Goed, ff bekeken. Valt me eigenlijk nog wel mee. Lacy blijft de nummer 1, ook al is hij uit voor een week. Zelfs al worden het er twee, dan ben ik eigenlijk nog altijd blij dat ik de trade heb afgewezen
Zit nu even meer verlegen om RB's dan om WR's. En voor de veiligheid heb ik Montgomery maar geadd. Die deed het vorige week niet slecht, en ik zie hem nog wel een grotere rol krijgen. Maar de Packers zien er niet zo heel goed meer uit. Ik vraag me echt af hoe het komt. Ligt toch voor een groot stuk aan de coaching ook, dat kan niet anders. Daar staat toch heel wat talent op het veld? Ik heb het wel voor McCarthy, maar zou Rodgers niet meer baat hebben met een echt goeie coach?
Het lijkt wel alsof die steeds schaarser worden. Of dat het verschil tussen de enkele topcoaches en de rest groter en duidelijker wordt. Belichick, Arians, beide Harbaughs (jawel), Zimmer en misschien ook Kubiak, O'Brien en Tomlin. Ik zou Bowles er ook bij noemen, maar da's misschien homerism. En buiten een paar gamemanagers slaat de rest toch echt gewoon flaters en geeft wedstrijden weg? Wat doen Rivera en Koetter daar op TNF? Dat was om te huilen. Kicken met een grote achterstand en een suffe kicker, timeouts op achterlijke momenten. McCarthy ook, deze week, bij die halve spike van Rodgers op het einde van de eerste helft. Zag er knullig uit, maar zoiets moet toch beter afgesproken kunnen worden?
Voor de Giants lijkt het inderdaad wel alsof het deels met coaching te maken heeft, maar deels ook met een achteruitgang van Manning? Ik heb het nog al gelezen, maar het is ook niet zo heel raar. Hij is niet meer zo jong, en je kunt niet van elke QB verwachten dat die zoals Peyton en Brady erg lang spelen. Dat zijn gewoon twee uitzonderingen. Eli lijkt wel iets van z'n deep ball kwijt te zijn, en vooral veel van z'n vertrouwen.
Ik ben trouwens net terug van een vakantie, en heb het plezier en geluk gehad dat ik twee wedstrijden heb kunnen zien. De thuiswedstrijd van de Cardinals tegen de Rams, en de uitwedstrijd tegen de 49'ers (TNF). Dat was echt allebei geweldig, maar wat een enorm verschil! Ik wist dat wij een heel goeie fanbase hadden, al lang. Dat krijg je volgens mij bij een team dat al lange tijd verliest. Alleen de echte fans blijven over. Ik heb het zelf zien veranderen van een paar bussen naar het stadion tot lange, lange wachtrijen en parkings vol. Altijd sfeer, altijd geroep en gejoel als de D speelt, en muisstil als onze O speelt. Zoals het dus hoort. Niemand boo-t bij blessures, alleen bij het opkomen van het andere team (en dan nog verontschuldigend). Zonder overdrijven. En het blijft Arizona, daar zitten veel inwijkelingen. Het is niet zo vreemd om shirts van de tegenstanders te zien. En als je normaal doet, krijg je alleen gelukwensen. Ik heb me rot geamuseerd. Ik zit trouwens veel liever wat hoger dan beneden. Daar zit je toch wat meer tussen vaste kliekjes, en ben je een buitenstaander. Vanboven is het wat losser.
Maar daarna zijn we naar de 49'ers geweest
Ik stond echt verstomd, zoiets had ik nog nooit gezien! Eerst en vooral, het was een supermooi stadion. Heel cool, gloednieuw en echt goed bedacht. Maar "Home of the Faithful" werd een beetje vaak onderstreept, en was vooral een holle kreet. Bijna alsof ze het wilden forceren door het maar vaak genoeg te zeggen. Nog in het eerste kwart begon het hele stadion z'n eigen team uit te jouwen. "Chip Kelly, you're a moron". Bij een drop van de TE (oké, was een hele erge drop), hoorde we elkaar niet meer... En toen stonden ze dus nog voor! Je voelt gewoon dat dat team op breken staat, deels door het publiek. Tijdens de halve werd er voluit gechant: Kae-per-nick. Ik doe mee, want ik weet nog hoe Kaep 4 INT's gooide tegen ons. Echt niet te geloven, wat een rotsupporters. De hele wedstrijd iedereen horen zeggen dat hun team niks waard is, Gabbert is een ei... Er was zelfs boegeroep voor de winnaar van een PS4 in het publiek
Wat wel is, is dat we misschien met een banger hartje onze Cards-truitjes aan hadden, maar dat was nergens voor nodig. Hetzelfde: Alleen maar gelukwensen en veel plezier. Na de wedstrijd op weg naar de auto wel een zatte 9er die wat wou uitdagen en beledigen, maar toen stapte er zelfs een andere 9er tussen met verontschuldigingen. Geen probleem dus. Maar dat hangt misschien wat aan mekaar? Doordat ze zich al half verslagen voelden, zijn ze minder fanatiek? Ik weet het niet. Wel fijn om te winnen, dat sowieso! En raar hoe je het live toch anders ziet dan op tv: Ik vond Stanton zeker bekwaam. Een heel slimme tactiek van Arians en eentje die netjes lukte.
Twee tips: De gratis parking aan de Kellis Highschool in Glendale is dicht. Daar mag niemand meer staan. Het is dus betalen voor de Brown Lot (ernaast), of 10$ voor de Westgate Parking. Die is trouwens wel heel goed, dichterbij dan de Highschool en bewaakt. Maar je moet op tijd zijn, want ze raakt wel vol, en het uitrijden is iets trager. En een tweede tip is niet het openbaar vervoer te nemen naar het Levi's Stadium. God, dat is een enorme knoeiboel, en niemand weet precies waar en hoe het moet. Daar is het kwestie van een ticket op de Blue Lot te nemen. Kostelijk, maar helaas.
Misschien nog mijn licht op de struggles van de Cardinals de laatste weken? Ik weet niet of het al vaker is vermeld, maar na W1 heb ik het 1x gehoord, en daarna is er niet meer veel over gezegd. De Patriots hebben zich een heel offseason kunnen voorbereiden op de Cards, en Belichick heeft duidelijk een plan gevonden om de Cardinals te stoppen: Geen diepe ballen weggeven en de RB zo veel mogelijk tegenhouden. Palmer frustreren door die deep shots niet weg te geven, want dink-and-dunken is niks voor hem. Na een paar van die drives gooit hij sowieso een diepe bal, al is het dan in coverage. En de andere teams hebben dat goed gezien, en nemen het helemaal over. Alles op John Brown, en de diepe bal. Fitz komt daardoor wat vrij, maar steeds in het midden, en dat mag dan. Palmer moet nemen wat hij krijgt. Hij wil steeds te veel in 1x, zo speelt hij nu eenmaal. Maar de laatste twee wedstrijden, eerst met Stanton en nu met Palmer, is het duidelijk dat dat de tactiek is. Ik lees overal maar dat de Cardinals aan het veranderen zijn van identiteit, en een team zijn in de overgang. Ja, en nee. We zijn gedwongen tot die overgang, omdat defenses nu anders tegen ons spelen. En zo hoort het te gaan. Ik denk dat John Brown, Palmer en Arians nog altijd niet veranderd zijn, en veel liever diepe bombs zouden gooien, maar nu verplicht worden anders te spelen.
