Archief - Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Tin_Cricket
Legacy Member
Sylverscythe zei:
Ja dat is moeilijker als iemand die die hulp wel heeft. Niet onmogelijk. Wij hebben het 6 maand zonder hulp moeten doen. Schoonouders wonen aan de andere kant van het land, en mijn moeder was zwaar ziek. Wij hebben zeer flexibele werkgevers dus dat viel allemaal wel mee. Als dat een permanente situatie was geweest zou ik naar een goede babysit gezocht hebben/gezinshulp wat laten bijspringen, denk ik.
Toch zeker van zodra je weet dat je zwanger bent, ja. Ik weet dat er crèches zijn die ook eerder inschrijvingen aanvaarden maar dat is nu wel heel extreem. Ik wist al op 3w2d dat ik zwanger was, 1 uur na de bevestiging van de arts ben ik beginnen rondbellen en ik kreeg al meteen te horen dat ik maar een plaats had als de kleine 4 maand zou zijn.:doh:Sylverscythe zei:
Lobmans
Legacy Member
zarathustra zei:
HIer proberen we dat ook wel, al is de verdeling toch niet echt 50/50 hier aangezien mijn vriendin als verpleegster werkt en dus emotionele chantage gebruikt op dat vlak: "ja maar ik ben moe van de hele week die vroeges gehad te hebben, mag ik blijven liggen?"
Nuja, het vroege opstaan dat vind ik het ergste nog niet, ik merk dat ik daar véél beter tegenkan dan vroeger. Het probleem is dat ge gewoon niet meer eens zorgeloos kunt opstaan in het weekend: wakker worden, opfrissen, koffie zetten, gazet lezen, op het gemak omkleden, ... Zodra hij rond 7u wakker is, begint die hele rush weer die aanhoudt tot 19u.
Vandaag gaat hij tot zondag logeren bij de schoonouders, ik kijk er dus echt wel naar uit om vanavond eens op het gemak een terrasje te kunnen doen zonder op klok te letten, morgen rustig wakker worden, klaarmaken om ergens heen te gaan zonder heel dat gestres van de kleine klaar te maken en te zorgen dat ge niks vergeet, ergens hapje eten zonder schrik te hebben hij net dan een driftbui krijgt, ...
Put_met_keren
Legacy Member
Mr.Anderson zei:
Mijn dikke buik vind ik wel nog mooi, in bepaalde kleedjes wordt die mooi geaccentueerd. Maar tegelijkertijd kan de grootte ervan mij wel wat onzeker maken, dat ik me afvraag of ie niet té groot is in vergelijking met ‘t aantal weken zwanger. Sommige opmerkingen van mensen dragen hier wel aan bij.
Ik ben ook zodra ik wist dat ik zwanger was, beginnen smeren met bio-oil en mustela, maar er komt toch hier en daar een striem piepen.
En ik vraag me af of ik wel ooit nog m’n figuur ga terugkrijgen.
Ik was door de fertiliteitsbehandelingen al wat aangekomen, en nu de zwangerschapskilo’s er ook nog eens bij...
Oh en mijn voeten! Al zijn ze de naam voeten bijna niet meer waardig. Geen enkels meer, zó gezwollen door oedeem.
Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk
Mulan
Legacy Member
Wat bedoel je concreet?Mr.Anderson zei:
Ik had bvb geen striemen, buik was al een blubberbuik en is dat nog steeds en door de zwangerschappen + borstvoeding zijn de borsten wat meer naar het zuiden georiënteerd dan ervoor maar ik vind dat mijn borsten nog steeds redelijk ok zijn voor mijn leeftijd. Ik was wel heel snel terug op gewicht en paste 6 weken na de bevalling in mijn (ruimste) jeans maar ik weet dat dat enkel een kwestie van geluk is en dat een vrouw die na 6 maanden nog steeds wat buik heeft en zwangerschapsleggings draagt voor haar gemak, daarom geen zielige luie doos is die geen moeite doet om zich te herpakken. Als ik dat soort commentaren hoor over anderen (alez, ze mag zich niet zo laten gaan, ze kan toch makkelijk thuis ook wat oefeningen doen?) krijgen ze zeker een opmerking van mij!
Als iemand zwaar te lijden heeft onder zijn/haar veranderend lichaam is er ook nog plastische chirurgie maar dat is ook geen wondermiddel en al helemaal als het probleem zich meer voordoet in iemands hoofd dan aan iemand zijn/haar lichaam.
Mulan
Legacy Member
En soms krijg ik van tactloze klanten wel eens een opmerking over mijn buik. (vooral de zestigplussers! "oei, een koekske aan het eten? Zou je niet beter wat oppassen met wat je eet? Aaaaaah, krijgde gij ook nog een kindje?") Dan krijgen ze met een lieve glimlach "op mijne leeftijd en na een pateeke van tegen de 4kg gemaakt te hebben, verwacht ik bij mezelf geen bikinilijf van een 17-jarige, nee" terug.
Tin_Cricket
Legacy Member
Mr.Anderson zei:
Ik heb daarin heel veel geluk gehad. Echt enkel een buik, en niet zo'n heel grote. Tot zeker 5 maand zag je ook absoluut niet dat ik zwanger was, terwijl ik nochtans smal van bouw ben.
Na de bevalling was ik meteen op mijn gewicht pré-zwanger. Ik lette wel enorm op mijn voeding (vooral om te zorgen/forceren dat ik genoeg calcium binnen had, wegens een aversie voor melkproducten). Ik vond ook niet snoepen makkelijker dan een beetje snoepen dus dan maar niets. Geen enkele striem maar wel nivea/olie gesmeerd 2x/dag.De extra huid was ook op 2-3 weken bijgetrokken.. Denk nu wel dat allemaal bij een tweede wel eens serieus anders gaat uitdraaien
Mr.Anderson
Legacy Member
Mulan zei:
Bij herlezen was ik inderdaad niet zo duidelijk en is mijn vraag onvolledig.
Daarom:
Hoe gaan de mama's hier om met hun veranderde lichaam vanwege de zwangerschap. Dus echt postnataal.
+ hoe gaat uw partner ermee om?
Ik denk dan aan striemen, extra kilo's, slappere borsten,...
Ook de vagina verandert bij een vaginale bevalling. Bij de één kan dat ingrijpender zijn dan bij de andere (ik denk dan bijvoorbeeld aan een knip).
Dit dan nog eens afhankelijk van het aantal kinderen e.d., maar het lichaam verandert.
Edit: waarom ik zoiets vraag?
Ik merk dat mijn vrouw het daar wel wat lastig mee heeft.
Ook hoor ik veel kameraden soms klagen en zagen over de veranderingen van het lichaam bij hun vrouw. Verhalen over bedrog tijdens de zwangerschap of er na, om die redenen, zijn ook al de revue gepasseerd.
Ik vind dat ronduit schandalig. Als man hebben wij heel makkelijk praten vind ik. Als vrouw moet je een kind 9 maanden in u dragen, afzien bij de bevalling + achteraf is uw lichaam niet meer wat het geweest is (of dat is toch bij velen het geval). Ik wil mijn vrouw daarin 100% steunen, en om haar beter te begrijpen is het wel interessant om eens een andere vrouw te horen. Zoiets kan je ook niet altijd vragen hé
Mulan
Legacy Member
Zowel hij als ik vonden mijn lichaam prachtig tijdens de zwangerschap! De borsten tijdens de borstvoeding vond hij ronduit geweldig en dat is dan ook het enige dat hij nu "mist"
Hij heeft al een paar keer (niet op vernederende wijze of wat dan ook) gezegd dat als hij 1 ding mocht veranderen aan mij, dat hij dan wel een borstlift/borstvergroting zou kiezen.
Ik ben er gelukkig vrij goed uitgekomen (geen tijgerstrepenstriemen of giga rimpelbuik) dus bijzonder weinig complexen. Ik heb een kind laten groeien in mij, dat vind ik een geweldige prestatie en de (kleine) veranderingen neem ik er met plezier bij!
Vind het wel heel jammer dat er ook onder vrouwen weinig openheid over is. Als ik er zelf iets over zeg, of mijn buik toon, dan komen alle tongen los en komen de verhalen eruit gestroomd! Maar ik ben wel meestal de eerste die erover begint (niet omdat ik te klagen heb maar omdat je soms voelt dat een ander er mee zit en die op die manier wel durft te ventileren).
Hij heeft al een paar keer (niet op vernederende wijze of wat dan ook) gezegd dat als hij 1 ding mocht veranderen aan mij, dat hij dan wel een borstlift/borstvergroting zou kiezen.
Ik ben er gelukkig vrij goed uitgekomen (geen tijgerstrepenstriemen of giga rimpelbuik) dus bijzonder weinig complexen. Ik heb een kind laten groeien in mij, dat vind ik een geweldige prestatie en de (kleine) veranderingen neem ik er met plezier bij!
Vind het wel heel jammer dat er ook onder vrouwen weinig openheid over is. Als ik er zelf iets over zeg, of mijn buik toon, dan komen alle tongen los en komen de verhalen eruit gestroomd! Maar ik ben wel meestal de eerste die erover begint (niet omdat ik te klagen heb maar omdat je soms voelt dat een ander er mee zit en die op die manier wel durft te ventileren).
Ravens
Legacy Member
Zijn er mensen tips tegen vingers zuigen? Hij zuigt niet op zijn duim, maar eerder ringvinger en middelvinger tegelijkertijd.
Zijn er praktische tips die echt werken?
-ik probeer het rationeel te benaderen: "maar dan worden uw vingertjes vies en nat"
-of "een échte prins steekt zijn vingers niet in zijn mond".
Soms geef ik hem iets te eten of drinken, want dan gaat de vinger ook uit zijn mond.
Zijn er praktische tips die echt werken?
-ik probeer het rationeel te benaderen: "maar dan worden uw vingertjes vies en nat"
-of "een échte prins steekt zijn vingers niet in zijn mond".
Soms geef ik hem iets te eten of drinken, want dan gaat de vinger ook uit zijn mond.
Genius
Legacy Member
Idem hier, zoontje is 3,5 jaar en zuigt op zijne wijsvinger. Tandarts zei dat ze daar mee moeten stoppen voor hun 4j of ze gaan problemen krijgen met hun gebit.
We zijn onlangs soort van byte-x flesje gaan halen in de apotheek, op de vinger smeren en klaar. (Is wel enkel te gebruiken vanaf 3j)
Heb ooit gezegd dat we naar ziekenhuis moeten als hem da nog doet en ze zijne vinger zouden afknippen. Gekrijs en getier, was geen goei idee.
We zijn onlangs soort van byte-x flesje gaan halen in de apotheek, op de vinger smeren en klaar. (Is wel enkel te gebruiken vanaf 3j)
Heb ooit gezegd dat we naar ziekenhuis moeten als hem da nog doet en ze zijne vinger zouden afknippen. Gekrijs en getier, was geen goei idee.
Ravens
Legacy Member
Mulan zei:
Bedankt voor de tip.
Ik had niet gedacht dat het aan de scheiding zou liggen. Ervoor deed hij dat ook al. Bij vermoeidheid of bij een hongergevoel kwam het vaak voor. Maar het gebeurt ook bij het kijken naar de TV op een ochtend met een volle maag. Dus moe of honger kan het niet zijn.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.