Archief - De merde van een nine-to-five job

Bananarama zei:

Ik studeer nog, vandaar de verwijzingen naar de toekomst in mijn post. Maar ik blijf ervan overtuigd dat, zolang ik het gevoel heb dat mijn job past bij het feit dat ik hogere studies gedaan heb (en er natuurlijk geen negatieve werksfeer onder de collega's is), het mij echt niet zal deren dat het routine-werk is of dat er uren zijn waarin ik niks te doen heb. Integendeel, ik hou best van routinewerk. Zolang het maar rustig is en intelligentie vereist, dan ben ik tevreden.

Klik om te vergroten...

Routine werk en intelligentie vereist spreken elkaar tegen, "uren zijn waarin ik niks te doen heb" misschien bij de staat of uitzonderlijk in de prive maar niet echt normaal.

En Vordesh heeft gelijk, passen wat je gestudeerd hebt en geen slechte collega's is de lat heel laag leggen. Moeilijk lang vol te houden.

Vordesh zei:

Hoeveel jaar werkt gij al vast? Ik vermoed nog niet of toch nog niet langer als 5 jaar.
Voldoening in uw job zorgt voor een enorme motivatie.
Iedere dag tegen uw goesting gaan werken (= verveling, saai,..) just voor het geld en hopen dat het rap 5u is gaat ge enkele jaren kunnen volhouden. Door omstandigheden zal da nog langer zijn dat ge da zult volhouden vb. afbetaling woning, jonge kinderen,.. maar gelooft mij da ge nog op uw woorden gaat terugkeren.
En uw leven moet niet op uw werk liggen om een aangename en interessante job te hebben.
Bron => eigen ervaring, collega's, ..

Klik om te vergroten...

Idd, maar makkelijker gezegd dan gedaan. Ik heb het alvast nog niet gevonden .

Bananarama zei:

Integendeel, ik hou best van routinewerk. Zolang het maar rustig is en intelligentie vereist, dan ben ik tevreden.

Klik om te vergroten...

Is een belangrijke eigenschap van routine niet juist dat het mentaal simpel is? Dat het een gewoonte is gewoorden, iets dat bitter weinig intellectuele inspanning vraagt net omdat het routine is geworden?

Ik zie niet in hoe routine nog veel intelligentie kan vereisen.

Wat mij trouwens opvalt is dat net die zaken die routine zijn geworden vaak niks van intelligentie/denken meer vereisen en dat veel mensen ook totaal niet meer weten met wat ze juist bezig zijn (routinematig). MAW dat ze niet meer weten wat er nu juist (theoretisch) achter zit.

Ik ben vrij snel die zaken beu die routine worden en zou moeilijk kunnen blijven werken als ik elke dag, dag in dag uit hetzelfde moet doen.

Maartenn zei:

Is een belangrijke eigenschap van routine niet juist dat het mentaal simpel is? Dat het een gewoonte is gewoorden, iets dat bitter weinig intellectuele inspanning vraagt net omdat het routine is geworden?

Ik zie niet in hoe routine nog veel intelligentie kan vereisen.

Wat mij trouwens opvalt is dat net die zaken die routine zijn geworden vaak niks van intelligentie/denken meer vereisen en dat veel mensen ook totaal niet meer weten met wat ze juist bezig zijn (routinematig). MAW dat ze niet meer weten wat er nu juist (theoretisch) achter zit.

Ik ben vrij snel die zaken beu die routine worden en zou moeilijk kunnen blijven werken als ik elke dag, dag in dag uit hetzelfde moet doen.

Klik om te vergroten...

Met routine bedoel ik het werkritme. Ik wil geen job waarbij op elk moment klanten aan mijn oren kunnen komen zagen, geen job waarbij ik op elk moment de auto in kan moeten springen om ergens een probleem te gaan oplossen, geen taakveranderingen (bv. de ene moment marktonderzoek moeten doen en dan opeens de opdracht krijgen om persberichten te schrijven of facturen op te volgen,...). Andere mensen zouden misschien houden van de afwisseling, maar ik niet. Een voorbeeld van een intellectuele routinejob is vertaler bij een vertaalbureau. Je komt binnen, je maakt de vertalingen van de dag en je gaat weer naar huis. En toch heb je genoeg intellectuele uitdaging door het feit dat je telkens weer andere teksten moet vertalen.

k995 zei:

" op handen gedragen" en co is redelijk duidelijk hoor, en naief.

Klik om te vergroten...

Jij ging ervan uit dat hij zichzelf vergeleek met wetenschappers als Newton, Weber,... Hij vergeleek zichzelf echter niet met hen, hij zei alleen dat het fantastisch was dat die mensen zo op handen gedragen worden vanwege hun werk, en dat hij het erg leuk zou vinden als hij ook werk zou kunnen verrichten dat zo gewaardeerd wordt. Hij vergelijkt zich dus niet met hen, hij zegt dat hij hen graag zou willen zijn. Dat zijn twee verschillende dingen.

Architectuur of iets wat je interesseert op zelfstandige basis doen lijkt me meer geschikt?
Zo ken ik een Burgerlijk Ingenieur, die houdt zich nu bezig met Koffie branden, energiecertificatie, en nog een aantal dingen. Waarom niet? Je vind zo te lezen snel werk als je geld nodig hebt en projectmatig/zelfstandig werken ben je eigenlijk altijd nuttig of bepaal je zelf je uren!
Maar ikzelf heb waarschijnlijk nog te weinig levenservaring om je wat bij te brengen

Ooit eens gelezen dat de reden waarom veel mensen geen voldoening halen uit klassiek bureauwerk is dat er veelal geen concrete resultaten te zien zijn van het werk dat ze doen, of pas op lange termijn. De mens is historisch bestemd om te werken (dat is ook z'n rol, samen met voortplanten), maar vroeger zag hij wel altijd meteen de resultaten van z'n werk. Het zit dan ook in de genen daar voldoening uit te putten. Maar een bureaujob kan dat dus niet bieden.

Ober/afwasser ziet wel nog direct de resultaten van z'n werk en zou daardoor ook meer voldoening eruit halen. Uiteraard niet als hij voortdurend met vervelende klanten zit, maar als hij uitstekend werk levert en de klanten tevreden zijn haalt hij er wel veel voldoening uit. Het kan dus zeker gestaafd worden dat de ober gelukkiger kan zijn in z'n werk dan de burgie op z'n bureau.

Imho is het systeem in Vlaanderen totaal scheefgetrokken, we moeten af van die waardering voor "intelligent" (kuch) werk en het denegreren van handenarbeid. Dat en het bijhorende watervalsysteem is de bron van veel persoonlijke ellende, tot en met zelfmoorden toe. Het is deel van de reden waarom we allemaal zo ongelukkig zijn, hoewel we het zo goed hebben. Helaas moeten we met Pascal Smet, die de geschiedenis ingaat als slechtste onderwijsminister ooit, alvast weer geen verandering verwachten.

Cephalus zei:

Ooit eens gelezen dat de reden waarom veel mensen geen voldoening halen uit klassiek bureauwerk is dat er veelal geen concrete resultaten te zien zijn van het werk dat ze doen, of pas op lange termijn. De mens is historisch bestemd om te werken (dat is ook z'n rol, samen met voortplanten), maar vroeger zag hij wel altijd meteen de resultaten van z'n werk. Het zit dan ook in de genen daar voldoening uit te putten. Maar een bureaujob kan dat dus niet bieden.

Klik om te vergroten...

Verklaart waarom ik nu al dagenlang rondloop met het afgewerkte bundeltje van mijn bachelorpaper, niet om te herlezen maar gewoon om dat bundeltje te kunnen voelen en de bladspiegel te bekijken, terwijl ik dat al drie dagen geleden had kunnen afgeven

Blackblade zei:

Je zult het wel niet slecht bedoelen maar het is heel makkelijk deze zinnen te verkondigen als je zelf nog geen fuck hebt meegemaakt. Aanstellen? Kent gij mijn voorgeschiedenis? Dacht het niet. Dus oordeel maar niet te snel.

Klik om te vergroten...

Laat ik het dan zelfmedelijden noemen ipv aanstellen.

Het feit of ik al dan niet een fuck heb meegemaakt in mijn leven is compleet irrelevant, het heeft geen invloed op de waarheid van mijn woorden. Uw keuzes blijven dezelfde, ofwel stop je met zelfmedelijden en probeer je het leven te maken dat je wilt, ofwel blijf je maar met jezelf in zitten en zal je nooit gelukkig zijn.

De keuze is aan u en de keuze maken lijkt mij zeer gemakkelijk, enkel de weg afleggen zal niet simpel zijn maar uw andere optie lijkt mij veel minder aangenaam.

Bananarama zei:

Dat men in de Amerikaanse cultuur veel meer opkijkt naar wetenschappers dan ingenieurs of advocaten hoeft zich niet per se te uiten in de lonen he. Dat zijn totaal andere sectoren. De persoon die je citeerde had het over de waardering die een wetenschapper ginder sociaal gezien geniet, niet over de financiële kant.

Klik om te vergroten...

Maar dat is ook bullshit, in Amerika krijgen wetenschappers helemaal niet meer aanzien...

Bananarama zei:

Een voorbeeld van een intellectuele routinejob is vertaler bij een vertaalbureau. Je komt binnen, je maakt de vertalingen van de dag en je gaat weer naar huis. En toch heb je genoeg intellectuele uitdaging door het feit dat je telkens weer andere teksten moet vertalen.

Klik om te vergroten...

Maw een job die grotendeels vervangen kan worden door google translate?

NotoriousP zei:

Maw een job die grotendeels vervangen kan worden door google translate?

Klik om te vergroten...

Aan het niveau dat Google Translate na al die jaren gekomen is te zien, zullen vertalers nog voor decennia werken hebben. Echt triestig dat zelfs Google er niet in slaagt om vertalen in computermodellen te kunnen steken.

Deze week nog geprobeerd vertaling NL > FR, resultaat gewoon om bij te huilen.

Los van dat lijkt vertaler me één van de saaiste jobs, intellectuele uitdaging mss wel maar wss genoeg teksten die u geen zak interesseren of waar ge 't schijt van krijgt vanwege de fouten/onduidelijkheden die erin staan.

Een grote tekst --> google translate --> fouten aanpassen.

Op dit moment denk ik dat dit toch al sneller is dan dat je hem zelf helemaal vertaalt... Nuja het is verre van een afgewerkt concept natuurlijk maar uiteindelijk zullen zo'n programma's perfect in staat zijn om te taak van een vertaler over te nemen.

NotoriousP zei:

Nuja het is verre van een afgewerkt concept natuurlijk maar uiteindelijk zullen zo'n programma's perfect in staat zijn om te taak van een vertaler over te nemen.

Klik om te vergroten...

Ik hoop het. Wie hier ooit in zal slagen en dat zal kunnen patenteren zal iig de rest van z'n leven niet meer moeten werken.

NotoriousP zei:

Een grote tekst --> google translate --> fouten aanpassen.

Op dit moment denk ik dat dit toch al sneller is dan dat je hem zelf helemaal vertaalt... Nuja het is verre van een afgewerkt concept natuurlijk maar uiteindelijk zullen zo'n programma's perfect in staat zijn om te taak van een vertaler over te nemen.

Klik om te vergroten...

Meen je dat nu? Een computerprogramma zal nooit elke nuance van de menselijke taal correct kunnen vertalen. Misschien zullen programma's als Google translate ooit wel zo ver staan dat er geen grammaticale fouten meer in de vertaalde teksten te bespeuren zijn, maar daar blijft het dan ook bij. Als je enig benul hebt van de manier waarop literaire teksten in elkaar zitten (vol innuendo, ironie, impliciete verwijzingen, unieke verschillen tussen het taalgebruik van personages, neologismen, metaforen, en nog een hele rits stijlfiguren), dan weet je dat het onzin is om zoiets door een computer te halen en te verwachten dat de vertaalde tekst nog representatief is voor het origineel. En dat geldt eigenlijk niet alleen voor literaire taal, maar gewoon voor de gehele menselijke taal op zich (maar ik heb geen zin om hier een inleiding te geven tot de synchroon-theoretische taalkunde). Een zin vertalen is meer dan vertalen wat er staat; het is ook vertalen wat er niet staat maar wel aanwezig is. Vertalen is nu eenmaal één van die dingen waar de humane wetenschappen in uitblinken en altijd in zullen blijven uitblinken. Computers kunnen veel, maar nu ben je eigenlijk aan het zeggen dat menselijke emotie, gevoel voor humor,... volledig programmeerbaar is.

En over die "snelheid": Ik vertaal tussen 2000 en 3000 woorden per dag, zoals de gemiddelde vertaler. Onlangs kreeg ik een tekst van zo'n 2000 woorden van iemand die NL-ENG vertaald had via Google translate en dan zelf "de foutjes" van Google had aangepast. Bijna 3 dagen heb ik erover gedaan om vertrekkend vanuit dat bestand, en met de NL tekst ernaast omdat ik anders niet wist waar dat "Engels" in godsnaam op sloeg, die Engelse tekst op publiceerbaar niveau te krijgen. En zelfs dan is er na mij nog iemand nodig geweest om die tekst van "publiceerbaar" tot "literair" niveau te krijgen, wat niet ongewoon is in de vertaalwereld, en die heeft er ook nog is een hele tijd over gedaan. Dat had allemaal vermeden kunnen worden als er gewoon van het begin een literaire vertaler NL-ENG was geweest, en de schrijver van de tekst die tekst niet per se in Google translate had willen steken. Er is dus echt wel een verschil tussen even snel een woordje vertalen via Google en een hele tekst...

Maat van mij is als ruitenwasser goed bezig. Heeft zijn X6 ingewisseld voor een nieuwe 6 serie reeks
Wel 6 op 7 werken natuurlijk en om 6u in de morgen zijn de jongens als ruiten aan het kuisen.

Bananarama zei:

Meen je dat nu? Een computerprogramma zal nooit elke nuance van de menselijke taal correct kunnen vertalen. Misschien zullen programma's als Google translate ooit wel zo ver staan dat er geen grammaticale fouten meer in de vertaalde teksten te bespeuren zijn, maar daar blijft het dan ook bij. Als je enig benul hebt van de manier waarop literaire teksten in elkaar zitten (vol innuendo, ironie, impliciete verwijzingen, unieke verschillen tussen het taalgebruik van personages, neologismen, metaforen, en nog een hele rits stijlfiguren), dan weet je dat het onzin is om zoiets door een computer te halen en te verwachten dat de vertaalde tekst nog representatief is voor het origineel. En dat geldt eigenlijk niet alleen voor literaire taal, maar gewoon voor de gehele menselijke taal op zich (maar ik heb geen zin om hier een inleiding te geven tot de synchroon-theoretische taalkunde). Een zin vertalen is meer dan vertalen wat er staat; het is ook vertalen wat er niet staat maar wel aanwezig is.

Vertalen is nu eenmaal één van die dingen waar de humane wetenschappen in uitblinken en altijd zullen blijven in uitblinken. Computers kunnen veel, maar nu ben je eigenlijk aan het zeggen dat menselijke emotie, gevoel voor humor,... volledig programmeerbaar is. En over die "snelheid": Ik vertaal tussen 2000 en 3000 woorden per dag, zoals de gemiddelde vertaler. Onlangs kreeg ik een tekst van zo'n 2000 woorden van iemand die NL-ENG vertaald had via Google translate en dan zelf "de foutjes" van Google had aangepast. Bijna 3 dagen heb ik erover gedaan om vertrekkend vanuit dat bestand, en met de NL tekst ernaast omdat ik anders niet wist waar dat "Engels" in godsnaam op sloeg, die Engelse tekst op publiceerbaar niveau te krijgen. En zelfs dan is er na mij nog iemand nodig geweest om die tekst van "publiceerbaar" tot "literair" niveau te krijgen, wat niet ongewoon is in de vertaalwereld. Er is dus echt wel een verschil tussen even snel een woordje vertalen via Google en een hele tekst...

Klik om te vergroten...

Ik geef het 40 jaar en computers kunnen dat perfect. En dat is een heel ruime schatting. Wat niet wegneemt dat je *nu* wel gelijk hebt.

zarathustra zei:

Ik geef het 40 jaar en computers kunnen dat perfect. En dat is een heel ruime schatting. Wat niet wegneemt dat je *nu* wel gelijk hebt.

Klik om te vergroten...

Dus computers gaan over x jaar perfect kunnen aanvoelen wat het doel van een schrijver is geweest die zijn tekst op ironische toon geschreven heeft? Computers kunnen over x jaar perfect de connotatie aanvoelen van elk woord naargelang de omgevende tekst en de duizenden jaren aan geschiedenis waarin die tekst kadert? Denotatie is één zaak, maar connotatie is een proces dat niet wetenschappelijk definieerbaar is. A is in een menselijke taal niet altijd zomaar gelijk aan B, gewoon omdat het ergens in een woordenboek staat dat dat zo is.

Je kan gewoonweg niet verwachten dat de exacte wetenschap de menselijke taal correct kan ontleden en omzetten naar een ander facet van de menselijke taal, omdat de menselijke taal nu eenmaal niet 100% beregelbaar is. Ik twijfel er niet aan dat er over x jaar de mogelijkheid zal zijn om eenvoudige, droge tekstjes (bv. technische handleidingen) correct te vertalen via Google, maar een computer zal hoogstens contradicties in teksten kunnen bespeuren en nooit sarcasme of ironie e.d. Dat is zoals beweren dat robots ooit in staat zullen zijn om emotie te voelen, of zoals zeggen dat computers ooit psychologische begeleiding zullen kunnen geven en er geen psychiaters meer nodig zullen zijn. Op papier kan dat lukken, maar in de praktijk?

Hoe moeilijk het voor ons in deze exact wetenschappelijke tijden ook is om te aanvaarden: niet alles is 100% definieerbaar. Vertalen is en blijft een veld van de humane wetenschappen, en maar goed ook.

Dubbelpunt zei:

Maat van mij is als ruitenwasser goed bezig. Heeft zijn X6 ingewisseld voor een nieuwe 6 serie reeks
Wel 6 op 7 werken natuurlijk en om 6u in de morgen zijn de jongens als ruiten aan het kuisen.

Klik om te vergroten...

hij is zaakvoerder bedoel je?

zarathustra zei:

Ik geef het 40 jaar en computers kunnen dat perfect. En dat is een heel ruime schatting. Wat niet wegneemt dat je *nu* wel gelijk hebt.

Klik om te vergroten...

Dat wordt tevens de dag waarop elke job door een computer gedaan kan worden.

Stimpy zei:

hij is zaakvoerder bedoel je?

Klik om te vergroten...

Yup, bloeiende bvba met 6 ruitenwassers onder hem. Hijzelf doet ook nog veel werk hoor. Ooit zelf begonnen toen hij op 19 jaar nog steeds in het 4e leerjaar zat. Begonnen met een camionette en een ladder!

Bananarama zei:

Dus computers gaan over x jaar perfect kunnen aanvoelen wat het doel van een schrijver is geweest die zijn tekst op ironische toon geschreven heeft? Computers kunnen over x jaar perfect de connotatie aanvoelen van elk woord naargelang de omgevende tekst en de duizenden jaren aan geschiedenis waarin die tekst kadert? Denotatie is één zaak, maar connotatie is een proces dat niet wetenschappelijk definieerbaar is. A is in een menselijke taal niet altijd zomaar gelijk aan B, gewoon omdat het ergens in een woordenboek staat dat dat zo is.

Je kan gewoonweg niet verwachten dat de exacte wetenschap de menselijke taal correct kan ontleden en omzetten naar een ander facet van de menselijke taal, omdat de menselijke taal nu eenmaal niet 100% beregelbaar is. Ik twijfel er niet aan dat er over x jaar de mogelijkheid zal zijn om eenvoudige, droge tekstjes (bv. technische handleidingen) correct te vertalen via Google, maar een computer zal hoogstens contradicties in teksten kunnen bespeuren en nooit sarcasme of ironie e.d. Dat is zoals beweren dat robots ooit in staat zullen zijn om emotie te voelen, of zoals zeggen dat computers ooit psychologische begeleiding zullen kunnen geven en er geen psychiaters meer nodig zullen zijn. Op papier kan dat lukken, maar in de praktijk?

Hoe moeilijk het voor ons in deze exact wetenschappelijke tijden ook is om te aanvaarden: niet alles is 100% definieerbaar. Vertalen is en blijft een veld van de humane wetenschappen, en maar goed ook.

Klik om te vergroten...

Lijkt me sterk dat computers binnen afzienbare tijd (5 a 10 jaar) niet kunnen wat jij hierboven beschrijft. Hell, binnen bepaalde contexten (juridisch/medisch) kan dit al met neurale netwerken en uitgebreide database met testcases.

Onderschat de wereld van lerende computers in combinatie met internet niet: het internet is een gigantische database met enorm veel neergeschreven vertalingen en emoties, waarop je best een neural netwerk zou kunnen trainen.