Archief - Alles gaat goed, meneer de topmanager

Soho · 30 jun 2018

Ik hoor zooo vaak dat vele problemen of moeilijkheden niet escaleren tot bij het topmanager. Bepaalde problemen blijven aanslepen, projecten worden niet gestuurd, bepaalde personen nemen hun verantwoordelijkheden niet, ene dienst moet volop besparen terwijl andere dienst a volonté geld mag besteden, de succesratio's dalen, goede werkkrachten vertrekken, maar er verandert niets.

Vele redenen zijn mogelijk, waaronder de top down hiërarchie, een narcistische CEO, onbekwame managers, politiek etc. Maar wat ik niet goed begrijp is het "alles tiptop, meneer de manager" concept. Laatst zei mijn manager, toen een dossier met een potentiële klant floptje, dat hij het niet wilde melden want dat hij niet de persoon wou zijn die het slechte nieuws ging melden. Never waste a good crisis, dacht ik dan, maar nee, liever de ogen sluiten en doen alsof alles goed is.

??? Zien die topmanagers dat dan niet? Hebben ze echt liever ja-knikkers? Ik versta dat echt niet.

Ik begrijp dat kritiek geven ook niet goed is, maar ik hou van het concept Durf te vragen. Bvb beste topmanager, we hebben het dossier verloren, er zijn een aantal elementen waarvan we denken dat we minder goed op scoorden. Wat denken jullie? We kregen weinig input van dienst x omdat ze momenteel met y bezig zijn. Hoe kunnen we dat best aanpakken in de toekomst?

Mooncat · 30 jun 2018

"Culture eats strategy for breakfast" - Peter Drucker.

cege · 30 jun 2018

Soho zei:
Ik hoor zooo vaak dat vele problemen of moeilijkheden niet escaleren tot bij het topmanager. Bepaalde problemen blijven aanslepen, projecten worden niet gestuurd, bepaalde personen nemen hun verantwoordelijkheden niet, ene dienst moet volop besparen terwijl andere dienst a volonté geld mag besteden, de succesratio's dalen, goede werkkrachten vertrekken, maar er verandert niets.

Vele redenen zijn mogelijk, waaronder de top down hiërarchie, een narcistische CEO, onbekwame managers, politiek etc. Maar wat ik niet goed begrijp is het "alles tiptop, meneer de manager" concept. Laatst zei mijn manager, toen een dossier met een potentiële klant floptje, dat hij het niet wilde melden want dat hij niet de persoon wou zijn die het slechte nieuws ging melden. Never waste a good crisis, dacht ik dan, maar nee, liever de ogen sluiten en doen alsof alles goed is.

??? Zien die topmanagers dat dan niet? Hebben ze echt liever ja-knikkers? Ik versta dat echt niet.

Ik begrijp dat kritiek geven ook niet goed is, maar ik hou van het concept Durf te vragen. Bvb beste topmanager, we hebben het dossier verloren, er zijn een aantal elementen waarvan we denken dat we minder goed op scoorden. Wat denken jullie? We kregen weinig input van dienst x omdat ze momenteel met y bezig zijn. Hoe kunnen we dat best aanpakken in de toekomst?

Dat is inderdaad een probleem wat ik ook niet snap.

Toen wij kleine startup waren was er transparantie van beneden tot boven. En dat is ook de cultuur die ik verplicht op leg bij mijn eigen reports. Je kunt dingen verkloten zolang je leert uit je fouten, ze pro actief meldt en acties onderneemt om te zorgen dat dingen niet opnieuw gebeuren. En dat werkt. Fouten komen zowiezo uit, dus hoe sneller je ze rapporteert, hoe beter.

Nu zijn we deel van een groot Amerikaans bedrijf en daar is het exact hetzelfde als jij beschrijft. Je zit in een meeting met 'het voetvolk'. Het project draait volledig in de soep en je identificeert actiepunten om dat op te lossen. Daarna meeting met hoger management en goed nieuws show alsof er niks aan de hand is. :naughty:

Mijn strategie is om gewoon objectief speak up te doen. Hier is tabel x y z die aantoont dat dit fout loopt. Expliciet er bij zeggen dat je niet wil finger pointen maar gewoon het probleem wil oplossen. Mijn ervaring leert me dat meestal iedereen gewoon bang is voor kak op zijn kop te krijgen van boven af, terwijl bovenaf dat meestal echt niet doet hoor.

Nesjamag · 30 jun 2018

Het is eigen aan (bedrijfs)culturen waar hiërarchie een grote rol speelt. Een overste corrigeren of iets betwisten is dan not-done.
Uiteindelijk ligt de eindverantwoordelijk voor hoe alles functioneert bij de overste, dus alles kan enkel goed gaan.

Dit zijn slechte bedrijfsculturen, maar ondanks het slecht functioneren kunnen ze dankzij marktpositie of grootte toch blijven functioneren. Die worden dan beschermd door drempel om in de markt te stappen.

Het is jammer, maar zulke verziekte bedrijfsculturen lijken eerder norm dan uitzondering.
Ze zijn ook bijzonder moeilijk te veranderen om dat met de tijd al degenen die de problemen zien en willen aanpakken vertrekken en de volgers overblijven.

Soho · 30 jun 2018

Nesjamag zei:
Het is eigen aan (bedrijfs)culturen waar hiërarchie een grote rol speelt. Een overste corrigeren of iets betwisten is dan not-done.
Uiteindelijk ligt de eindverantwoordelijk voor hoe alles functioneert bij de overste, dus alles kan enkel goed gaan.

Ze zijn ook bijzonder moeilijk te veranderen om dat met de tijd al degenen die de problemen zien en willen aanpakken vertrekken en de volgers overblijven.

Hmm, dat is wel een feit. Bij mijn huidig bedrijf neemt het topmanagement ook regelmatig beslissingen tegen de logica van het personeel, zoals bvb ander softwarepakket kopen dan wat uit eigen analyse beste lijkt, onredelijke deadlines opleggen enz. Dan kan ik me voorstellen dat het middlemanagement idd hun mond houdt.

Wel stom dat dat zo vaak voorkomt. Jobaanbieding gekregen binnen kleiner bedrijf. De ideale kans om weg te gaan uit de huidige bedrijfscultuur waar ik in hoofdzaak een uitvoerder ben, dacht ik. Blijkt dat het daar nog slechter gesteld is.

Zou er een lijn in te trekken zijn? Zelf ooit voor een Amerikaans bedrijf gewerkt en daar stimuleerde men wel de werknemers om te groeien en hogerop te geraken. Bij KBC hebben ze 360 graden evaluaties.

:unsure: · 1 jul 2018

Soho zei:
Ik hoor zooo vaak dat vele problemen of moeilijkheden niet escaleren tot bij het topmanager. Bepaalde problemen blijven aanslepen, projecten worden niet gestuurd, bepaalde personen nemen hun verantwoordelijkheden niet, ene dienst moet volop besparen terwijl andere dienst a volonté geld mag besteden, de succesratio's dalen, goede werkkrachten vertrekken, maar er verandert niets.

Vele redenen zijn mogelijk, waaronder de top down hiërarchie, een narcistische CEO, onbekwame managers, politiek etc. Maar wat ik niet goed begrijp is het "alles tiptop, meneer de manager" concept. Laatst zei mijn manager, toen een dossier met een potentiële klant floptje, dat hij het niet wilde melden want dat hij niet de persoon wou zijn die het slechte nieuws ging melden. Never waste a good crisis, dacht ik dan, maar nee, liever de ogen sluiten en doen alsof alles goed is.

??? Zien die topmanagers dat dan niet? Hebben ze echt liever ja-knikkers? Ik versta dat echt niet.

Ik begrijp dat kritiek geven ook niet goed is, maar ik hou van het concept Durf te vragen. Bvb beste topmanager, we hebben het dossier verloren, er zijn een aantal elementen waarvan we denken dat we minder goed op scoorden. Wat denken jullie? We kregen weinig input van dienst x omdat ze momenteel met y bezig zijn. Hoe kunnen we dat best aanpakken in de toekomst?

Grappig

wij hebben sommig topmanagement waar je geen negatief nieuws/structurele fouten aan mag brengen, want dan ben jij natuurlijk de rotte appel die altijd negatief denkt.
Ze hebben dus liever ja-knikkers en struisvogels want de toekomst ziet er altijd rooskleurig uit bij ons :unsure:

Ook gemerkt dat dit vaker het geval is met Duitse en Nederlands managers om één of andere reden.

PeterVercruysse · 1 jul 2018

Ik heb nog gewerkt voor een bedrijf met een paar duizend werkgevers.

De topmanager wist maar al te goed wat er aan de hand was overal. Als een project aan het mislopen was, kon je een telefoontje verwachten: "Wat denk je er aan te doen?" Je kon maar zorgen dat je een antwoord had.

Ik ben akkoord, zo zijn er niet veel. Het omgekeerde heb ik ook al gehad: mensen in de raad van bestuur die niet eens weten wat hun fabriek produceert.

Five-seveN · 1 jul 2018

cege zei:
Dat is inderdaad een probleem wat ik ook niet snap.

Toen wij kleine startup waren was er transparantie van beneden tot boven. En dat is ook de cultuur die ik verplicht op leg bij mijn eigen reports. Je kunt dingen verkloten zolang je leert uit je fouten, ze pro actief meldt en acties onderneemt om te zorgen dat dingen niet opnieuw gebeuren. En dat werkt. Fouten komen zowiezo uit, dus hoe sneller je ze rapporteert, hoe beter.

Nu zijn we deel van een groot Amerikaans bedrijf en daar is het exact hetzelfde als jij beschrijft. Je zit in een meeting met 'het voetvolk'. Het project draait volledig in de soep en je identificeert actiepunten om dat op te lossen. Daarna meeting met hoger management en goed nieuws show alsof er niks aan de hand is. :naughty:

Dit kan ook ik volledig onderschrijven, exact alles wat jij zegt.
Ik kan dit voor de moment zelf ook nog niet verklaren hoe zoiets in stand kan blijven en toch is het zo.

Soho · 1 jul 2018

Iemand een gokje bij hoeveel % vd bedrijven er zo'n bedrijfscultuur zou zijn, waarbij goede ideeën v personeel en middle managent ondergeschikt zijn en het topmanagement allerhande beslissingen neemt waar je de logica (behalve kortzinnig geldgewin en besparingen) moeilijk kunt van inzien?

PeterVercruysse · 1 jul 2018

Ik kan dit voor de moment zelf ook nog niet verklaren hoe zoiets in stand kan blijven en toch is het zo.

Toen ik in mijn eerste bedrijf werkte zag ik hoe inefficiënt alles verliep, hoe fouten werden verdoezeld, personen die dag-in dag-uit zinloze dingen zaten te doen en dat het bedrijf toch rendabel was. Nu ben ik tal van bedrijven verder in het antwoord is eenvoudig: het is ( bijna ) overal zo.
Tous va bien madame la marquise.....

En toch heb ik voor één bedrijf gewerkt waar het niet zo was. Dat bedrijf deed het dan ook bijzonder goed.

Iemand een gokje bij hoeveel % vd bedrijven er zo'n bedrijfscultuur zou zijn, waarbij goede ideeën v personeel en middle managent ondergeschikt zijn en het topmanagement allerhande beslissingen neemt waar je de logica (behalve kortzinnig geldgewin en besparingen) moeilijk kunt van inzien?

Er zijn nog veel bedrijven waar de PDG-stichter nog een vakman is. De eigenaar van een verffabriek was vroeger een schilder of de eigenaar van een visfabriek was nog een visser. Dat zijn meestal mensen die beslissingen nemen die niet kortzichtig zijn. Veel bedrijven worden overkocht door één of ander investeringsmaatschappij. De mensen in de raad van bestuur of de CEO hebben totaal geen verstand meer van verf of van vis . Hoe kunnen ze dan een deftige beslissing nemen?

makila · 1 jul 2018

Enkele jaren geleden ondertussen ..

Topmanager: Makila je test xxx tegen 17u want dit moet nog naar produktie.
Ik: De ontwikkelaar is nog bezig en hij moet ervoor zorgen dat het VOOR 16u klaar is anders is het zelfs theoretisch onmogelijk om dat nog te testen.
Topmanager: NIETS is onmogelijk. Jij test dit vandaag nog!
Ik: Ik heb gesproken met de ontwikkelaar. Het is onmogelijk om nog te testen NA 16u. (Detail uitleg post ik hier niet)
Topmanager: NIETS is onmogelijk. Jij test dit vandaag nog! Of ik kom persoonlijk af en er zal een serieuze vlieg aan de lamp hangen!
Ik: OK, VOOR 16u of het kan echt niet
Topmanager: NIETS is onmogelijk. Jij test dit vandaag nog! Of ik kom persoonlijk af en er zal een serieuze vlieg aan de lamp hangen!
...

1 MINUUT na 16u. Topmanager: Het staat klaar! Makila testen NU!
Mass email erachter naar iedereen: Makila gaat dit testen en dit kan vandaag nog naar Produktie! Hoera!

Ik: Power OFF, laptop in aktentas en naar huis. Wie niet horen wil moet voelen.
Die dag nog 100 dreigmails gekregen, volgende dag aldus pas gezien: MASS delete en klaar.

Die manager heeft nooit meer tegen mij gesproken

Normaal doe ik zoiets niet, maar ik heb hem wel 20x uitgelegd dat het echt onmogelijk was na 16u en hij bleef maar eisen om het onmogelijk te doen ...

Dus antwoord op topicstarter: Neen een (top)manager begrijpt het soms echt niet (Er zitten er natuurlijk veel goeie tussen maar af en toe denk ik: Pfff weer zo ene)

Soho · 1 jul 2018

PeterVercruysse zei:
Nu ben ik tal van bedrijven verder in het antwoord is eenvoudig: het is ( bijna ) overal zo.
Tous va bien madame la marquise.....

En toch heb ik voor één bedrijf gewerkt waar het niet zo was. Dat bedrijf deed het dan ook bijzonder goed.

Hmm, het gras is dus niet altijd groener aan de overkant. Naja, bedrijfscultuur, inspraak en HR beleid gaat natuurlijk veel ruimer dan de kwestie over ja-knikkende middle managers en slechthorende topmanagers.

Zou je de cycli van vertrekgolven van personeel bij bepaalde bedrijven ook hieraan wijden? Mensen vertrekken omdat ze niet tevreden zijn met het beleid. Nieuwe krachten komen hen vol goede moed en verwachtingen vervangen.

Soho · 1 jul 2018

makila zei:
Ik: Power OFF, laptop in aktentas en naar huis. Wie niet horen wil moet voelen.
Die dag nog 100 dreigmails gekregen, volgende dag aldus pas gezien: MASS delete en klaar.
Die manager heeft nooit meer tegen mij gesproken

Ik vind het altijd grappig als managers ergens tegen aan botsen terwijl je het nochtans hebt uitgelegd. Maar helaas doen ze alsof hun neus bloed en zoeken ze ergens een zondebok. En onderts gaat de schone schijn gewoon verder.

cege · 1 jul 2018

Soho zei:
Hmm, het gras is dus niet altijd groener aan de overkant. Naja, bedrijfscultuur, inspraak en HR beleid gaat natuurlijk veel ruimer dan de kwestie over ja-knikkende middle managers en slechthorende topmanagers.

Zou je de cycli van vertrekgolven van personeel bij bepaalde bedrijven ook hieraan wijden? Mensen vertrekken omdat ze niet tevreden zijn met het beleid. Nieuwe krachten komen hen vol goede moed en verwachtingen vervangen.

Wij vroeger transparantie, echt teamwork, 20-30% omzet groei per jaar, winstgevend. Misschien 2 of 3 man vertrokken van de 60 op 3 jaar.

Na de overname heeeeel veel blablabla Amerikanen. Vuile spelletjes, shit wegsteken, inefficiënt, verloop aan de top als een duivenkot. Omzet groei stilgevallen, kosten gestegen en 20-30 man vertrokken op 1 jaar.

How to fuck up culture 101.

Maar ohoho als je er iets op zegt, want hun manier is obviously beter. Je neemt toch bedrijven over om ze om te vormen naar je duidelijk niet werkende cultuur? Niet om extern iets te zoeken wat je intern niet hebt /Sarcasm.

Concreet voorbeeld. Vroeger hadden we lokale IT. Support Is naar Indië geoutsourced maar alle hardware staat lokaal, zelfs de R&D data processing Linux systemen... Server crasht, duurt soms een dag om dat gereboot te krijgen want die Indiërs supporteren geen Linux. Of ze doen elektriciteits werken en duurt een halve week om alles powered on the krijgen ... resultaat, op 1 jaar heeft heel de boel al 2-3 weken plat gelegen.

Elk jaar doen ze een survey bij heel het bedrijf, 14k man. Op de vraag "IT support is performant", 48% antwoordt met goed of aanvaardbaar (alle andere vragen over HR etc vb ~85%).

IT komt op bezoek en doet een lofzang over de Indische support... Ik steek mijn hand op met de vraag "are you living in denial or a different reality?". Een of ander bullshit antwoord dat het al beter is dan vroeger en dat ze de Indiërs Engelse les geven...

Dus ja, wat kun je daar tegen doen? En dan spreek je met de anciens en blijkbaar is het daar al 20 jaar living in denial...

En de boer, die ploegde voort. Je kunt je 1-2-3 jaar opjagen en klagen. Helpt niet en je vertrekt. En de niet klagers blijven over en je creëert een afvoer putje waarin non-performance overblijft. Maar dat duur wel een jaar of5-10 voor zich dat uiteindelijk wreekt. De kut manager/huurling is ondertussen al lang met een gevulde zak ergens anders aan de slag....

Five-seveN · 1 jul 2018

cege zei:
Wij vroeger transparantie, echt teamwork, 20-30% omzet groei per jaar, winstgevend. Misschien 2 of 3 man vertrokken van de 60 op 3 jaar.

Na de overname heeeeel veel blablabla Amerikanen. Vuile spelletjes, shit wegsteken, inefficiënt, verloop aan de top als een duivenkot. Omzet groei stilgevallen, kosten gestegen en 20-30 man vertrokken op 1 jaar.

How to fuck up culture 101.

Maar ohoho als je er iets op zegt, want hun manier is obviously beter. Je neemt toch bedrijven over om ze om te vormen naar je duidelijk niet werkende cultuur? Niet om extern iets te zoeken wat je intern niet hebt /Sarcasm.

Concreet voorbeeld. Vroeger hadden we lokale IT. Support Is naar Indië geoutsourced maar alle hardware staat lokaal, zelfs de R&D data processing Linux systemen... Server crasht, duurt soms een dag om dat gereboot te krijgen want die Indiërs supporteren geen Linux. Of ze doen elektriciteits werken en duurt een halve week om alles powered on the krijgen ... resultaat, op 1 jaar heeft heel de boel al 2-3 weken plat gelegen.

Elk jaar doen ze een survey bij heel het bedrijf, 14k man. Op de vraag "IT support is performant", 48% antwoordt met goed of aanvaardbaar (alle andere vragen over HR etc vb ~85%).

IT komt op bezoek en doet een lofzang over de Indische support... Ik steek mijn hand op met de vraag "are you living in denial or a different reality?". Een of ander bullshit antwoord dat het al beter is dan vroeger en dat ze de Indiërs Engelse les geven...

Dus ja, wat kun je daar tegen doen? En dan spreek je met de anciens en blijkbaar is het daar al 20 jaar living in denial...

En de boer, die ploegde voort. Je kunt je 1-2-3 jaar opjagen en klagen. Helpt niet en je vertrekt. En de niet klagers blijven over en je creëert een afvoer putje waarin non-performance overblijft. Maar dat duur wel een jaar of5-10 voor zich dat uiteindelijk wreekt. De kut manager/huurling is ondertussen al lang met een gevulde zak ergens anders aan de slag....

Klopt helemaal, en zo kan natuurlijk niemand iets verkeerds doen. Tegen het moment dat het zo ver is kan de volgende klagen "kijk eens wat men hier voor mij heeft achter gelaten!",en zo draait de carousel van de problemen gewoon door.

Maar toch om een of andere reden blijven die bedrijven bestaan en blijft alles draaien, werken daar duizenden mensen, wordt daar enorm veel geld verspild... Wie draait daar voor op? Waarschijnlijk, de consument. En als een ander klein bedrijfke met gezond boerenverstand wat klanten begint in te nemen: overkopen.

orac · 1 jul 2018

Soho zei:
Iemand een gokje bij hoeveel % vd bedrijven er zo'n bedrijfscultuur zou zijn, waarbij goede ideeën v personeel en middle managent ondergeschikt zijn en het topmanagement allerhande beslissingen neemt waar je de logica (behalve kortzinnig geldgewin en besparingen) moeilijk kunt van inzien?

gokje op een positieve correlatie met bedrijven waar bonus voor top-management ook afhangt van korte termijn doelstellingen.

Nesjamag · 1 jul 2018

In algemeen heb ik de indruk dat de moderne generatie van management dat uit economische richtingen komt mismeesterd is.
Kennen vaak weinig van wat er op de vloer gebeurd, kennen weinig van het personeel, luisteren ook niet naar personeel. Enorme focus op winstmaximalisatie/kostenbesparing, ten koste van kwaliteit van werk (wat voor vele sectoren eigenlijk de prioriteit zou moeten zijn). Op HR vlak vaak richtlijnen om ervaren personeel buiten te smijten en te vervangen door interim of contracten bepaalde duur.
En management dat effectief om de paar maanden soms verandert, met 0.0 consistentie in bestuur.

In realiteit leidt de kostenbesparing tot meer kosten omdat er meer onvoorziene dingen fout gaan en zoals Cege dan aanhaalt, de boel soms stilligt.
Lagere kwaliteit of soms niet kunnen nakomen van leveringstermijnen of voorwaarden omwille van besparingen of personeel buiten zwieren leidt tot klantenverlies.
Inhouse ervaring wordt genegeerd en er worden kosten gemaakt voor externe consultancy waar dan ook weinig mee gedaan wordt.

Resultaat is uiteindelijk verzieking van bedrijfscultuur. Goeie mensen gaan elders solliciteren of spreken meer en meer op omwille van frustratie (en worden dan buitengewerkt). Degenen die alles aanvaarden blijven achter.

KMO's gaan daarmee op termijn failliet. Maar tegenwoordig zijn er veel meer multinationals en die hebben in een kapitalistisch systeem gewoon zoveel macht zuiver omwille van hun kapitaalspositie dat die zelfs zeer disfunctioneel kunnen blijven opereren. Toch zeker in de huidige economische omgevingen van stimulus die naar beurswaarden gaat.

denkimi · 1 jul 2018

het is bijna overal zo. ik heb ondertussen in 3 multinationals gewerkt en alle 3 waren in hetzelfde bedje ziek.

waar ik nu werk zou men al lang failliet zijn moest het een kleine kmo zijn.
er worden robots van 600k aangekocht, en terwijl ze geplaatst worden en al betaald zijn wordt plots beslist om ze toch niet te gebruiken.
een nieuwe lijn van miljoenen euro's wordt in productie gesteld terwijl ze nog in testfase is en het product nog niet goed is, met een gigantische kost aan schadeclaims en verlies van veel klanten tot gevolg.
en ondertussen zijn de managers en de ceo die ze aangekocht hebben al verhuisd naar een ander bedrijf, en staat heel die lijn al jaren gewoon stil omdat niemand de moed heeft om een beslissing te nemen.

zolang de cijfers maar goed zijn gaat alles goed, hoe er aan die cijfers gekomen wordt doet er niet toe. zelfs op lager niveau is het hetzelfde verhaal.
hier moet in theorie voor iedere depannage eerst een panne ingegeven worden in sap. maar omdat dat geen manier van werken is, worden veel pannes pas later ingegeven, met als resultaat dat er heel wat dubbel, foutief of soms zelfs gewoon niet ingegeven worden. dit is al veel jaren zo. op een dag komt er een nieuwe manager, en die eist net als al diegenen ervoor dat iedere panne wordt ingegeven, hoe klein ook. op zich is dat goed.
maar het resultaat daarvan is natuurlijk dat er volgens de cijfers plots veel meer pannes zijn dan voordien. de manager doet dus van hogerop gezien zijn werk niet goed, want volgens de cijfers gaat het slechter dan voordien. waardoor we na een korte tijd gewoon weer terugkeren naar het systeem van voordien en heel wat pannes gewoon niet registeren.
de cijfers zijn terug goed, de manager krijgt zijn bonus.

Diatonico · 1 jul 2018

Soho zei:
Ik hoor zooo vaak dat vele problemen of moeilijkheden niet escaleren tot bij het topmanager. Bepaalde problemen blijven aanslepen, projecten worden niet gestuurd, bepaalde personen nemen hun verantwoordelijkheden niet, ene dienst moet volop besparen terwijl andere dienst a volonté geld mag besteden, de succesratio's dalen, goede werkkrachten vertrekken, maar er verandert niets.

Vele redenen zijn mogelijk, waaronder de top down hiërarchie, een narcistische CEO, onbekwame managers, politiek etc. Maar wat ik niet goed begrijp is het "alles tiptop, meneer de manager" concept. Laatst zei mijn manager, toen een dossier met een potentiële klant floptje, dat hij het niet wilde melden want dat hij niet de persoon wou zijn die het slechte nieuws ging melden. Never waste a good crisis, dacht ik dan, maar nee, liever de ogen sluiten en doen alsof alles goed is.

??? Zien die topmanagers dat dan niet? Hebben ze echt liever ja-knikkers? Ik versta dat echt niet.

Ik begrijp dat kritiek geven ook niet goed is, maar ik hou van het concept Durf te vragen. Bvb beste topmanager, we hebben het dossier verloren, er zijn een aantal elementen waarvan we denken dat we minder goed op scoorden. Wat denken jullie? We kregen weinig input van dienst x omdat ze momenteel met y bezig zijn. Hoe kunnen we dat best aanpakken in de toekomst?

Dit krijg je als: 1) resultaten op korte termijn voorop gesteld worden, 2) het topmanagement en/of de aandeelhouders de business/het product niet voldoende kennen.

De aandeelhouders/CEO eisen x% meer omzet tegen volgend jaar. Je weet dat dit in de huidige situatie enkel kan door je resultaten op langere termijn te saboteren bv. door kostenbesparende maatregelen in te voeren die op lange termijn nefast zijn, of bepaalde investeringen niet te doen hoewel die op lange termijn meer opbrengen. Je hebt dan de keuze: tegendraads doen en aan de kant geschoven worden, of meedoen zodat je op het einde van de maand je hypotheek kan betalen en je gezin eten kan geven.

Zelfs al ben je de CEO en heb je wél verstand van zaken én ben je bereid op korte termijn wat op te offeren voor een betere toekomst... Je hebt nog altijd klanten en concurrenten om mee rekening te houden. Als de concurrent aan 5% lager verkoopt, heb je niet veel keus. Je vrouw en kinderen vullen hun magen ook niet met een lange termijnsvisie.

En de CEO is ook maar een mens, met zijn eigen blinde vlekken en subjectieve interpretatie. En ook hij moet vertrouwen op een team managers met hun eigen blind spots en biases, die onderling nog (goede en slechte) relaties hebben. Daar komen veel conflicten en gedwongen compromissen bij kijken, alleen maar om de boel draaiende te houden. En het gebeurt vaak genoeg: een manager schuift een waardevolle teamgenoot aan de kant omwille van een irrelevant persoonlijk conflict, die zegt "fuck the duck" en het bedrijf verliest waardevolle inzichten en know-how.

Ik zie dit eerder als een maatschappelijk probleem dan een probleem met bedrijfscultuur. Want uiteindelijk verkiezen wij, de consumenten, de goedkoopste oplossing. En uiteindelijk laten we allemaal onze persoonlijke gevoelens in de weg staan van de juiste keuzes.

Dit is één van die wicked problems waar geen pasklaar antwoord voor bestaat.

Five-seveN · 2 jul 2018

Diatonico zei:
Dit krijg je als: 1) resultaten op korte termijn voorop gesteld worden, 2) het topmanagement en/of de aandeelhouders de business/het product niet voldoende kennen.

De aandeelhouders/CEO eisen x% meer omzet tegen volgend jaar. Je weet dat dit in de huidige situatie enkel kan door je resultaten op langere termijn te saboteren bv. door kostenbesparende maatregelen in te voeren die op lange termijn nefast zijn, of bepaalde investeringen niet te doen hoewel die op lange termijn meer opbrengen. Je hebt dan de keuze: tegendraads doen en aan de kant geschoven worden, of meedoen zodat je op het einde van de maand je hypotheek kan betalen en je gezin eten kan geven.

Zelfs al ben je de CEO en heb je wél verstand van zaken én ben je bereid op korte termijn wat op te offeren voor een betere toekomst... Je hebt nog altijd klanten en concurrenten om mee rekening te houden. Als de concurrent aan 5% lager verkoopt, heb je niet veel keus. Je vrouw en kinderen vullen hun magen ook niet met een lange termijnsvisie.

En de CEO is ook maar een mens, met zijn eigen blinde vlekken en subjectieve interpretatie. En ook hij moet vertrouwen op een team managers met hun eigen blind spots en biases, die onderling nog (goede en slechte) relaties hebben. Daar komen veel conflicten en gedwongen compromissen bij kijken, alleen maar om de boel draaiende te houden. En het gebeurt vaak genoeg: een manager schuift een waardevolle teamgenoot aan de kant omwille van een irrelevant persoonlijk conflict, die zegt "fuck the duck" en het bedrijf verliest waardevolle inzichten en know-how.

Ik zie dit eerder als een maatschappelijk probleem dan een probleem met bedrijfscultuur. Want uiteindelijk verkiezen wij, de consumenten, de goedkoopste oplossing. En uiteindelijk laten we allemaal onze persoonlijke gevoelens in de weg staan van de juiste keuzes.

Dit is één van die wicked problems waar geen pasklaar antwoord voor bestaat.

Het is zeker niet alleen een verhaal van korte-lange termijn denken, en winsten moeten halen op het boekjaar.
Als je te veel lagen creeert in een bedrijf, de ceo van de ceo van de ceo... en die moeten allemaal hun cijfertjes halen zonder dat er ruimte is voor gedetailleerde interpretatie van die cijfers, dan wordt er met die cijfers gemanipuleerd.

Ik ken wel meerdere bedrijven die werden overgenomen door multinationals en hun omzet + winst ongelooflijk zagen dalen op een paar jaar tijd.
Waar enorm inefficient wordt omgegaan met vanalles en nog wat, veel te veel vergaderingen plannen met teveel mensen en te weinig kennis, ingenieurs die zich bezighouden met de vloer te kuisen 'omdat het dringend was en er bespaard was op de kuisploeg', klagende anciens die vervangen worden door incompetente nietsweters, anciens die wat veel hun mond opentrekken die een 'waarschuwing' krijgen als ze weer eens de nieuwe absurde regels niet gevolgd hebben, 4 verschillende IT diensten introduceren die volcontinue netwerk scans uitvoeren en hierdoor productiesystemen platleggen maar dit puur doen omdat dit 'de policy' is. Maar wel geen backups of redundantie op de systemen nemen omdat dit nog niet 'de policy' is. Enzovoort enzovoort.

Dit gaat niet om werkvolk dat de taken van een manager en CEO niet kan begrijpen. Er zijn genoeg bedrijven waar een CEO ook op korte+lange termijn moet denken en die wel goede resultaten halen en geen geld met bakken naar buiten gooien. Alleen worden die vaak na een tijdje overgekocht door een multinational waardoor je terug bij af bent.

Archief - Alles gaat goed, meneer de topmanager

Soho

Legacy Member

Mooncat

Legacy Member

cege

Legacy Member

Nesjamag

Legacy Member

Soho

Legacy Member

:unsure:

Legacy Member

PeterVercruysse

Legacy Member

Five-seveN

Legacy Member

Soho

Legacy Member

PeterVercruysse

Legacy Member

makila

Legacy Member

Soho

Legacy Member

Soho

Legacy Member

cege

Legacy Member

Five-seveN

Legacy Member

orac

Legacy Member

Nesjamag

Legacy Member

denkimi

Legacy Member

Diatonico

Legacy Member

Five-seveN

Legacy Member