Archief - Kan jij zeggen dat je gelukkig bent?

Pol86 · 5 okt 2016

memorexxx zei:
Ik ben er echt niet goed aan toe. 2 Weken geleden helemaal gecrashed op het werk. Opgenomen geweest, na een paar dagen dacht ik me al veel beter te voelen.
Ondertussen op al een 2 tal keer naar de psycholoog geweest, en ik voelde me daarbij beter. Ik had weer wat perspectief op mijn prive leven.
Maar ik moest en zou deze week terug gaan werken. Want ook daar had ik punten die ik wou proberen aanpakken. Deze ochtend een relatief goed gesprek gehad met mijn baas over mijn job(inhoud).
Maar terwijl de dag verder vorderde zakte mijn motivatie per minuut weg. Nu zit ik hier weer af te tellen op de klok tot in naar huis kan. Ik weet echt niet wat te doen aan deze situatie.
Ik heb nergens zin in (ook niet qua entertainment) en dus kan ik het echt aartsmoeilijk opbrengen mijn taken hier uit te voeren.
Ik denk dat ik te vroeg weer gaan werken ben en dat de vooruitgang die ik heb gemaakt samen met de psycholoog hier seconde per seconde aan het wegebben is. Fuck Me

Dit herken ik momenteel bij mezelf.
Was er bij u een directe aanleiding hiervoor?

|steven| · 7 okt 2016

Hier nog ene, maar ik zit waarschijnlijk nog niet in zo een verregaande fase.

Gelukkig kan ik na het werk de knop vrij goed omdraaien. Ik probeer mij toch voldoende te ontspannen en aan andere/leuke dingen te denken. Ga in het weekend eens wandelen, lopen of fietsen, dan klinkt belachelijk maar kan deugd doen om eens alleen, in alle rust goed na te denken. Laat u niet nerveus of kapot maken door uw werk. Dat is het echt niet waard. Zoek op gemak iets anders dat je beter zou kunnen passen. Ik ben daar voorzichtig ook mee bezig. Er zijn belangrijkere zaken in het leven dan een job. Geniet van elke seconde dat je niet op het werk bent.

Waelvis · 7 okt 2016

Al eens posten om terug te vinden.. Binnenkort als ik tijd, zin en inspiratie (vooral de juiste bewoordingen vinden) eens mijn verhaal doen.

stagepotato · 8 okt 2016

Gelukkig? Hmm

Nooit iets om naar uit te kijken in het weekend, niets dat me nog interesseert of boeit, weinig vrienden en sociale contacten. Gaan fitnessen is een obsessie geworden omdat ik toch niets anders te doen heb als ik niet moet gaan werken. Mijn leven bestaat voornamelijk uit slapen, werken, koken, eten en fitness, af en toe wat ontspanning en eens afspreken met ne maat in het weekend om weg te gaan, hoewel ik op de leeftijd ben gekomen dat ik me daar te oud voor begin te voelen (26 jaar). Ik beschouw mezelf ook precies als 'sociaal awkward', redelijk verlegen, nooit veel om over te praten, het gevoel dat ik 'saai' ben in de ogen van andere mensen. Moest tinder niet bestaan dan zou ik helemaal gek worden waarschijnlijk omdat ik alleen met vrouwen durf af te spreken via tinder omdat ik dat precies gewoon niet meer kan om een vrouw op een normale manier te leren kennen. Hoewel daar meestal ook niets van komt buiten hier en daar eens een keertje seks.

Dan nog een slechte band met beide ouders en men zus omdat men moeder in Spanje woont waardoor ik haar alleens eens om de zoveel maanden zie en men zus nog véél minder omdat zij in Californië woont.

straight_six · 8 okt 2016

memorexxx zei:
Ik doe alles wat ik vroeger graag deed (muziek luisteren, films kijken, bordspellen spellen) allemaal niet echt graag meer. Ik doe het allemaal om toch niet om 18.00 in mijn bed te kruipen...
Ja ik heb voor mijn job gestudeerd. IT. Maar na vandaag weet ik niet of ik dit wel nog wil doen. Ik deed dat wel graag in het verleden.
Ik begin ook te denken dat ik moet veranderen van job. Maar ik had dat eigenlijk besproken met men baas. En de voorstellen die er zijn waren wel uiteenlopend en nieuw voor mij.
Maar ik kan niet met ethousiasme er naar uit kijken...

Ik ben maar een week en half thuis (en opgenomen) geweest. Ik vrees dat dit te kort was.

Kun je niet iets doen van sport? Eens je hoofd leegmaken, je leert mensen kennen,..

Lefky · 8 okt 2016

posten om te lezen

deze thread is echt kapot...

memorexxx · 10 okt 2016

Killer Queen zei:
Ga asap (vandaag/morgen) terug naar een dokter memorexxx. Dat lijken me duidelijke signalen van je lichaam/wezen die je omschrijft.
Ik zou hopen dat je huisarts je nog even kan thuis schrijven. Vraag daar misschien niet rechtstreeks om maar leg vooral zo goed mogelijk uit wat er scheelt.
Probeer met de psy/dokter zo snel mogelijk aan de kern van het probleem te geraken, dan kan je hopelijk stilletjesaan beginnen recoveren/oplossen.

Ben die avond nog naar de huisarts geweest. Heb antidepressiva gekregen, en thuis tot eind oktober. Vandaag gaan informeren/inschrijven voor dagtherapie. Heb me ook ingeschreven in een badmintonclub. Ik probeer dus echt alles om me terug beter te voelen, maar zin om iets te doen is er nooit. Het onderliggende probleem (of problemen) vinden en er iets aan doen is zo moeilijk. Ik heb gewoon geen doel in het leven, voel me vaak eenzaam (terwijl ik amper alleen ben, vaak is er een vriend of ben ik bij men famillie), heb een laag zelfbeeld, etc... Hopelijk geraak ik eruit met de medicijnen, psycholoog en dagtherapie... Ik wil vooral niet opgeven voor al de mensen die me de afgelopen weken gesteund hebben, daar trek ik me een beetje aan op.

glashelder · 11 okt 2016

memorexxx zei:
Ben die avond nog naar de huisarts geweest. Heb antidepressiva gekregen, en thuis tot eind oktober. Vandaag gaan informeren/inschrijven voor dagtherapie. Heb me ook ingeschreven in een badmintonclub. Ik probeer dus echt alles om me terug beter te voelen, maar zin om iets te doen is er nooit. Het onderliggende probleem (of problemen) vinden en er iets aan doen is zo moeilijk. Ik heb gewoon geen doel in het leven, voel me vaak eenzaam (terwijl ik amper alleen ben, vaak is er een vriend of ben ik bij men famillie), heb een laag zelfbeeld, etc... Hopelijk geraak ik eruit met de medicijnen, psycholoog en dagtherapie... Ik wil vooral niet opgeven voor al de mensen die me de afgelopen weken gesteund hebben, daar trek ik me een beetje aan op.

Je hebt alleszins al goeie stappen ondernomen! Veel sterkte de komende tijd.

Scifo · 11 okt 2016

Stress - de ziekte van deze eeuw

Zit zelf in gelijkaardige vicieuze cirkel. Ben vrij introvert type. Dagelijkse stress van trein/werk maakt me mentaal op. Na 2 dagen is mijn emmerke al overgelopen.

Eigenlijk ligt de hoofdoorzaak bij mij aan spierspanning. Nek/schouderklachten die voor hoofdpijn zorgen -> geen nachtrust door de pijn --> werkt op gemoedsrust, humeurstemmingen, depressie (?)...

Kheb zelf ook IT diploma, IT job maar in feite boeit het me nimmer. Steeds met de gedachte gelopen van cv'ke opbouwen, diploma kan ik toch zomaar nie weggooien enz...

Maar in feite wat is belangrijker. Tis leuk als ge naar de buitenwereld kunt zegge da je een hooggeschoolde job hebt, maar als ge zo jaren aan een stuk met uw gezondheid ligt te sukkelen houde uzelf voor de zot -.-

Zelfs nu speel ik nog met de gedachte naar een andere IT job te zoeke, maar nu ik het zo neertyp ist me zelfs duidelijker dat ik van dieje bureaustoel weg moet

Ps: ook dokters bezocht. De laatste stelde me zelfs yoga voor ^^

xAnyana · 11 okt 2016

Om te antwoorden op de vraag ...
Nee.

MaTi · 11 okt 2016

Het heeft lang geduurd maar ik kan op mijn 30ste eindelijk zeggen dat ik oprecht gelukkig ben.

Killer Queen · 11 okt 2016

memorexxx zei:
Ben die avond nog naar de huisarts geweest. Heb antidepressiva gekregen, en thuis tot eind oktober. Vandaag gaan informeren/inschrijven voor dagtherapie. Heb me ook ingeschreven in een badmintonclub. Ik probeer dus echt alles om me terug beter te voelen, maar zin om iets te doen is er nooit. Het onderliggende probleem (of problemen) vinden en er iets aan doen is zo moeilijk. Ik heb gewoon geen doel in het leven, voel me vaak eenzaam (terwijl ik amper alleen ben, vaak is er een vriend of ben ik bij men famillie), heb een laag zelfbeeld, etc... Hopelijk geraak ik eruit met de medicijnen, psycholoog en dagtherapie... Ik wil vooral niet opgeven voor al de mensen die me de afgelopen weken gesteund hebben, daar trek ik me een beetje aan op.

Amai, goed bezig alleszins memorexxx!
Blijf jezelf een beetje 'opvolgen', want antidepressiva zijn gekke dingen.
Ondanks dat je er het nut niet van inziet vind ik het heel positief dat je het toch allemaal doet. Ik hoop voor jou dat het betert.
Probeer ook elke dag letterlijk de deur uit te gaan, al is het voor een blokje rond te wandelen of te fietsen, voor frisse lucht, zonneschijn, ...
Sterkte, succes!

Killer Queen · 11 okt 2016

stagepotato zei:
Gelukkig? Hmm

Nooit iets om naar uit te kijken in het weekend, niets dat me nog interesseert of boeit, weinig vrienden en sociale contacten. Gaan fitnessen is een obsessie geworden omdat ik toch niets anders te doen heb als ik niet moet gaan werken. Mijn leven bestaat voornamelijk uit slapen, werken, koken, eten en fitness, af en toe wat ontspanning en eens afspreken met ne maat in het weekend om weg te gaan, hoewel ik op de leeftijd ben gekomen dat ik me daar te oud voor begin te voelen (26 jaar). Ik beschouw mezelf ook precies als 'sociaal awkward', redelijk verlegen, nooit veel om over te praten, het gevoel dat ik 'saai' ben in de ogen van andere mensen. Moest tinder niet bestaan dan zou ik helemaal gek worden waarschijnlijk omdat ik alleen met vrouwen durf af te spreken via tinder omdat ik dat precies gewoon niet meer kan om een vrouw op een normale manier te leren kennen. Hoewel daar meestal ook niets van komt buiten hier en daar eens een keertje seks.

Dan nog een slechte band met beide ouders en men zus omdat men moeder in Spanje woont waardoor ik haar alleens eens om de zoveel maanden zie en men zus nog véél minder omdat zij in Californië woont.

Embrace the weird, it's okay

Trouwens, een tip, niet alleen voor jou maar iedereen hier: meetup.com
Een schitterende site om likeminded people te ontmoeten.

Henri1973a · 12 okt 2016

Oldskooler zei:
Mijn (oudere) collega's op het werk, allemaal slachtoffers van typische maatschappelijke aandoeningen, mieren denk ik wel eens. En ze hadden het allemaal zelf in handen. Die zitten in een spiraal waar ze nog amper uit geraken. Ze weten niet eens beter.

wauw, wat een disrespect

wacht jij maar eens tot je zelf wat ouder bent
eens kijken of jij dan nog zo happy bent na al wat meer levenservaring
zo te zien heb je weinig empathie en respect, dus dat zal je zeker nog duur komen te staan

Henri1973a · 12 okt 2016

Scifo zei:
Stress - de ziekte van deze eeuw

zet om te beginnen je smartphone al eens uit
en kijk dan eens of het beter gaat na een tijd

we worden gewoon heel gestressed van al die prikkels

we zijn daar niet voor gemaakt

de bijnieren maken overuren door al die prikkels, en dit leidt eenvoudigweg tot burn outs

gewoon door overprikkeling, en te weinig "hier en nu"

geef het eens een kans

Scifo · 12 okt 2016

Henri1973a zei:
zet om te beginnen je smartphone al eens uit
en kijk dan eens of het beter gaat na een tijd

we worden gewoon heel gestressed van al die prikkels

we zijn daar niet voor gemaakt

de bijnieren maken overuren door al die prikkels, en dit leidt eenvoudigweg tot burn outs

gewoon door overprikkeling, en te weinig "hier en nu"

geef het eens een kans

Ik geef toe dat dit bij mij een vrij ernstig probleem is:

- op de trein een uur op die smartphone bezig
-op het werk combinatie computerscherm en jawel smartphone
- thuis weer achter de pc.

3j geleden heb ik wel aan sport gedaan s'avonds. Toch was dit ook niet de oplossing. Klachten verminderd mss met 10%

De prikkeling wordt 90% veroorzaakt op het werk. Open landschap bureau/50% nutteloos gezeik aanhoren dat beter afgezonderd kan besproken worden... op een dag van 8u heb ik me mss 1u kunnen concentreren lol.

makila · 12 okt 2016

Als ik van thuis uit werk, dan werk ik 2x zo hard als op de werkvloer, er mee rekening houden dat de baas niet echt kan controleren of ik thuis met mijn vingers zit te draaien of effectief aan het werken bent.

Wat is er mis met dit plaatje?

Dat er misbruik wordt gemaakt van thuiswerk is iets dat door veel bazen mega zwaar OVERRATED is. Het is net het omgekeerde. OK natuurlijk zal 10% effectief ervan profiteren, maar 90% werkt dan gewoon door. We zijn geen jonge snotneuzen van 15 jaar he! (Sommige bazen denken blijkbaar van wel

)
«Trouwens ga zelf eens rond op de werkvloer. Als je doorheen de firma wandelt dan zie je zowiezo 10% van de collega's haastig HLN wegklikken

»

Laat mensen 50% van de uren/dagen thuis werken en enkel op het werk komen als dit echt nodig is (De overige 50%) en ik ben zeker dat je als bedrijf veel produktiever zal zijn.

:unsure: · 12 okt 2016

makila zei:
Als ik van thuis uit werk, dan werk ik 2x zo hard als op de werkvloer, er mee rekening houden dat de baas niet echt kan controleren of ik thuis met mijn vingers zit te draaien of effectief aan het werken bent.

Wat is er mis met dit plaatje?

Dat er misbruik wordt gemaakt van thuiswerk is iets dat door veel bazen mega zwaar OVERRATED is. Het is net het omgekeerde. OK natuurlijk zal 10% effectief ervan profiteren, maar 90% werkt dan gewoon door. We zijn geen jonge snotneuzen van 15 jaar he! (Sommige bazen denken blijkbaar van wel )
«Trouwens ga zelf eens rond op de werkvloer. Als je doorheen de firma wandelt dan zie je zowiezo 10% van de collega's haastig HLN wegklikken »

Laat mensen 50% van de uren/dagen thuis werken en enkel op het werk komen als dit echt nodig is (De overige 50%) en ik ben zeker dat je als bedrijf veel produktiever zal zijn.

thuis heeft de baas wel geen controle natuurlijk. Voor hetzelfde geld zit je daar met uw playstation naast u en speel je heel de dag games met af en toe wat werk te doen als er iets binnenkomt

Daarbij mis je de teamsfeer en samenwerking die je wél op de werkvloer hebt. Als er een probleem is kan je gewoon onmiddellijk naar iemand rollen en het hem/haar vragen.

Hoe ga je ook als werkgever uw juniors trainen als je 50% van de tijd thuis zit?

makila · 13 okt 2016

:unsure: zei:
thuis heeft de baas wel geen controle natuurlijk. Voor hetzelfde geld zit je daar met uw playstation naast u en speel je heel de dag games met af en toe wat werk te doen als er iets binnenkomt

Daarbij mis je de teamsfeer en samenwerking die je wél op de werkvloer hebt. Als er een probleem is kan je gewoon onmiddellijk naar iemand rollen en het hem/haar vragen.

Hoe ga je ook als werkgever uw juniors trainen als je 50% van de tijd thuis zit?

10% speelt ook gewoon met de playstation. Maar dat zyn dezelfde 10 procent die urenlang op hun mobieltjes spelletjes liggen te spelen en dat kan de baas ook niet echt controleren hoor.

En 50 procent is ook maar een cijfer. Afhankelijk van uw job kan dat ook 70 of 30% zijn..

Lulukai · 15 okt 2016

De sociale band op het werk is wel iets dat zeer belangrijk is. Voor je eigen welzijn is zoiets belangrijk (toch voor de gemiddelde mens). Heb eens een studie gezien (vind ze niet meteen terug) dat losse sociale interactie op het werk de stressniveaus doet dalen bij werknemers.

Verstuurd vanaf mijn A0001 met Tapatalk

Archief - Kan jij zeggen dat je gelukkig bent?

Pol86

Legacy Member

|steven|

Legacy Member

Waelvis

Legacy Member

stagepotato

Legacy Member

straight_six

Legacy Member

Lefky

Legacy Member

memorexxx

Legacy Member

glashelder

Legacy Member

Scifo

Legacy Member

xAnyana

Legacy Member

MaTi

Legacy Member

Killer Queen

Legacy Member

Killer Queen

Legacy Member

Henri1973a

Legacy Member

Henri1973a

Legacy Member

Scifo

Legacy Member

makila

Legacy Member

:unsure:

Legacy Member

makila

Legacy Member

Lulukai

Legacy Member