Vroeger was dit allicht zo, daar de universiteit enkel de elite aantrok, pakweg de 10% meest intelligente burgers, gezond en van goede komaf (implicatie: nodige netwerken aanwezig), gedisciplineerd, meertalig, ... Ik weet niet wat.
Vandaag de dag krijgt bijna iedereen een master-diploma. Ik loop al tien jaar rond in de universitaire gemeenschap. Dat het niveau van de gemiddelde student tanende is, is zwak uitgedrukt. Ik kom vaak ook in aanraking met de "onderkant" van de samenleving (de laagste klassen), maar het verschil tussen gesprekken daar, en zeker inzake respect voor alles wat je je kan indenken (medemens/andermans bezit/prof/leerstof/...) en de manier waarop men met dingen omgaat, of waarop men zich uitdrukt zelfs, verschilt hier echt niet meer zoveel van.
Ik kom bv. met zeer grote regelmaat in de bib van de faculteit geneeskunde. Als je de studenten daar tegen mekaar hoort praten, moet je bijna janken... Als dit de toekomstige apothekers/artsen/bio-medische wetenschappers moeten voorstellen.
Ga ik kort door de bocht als ik de jeugd van tegenwoordig snoeverig, arrogant, gemarginaliseerd, ... vindt. Een bende die denkt dat de evenaar door hun g*t loopt en die waarden als integriteit, respect, discipline, waardigheid, ... en andere basisbeginselen niet heeft meegekregen? Ik spreek hier niet over eerstejaars, waar het kaf zogenaamd nog niet van het koren is gescheiden.
Daarbij is de realiteit ook dat het al lang niet meer de 10% "best bedeelden" (op diverse vlakken) zijn die aan de universiteit zitten. Vaak halen de mensen met beperkt intellect die constant moeten blokken en voor wie een half bladje leerstof erbij een catastrofe is (ze beseffen dit zelf - omdat ze er zoveel tijd in moeten steken het erin te drammen :-s) achteraf betere resultaten of komen ze vlotter door, dan de "echte" intelligenten die op hun blote voeten door geraken.
Ook degenen met een gemiddelde intelligentie of een net iets boven gemiddelde intelligentie belanden nu aan de univ, en - al dan niet met enkele jaren vertraging en het heeft al dan niet pakken geld gekost (thesis laten maken, repetitorkantoren ingeschakeld, ...) - behalen met een diploma de eindmeet. Vaak ook uit ellende, omdat de instelling de lijdensweg van deze groep niet wil verlengen en ze hier bovendien toe aangemoedigd wordt in decreten die pleiten voor een brede toegankelijkheid van lagere kansengroepen, tot het hoger onderwijs.
Onder deze mensen zitten overigens ook altijd mensen met psychische problemen, met medische problemen, met mogelijk gebrekkige sociale vaardigheden, met een minder interessant uiterlijk of mensen die minder verzorgd zijn, ...
al deze mensen moeten echter ook een job vinden...
Als er een rechtlijnige logica zit in het verkrijgen van werk, zullen deze mensen het moeilijker hebben om een job te vinden / zich tevreden moeten stellen met minder mooie jobs, dan de crème de la crème (10 à 15% slimsten / besten / gezondsten / ...)
waarvan het in theorie zo zou moeten zijn dat deze snel een job zouden moeten vinden. (In theorie zeg ik dan wel.)
Soms heeft het echter allicht ook gewoon met pech/geluk te maken. Indien je exact dezelfde capaciteiten hebt als de andere kandidaten, dezelfde taal- en computerkennis, dezelfde vaardigheden, even vlot, even flexibel, dezelfde score op testen en dezelfde indruk hebt gemaakt bij een interview, kan er gewoon worden afgegaan op triviale factoren zoals:
- pas je in het team van collega's? (dit zijn bv allemaal anderlecht-supporters en jij hebt in het gesprek aangegeven voor brugge te zijn)
- lijkt je stijl binnen het bedrijf te passen?
- fingerspitzengefühl ...
- (on)aantrekkelijkheid (uiterlijk)
- ...
Het kan alles zijn.
Indien meerdere factoren in jouw geval tegenzitten en je om objectieve dan wel subjectieve redenen niet tot "de crème de la crème behoort - net zoals de overige 85 à 90% van de mensheid), maak je nog de beste toekomstkansen door
- een job aan te nemen onder je niveau, iets wat iedereen kan, al is het de meest hersenloze job (best wel een bediende-job ingeval je later als bediende wil gaan werken)
- ergens te solliciteren waar ze véél mensen zoeken (screening gebeurt minder grondig, kans dat je ergens mee naar binnen glipt is groter, ...)
- ergens solliciteren met jonge en onervaren H.R. mensen of waarvan je weet dat de screening niet grondig gebeurt (bv klein bedrijf zonder H.R. afdeling)
- vooral veelvuldig te solliciteren, dat is iets wat je ook moet leren
- interim- en recruteringsbureaus, werkwinkels, vdab, selectieburaus, ... je te laten helpen in je zoektocht
- tips te vragen voor je C..V e.d. en deze opsmukken
- te oefenen ivm tests
- ...
Zoals geweten zijn er bedrijven waar bij wijze van spreken iedereen steeds terecht kan, voor de één of andere functie, denk maar aan bv. Colruyt, en als verzorgende of verplegende, of logistiek assistent binnen een ziekenhuis, of in de I.T. ... wordt er nog steeds om iedereen die wil en kan gesmeekt.
