Archief - Relatie/vrijheid
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Mus
Legacy Member
Ik heb je verhaal gelezen en kan mezelf voor een deel terugvinden, maar dan aan de kant van je (ex)vriendin, aangezien ik uit een relatie kom van 5,5 jaar met een man die hetzelfde voelde als jij...
We hebben samen veel doorgemaakt en altijd positief als koppel eruit gekomen.
Een aantal maanden geleden zei hij me dat hij twijfels had, over ons, over mij. Hij voelde niet meer wat hij in het begin voelde en wist niet of het ligt aan zijn mogelijke bindingsangst of dat ik gewoon 'de juiste' niet ben.
We hadden een jaar ervoor ons huis gekocht, maar hadden al 4 jaar samen gewoond, dus wisten wel wat we aan mekaar hadden.
De kogel is door de kerk geraakt, zijn twijfels zijn meer overheersend dan het gevoel van toch door te willen gaan met mij (en volgens hem twijfelt hij al 6 maanden..). Zijn beste vrienden zeggen allemaal dat hij gek is, dat hij mij laat gaan. Hijzelf zegt het ook dat hij denkt dat de kans groot is dat hij over 6 maanden misschien terug komt aankloppen. Maar dan is de deur toe, dat heb ik ook gezegd. Ik zit niet op de reservebank te wachten terwijl hij kijkt of het gras aan de overkant groener is
. (Ondertussen heeft hij ook toegegeven dat hij al 2 maanden contact heeft met een andere vrouw, dat maakt voor mij de deur helemaal toe).
Wat ik wil zeggen is dat je het misschien wel kan zijn dat je iemand erg graag ziet, maar toch twijfelt of ze wel de juiste is. De twijfel op zich zegt je al iets over dat er iets niet goed zit; Zij het bij jezelf of zij het bij jullie als koppel. Al kan ik me voorstellen dat je (ex)vriendin zich behoorlijk k*t zal voelen. Maar hoe dan ook is het voor haar beter iemand te hebben dat 100% voor haar gaat dan iemand die niet zeker van zijn zaak is. En zo kan jij ook voor jezelf tijd maken. Eens kijken waar die knoop in jou zit en er eventueel aan werken.
Misschien kom jij over een tijd wel een meisje tegen waarvan jij effectief denkt DAT IS ZE. Of misschien krijg je spijt. Tijd zal dat uitwijzen.
We hebben samen veel doorgemaakt en altijd positief als koppel eruit gekomen.
Een aantal maanden geleden zei hij me dat hij twijfels had, over ons, over mij. Hij voelde niet meer wat hij in het begin voelde en wist niet of het ligt aan zijn mogelijke bindingsangst of dat ik gewoon 'de juiste' niet ben.
We hadden een jaar ervoor ons huis gekocht, maar hadden al 4 jaar samen gewoond, dus wisten wel wat we aan mekaar hadden.
De kogel is door de kerk geraakt, zijn twijfels zijn meer overheersend dan het gevoel van toch door te willen gaan met mij (en volgens hem twijfelt hij al 6 maanden..). Zijn beste vrienden zeggen allemaal dat hij gek is, dat hij mij laat gaan. Hijzelf zegt het ook dat hij denkt dat de kans groot is dat hij over 6 maanden misschien terug komt aankloppen. Maar dan is de deur toe, dat heb ik ook gezegd. Ik zit niet op de reservebank te wachten terwijl hij kijkt of het gras aan de overkant groener is
. (Ondertussen heeft hij ook toegegeven dat hij al 2 maanden contact heeft met een andere vrouw, dat maakt voor mij de deur helemaal toe).Wat ik wil zeggen is dat je het misschien wel kan zijn dat je iemand erg graag ziet, maar toch twijfelt of ze wel de juiste is. De twijfel op zich zegt je al iets over dat er iets niet goed zit; Zij het bij jezelf of zij het bij jullie als koppel. Al kan ik me voorstellen dat je (ex)vriendin zich behoorlijk k*t zal voelen. Maar hoe dan ook is het voor haar beter iemand te hebben dat 100% voor haar gaat dan iemand die niet zeker van zijn zaak is. En zo kan jij ook voor jezelf tijd maken. Eens kijken waar die knoop in jou zit en er eventueel aan werken.
Misschien kom jij over een tijd wel een meisje tegen waarvan jij effectief denkt DAT IS ZE. Of misschien krijg je spijt. Tijd zal dat uitwijzen.
StarZz5
Legacy Member
Mus86 zei:Ik heb je verhaal gelezen en kan mezelf voor een deel terugvinden, maar dan aan de kant van je (ex)vriendin, aangezien ik uit een relatie kom van 5,5 jaar met een man die hetzelfde voelde als jij...
We hebben samen veel doorgemaakt en altijd positief als koppel eruit gekomen.
Een aantal maanden geleden zei hij me dat hij twijfels had, over ons, over mij. Hij voelde niet meer wat hij in het begin voelde en wist niet of het ligt aan zijn mogelijke bindingsangst of dat ik gewoon 'de juiste' niet ben.
We hadden een jaar ervoor ons huis gekocht, maar hadden al 4 jaar samen gewoond, dus wisten wel wat we aan mekaar hadden.
De kogel is door de kerk geraakt, zijn twijfels zijn meer overheersend dan het gevoel van toch door te willen gaan met mij (en volgens hem twijfelt hij al 6 maanden..). Zijn beste vrienden zeggen allemaal dat hij gek is, dat hij mij laat gaan. Hijzelf zegt het ook dat hij denkt dat de kans groot is dat hij over 6 maanden misschien terug komt aankloppen. Maar dan is de deur toe, dat heb ik ook gezegd. Ik zit niet op de reservebank te wachten terwijl hij kijkt of het gras aan de overkant groener is
Wat ik wil zeggen is dat je het misschien wel kan zijn dat je iemand erg graag ziet, maar toch twijfelt of ze wel de juiste is. De twijfel op zich zegt je al iets over dat er iets niet goed zit; Zij het bij jezelf of zij het bij jullie als koppel. Al kan ik me voorstellen dat je (ex)vriendin zich behoorlijk k*t zal voelen. Maar hoe dan ook is het voor haar beter iemand te hebben dat 100% voor haar gaat dan iemand die niet zeker van zijn zaak is. En zo kan jij ook voor jezelf tijd maken. Eens kijken waar die knoop in jou zit en er eventueel aan werken.
Misschien kom jij over een tijd wel een meisje tegen waarvan jij effectief denkt DAT IS ZE. Of misschien krijg je spijt. Tijd zal dat uitwijzen.
Bedankt om dit even te delen. Kan ik een beetje over nadenken en misschien een beter beeld vormen van mij/mijn situatie.
Myllan
Legacy Member
Bananarama zei:Tja... Ik stel mij gewoon vragen bij het niveau van vertrouwen dat je hebt als je al bang bent om gewoon een scheet te laten in elkaars bijzijn... Het moet geen vetzakkerij worden natuurlijk, maar waarom zou je je moeten schamen voor je vriend(in)? Zulke dingen horen nu eenmaal bij een vaste relatie, net zoals je ooit wel eens ziek zult zijn en zult moeten zorgen voor elkaar, met alle lichamelijke ongemakken die daar bij komen kijken.
Als je ziek bent oid en je hebt geen controle over je lichaam, oke tot daartoe maar ik kan me niet voorstellen dat je lekker romantisch ligt te doen in bed of op de zetel en dat je daar dan opeens een oerknal laat ontsnappen.
Ik ontplof nog liever.:naughty:
Omgekeerd zou ik het van mijn partner ook niet waarderen moest die aan 1 stuk door lopen ruften en boeren. Yakkes zeg bleigh...
!!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.