cuda zei:
We spraken beide toch over preventie van impingement problemen? Jouw artikel gaat over de behandeling van primary impingement bij chronische patienten. De resultaten van zo'n artikelen zijn niet door te trekken naar preventie ?
Daarnaast zijn de oorzaken van impingement zeer uitgebreid (SLAP laesies, rotator cuff pathology, scapulaire dyskinesie, instabiliteit, GIRD,...) en de oorzaak gevolg relatie is ook alles behalve simplistisch. Kan er wel een alomvattende preventieve therapie worden opgesteld?
Uw voorstel zou misschien wel interessant zijn, maar bij andere zou het in combinatie met hun huidig programma voor overbelasting zorgen en dus nog voor meer problemen.
Of stel dat er al impingement problematiek is, en die te wijten is aan instabiliteit. ik kan me voorstellen dat die endorotatie tegen weerstand de subscapularis pees nog gaat verdikken en verstijven en dat hierdoor in de late cocking fase (is een werpfase, maar lijkt me eveneens voor te komen in powertraining oh work) ,de subscapularispees welke zich dan superieur boven de humeruskop bevind en deze dreigt te disloceren. => meer instabiliteitsklachten en meer pijn.
Het is eigelijk zoals je in je voorgaande post hebt gezegd: goede anamnese, goed klinisch onderzoek aangevuld met beeldvorming en van daaruit kun je een behandeling opstellen, specifiek voor die precieze klachten.
preventief zou ik mij daar niet al teveel mee bezighouden (goede opwarming en degelijke trainingsopbouw lijken mij dan meer belangrijker in dit opzicht).
En zelf in therapeutisch oogpunt zou ik niet aanraden om gewoon wat internal/external rotation toe te voegen. Die oefentherapie moet goed uitgevoerd worden. controle over schouderblad is uiterst belangrijk en soms zelfs het belangrijkste in de oefentherapie bij impingement behandeling. Hiervoor heb je toch echt wel iets of wat begeleiding voor nodig ze
1) Zoals het artikel, had ik het over behandeling en niet over preventie.
2) Ik had het over beperkte primaire impingement, al is voor secundaire impingement tgv functionele beperking specifieke oefentherapie vaak ook de eerste keuze. Bij impingement die secundair ontstaat aan een slap letsel of rotator cuff pathologie is er een heel ander ziektebeeld en dient de etiologie dan ook aangepakt te worden.
3)Zoals ik al zei ken uw patiënt, bij het gros van de patiënten met een weinig actieve levensstijl (en de jeugd hoort daar ook tegenwoordig bij) gaan enkele simpele verstevigingsoefeningen en stretching een groot verschil maken. Dat de oefentherapie goed moet uitgevoerd worden is vanzelfsprekend en daarom wordt er ook enkele beurten kiné voorgeschreven zodat deze samen de oefeningen kunnen aanleren.
Simpele verstevingingsoefeningen bij actieve sporters gaan natuurlijk een pak minder effect hebben, vaak gaat het hier dan uit van echte onbalans van spieren wat specifiekere training nodig heeft.
4) Ik heb het ook niet over enkel subscapulaire versteviging, voor posterieure impingement tijdens de hyper exorotatie van een werpbeweging is versterking van de algehele rotatoren cuff musculatuur en stretching ook de primaire behandeling.
5)Laat me ff duidelijk zijn, mijn advies aan hem is ook niet gooi er ff exo- en endorotatie bij, maar laat het tegoei nakijken. Ik zag enkel dat de effectieve behandeling zo simpel kan zijn als endo- en exorotatie training, ik zeg NIET dat de standaard behandeling bij impingement enkel endo- en exorotatie, wel oefentherapie in het algemeen aangepast aan de individu.
PS. Preventie doe ik niet aan mee, bad for business

(j/k btw)