Goh, tuurlijk dat je dat allemaal gewoon laat gebeuren eh. Maar op zeker moment twijfelt ge toch of dat dien 'ik laat het allemaal maar gebeuren' wel nog genoeg is

. Feit is dat als 3/4e van uw vriendenkring voltijds werkt en nog eens gesettled is er al veel minder activiteiten op de agenda staan waarop jij iemand kan tegenkomen waarmee het ECHT klikt. Je zit daarnaast op een leeftijd dat louter een 'fijne' jongen niet meer voldoende lijkt, je kijkt stilaan uit naar iets stabiel, wat de zoektocht nog eens bemoeilijkt. Bovendien knaagt het om altijd alleen in uw stekje te moeten thuiskomen, niemand om uw voorbije dag mee te delen, niemand om uw hart bij uit te storten, om naast neer te ploffen in de zetel, .. Ik voel ergens wel die behoefte, zeker omdat ik de hele dag met redelijk complexe zaken bezig ben.
Maar langs andere kant, voel ik mij ook een gelukkige vrijgezel. Ik kan zeker genieten van mijn vrijheid (en nee dan bedoel ik niet om er op los te flirten met jongens ofzo

, eerder ge gaat op uitstap/uit/spendeert geld/zet op tafel/etc wat gij wilt, zonder naar een ander te moeten kijken, maja da is louter kwestie van gewoonte

).