedaan nu ...
is dan mede record houder van deelnames.
heeft er 2 gemist totaal
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=blwpo_20130811_004
is dan mede record houder van deelnames.
heeft er 2 gemist totaal
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=blwpo_20130811_004
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.