Een interessante column van een lezer van Nederlands dominante voetbalblad.
In het voetbal wint de beste lang niet altijd. Dat is één van de redenen waarom het zo'n fantastische sport is, en waarom voetbal in mopperend Nederland volkssport nummer één is en blijft.
Desondanks wint meestal de beste en is er geen reden tot klagen – althans, zo gaat het meestal. Maar als we naar de reacties op de halve finale van de Champions League tussen Inter en Barcelona kijken, lijkt het dat Nederlanders niet alleen graag mopperen, maar misschien ook niet zo gek veel van voetbal weten.
Kijk er de kranten maar op na – wie geloofde niet dat Barcelona veel en veel beter was? Een recente column in VI beweerde zelfs dat de nederlaag van Barcelona een nederlaag voor het voetbal zelf was.
Gestaafd met balstatistieken en een lofzang op het gewaagde en oogstrelende balspel van Barcelona jammerden journalisten om het hardst dat het toch wel erg pijnlijk en pechvol was voor deze unieke club om te verliezen. Je moet alleen wel een erg verstokte Barcelona-fan zijn om dit te geloven.
Er is namelijk maar één echte reden waarom Barcelona speelt zoals het speelt, en dat is geld. Mensen die Barcelona waarderen als een fragiel juweel, dat gekoesterd en beschermd moet worden tegen de cynische grootmachten als Chelsea en Real Madrid zien dat gemakshalve over het hoofd. Maar Barcelona is een genadeloze monopolie-club, die door een veel en veel groter budget dan alle naaste concurrenten (Real daargelaten) het zich kan veroorloven mooie kunstjes te vertonen.
Case in point: afgelopen zomer vertrok topspits Eto'o uit het Nou Camp om vervangen te worden door Zlatan Ibrahimovic. Met bijbetaling van negenenveertig miljoen euro (!) Of Zlatan beter is dan Eto'o valt te betwisten, maar die negenenveertig miljoen bewijzen maar één ding: dit is voetbalplaatjes verzamelen voor multimiljonairs.
Toen Inter Barcelona versloeg, was dat een overwinning voor de underdog. Mourinho is vanwege zijn Chelsea-verleden het symbool van het grote geld – maar Barcelona heeft als budget bijna het dubbele van Inter.
Mensen die klagen dat Inter in Nou Camp anti-voetbal speelde, vergeten gemakshalve de eerste wedstrijd in Milaan, waar vier doelpunten vielen en er nog veel meer in lucht hingen. Voor Mourinho zou open en aanvallend spel in de uitwedstrijd – tegen de best aanvallende ploeg ter wereld - tactische en professionele zelfmoord zijn.
Maar dat betekent niet dat er in de tweede wedstrijd niets te zien was. In Barcelona kreeg Mourinho's ploeg na twintig minuten een onterechte rode kaart te verduren, maar er kwam geen defensieve wissel.
Door slimme reorganisatie wisten de tien man van Inter de beste aanval ter wereld te beperken tot vier schoten op doel. De beste voetballer ter wereld, Messi, was onzichtbaar en leek zich hier en daar uit frustratie zelfs schuldig te maken aan fopduiken. Dat is klasse – zonder bal de betere zijn.
---
Edwin Demper
New York NY, USA
. Kweet ook wel dat da de oorzaak niet mag zijn. Alhoewel het misschien eerlijker had geweest moest Inter dan met de bus terugkeren 
. Maar kom, al bij al, de barcelonezen hebben ook staan roepen aan het hotel van de inter spelers.
Duitsland mag niet mee in den boot ^^. Nederland wel?