zarathustra
Legacy Member
Robin75 zei:vroeger hielden wij ons als kinderen rustig bezig tijdens familiebezoekjes, wat tekenen, kleuren, strips lezen...
Volwassen praatten onderling en ge moest al een goede reden hebben om ze te gaan storen
Als ik dat vergelijk met onze familiebezoeken van de laatste 10jaar, merk ik toch andere zaken.
A. eet een chipske en de mama zegt: da's uw laatste he, we gaan direct aan tafel
1 min later eet hij nog een chipske
nog een minuut later nog eentje, waarop ik zeg: het was 2 chipkes geleden al uw laatste hoor.
oei oei, dat moogt ge dan niet zeggen hoor want idd, 'GIJ hebt geen kinderen, ge weet niet hoe vermoeiend dat is, dus moei u niet'
Uiteraard ben ik in discussie gegaan, maar echt leuk werd het niet meer hehe
vroeger zou het geweest zijn: niet snoepen voor het eten gaan, de chips is voor de volwassenen (zonder een hele uitleg)
ach ja.
Los van wat die kleine aan het doen is, je snapt toch ook wel dat uw gedrag hier het probleem is?
Dat is alsof ik bij iemand op bezoek ga beslis dat ze hun planten meer water moeten geven en ze dan maar water ga geven. Zonder enige kennis of communicatie met degene die effectief verantwoordelijk is.
Of dat ik even ga beslissen 'dat uw kat toch echt wel buiten mag hoor'.


