Archief - Heb je een lief: the sequel deel 17
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Flawless
Legacy Member
Royal Belgium zei:Akkoord, dat is ook waar
Ik kan begrijpen waarom sommigen daarvoor zouden kiezen. Het moet niet eindigen in een casus zoals jij beschrijft
Nu persoonlijk zou ik het ook niet doen. Ik studeer mijn eerste jaar aan de universiteit en wil hierachter misschien nog voor een tweede master gaan (hangt wat af van of ik er nog zin in heb en ik al een job heb dat me serieus interesseert). Mijn vriendin begint volgend academiejaar aan haar eerste jaar aan de universiteit. Dus onze studentjaren beginnen nog maar pas
Dus wij zouden sowieso nog wel even wachten voor we aan dat huistuinbabyboomgedoe denken
Hierbij ga ik er vanuit dat mijn vriendin de ware is uiteraard. Ik weet wel dat alles kan veranderen in een relatie, maar dat kan uw goesting in een middagmaal ook zijn. Alhoewel het wel niet zo een vaart zou lopen als plots de volgende dag spaghetti nemen in plaats van frietjes in een relatie)
EDIT: Het is zeker niet onvolwassen om er vanuit te gaan dat mijn huidige vriendin 'de prinses op het witte paard' is. Ik hou er gewoon rekening mee, anders is het nogal depressief om er direct vanuit te gaan dat ze dat niet is.
Als u vriendin op kot gaat of een andere unief, weg van u, dan hoop ik dat ge ze wat vertrouwt, hoeveel koppels ik niet ken waar het meisje eens ze vant middelbaar af was plots een nieuwe wereld 'ontdekte' en de relatie ten einde liep
masterchief456
Legacy Member
Hey. Ik ben sinds kort uit mekaar met mijn vriendin. Hier volgt het verhaal:
Het is sinds vorige zondag uit met X, maar we hadden besloten om vrienden te blijven.
Het was een propere breuk tussen ons, geen ruzie of iets dergelijks. Ik wist dat dit moeilijk ging worden, maar ik zag het wel zitten want X was niet alleen mijn lief, maar ook mijn beste vriendin. Om 100% eerlijk te zijn was het voor mij ook een manier om contact te houden met haar in de hoop op een verzoening.
Nu, X heeft me nu gezegd dat ze sinds dit weekend een verhouding heeft met Y. Hij is 11 jaar ouder dan haar en is totaal verschillend aan mij. Daarbovenop heeft ze zaterdagavond ook seks gehad met hem. Seks met iemand anders, nog geen week nadat het tussen ons gedaan is.
Nu, als ze met iemand anders samen is, is het nogal logisch dat ze daarmee seks heeft. Waarom heb ik het daar dan zo moeilijk mee? Ten eerste omdat ik het veel te vroeg vindt voor al seks te hebben met iemand anders. Na 1 week al, ik heb hierdoor echt het gevoel dat onze 4 jaar niets betekent hebben voor haar.
Ten tweede heb ik het er heel lastig mee omdat ons seksleven rampzalig was. Zij had heel weinig zelfvertrouwen en een heel laag libido. Daar kwam nog eens bij dat ze na 3 jaar heeft toegegeven dat zij fysieke pijn had tijdens het vrijen. Hoe voelt een man zich dan? Juist ja, als een verkrachter. Ik heb het hier heel moeilijk mee gehad en heb heel open met haar gecommuniceerd en gezegd dat ik mijn fysieke verlangens opzij wou zetten voor haar welzijn. Van orale sex kwam ook amper iets in huis, want daar had ze meestal teveel rugpijn voor. Ik was sexueel enorm gefrustreerd, maar de liefde voor haar ging nu eenmaal voor.
Je kan je wel voorstellen hoeveel pijn het dan moet doen om te horen dat ze direct met iemand anders in bed duikt.
Marginaal hé? De X die ik 4 jaar lang heb gekend is er dus niet meer. Of ze heeft 4 jaar lang de schijn hoog gehouden. De schijn dat ze principes en eer had.
Nu, ik ga ook 100% eerlijk zijn met mezelf. In een relatie ben je met 2, dus er zijn 2 mensen in de fout gegaan. Zij heeft een enorm druk leven en ik heb altijd het gevoel gehad dat ik op de 2de plaats kwam. Ik heb dit soms op de verkeerde manieren uitgewerkt, zo heb ik haar ooit in een dronken voicemail heel wat verwijten gemaakt. Hier heb ik mij heel de relatie lang nog voor geschaamd. Ook was ik niet het meest steunende liefje en was ik soms slechtgezind als ik haar gepassioneerd over haar hobby’s hoorde praten. Ik kan volledig begrijpen dat dit voor haar allesbehalve leuk was. Ik begrijp ook dat onze relatie niet gemaakt was om te blijven duren, ik neem het haar niet kwalijk dat ze de beste beslissing voor ons heeft gemaakt door het uit te maken. We verwachtten allebei andere zaken uit een relatie, maar we hebben dit 3 jaar genegeerd omwille van de vlinders in de buik.
Hoezo? 3 jaar, jullie waren toch 4 jaar samen? Ja, maar vorige zomer wou ze het nog eens uitmaken voor dezelfde redenen. We hebben toch besloten om samen voort te gaan, we hebben het ook eventjes terug supergoed gehad samen. Maar dezelfde frustraties bleven toch de kop opsteken en werden weer te hevig naar het einde van de relatie toe.
Als leuke extra zijn mijn ouders sinds februari dit jaar uit elkaar, dus dat is nog eens een extra mentale last die erbij komt kijken.
Hoe voel ik mij hierbij? Ik ben echt kapot en zie het eventjes niet meer zitten. Nu, ik begon mij stilletjes aan wat beter te voelen bij onze breuk, ik zag al uit naar een nieuwe toekomst voor mezelf. Echter zat ik nog wel met haar in mijn achterhoofd.
Dit is gewoon voor mij een extra tegenslag en ik word teruggekatapulteerd naar het diepe dal waar ik vorige week inzat.
Er is één ding waar ik enorm dankbaar voor ben, de steun die ik krijg van mijn familie en vrienden. Ze staan altijd klaar voor mij en ik mag altijd beroep doen op hun. Dit is iets wat ik nooit zal vergeten en ik zal er ook altijd voor hen zijn als zij mij ooit zouden nodig hebben in tijden van nood(laten we hopen dat die tijden niet snel zullen komen). Ze geven mij het gevoel dat ik niet alleen sta op deze wereld. Is dat niet het gevoel dat elke mens wilt hebben?
Waarom schrijf ik dit? Waarom zet ik dit op een forum waar iedereen het kan lezen? Geen idee eigenlijk, ik wil dit gewoon eventjes van mij afschrijven. Ik heb in het verleden al gemerkt dat schrijven enorm helpt als ik iets wil verwerken. Iedereen kan dit lezen, maar het is tegelijkertijd toch anoniem.
Sorry voor alle taalfouten in deze wall of text, ik heb nu andere prioriteiten dan grammatica en spelling. Ook sorry dat de lay out van deze tekst heel vreemd is, ik heb het getypt in word en de lay-out is helemaal veranderd op het forum
Het is sinds vorige zondag uit met X, maar we hadden besloten om vrienden te blijven.
Het was een propere breuk tussen ons, geen ruzie of iets dergelijks. Ik wist dat dit moeilijk ging worden, maar ik zag het wel zitten want X was niet alleen mijn lief, maar ook mijn beste vriendin. Om 100% eerlijk te zijn was het voor mij ook een manier om contact te houden met haar in de hoop op een verzoening.
Nu, X heeft me nu gezegd dat ze sinds dit weekend een verhouding heeft met Y. Hij is 11 jaar ouder dan haar en is totaal verschillend aan mij. Daarbovenop heeft ze zaterdagavond ook seks gehad met hem. Seks met iemand anders, nog geen week nadat het tussen ons gedaan is.
Nu, als ze met iemand anders samen is, is het nogal logisch dat ze daarmee seks heeft. Waarom heb ik het daar dan zo moeilijk mee? Ten eerste omdat ik het veel te vroeg vindt voor al seks te hebben met iemand anders. Na 1 week al, ik heb hierdoor echt het gevoel dat onze 4 jaar niets betekent hebben voor haar.
Ten tweede heb ik het er heel lastig mee omdat ons seksleven rampzalig was. Zij had heel weinig zelfvertrouwen en een heel laag libido. Daar kwam nog eens bij dat ze na 3 jaar heeft toegegeven dat zij fysieke pijn had tijdens het vrijen. Hoe voelt een man zich dan? Juist ja, als een verkrachter. Ik heb het hier heel moeilijk mee gehad en heb heel open met haar gecommuniceerd en gezegd dat ik mijn fysieke verlangens opzij wou zetten voor haar welzijn. Van orale sex kwam ook amper iets in huis, want daar had ze meestal teveel rugpijn voor. Ik was sexueel enorm gefrustreerd, maar de liefde voor haar ging nu eenmaal voor.
Je kan je wel voorstellen hoeveel pijn het dan moet doen om te horen dat ze direct met iemand anders in bed duikt.
Marginaal hé? De X die ik 4 jaar lang heb gekend is er dus niet meer. Of ze heeft 4 jaar lang de schijn hoog gehouden. De schijn dat ze principes en eer had.
Nu, ik ga ook 100% eerlijk zijn met mezelf. In een relatie ben je met 2, dus er zijn 2 mensen in de fout gegaan. Zij heeft een enorm druk leven en ik heb altijd het gevoel gehad dat ik op de 2de plaats kwam. Ik heb dit soms op de verkeerde manieren uitgewerkt, zo heb ik haar ooit in een dronken voicemail heel wat verwijten gemaakt. Hier heb ik mij heel de relatie lang nog voor geschaamd. Ook was ik niet het meest steunende liefje en was ik soms slechtgezind als ik haar gepassioneerd over haar hobby’s hoorde praten. Ik kan volledig begrijpen dat dit voor haar allesbehalve leuk was. Ik begrijp ook dat onze relatie niet gemaakt was om te blijven duren, ik neem het haar niet kwalijk dat ze de beste beslissing voor ons heeft gemaakt door het uit te maken. We verwachtten allebei andere zaken uit een relatie, maar we hebben dit 3 jaar genegeerd omwille van de vlinders in de buik.
Hoezo? 3 jaar, jullie waren toch 4 jaar samen? Ja, maar vorige zomer wou ze het nog eens uitmaken voor dezelfde redenen. We hebben toch besloten om samen voort te gaan, we hebben het ook eventjes terug supergoed gehad samen. Maar dezelfde frustraties bleven toch de kop opsteken en werden weer te hevig naar het einde van de relatie toe.
Als leuke extra zijn mijn ouders sinds februari dit jaar uit elkaar, dus dat is nog eens een extra mentale last die erbij komt kijken.
Hoe voel ik mij hierbij? Ik ben echt kapot en zie het eventjes niet meer zitten. Nu, ik begon mij stilletjes aan wat beter te voelen bij onze breuk, ik zag al uit naar een nieuwe toekomst voor mezelf. Echter zat ik nog wel met haar in mijn achterhoofd.
Dit is gewoon voor mij een extra tegenslag en ik word teruggekatapulteerd naar het diepe dal waar ik vorige week inzat.
Er is één ding waar ik enorm dankbaar voor ben, de steun die ik krijg van mijn familie en vrienden. Ze staan altijd klaar voor mij en ik mag altijd beroep doen op hun. Dit is iets wat ik nooit zal vergeten en ik zal er ook altijd voor hen zijn als zij mij ooit zouden nodig hebben in tijden van nood(laten we hopen dat die tijden niet snel zullen komen). Ze geven mij het gevoel dat ik niet alleen sta op deze wereld. Is dat niet het gevoel dat elke mens wilt hebben?
Waarom schrijf ik dit? Waarom zet ik dit op een forum waar iedereen het kan lezen? Geen idee eigenlijk, ik wil dit gewoon eventjes van mij afschrijven. Ik heb in het verleden al gemerkt dat schrijven enorm helpt als ik iets wil verwerken. Iedereen kan dit lezen, maar het is tegelijkertijd toch anoniem.
Sorry voor alle taalfouten in deze wall of text, ik heb nu andere prioriteiten dan grammatica en spelling. Ook sorry dat de lay out van deze tekst heel vreemd is, ik heb het getypt in word en de lay-out is helemaal veranderd op het forum
Orchidee
Legacy Member
Eagle` zei:Ik respecteer ieder zijn mening, ma wa nen hoop kleffe romantische zever
^Tis dat, elk zn mening he.
Kweet ook wel dat da te romantisch is voorgesteld, maar mn verleden heeft me intussen al geleerd dat ik zaken positiever moet voorstellen, ipv negatief (zoals ik een tijdje echt wel last van had); en dan schrijf ik het mss wel te romantisch ja.
Mja ik wil dus later sowieso kindjes; een partner die hiermee niet kan leven is bij mij aant verkeerde adres.
etii0
Legacy Member
masterchief456 zei:
Persoonlijk denk ik dat dit een behoorlijke rebound reactie van haar is... Ze zoekt onmiddellijk bevestiging bij iemand anders. Vroeg of laat beklaagt ze zich die reactie, wees gerust. Als je 4 jaar samen geweest bent, krijg je niet op een week tijd gevoelens voor iemand anders, tenzij dat al op voorhand bezig was... Alleszins veel sterkte, het moet iets verschrikkelijks zijn om mee te maken.
masterchief456
Legacy Member
etii0 zei:
Jah, ze kent hem al langer. Ik ken hem ook en het is echt een heel goede kerel eigenlijk, ik neem hem zeker niets kwalijk.
Ik heb haar gevraagd of ze mij ooit bedrogen heeft, maar ze zegt van niet. Ik weet niet goed of ik haar moet geloven.
Ik heb ook gevraagd of ze tijdens onze relatie al gevoelens voor hem had. Ze heeft gezegd dat hij altijd al speciaal is geweest voor haar. Daar leid ik dus uit af dat er al gevoelens in het spel waren.
Het is inderdaad iets verschrikkelijks
etii0
Legacy Member
Dillyracer zei:Dat gaat bij mij toch nog problematisch worden.ad:
Ik begrijp niet waarom zoveel mannen hier een probleem mee hebben. Ook voor mannen kan een kind krijgen toch een enorme verrijking zijn?
Het grappige is dat ze er het meest bang voor zijn, ondanks dat ze er het minst door beperkt worden: We moeten het kind zelf niet dragen, in de praktijk in de maatschappij draait de vrouw er meestal voor op (waar ik niet altijd mee akkoord ga) en als de vrouw borstvoeding wil geven, moet jij dat zelfs nooit doen!
Het enige wat ik kan begrijpen, is die verantwoordelijkheid niet willen dragen... Maar ik denk dat als je ouder wordt, velen toch die stap zullen (durven) zetten. Eens je de juiste persoon gevonden hebt, deel je die verantwoordelijkheid en kan het echt iets zijn waar je beiden kunt achter scharen. Ik kijk er wel naar uit eerlijk gezegd... Call me gay if you want too
masterchief456
Legacy Member
Burrid zei:
Ja, ze heeft mij vanmorgend gebeld om het te zeggen. Mijn eerste reactie was om superkwaad te worden en haar de huid vol te schelden.
ik ben daarna naar haar gereden, ik heb haar het verhaal laten doen. Dan heb ik gezegd dat ik haar en haar nieuwe vriend het beste toewens maar dat ik haar van mijn leven nooit meer wil horen/zien.
We hebben 4 mooie jaren gehad, maar ik vind het niet kunnen dat ze onze relatie op zo'n manier afsluit. Het is spijtig, want ik geloofde echt nog wel in onze vriendschap.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.