Archief - De merde van een nine-to-five job

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

BlueStar

Legacy Member
Ik begrijp volledig je probleem. Ik werk als receptioniste en ik haat mijn job. IK heb geen hoger diploma en ik besef goed genoeg dat dit het niet gemakkelijker maakt dan dat ze op dit forum beweren. Wat kan ik nu in hemelsnaam doen met een diploma STW? Niets, buiten horeca en receptioniste. Ik heb hier op het forum ook een discussie open staan. Het gaat voornamelijk over het feit of ik zou gaan verder studeren (ik ben 26Jaar) en indien ja, wat? Het leven is zo moeilijk voor mensen die niet weten wat ze willen, ik ervaar het namelijk zelf! Je twijfeld constant aan jezelf en kan maar geen beslissing nemen.
Damn my life sucks, denk ik dan wel.

Ik volg nu loopbaanbegeleiding bij de VDAB. Misschien kan dit jou soelaas brengen? Ze hebben echt veel geduld en zijn zelfs halve psychologen. Ze luisteren naar je verhaal en proberen samen met jou tot een oplossing te komen. Bij mij hebben ze gezegd dat een opleiding grafische vormgeving niet slecht zou zijn, sinds ik heel creatief bezig ben in mijn vrije tijd en ik dat mis in mijn job.

The reader

Legacy Member
Ik zou terug gaan naar een hoge school. leven is te kort om jobs te doen die ge niet graag doet. Ga voor een beroep dat ge al altijd hebt willen doen. Is dat grafische vormgeving doet dat dan en laat u niet van de wijs brengen door mensen die zeggen dat daar geen werk in te vinden is. Maak tijdens uw studie een indrukwekkende portfolio en dat zal ook al veel helpen. Ik ga zelf ook terug naar hoge school binnen een jaar na een jaar werken zodat ik zelf voor mijn kosten kan instaan en een richting wil doen die ik graag doe. Als je zelf voor je kosten instaat kunnen ze je niets maken. Ge zijt nog jong dus je kunt het nog zeker halen. Het is tenslotte uw eigen leven. en ga voor uw droomjob. Misschien naïef. maar enkel werken voor een hoge salaris is ook niet alles want dat hou je ook niet lang vol.

Darks

Legacy Member
Het belang van een nuttig diploma ook niet onderschatten. Naar mijn mening mag iedereen studeren en doen wat zijn grote droom is, maar feit is dat het leven niet altijd uitdraait hoe je het wil. En dan is het enorm belangrijk dat je een degelijke job hebt terwijl je verder leert en jezelf ontwikkelt. Veranderen kan je dan nog altijd.

Blackblade

Legacy Member
WOW. Dit is nu exact de situatie die ik later zou willen vermijden. Maar ik besef maar al te goed dat ik in het zelfde bedje ziek zal zijn.

Door die jarenlange chronische kutziekte zal ik wss niet eens wetenschappelijk onderzoek kunnen doen. Toch wel iets dat me zeer zou boeien. Niet dat er zoveel mogelijkheden zijn in België op dat vlak. België is gewoon een service economie. We produceren bijna niks. En wat we produceren is meestal voor andere multinationals. Als wetenschapper word je op handen gedragen in de Verenigde Staten en Duitsland. Om zelf een steentje bij te dragen aan een revolutionaire ontwikkeling, lijkt me het mooiste wat je kunt doen. Klinkt misschien wat te romantisch, maar toch. Zonder al die topwetenschappers zoals Newton, Gauss, Ampére, Weber, Maxwell, Hamilton, Heisenberg en nog veel meer zouden veel moderne technologiën de dag van vandaag niet bestaan.

Voor de rest lijken me de meeste jobs maar saai. Heb ook destijds een deel economie bijgestudeerd maar om eerlijk te zeggen, ik geloofde geen snars wat ze me daar probeerden 'aan te leren'. Ingenieurstudies waren saai en hersendodend. Eén van de meest overroepen richtingen ooit. Schril contrast met mijn intrinsieke intelligentie en kritisch denken. Eigenlijk zijn de meeste richtingen in België zodanig in elkaar gestoken dat elke vanbuiten leerder wordt bevoordeeld om zo door een richting te geraken. Zoals de Jean-Pierre Van Rossem het destijds zei: "Onderwijs in België is overrated: aapjes met een pet halen universitaire diploma's terwijl ik hoogbegaafdigen heb zien sukkelen (en soms opgeven) tijdens hun universitaire studies." Zegt genoeg.

Ik moet gewoon enorm veel variëteit hebben en het moet intellectueel stimulerend zijn. De hele familie hoopt dat ik een gouden toekomst tegemoet ga omwille van mijn hoogbegaafdheid. Persoonlijk is dit laatste meer een vloek dan een zegen.

Je kan wel zeggen: ga werken om brood op de plank te krijgen. Allemaal fijn en wel, maar voor wat? Om nog wat meer te werken? Mijn droomvrouw zal ik niet meer vinden door wat ik heb meegemaakt. Dus een familie en huisje, tuintje en boompje zal er helaas niet inzitten. Als een mens dan zen energie moet halen uit een saaie kutjob, tja.

Eigenlijk ben ik te veel kwijtgespeeld.

Hiapoe

Legacy Member
Blackblade zei:
WOW. Dit is nu exact de situatie die ik later zou willen vermijden. Maar ik besef maar al te goed dat ik in het zelfde bedje ziek zal zijn.

Door die jarenlange chronische kutziekte zal ik wss niet eens wetenschappelijk onderzoek kunnen doen. Toch wel iets dat me zeer zou boeien. Niet dat er zoveel mogelijkheden zijn in België op dat vlak. België is gewoon een service economie. We produceren bijna niks. En wat we produceren is meestal voor andere multinationals. Als wetenschapper word je op handen gedragen in de Verenigde Staten en Duitsland. Om zelf een steentje bij te dragen aan een revolutionaire ontwikkeling, lijkt me het mooiste wat je kunt doen. Klinkt misschien wat te romantisch, maar toch. Zonder al die topwetenschappers zoals Newton, Gauss, Ampére, Weber, Maxwell, Hamilton, Heisenberg en nog veel meer zouden veel moderne technologiën de dag van vandaag niet bestaan.

Voor de rest lijken me de meeste jobs maar saai. Heb ook destijds een deel economie bijgestudeerd maar om eerlijk te zeggen, ik geloofde geen snars wat ze me daar probeerden 'aan te leren'. Ingenieurstudies waren saai en hersendodend. Eén van de meest overroepen richtingen ooit. Schril contrast met mijn intrinsieke intelligentie en kritisch denken. Eigenlijk zijn de meeste richtingen in België zodanig in elkaar gestoken dat elke vanbuiten leerder wordt bevoordeeld om zo door een richting te geraken. Zoals de Jean-Pierre Van Rossem het destijds zei: "Onderwijs in België is overrated: aapjes met een pet halen universitaire diploma's terwijl ik hoogbegaafdigen heb zien sukkelen (en soms opgeven) tijdens hun universitaire studies." Zegt genoeg.

Ik moet gewoon enorm veel variëteit hebben en het moet intellectueel stimulerend zijn. De hele familie hoopt dat ik een gouden toekomst tegemoet ga omwille van mijn hoogbegaafdheid. Persoonlijk is dit laatste meer een vloek dan een zegen.

Je kan wel zeggen: ga werken om brood op de plank te krijgen. Allemaal fijn en wel, maar voor wat? Om nog wat meer te werken? Mijn droomvrouw zal ik niet meer vinden door wat ik heb meegemaakt. Dus een familie en huisje, tuintje en boompje zal er helaas niet inzitten. Als een mens dan zen energie moet halen uit een saaie kutjob, tja.

Eigenlijk ben ik te veel kwijtgespeeld.

Je lijkt me al op te geven voor je begonnen bent...
En ja, je stelt de job van 'researcher' veel te romantisch voor vrees ik.

Gelijk hoe: in scholen leer je inderdaad veel zaken vanbuiten. Het revolutionaire moet je toch ZELF bewerkstelligen hoor... Wat houdt je tegen om revolutionaire dingen te doen/bedenken?

Waarom probeer je dan niet professor te worden of te doctoreren? En zo te specialiseren in bepaalde research domeinen die je echt interesseren en waar je een revolutie in wil bewerkstelligen?!
Ga er gewoon voor!

Je kan ook in een hoekje gaan zitten en klagen dat er niks revolutionairs gebeurd... en dat de ganse maatschappij tegen je is en dat 99,99% van de bevolking 'dommer' is dan jij, etc.
In dat geval, be my guest, ik zal er geen seconde voor mijn slaap laten.
Er zijn andere briljante, hoogbegaafde mensen op deze wereld genoeg die WEL de risico's en nodige stappen nemen en revoluties teweegbrengen.

Ik wens je er alleszins succes mee en hoop dat je bovenstaand scenario niet volgt!
Ik weet ook niet wat je chronische 'kut'ziekte, maar ik kan vermoeden dat dit een rem gezet heeft voor een periode van je leven... ik hoop dat je dit kan overkomen en toch iets kan bereiken.
Ik zou zeggen: Stephen Hawking ziet er ook niet echt gezond uit... :)

NotoriousP

Legacy Member
Blackblade zei:
Als wetenschapper word je op handen gedragen in de Verenigde Staten en Duitsland.

Vandaar dat ze een pak lager betaald worden dan ingenieur of advocaten in de VS, terwijl die lonen hier zowat gelijk liggen? Bovendien ken ik meer dan genoeg wetenschappers die zich amuseren in hun job. :)

Iemand die zogezegd toch hoogbegaafd is zou wel eens wat inzicht mogen hebben in zijn eigen leven en beseffen wanneer hij moet stoppen met zich aan te stellen. Een goed leven maak je zelf, dat overkomt je niet...

Ik ben te lui om te googlen maar er bestaat een filmpke van een motivatie spreker die al zijn ledematen kwijt is maar recent nog wel getrouwd is en een kind heeft. Die mens lijkt mij zeer gelukkig met zijn leven.

k995

Legacy Member
Blackblade zei:
WOW. Dit is nu exact de situatie die ik later zou willen vermijden. Maar ik besef maar al te goed dat ik in het zelfde bedje ziek zal zijn.

Door die jarenlange chronische kutziekte zal ik wss niet eens wetenschappelijk onderzoek kunnen doen. Toch wel iets dat me zeer zou boeien. Niet dat er zoveel mogelijkheden zijn in België op dat vlak. België is gewoon een service economie. We produceren bijna niks. En wat we produceren is meestal voor andere multinationals. Als wetenschapper word je op handen gedragen in de Verenigde Staten en Duitsland. Om zelf een steentje bij te dragen aan een revolutionaire ontwikkeling, lijkt me het mooiste wat je kunt doen. Klinkt misschien wat te romantisch, maar toch. Zonder al die topwetenschappers zoals Newton, Gauss, Ampére, Weber, Maxwell, Hamilton, Heisenberg en nog veel meer zouden veel moderne technologiën de dag van vandaag niet bestaan.
Sorry maar jezelf vergelijken met die mensen en dan in eenklap zeggen dat belgie niks is en andere alles gaat wel echt redelijk ver.

Chronish ziek (afhankelijk van wat je hebt) hoeft niet je carriere te beperken hoor.


Voor de rest lijken me de meeste jobs maar saai. Heb ook destijds een deel economie bijgestudeerd maar om eerlijk te zeggen, ik geloofde geen snars wat ze me daar probeerden 'aan te leren'. Ingenieurstudies waren saai en hersendodend. Eén van de meest overroepen richtingen ooit. Schril contrast met mijn intrinsieke intelligentie en kritisch denken. Eigenlijk zijn de meeste richtingen in België zodanig in elkaar gestoken dat elke vanbuiten leerder wordt bevoordeeld om zo door een richting te geraken. Zoals de Jean-Pierre Van Rossem het destijds zei: "Onderwijs in België is overrated: aapjes met een pet halen universitaire diploma's terwijl ik hoogbegaafdigen heb zien sukkelen (en soms opgeven) tijdens hun universitaire studies." Zegt genoeg.

Nee dat zegt niet alles het is niet omdat je hoogbegaafd bent dat je alles kan he?

als over de opleidingen, die hebben hun nut. overrated valt wel mee.

Ik moet gewoon enorm veel variëteit hebben en het moet intellectueel stimulerend zijn. De hele familie hoopt dat ik een gouden toekomst tegemoet ga omwille van mijn hoogbegaafdheid. Persoonlijk is dit laatste meer een vloek dan een zegen.
Bepaal je zelf, en als je slim genoeg bent zal je ongetwijfeld wel zoiets vinden, verwacht echter niet dat het vanzelf zal gaan, zoals iedereen zal je moeten werken ervoor.


Je kan wel zeggen: ga werken om brood op de plank te krijgen. Allemaal fijn en wel, maar voor wat? Om nog wat meer te werken? Mijn droomvrouw zal ik niet meer vinden door wat ik heb meegemaakt. Dus een familie en huisje, tuintje en boompje zal er helaas niet inzitten. Als een mens dan zen energie moet halen uit een saaie kutjob, tja.

Eigenlijk ben ik te veel kwijtgespeeld.
hoogbegaafd en depressief?

Waarom zal je je droomvrouw niet ontmoeten?

EN als je idd zo alles gaat bezien zal je idd nergens geraken, maar dat is je eigen keuze.

Bananarama

Legacy Member
Zo jammer dat een mensenleven meer draait rond een job dan rond wat anders...

Ik heb mij er echter al lang bij neergelegd dat dé ideale job voor mij niet bestaat, en ik zal zelfs blij zijn als ik later rustig bureauwerk van 9 to 5 vind. Mijn doel is om om 5 uur naar huis te kunnen gaan en te weten dat ik die dag geld verdiend heb om mijn huis, kleren, eten.... mee te kunnen betalen. Of ik mij op mijn werk verveeld heb zal voor mij niks uitmaken (zolang het werk niet onder mijn intelligentieniveau ligt), want mijn leven zal niet op mijn werk liggen.

Misschien moet je stoppen met denken over wàt je doet, en beginnen met denken waarvóór je het doet? Een degelijk privéleven (huis/partner/kinderen...) kan erg motiverend zijn en veel van de leegte vullen die jij je werk nu verwijt.

Trouwens... als jij voldoening haalt uit werk als afwasser, ober, rekkenvuller,..., dan ga je dat toch gewoon doen? Je hebt jezelf ontwikkeld, je hebt bewezen dat je elke job aankan die je maar wil, wat wil je jezelf of de maatschappij nog meer bewijzen?

Blackblade

Legacy Member
NotoriousP zei:
Vandaar dat ze een pak lager betaald worden dan ingenieur of advocaten in de VS, terwijl die lonen hier zowat gelijk liggen? Bovendien ken ik meer dan genoeg wetenschappers die zich amuseren in hun job. :)

Iemand die zogezegd toch hoogbegaafd is zou wel eens wat inzicht mogen hebben in zijn eigen leven en beseffen wanneer hij moet stoppen met zich aan te stellen. Een goed leven maak je zelf, dat overkomt je niet...

Ik ben te lui om te googlen maar er bestaat een filmpke van een motivatie spreker die al zijn ledematen kwijt is maar recent nog wel getrouwd is en een kind heeft. Die mens lijkt mij zeer gelukkig met zijn leven.

Je zult het wel niet slecht bedoelen maar het is heel makkelijk deze zinnen te verkondigen als je zelf nog geen fuck hebt meegemaakt. Aanstellen? Kent gij mijn voorgeschiedenis? Dacht het niet. Dus oordeel maar niet te snel.

Die spreker met zijn ledematen kwijt is heel erg. Maar ik zeg u dit: je ziet alleen maar de succesverhalen op tv en deze zijn heel schaars.

Blackblade

Legacy Member
k995 zei:
Sorry maar jezelf vergelijken met die mensen en dan in eenklap zeggen dat belgie niks is en andere alles gaat wel echt redelijk ver.

Denk dat je mijn zinnen verkeerd hebt geïnterpreteerd.


k995 zei:
Chronish ziek (afhankelijk van wat je hebt) hoeft niet je carriere te beperken hoor.
hoogbegaafd en depressief?

Waarom zal je je droomvrouw niet ontmoeten?


EN als je idd zo alles gaat bezien zal je idd nergens geraken, maar dat is je eigen keuze.

Wat is het ergste wat jij al hebt meegemaakt? Zoals bij die andere persoon. Heel makkelijk dit neerpennen.

Bananarama

Legacy Member
NotoriousP zei:
Vandaar dat ze een pak lager betaald worden dan ingenieur of advocaten in de VS, terwijl die lonen hier zowat gelijk liggen? .

Dat men in de Amerikaanse cultuur veel meer opkijkt naar wetenschappers dan ingenieurs of advocaten hoeft zich niet per se te uiten in de lonen he. Dat zijn totaal andere sectoren. De persoon die je citeerde had het over de waardering die een wetenschapper ginder sociaal gezien geniet, niet over de financiële kant.

Bananarama

Legacy Member
Blackblade zei:
Die spreker met zijn ledematen kwijt is heel erg. Maar ik zeg u dit: je ziet alleen maar de succesverhalen op tv en deze zijn heel schaars.

²

Iedereen is anders en iedereen gaat op een andere manier met zijn problemen om. Een gebeurtenis die de ene gewoon sterker maakt, kan voor de andere jaren aan verwerking in beslag nemen. Ik kan er van meespreken, en iedereen zal wel zoiets hebben (het ene al wat erger dan het andere).

Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat je jezelf moet "afschrijven". Uiteindelijk liggen je kansen op betere tijden nog altijd in het meegaan met de sociale stroom. Als je jezelf "buitensluit" van het leven, dan kan je alleen maar achteruit gaan. Als je meegaat met de stroom, dan geef je jezelf tenminste de kans op beterschap.

Hiapoe

Legacy Member
Blackblade zei:
Denk dat je mijn zinnen verkeerd hebt geïnterpreteerd.




Wat is het ergste wat jij al hebt meegemaakt? Zoals bij die andere persoon. Heel makkelijk dit neerpennen.

Ik vind die laatste opmerking altijd nogal zwak...
Het complex van te denken dat wat jij (hebt) mee(ge)maakt (bijna) niet meer erger kan, is een heel bekend fenomeen. Komt vaak voor bij pubers met liefdesverdriet en mensen met depressie.

Ik ga zeker en vast niet oordelen over jouw individueel geval, ik ken er namelijk helemaal niks van.

Ja ik heb ook dingen meegemaakt waar anderen depressief van worden... maar honestly: ik vertel die aan niemand, want die zaken doen er niet toe... het leven is te kort om met de negatieve dingen bezig te zijn.
Op één of andere bizarre manier heb ik een 'geluksknop' in mijn hoofd... ik zet die aan en ik ben gelukkig. ik heb dus effectief de 'keuze' om gelukkig te zijn.

En DAT is waarschijnlijk inderdaad makkelijk gezegd voor mij omdat ik het kan... ik wens je toe dat je die knop ook vindt...

SysRq

Legacy Member
Bananarama zei:
Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat je jezelf moet "afschrijven". Uiteindelijk liggen je kansen op betere tijden nog altijd in het meegaan met de sociale stroom. Als je jezelf "buitensluit" van het leven, dan kan je alleen maar achteruit gaan. Als je meegaat met de stroom, dan geef je jezelf tenminste de kans op beterschap.

Yep, kan ik alleen maar beamen. Niet dat ik altijd luister naar goei advies...

Vordesh

Legacy Member
Bananarama zei:
Ik heb mij er echter al lang bij neergelegd dat dé ideale job voor mij niet bestaat, en ik zal zelfs blij zijn als ik later rustig bureauwerk van 9 to 5 vind. Mijn doel is om om 5 uur naar huis te kunnen gaan en te weten dat ik die dag geld verdiend heb om mijn huis, kleren, eten.... mee te kunnen betalen. Of ik mij op mijn werk verveeld heb zal voor mij niks uitmaken (zolang het werk niet onder mijn intelligentieniveau ligt), want mijn leven zal niet op mijn werk liggen.

Hoeveel jaar werkt gij al vast? Ik vermoed nog niet of toch nog niet langer als 5 jaar.
Voldoening in uw job zorgt voor een enorme motivatie.
Iedere dag tegen uw goesting gaan werken (= verveling, saai,..) just voor het geld en hopen dat het rap 5u is gaat ge enkele jaren kunnen volhouden. Door omstandigheden zal da nog langer zijn dat ge da zult volhouden vb. afbetaling woning, jonge kinderen,.. maar gelooft mij da ge nog op uw woorden gaat terugkeren.
En uw leven moet niet op uw werk liggen om een aangename en interessante job te hebben.
Bron => eigen ervaring, collega's, ..

Bananarama

Legacy Member
Vordesh zei:
Hoeveel jaar werkt gij al vast? Ik vermoed nog niet of toch nog niet langer als 5 jaar.
Voldoening in uw job zorgt voor een enorme motivatie.
Iedere dag tegen uw goesting gaan werken (= verveling, saai,..) just voor het geld en hopen dat het rap 5u is gaat ge enkele jaren kunnen volhouden. Door omstandigheden zal da nog langer zijn dat ge da zult volhouden vb. afbetaling woning, jonge kinderen,.. maar gelooft mij da ge nog op uw woorden gaat terugkeren.
En uw leven moet niet op uw werk liggen om een aangename en interessante job te hebben.
Bron => eigen ervaring, collega's, ..

Ik studeer nog, vandaar de verwijzingen naar de toekomst in mijn post. Maar ik blijf ervan overtuigd dat, zolang ik het gevoel heb dat mijn job past bij het feit dat ik hogere studies gedaan heb (en er natuurlijk geen negatieve werksfeer onder de collega's is), het mij echt niet zal deren dat het routine-werk is of dat er uren zijn waarin ik niks te doen heb. Integendeel, ik hou best van routinewerk. Zolang het maar rustig is en intelligentie vereist, dan ben ik tevreden.

k995

Legacy Member
Blackblade zei:
Denk dat je mijn zinnen verkeerd hebt geïnterpreteerd.
" op handen gedragen" en co is redelijk duidelijk hoor, en naief.


Wat is het ergste wat jij al hebt meegemaakt? Zoals bij die andere persoon. Heel makkelijk dit neerpennen.

Denk je dat je uniek bent? De enige die ooit iets overkomen is?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan