Eens een poging doen om een compleet overzicht te geven é...
Zit zelf in mijn 1ste Ma Biomedische, in de afstudeerrichting Regeneratie & Degeneratie.
Wat de uitspraak 'Vuilbak van de GNK' betreft ga ik ze toch ferm moeten ontkrachten owv:
1) Dat ingangsexamen zegt niks over je kunnen/prestaties in die richting.
2) Hoe kun je in godsnaam 2 richtingen gaan vergelijken die een totaal andere eindcompetentie hebben?
Om het kort samen te vatten, naar evolutie van de hedendaagse geneeskunde/gezondheidssector kun je een 3tal categorieen creeren:
1) Geneeskunde: Verzorgt het contact met patienten door het toepassen van zich bekende behandelingen/therapieen.
2) Biochemicus/Labo/Farmacie: ontwikkelt medicatie, zoekt nieuwe behandelingswijzen (vooral moleculaire biologen dan of mensen die hieraan verwant zijn)
3) Biomedicus: vervult in principe een brugfunctie tussen categorie 1 en 2.
En aangezien de thread handelt omtrent biomedische wetenschappen ga ik dan ook met deze categorie verder.
Als biomedicus krijg je in uw bachelorjaren vooral een zeer, maar dan ook zeer brede opleiding.
Je hebt een enorm overzicht over hoe het menselijk lichaam functioneert dmv. vakken zoals: anatomie, fysiologie, genetica, moleculaire biologie, biochemie,...
Anderzijds krijg je een inzicht in hoe onderzoek werkt en hoe men tot deze inzichten komt dmv. vakken zoals: Bioinformatica, Medische gentechnologie, Biomedische analyse, Cel- en Weefselcultuur.
Daar je in de richting geneeskunde bitterweinig technieken en methoden ziet, heb je hier bijzonder weinig notie van. Het enige dat je op dat moment kunt is toepassen wat geweten is.
Tenzij je uzelf specialiseert of een bredere opleiding erbij neemt, blijft het hierbij.
Omgekeerde geldt voor de pure research-opleidingen. Je hebt een enorm grote perceptie van hoe alles ontwikkeld wordt, hoe processen in elkaar zitten, hoe katalyses werken, hoe je zaken optimaliseert, maar toegepast op de mens weet je er bijzonder weinig van wanneer je afstudeert.
Kort over de master nog:
In uw masteropleiding spits je jezel toe op een bepaalde tak van die brugfunctie.
Om nu een concreet voorbeeld te geven van mijn situatie:
In de major Regeneratie & Degeneratie krijg je te maken met alles van kanker, veroudering en biomaterialen.
Specifiek in mijn geval mag ik 2j onderzoek doen naar optimalisatie van een bepaalde scaffold, om osteoblasten (botcellen) op te kweken.
Een biopolymeer zoals een gesponnen polyester die gecoat wordt met een laag calciumfosfaat zodoende osteoblasten beter te laten aanhechten en differentieren.
Dit biopolymeer wordt ingeplant in een 'gat' in het bot, ontwikkelt daar een botstructuur, gevolgd door automatische degradatie van het biopolymeer door de lichaamscondities.
Om het betoog dus af te sluiten:
1) Ja, je kan zeker onderzoek doen zonder te doctoreren. De kans dat je dan aan een universitaire onderzoeksgroep terechtkomt is groot, al kan je evengoed in de industrie stappen, je moet ergens beginnen en kunt niet verwachten dat je na 1 week werken de Porsche van je dromen koopt.
In dit opzicht snap ik de reacties dat bedrijven niet echt een biomedisch profiel zoeken maar wil ik er meteen bijzeggen dat dit een vrij recente richting is. Bedrijven hebben geen notie van het kunnen van een biomedicus en waarvoor ze deze kunnen inzetten.
2) Hou niet teveel rekening met reacties van: 'Het schijnt dat...'; 'Het is vuilbak van...'; 'Ingangsexamen fail...'. Het draait allemaal om persoonlijke interesse en waar je naartoe wilt met je leven. De ene persoon is gemaakt als het ware voor patiëntcontact, de ander voor een 9 till 5 labojob, de ander wil nog iets anders.
Indien je meer info wenst, shout
