Het mag niet de fundering zijn om een kind op te voeden(hetzelfde geldt voor roepen etc), ma ik kan echt geen begrip opbrengen voor elke persoon die gelooft dat het een misdrijf is om een kind op te voeden met een "tik".
Ik herinner me bvb een fantastisch moment toen ik een jaar of 6 was, wandel met mijn moeder naar de winkel en zie aan de overkant van een relatief drukke baan(stenenbrug, borgerhout) een schoolvriendje.
Ik loop zonder na te denken als een idiote 6 jarige de baan over, en geraak midweg(al een wonder dat ik niet gegrepen ben door een auto) en word gestopt door het gebrul van mijn moeder die mijn naam uit haar longen scheurt zoals ik sindsdien nooit meer heb gehoord.
Het moment dat ik mijn naam hoor stop ik, kijk ik achter me naar mijn moeder, en kijk ik terug naar voor naar mijn schoolvriendje. Ik zie echter niets meer want op minder dan een centimeter staat er een tram voor mijn neus.
Mijn moeder heeft me toen een volle hand gegeven in het gezicht, tranen in haar ogen toen ze naar me kwam.
Dat is een perfect moment, als ik er op terugdenk, van een verdiende slag in het gezicht. Mijn moeder was altijd enorm streng en had me altijd al gewaarschuwd voor de gevaren van het verkeer, maar de algemene consensus over mij als kind was, het is een rat

altijd met gedachten ergens anders en een belachelijke brok energie.
Die slag in het gezicht was het middel dat al die voorgaande "blablablas" over het verkeer bleef hangen en ook deels extra gewicht gaf aan mijn ma naar verdere waarschuwingen in het leven.