Los van alle overdreven/belachelijke dingen, snap ik bepaalde frustraties van kinderloze mensen wel. Waar ik mij vooral aan stoor is een bepaald argument die ouders maar al te graag in de mond nemen en waarvan ze denken dat dat het einde van de discussie is, namelijk "Maar jij hebt geen kinderen".
Grappigste voorbeeld daarvan is al ettelijke jaren oud, maar blijft mij nog altijd bij. Ik was vroeger leiding op het speelplein (dus per definitie al geen kinder-hater

). Op een bepaalde dag een kind moeten straffen, ik weet niet meer exact waarom maar ik denk omdat hij een ander kind moedwillig geslaan had. Vogende ochtend een boze vader die dat kind terug kwam afzetten en wou spreken met de leiding die zijn kind gestraft had. Na een tijdje ging het gesprek zo:
Vader: Maar gij hebt geen kinderen, gij moet u niet moeien met wat mijn kind doet.
Ik: Ik heb misschien geen kinderen, maar ik heb normen en waarden die mij op die leeftijd al bijgebracht waren!
Dit is duidelijk in het verkeerde keelgat geschoten, ik vermoed omdat hij doorhad dat ik vooral zijn opvoedingskunsten aan het aanvallen was. Hierop begon hij wat te schreeuwen en lastig te doen dat mensen zonder kinderen niet weten wat het is om een kind op te voeden en dat ze ze gewoon moeten laten doen en niet straffen; dat dat zijn taak is. Daarop heb ik kalm en droogweg geantwoord.
Ik: Alle leiding hier is kinderloos; als je vindt dat kinderloze mensen niet met kinderen om kunnen gaan, kunt ge uw kind terug meenemen.
Zijne zoon direct beginnen wenen dat hij wilt blijven, hij begint te stammeren dat hij moet gaan werken en zijne zoon nergens anders kwijt kan. Uiteindelijk is hij gekalmeerd en excuseert hij hem, ik doe het verhaal nog eens rustig over wat er gebeurd is waarom zijne zoon gestraft geweest is. Daarop draait hij hem naar zijne zoon en zegt: "Maar dat is niet hoe jij het gisteren uitgelegd hebt!".
Lang verhaal kort, sommige ouders grijpen maar al te graag naar dat argument en kunnen niet aanvaarden dat kinderloze mensen toch iets van opvoeding zouden kennen. En dat stoort mij mateloos.
Ja, elk kind is anders en heeft een andere opvoeding nodig. En als ouder (hoop ik) dat je dat zelf het beste kan inschatten. Maar het is niet omdat je ouder bent dat je daarom persé het beste weet hoe je een kind moet opvoeden...