h0pje zei:
Heb je er ook al eens aan gedacht dat sommige mensen niet gewoon scheiden omdat het eventjes tegensteekt of zogezegd 'hip' is? Sommige mensen scheiden ook na een relatie van 20+ jaar omdat er plots grote, onoverkomelijke breuken in een relatie komen.
'k Vind het nogal kortzichtig dat je doet alsof iedereen zomaar voor de lol eventjes gaat scheiden omdat ze het op voorhand te rooskleurig zagen en niet echt nadachten er over. Er zullen wel zo'n gevallen bestaan, maar scheer niet iedereen over dezelfde kam. Da's van hetzelfde niveau als: "Hoh, die jeugd van tegenwoordig toch!"
Ik heb niét gezegd dat iedereen zomaar voor de lol eventjes gaat scheiden en heel uw zever erbij.
Ik zeg dat dat een reële mogelijkheid is. Zeker als je op jonge leeftijd trouwt, wat toch vaak ondoordachter gebeurt dan op latere leeftijd (dan weet je meer wat je wil in het leven, je hebt financiele zekerheid, etc).
stoomboot zei:
Goh, dus omdat sommige twintigers zich reeds settle'n en dan mogelijks (later) scheiden is het tegenwoordig, volgens sommigen hier, not-done om in die tien jaren een relatie te beginnen? Want de relatie moest maar eens op iets serieus uitdraaien.
Klinkt eerder als iemand met afgunst, dan iemand die een pessimistische realist is.
Ja, dàt heb ik gezegd.
Ja, ik ben afgunstig van mensen met een relatie.
Je hebt het weer volledig correct gelezen.
Mini zei:
Ach
Eens ze tegen de 30 plakken en ne goeie partner ontmoeten, praten ze wel anders.
In uw studentenjaren en de eerste werkjaren zie je wel vaker mensen die hun settelende vrienden neerbuigend bekijken ( 5th Wheel syndrome).
Als ze wat ouder worden draaien ze wel bij.
Er is niets mis mee met zolang te wachten.
Er is ook niets mee om er direct aan te beginnen
Ieder z'n vrije keus, maar om dan neerbuigend te doen tov een keuze die je zelf niet zou maken.. Vrij laag tbh.
Sent from my iPhone.
Dat 5th wheel syndrome ontstaat eigenlijk meer omdat mensen menen zich te moeten opsluiten met hun lief en zich van hun vrienden niets aantrekken. Dat heeft niets te maken met eventuele koppels.
Ik ken koppels waar ik graag alleen zou mee uitgaan (en dat in het verleden ook gedaan heb), en ik ken koppels die, sinds ze samen zijn, niets meer laten horen en elk weekend 'koppeltjestijd' willen. Op die laatste versie kijk ik inderdaad neer, want ik weet, uit ervaring, dat die mensen in een gat vallen als t ooit gedaan is, en dan staan ze terug aan uw deur en hebben ze u nodig.
Aangezien ik zelf niet zo ben apprecieer ik het ook niet dat anderen mij zo behandelen.
Overigens werd er nergens neerbuigend gedaan, er werd enkel een opinie neergezet.
Heel wat onterechte assumpties in uw reply vrees ik.
Royal Belgium zei:
Maar waar is dan het toffe aspect van liefde als je alles met een realistische bril moet bekijken? Dan reduceer je liefde gewoon tot voortplanting, in plaats van het geweldige gevoel van verliefde blikken, met je gedachten in de wolken lopen, het gevoel hebben een zielsverwant te hebben, etc.
Akkoord, 20 jaar is misschien nog te jong om je te settelen met het klassieke verhaal van huisje-tuintje-boompje-kindje. Maar wat als je echt denkt 'the love of your life' te zijn tegengekomen? Ik begrijp dat iedere relatie kan breken, zelfs koppels die al 50 jaar samen zijn. Maar ik vind het begrip 'liefde' maar sober, saai en donker als je het enkel en alleen realistisch mag bekijken.
Dus, liefde realistisch bekijken reduceert het tot voortplanting?
Das een nieuwe.
Of hoe we een situatie vollédig zwart-wit kunnen bekijken, nietwaar?
