Vogroth zei:
Tgoh nee, ze gaat gewoon werken en ze werkt samen met haar vriend nog in het huis waarin ze wonen, ik zie telkens dat ze buiten komt op facebook (en this nie dat ze aan den andere kant van't land woont, want we zijn gewoon in hetzelfde dorp opgegroeid... Ze woont werkelijk 10min van me vandaan. Omdat ik 9 to 5 werk en zij onregelmatige uren komt het er gewoon niet van om eens iets deftig af te spreken... :/
Gaan werken en werken in hun huis zijn nu ook wel 2 dingen die niet te vergelijken zijn met sociaal contact onderhouden. Als ze zich mottig voelt/weinig energie heeft dan kan ze niet zomaar stoppen met werken. Ge kunt ook moeilijk inschatten hoe zwaar de klussen zijn die ze in het huis doet (en als dat nodig is om het huis klaar te krijgen voor een baby ook een hogere prioriteit). Zelfs zonder problematische zwangerschap is zwanger zijn zwaar. Ik was de eerste weken daarvan bekaf (dus pril zwanger, mensen lijken te denken dat ge dat dan eigenlijk niet voelt), en buiten verplichte nummerkes deed ik ook niets anders.
Geen idee wat je bedoelt met 'zien dat ze buiten komt' maar pas ook op met interpretaties via sociale media. Voor hetzelfde geld was ze ergens 5 minuten en heeft ze er ne foto van gepost, waarna ze weer in de zetel ging liggen.Ik zou ze nog wat het voordeel van de twijfel geven (en eventueel zelf wat concretere dingen voorstellen) voor ik mijn conclusies trek.
Er zijn er zeker die compleet verdwijnen in een roze babywolk, en hoe irritant dat ook is, dat is geen commentaar op uw persoonlijke keuze. Die is dan gewoon bezig met vanalles baby en denkt dat gij daar liever niet mee bezig zijt. Beetje zoals ge een vriendin die eigenlijk totaal geen muziek luistert ook niet direct gaat meevragen naar een concert (tenzij die al heeft aangegeven dat ze dat op zich wel oké vindt om nekeer mee te gaan...).
anyway deze discussie gaat voor de rest al heel snel nergens naartoe. De meeste mensen (van beide kanten) zeggen eigenlijk hetzelfde. Ik denk dat de mensen die problemen hebben met koppels met/zonder kinderen in hun eigen omgeving moeten
1) leren om duidelijker te communiceren (i.e.: ik vind het zeker geen probleem om af te spreken met de kinderen erbij; Kunnen we eens een avondje plannen zonder kinderen; Als uw kind stout is (slaan, gooien, etc), is het oké als ik daar iets op zeg; Mogen mijn kinderen in uw huis in de zetel kruipen?). Als ge gelijk de threadstarter absoluut geen kinderen in uw omgeving wilt en geniepig opzettelijk altijd een laat uur doorstuurt om af te spreken, wees dan gewoon eerlijk en zeg dat ge geen interesse hebt om vrienden te blijven ene keer er kinderen zijn.
2) beseffen dat opmerkingen over opvoeden altijd moeilijk zijn. De gever bedoelt het goed, de ontvanger voelt zich een slechte ouder (en fyi, die opmerkingen over opvoeden komen trouwens meestal van
mensen mét (reeds volwassen) kinderen). Er zijn zo veel adviezen, en zeker als jonge ouder is het zoveel uitzoeken dat het meestal gewoon niet helpt. Daarmee wil ik niet zeggen dat ge ze niet moogt geven, maar komt niet af met 'ja, ik zou ze gewoon laten wenen ze' of 'bij mij zou het gene waar zijn'. Zeg dan eerder: amai dat is frustrerend dat hij zo moeilijk in zijn bed gaat. Wij hadden vroeger een slaapritueel met een verhaaltje, zou dat ook niets voor hem zijn?' of hou het bij een 'amai dat is echt rottig' en verander het onderwerp nadat ze geventileerd hebben/stel nekeer voor om iets te gaan doen zonder kinderen om te destressen. (en als ontvanger: onthouden dat het goed bedoeld is :v)
3) respect hebben voor elkaar én de kinderen. Kinderen zijn geen kleine volwassenen. Hun emoties zijn hevig en plots (grote liefde, groot verdriet, zo zot als een achterdeur) en ze hebben vaak hulp nodig met dat te reguleren (zéker wanneer ze al moe zijn). Ik denk dat veel ouders hun best doen om kinderen niet in een omgeving te brengen waar ze andere mensen echt gaan storen of hun voorzorgen nemen (e.g. tablet meenemen - al komt daar dan ook commentaar op :v). Maar dat is geen garantie op succes - vaak tot wanhoop van de ouders.
Zijn er ouders die er zich niets van aantrekken? Ongetwijfeld. Maar ge ziet slechts een momentopname, dus ge kunt ze misschien het voordeel van de twijfel geven
(Er is geen excuus voor commentaar te geven op ne luidruchtige kleine in de winkel. Het is niet uw probleem. Niemand gaat winkelen met een lastige kleine voor zijn plezier.)
We hebben dat toen met de goedkope zetel al geweigerd. Wat moet ik doen als die in de zetel pist, kakt of kotst? Een factuur van duizenden euro's sturen die ze niet kunnen betalen?
ok sure