Archief - [deleted]

Sfax · 23 mrt 2017

bosic zei:
Voor mij is het doel van een job om zoveel mogelijk geld te verdienen met zo weinig mogelijk inspanningen. Ik heb niet bepaald een job waarmee ik geschiedenis kan schrijven. Dus dat lijkt me dan ook normaal dat ik werk om te leven en niet leef om te werken.

Prolly offtopic, maar dan ga ik je dezelfde vraag stellen als diegene die ik tijdens functionerings/vormings-gesprekken aan al mijn teams vraag: wat wil je zelf of wat zou je zelf graag bereiken in een job/met een job?

'k Heb wel al germerkt dat heel weinig blue collars en zelfs weinig white collars het gewoon zijn om dergelijke vraag te krijgen of om op dergelijke manier na te denken over hun eigen toekomst, maar dat is een relevante vraag die niet alleen weggelegd is voor executives. Het is geen gegeven dat hetgeen je vandaag doet en waarmee je geen geschiedenis kan schrijven, datgene is wat je voor de rest van je leven gaat doen. You’re in it for 40-45 years (en wellicht langer), dus best dat je dat doet met iets waar je je goed bij voelt en met iets waar je zelf mee kan groeien om er zo voldoening uit te halen. Als je niets doet, dan blijf je doen wat je altijd al gedaan hebt. De enige hindernis naar datgene wat je wil is domweg: actie.

En uiteraard, niet elke leidinggevende denkt zo, maar als je in zo’n geval zit, is het wellicht dringend tijd om na te denken of die leidinggevende wel diegene is waarvoor je wil (blijven) werken. Echte leiders zijn voor minstens 50% van hun tijd bezig met inspireren en ontwikkelen.

Tha_nOn · 23 mrt 2017

bosic zei:
Dat is ook zo, maar je kan het ook anders bekijken.

Als het twee gelijkaardige jobs zijn maar de ene is dichtbij en de andere ver weg, dan kies je uiteraard die dichtbij is.
Maar als de verre job, bijvoorbeeld 300€ per maand meer betaalt, dan krijg je eigenlijk 300€ per maand meer en het enige extra dat je daarvoor moet doen is om op die trein te zitten. Op de trein zitten is niet eens werken. Je kan bijvoorbeeld een boek lezen. Dus je krijgt in feite 300€ per maand om een boek te lezen.

Voor mensen die een flexibele thuissituatie hebben en het niet uitmaakt om hoelaat je thuis intikt, lijkt me dat toch aantrekkelijk.

Zoals gezegd: er zijn maar weinig momenten op een dag dat het aangenaam is om op een trein te zitten. Daarnaast moet ge telkens uw avondgebeuren naar achter schuiven omdat ge een uurke in den trein moogt zitten op uw gemak: wooptiedo. Later eten maken, later naar uw avondles gaan, later afspreken met vrienden ...
het is maar wat ge uw Eigen tijd waard vindt zeker?

En in de realiteit is er zo'n vergelijking nooit: de beter betaalde job zal een andere inhoud hebben, zwaardere verantwoordelijkheid, etc. De afstand daar gaat ne werkgever zich geen zorgen over maken, tenzij ge een superspecifiek gegeerd profile hebt

Nineshots · 23 mrt 2017

Shadowfox zei:
Ik ben dan liever elke dag 2u vroeger thuis om zelf lekker eten te maken, dan 1x per week op restaurant te gaan en de rest van de week kant-en-klare-diepvries-schotels te moeten eten.

Ben ik nu echt zo onduidelijk? Ik heb het puur als voorbeeld... vervang het woord restaurant gewoon door iets dat jij belangrijk vindt.

bosic · 23 mrt 2017

Tha_nOn zei:
En in de realiteit is er zo'n vergelijking nooit: de beter betaalde job zal een andere inhoud hebben, zwaardere verantwoordelijkheid, etc. De afstand daar gaat ne werkgever zich geen zorgen over maken, tenzij ge een superspecifiek gegeerd profile hebt

Dus een IT'er in Hasselt met dezelfde verantwoordelijkheid, zelfde inhoud verdient even veel als iemand in Brussel? Dat denk ik dus niet. Die werkgevers bieden een hoger loon om nog werknemers te kunnen aantrekken, want voor hetzelfde loon blijft iedereen gewoon in eigen streek.

Of valt een IT'er onder een superspecifiek gegeerd profile ?

Xcessive- · 23 mrt 2017

Nineshots zei:
Ben ik nu echt zo onduidelijk? Ik heb het puur als voorbeeld... vervang het woord restaurant gewoon door iets dat jij belangrijk vindt.

Er zijn gewoon imo maar weinig zaken of zelfs geen van €50 per maand waarvan uw levenskwaliteit stijgt of je echt gelukkiger zou worden tegenover het verschil in extra vrij tijd en minder stress op de baan. Het verschil in cash geld is gewoon verwaarloosbaar klein in deze situatie. Natuurlijk is het ook persoon gebonden, sommigen worden gelukkiger van veel te werken.

bosic · 23 mrt 2017

Xcessive- zei:
Er zijn gewoon imo maar weinig zaken of zelfs geen van €50 per maand waarvan uw levenskwaliteit stijgt of je echt gelukkiger zou worden tegenover het verschil in extra vrij tijd en minder stress op de baan. Het verschil in cash geld is gewoon verwaarloosbaar klein in deze situatie. Natuurlijk is het ook persoon gebonden, sommigen worden gelukkiger van veel te werken.

Dan kan je ook 4/5 gaan werken. Het verschil in loon is in verhouding ook niet zoveel. Maar je krijgt er heel veel voor in de plaats. 4 of 5 dagen werken is een groot verschil.

Xcessive- · 23 mrt 2017

4/5 werken heeft wel meer financiële invloed dan alleen op uw loon dat elke maand op uw rekening wordt gestort. En een werkdag thuis zitten is nog een groot verschil met kortere werkdagen (bijvoorbeeld verveling afhankelijk van uw situatie), daarnaast heb je nog altijd die andere 4 dagen de lange reistijden en stress in het verkeer. Trouwens, ik zie nu pas het brutoloon. Op zo'n lonen hou je zelfs nog geen €50 over van €100. Dus voor die paar tientjes minder moet je het echt niet laten. Voor gewoon €30 minder per maand zou ik ook wel 4/5 willen werken, was het leven maar zo mooi.

glashelder · 23 mrt 2017

Pieterjan94 zei:
Een stiltecoupé zoals in Nederland zou al veel oplossen. Hoe vaak heb je het wel niet voor dat heel de wagon stil/rustig is, op één vierzit? Of bevind ik me vaak in unieke situaties

Heh, ja, of je zit op de trein, alles is rustig en stil en fantastisch, iedereen is zo nog wat aan het soezen of de krant aan het lezen en koffie aan het drinken... En bij de volgende halte stappen dan ineens mensen op die de stilte en rust keihard verstoren. Echt, de brutaliteit

Ik neem ook wel eens de trein in/naar Nederland en zo'n stiltecoupé werkt ook maar tot op een bepaalde hoogte. Vaak hebben mensen niet eens door dat ze in een stiltecoupé zitten (staat zo aangeduid met half doorzichtige folie op de ramen), en als ze het al doorhebben vinden ze van zichzelf dat ze niet luid zijn. Niet dat er daar nu meteen wenende baby's zitten (hoewel ook een keertje iemand luid bellend met de gsm), maar wel mensen die gewoon verder blijven praten en doen van "oh haha we zitten in een stiltecoupé nu ja."

Panly · 23 mrt 2017

Sfax zei:
Prolly offtopic, maar dan ga ik je dezelfde vraag stellen als diegene die ik tijdens functionerings/vormings-gesprekken aan al mijn teams vraag: wat wil je zelf of wat zou je zelf graag bereiken in een job/met een job?

financiële onafhankelijkheid, zodat ik asap van zo'n teamleader met functioneringsgesprekken af ben.

M°°nblade · 23 mrt 2017

Sfax zei:
Prolly offtopic, maar dan ga ik je dezelfde vraag stellen als diegene die ik tijdens functionerings/vormings-gesprekken aan al mijn teams vraag: wat wil je zelf of wat zou je zelf graag bereiken in een job/met een job?

'k Heb wel al germerkt dat heel weinig blue collars en zelfs weinig white collars het gewoon zijn om dergelijke vraag te krijgen of om op dergelijke manier na te denken over hun eigen toekomst, maar dat is een relevante vraag die niet alleen weggelegd is voor executives. Het is geen gegeven dat hetgeen je vandaag doet en waarmee je geen geschiedenis kan schrijven, datgene is wat je voor de rest van je leven gaat doen. You’re in it for 40-45 years (en wellicht langer), dus best dat je dat doet met iets waar je je goed bij voelt en met iets waar je zelf mee kan groeien om er zo voldoening uit te halen. Als je niets doet, dan blijf je doen wat je altijd al gedaan hebt. De enige hindernis naar datgene wat je wil is domweg: actie.

En uiteraard, niet elke leidinggevende denkt zo, maar als je in zo’n geval zit, is het wellicht dringend tijd om na te denken of die leidinggevende wel diegene is waarvoor je wil (blijven) werken. Echte leiders zijn voor minstens 50% van hun tijd bezig met inspireren en ontwikkelen.

Wat ik wel bereiken? Met een glimlach naar het werk gaan. Al dat 'potentieel benutten' gedoe is imo zwaar overrated en vooral bedoeld om werknemers voor twee man te laten werken. En dat doen ze dan zo met 5 man met slechts 1 wortel aan een stok die uiteindelijk uitgedeeld wordt aan de grootste gatlikker, vaak gepaard met een giganitische perceptiekloof tussen de +1's en langs de andere kant de collega's en werknemers die lager in rang op de werkvloer staan en minder exposure, ambitie en teveel zelfrespect hebben om hun visies (die misschien dan ook nog eens beter zijn) even luid aan te brengen.

Groeien is leuk, maar eens je een bepaald niveau behaald hebt waarin je je comfortabel voelt hoeft het voor mij niet hoger te gaan. Want met meer verantwoordelijkheden en loon, komt altijd ook een prijs die je moet betalen.
Ik hoor veel carriere mensen die achteraf het gevoel hebben dat ze liever toch wat meer tijd met hun opgroeiende kinderen doorgebracht hadden, of die opeens gas lossen, 4/5de gaan werken om meer tijd met hun gezin door te brengen, want die tijd komt nooit meer terug. Ik ben zo niet maar gelijk hebben ze. Wil je de employee van het jaar zijn, ook toch niet liever de beste papa van de hele wereld? Van je kinderen krijg je meer terug dan later ooit van je bazen zal terug zien.

Ook naast kinderen en vrouw: groeien in je carriere is leuk zijn, maar op tijd en stond terug naar huis kunnen gaan om daar voor persoonlijke projecten en hobbies te gaan waar je eveneens in groeit, is minstens even leuk. Ik ben iemand die routine-avers is, en mijn job dat zeker niet is, en ik zal daarvoor altijd mijn best doen maar ik ben een te grote levensgenieter om te leven voor mijn job. Waarom van 's morgens tot 's avonds werken om te kunnen groeien in je job binnen de boundaries van je werkgever/sector, als je na je uren zoveel meer variatie hebt in hetgeen je je voor kan inzetten? En door vele van die inzetten kan je ook nog eens meer geld verdienen dan je ooit misschien zou ontvangen via surplus na die ene promotie.

Sfax · 23 mrt 2017

Panly zei:
financiële onafhankelijkheid, zodat ik asap van zo'n teamleader met functioneringsgesprekken af ben.

Prima, je hebt een doel; nu enkel nog de acties om dat te realiseren bedenken en uitvoeren. Al eens aan gedacht om op jezelf te beginnen?

Sfax · 23 mrt 2017

M°°nblade zei:
Groeien is leuk, maar eens je een bepaald niveau behaald hebt waarin je je comfortabel voelt hoeft het voor mij niet hoger te gaan. Want met meer verantwoordelijkheden en loon, komt altijd ook een prijs die je moet betalen.

Niemand die zegt dat "wat wil je bereiken" een synoniem is voor "wanneer wil je je volgende stap opwaarts maken" eh.

Ik hoor veel carriere mensen die achteraf het gevoel hebben dat ze liever toch wat meer tijd met hun opgroeiende kinderen doorgebracht hadden, of die opeens gas lossen, 4/5de gaan werken om meer tijd met hun gezin door te brengen, want die tijd komt nooit meer terug. Ik ben zo niet maar gelijk hebben ze. Wil je de employee van het jaar zijn, ook toch niet liever de beste papa van de hele wereld? Van je kinderen krijg je meer terug dan later ooit van je bazen zal terug zien.

Dat moet je voor jezelf uitmaken eh; ook dat maakt deel uit van "wat wil je bereiken". Achteraf spijt hebben dat je niet meer tijd doorbracht met je gezin, is geen doel. Achteraf spijt hebben en jezelf afvragen of je niet alles uit het leven hebt gehaald dat er uit te halen valt, is even erg wat mij betreft. Het evenwicht moet iedereen daar voor zichzelf in zoeken. Maar dat upfront afdoen als een standaard "begin er niet aan, 't is toch allemaal verloren moeite", is gewoon anderen aanzetten tot zichzelf te beperken. Daar komen enkel bore-outs, midlife crisissen en burnouts van.

Een carrière en een gezin zijn besides niet mutually exclusive maar bon.

Ook naast kinderen en vrouw: groeien in je carriere is leuk zijn, maar op tijd en stond terug naar huis kunnen gaan om daar voor persoonlijke projecten en hobbies te gaan waar je eveneens in groeit, is minstens even leuk. Ik ben iemand die routine-avers is, en mijn job dat zeker niet is, en ik zal daarvoor altijd mijn best doen maar ik ben een te grote levensgenieter om te leven voor mijn job. Waarom van 's morgens tot 's avonds werken om te kunnen groeien in je job binnen de boundaries van je werkgever/sector, als je na je uren zoveel meer variatie hebt in hetgeen je je voor kan inzetten? En door vele van die inzetten kan je ook nog eens meer geld verdienen dan je ooit misschien zou ontvangen via surplus na die ene promotie.

Carrière maken =/= voor je werk leven. En boudaries zijn er enkel wanneer je ze aanvaardt. En dat geldt voor zowel je privé als je prof-carrière trouwens. But again, dat is iets dat je voor jezelf moet uitmaken; daar bestaat geen goed of slecht antwoord op, tenzij dan het antwoord dat je zelf niet zitten. Als je je mensen tenminste kan laten nadenken over wat ze, privé of op het werk willen bereiken en ze kan laten inzien dat ze enkel begrensd worden door daar waar ze zelf voor kiezen, dan is dat al een mooie stap voorwaarts. Ik heb zo mensen stappen vooruit zien maken, die ze anders nooit voor mogelijk hadden gehouden, ik heb zo mensen stappen dichter zien maken naar hun eigen privé-dromen, daar wil ik gerust zo'n gesprekken voor aangaan. En ik heb uiteraard ook mensen gezien die er absoluut niets mee deden, die zich verder wentelden in wat ze gewoon zijn en die achteraf klagen dat er geen kansen zijn etc. Die zullen er ongetwijfeld ook moeten zijn

toblerone · 23 mrt 2017

Fiscale statistiek van de inkomens - 2005-2014 - - Home
Tabel B1 - En ik zeg duidelijk belastingsinkomsten, niet staatsinkomsten.

Daar had ik u verkeerd begrepen; staatsinkomsten vs personenbelasting.

Euh, jawel. Zo werk inflatie immers...
Voor inflatie zullen jij en een andere alleenstaande elk 100 broden kunnen kopen (samen dus 200) en het koppel 200. Na inflatie van pakweg 10% zullen jij en de andere alleenstaande elk 90,9 broden kunnen kopen (samen 181,8) en zal het koppel zal ook 181,8 broden kunnen kopen.

Laat mij het anders stellen: als ik morgen honderd maal zoveel koop krijg ik x % korting. Alles is relatief duurder voor alleenstaande, de inflatie slaat wel degelijk harder toe (uiteraard is ze gelijk voor beide gevallen) maar in economische termen zal een koppel + kinderen (=gezin) sowieso op het einde van de rit het gemakkelijker hebben. U kan nog zeer veel tabellen raadplegen en weergeven, maar economische bestel is volledig afgestemd op 2-verdienrs met 1,6 kinderen. Er is weliswaar een trendkering in de maak om een deel van het productieapparaat op het consumptiepatroon van alleenstaande af te stemmen. Noem het de "nieuwe economie" ahw, maar altijd zal een alleenstaande er bekaairder afkomen. De goedverdiende 2-verdier nog meer, zoals je aangaf.

Zoals gezegd: er zijn maar weinig momenten op een dag dat het aangenaam is om op een trein te zitten.

Er zij nog minder aantal momenten dat het aangenaaml is om in een wagen te zitten hoor.

silent785 · 23 mrt 2017

Werken tot ge erbij neervalt, wat een vreemde redenering...

HUSKE · 24 mrt 2017

Gisteren mijn 'nieuw' loon gekregen icm objectieven voor 2017. Zo een dikke bullshit.

Mijn loon blijft as is terwijl ik een zeer goede beoordeling had, dit is dan wel weer gereflecteerd in de bonus die over de 7000€ bedraagt (bruto via warranten) wat bijna 1,8 keer mijn brutoloon is terwijl de norm 1.3 keer is.
Ben hier niet mee akkoord omdat ik veel meer verantwoordelijkheden heb, veel meer systemen/vendors onder mijn beheer en nog eens in alle top projecten deelneem maar kan hier niets meer aan doen, alles is afgetekend en goedgekeurd door HR.
Vind het wel teleurstellend, terwijl mijn manager aangeeft dat ik hard gewerkt heb op alle projecten en alle doelstellingen heb behaald staat er nu niets tegenover. Zeker nu ik single ben is een opslag wel welkom, ookal kom ik opzich niets tekort.

Aan de andere kant zijn we wel de track opgestart om een functieniveau te stijgen, ik moet technisch niets bijschaven maar wel op communicatie. Ik heb er een handje van aan om niet te reageren op 'lompe' vragen en blijkbaar kunnen niet alle nieuwe collega's daar mee overweg en als ik wel wil antwoorden maar dat neemt wat opzoekingstijd antwoord ik niet totdat ik het antwoord heb.
Dus vooral de responsiviteit verhogen via mail, face 2 face doe ik dat wel. Ik wordt gebackt door mijn direct manager en de director boven mijn manager, ik zit vooral technisch een categorie te laag in loon.

Ofwel faal ik en krijg ik opslag in de groot orde van 300€ bruto ofwel lukt het en is de opslag om en bij de 500€ (ze spreken van 530€) bruto, 100€ netto, auto van rond de 45-50k€ (nu is dat 30-35k) en bruto x1.8 wordt de nieuwe norm voor de bonus. Moet trouwens in Juni/Juli volgend jaar een nieuwe auto bestellen, dat zou dus wel goed uitkomen.

bosic zei:
Dan kan je ook 4/5 gaan werken. Het verschil in loon is in verhouding ook niet zoveel. Maar je krijgt er heel veel voor in de plaats. 4 of 5 dagen werken is een groot verschil.

4/5de is gewoon een klote systeem omdat je nog altijd de job moet doen van een voltijdse FTE, je werkt die 4 dagen dus gewoon harder.
Ik wil heel graag 4/5de werken maar ik heb nu al tijd te kort, er is niemand die mijn taken gaat over nemen.
Als je 1/2de werkt kan er mss wel iemand extra aangenomen worden die ook 1/2de werkt. Dat is bij 4/5de nooit het geval. Hier toch niet, omdat je met specifieke profielen zit.

bosic · 24 mrt 2017

Toch vaak dikke zever dat je communicatie moet verbeteren. Dat kan je echt van iedereen zeggen. Vaak is het een excuus om je toch maar geen loonsverhoging te geven.

nite · 24 mrt 2017

HUSKE zei:
als ik wel wil antwoorden maar dat neemt wat opzoekingstijd antwoord ik niet totdat ik het antwoord heb.

Als dat hun probleem is, is dat makkelijk op te lossen. Dan antwoord we gewoon op vragen: "ik heb uw vraag goed ontvangen, het antwoord vereist enig opzoekingswerk, tegen die datum laat ik iets van mij horen".

bosic · 24 mrt 2017

nite zei:
Als dat hun probleem is, is dat makkelijk op te lossen. Dan antwoord we gewoon op vragen: "ik heb uw vraag goed ontvangen, het antwoord vereist enig opzoekingswerk, tegen die datum laat ik iets van mij horen".

Wat als die persoon die die vraag stelt, het antwoord ook zelf kan vinden indien hij zelf opzoekingswerk zou verrichten?

Ga jij het dan voor hem opzoeken? Volgens mij valt dan dan onder een domme vraag. Ofwel is die persoon lui en wilt hij van je profieteren.

zarathustra · 24 mrt 2017

bosic zei:
Wat als die persoon die die vraag stelt, het antwoord ook zelf kan vinden indien hij zelf opzoekingswerk zou verrichten?

Ga jij het dan voor hem opzoeken? Volgens mij valt dan dan onder een domme vraag. Ofwel is die persoon lui en wilt hij van je profieteren.

Dan registreer je die uren ergens als 'mentoring' of 'opleiding geven'

M°°nblade · 24 mrt 2017

Sfax zei:
Niemand die zegt dat "wat wil je bereiken" een synoniem is voor "wanneer wil je je volgende stap opwaarts maken" eh.

Ik spreek toch nergens over 'wanneer'? Wel over tot 'hoe hoog' je wilt stappen.

Dat moet je voor jezelf uitmaken eh; ook dat maakt deel uit van "wat wil je bereiken". Achteraf spijt hebben dat je niet meer tijd doorbracht met je gezin, is geen doel. Achteraf spijt hebben en jezelf afvragen of je niet alles uit het leven hebt gehaald dat er uit te halen valt, is even erg wat mij betreft. Het evenwicht moet iedereen daar voor zichzelf in zoeken. Maar dat upfront afdoen als een standaard "begin er niet aan, 't is toch allemaal verloren moeite", is gewoon anderen aanzetten tot zichzelf te beperken. Daar komen enkel bore-outs, midlife crisissen en burnouts van.

Een carrière en een gezin zijn besides niet mutually exclusive maar bon.

Waarom zou dat geen doel zijn? Leven zonder achteraf spijt te krijgen van je keuzes is een mooi doel op zich.

Als je in een HR afdeling draait snap ik dat je 'niet je maximale potentieel in je carriere bereiken' aan je werknemers spiegelt aan 'niet alles uit het leven halen dat er te halen valt', alsof dat het hoogst mogelijke doel is in je leven maar eigenlijk is dat alleen maar tunnelvisie. Je leven is meer dan alleen maar je job, en kiezen om voor je carriere te gaan is simpelweg een keuze waar je je tijd in steekt. Alsof die CEO die zijn kinderen gezien heeft en een echtscheiding achter de rug heeft wel 'alles uit het leven gehaald heeft'.
Streven naar een topfunctie in een bedrijf is voor mij geen 'verloren' moeite, het is moeite voor een eindresultaat dat voor mij niet wenselijk is. Want ik wil leven zonder achteraf spijt te krijgen van mijn keuzes. Want hoe je het ook draait of keert, werk en privé zijn communicerende vaten. Hoe meer je je in het ene beperkt, hoe meer vrijheid je in het andere hebt.

Carrière maken =/= voor je werk leven. En boudaries zijn er enkel wanneer je ze aanvaardt. En dat geldt voor zowel je privé als je prof-carrière trouwens. But again, dat is iets dat je voor jezelf moet uitmaken; daar bestaat geen goed of slecht antwoord op, tenzij dan het antwoord dat je zelf niet zitten. Als je je mensen tenminste kan laten nadenken over wat ze, privé of op het werk willen bereiken en ze kan laten inzien dat ze enkel begrensd worden door daar waar ze zelf voor kiezen, dan is dat al een mooie stap voorwaarts. Ik heb zo mensen stappen vooruit zien maken, die ze anders nooit voor mogelijk hadden gehouden, ik heb zo mensen stappen dichter zien maken naar hun eigen privé-dromen, daar wil ik gerust zo'n gesprekken voor aangaan. En ik heb uiteraard ook mensen gezien die er absoluut niets mee deden, die zich verder wentelden in wat ze gewoon zijn en die achteraf klagen dat er geen kansen zijn etc. Die zullen er ongetwijfeld ook moeten zijn

Dat klinkt mooi, maar in de praktijk is dat anders. Mensen die voor hun werk leven, zijn de eerste die carriere maken. En dat klinkt ook logisch. De anderen die daarin slagen in een 9 till 5 job, die nemen gewoon shortcuts, backstabben collega's en maken hun bazen na gatlikkerij wijs dat die 20-40% van hun diensturen die ze spenderen aan dure externe opleidingen in het belang van het bedrijf zijn, terwijl hun collega's dan maar dat werk dat blijft liggen bij collega x moeten overnemen en bovenop dan ook nog eens hun tijd mee moeten steken in projecten die voor 90% 'geïnspireerd' zijn door het thesiswerkje van ambitieuze collega x en waarvoor ook hier weer nogal dubieus is in welke mate dit project in het belang van het bedrijf is.

Archief - [deleted]

Sfax

Legacy Member

Tha_nOn

Legacy Member

Nineshots

Legacy Member

bosic

Legacy Member

Xcessive-

Legacy Member

bosic

Legacy Member

Xcessive-

Legacy Member

glashelder

Legacy Member

Panly

Legacy Member

M°°nblade

Legacy Member

Sfax

Legacy Member

Sfax

Legacy Member

toblerone

Legacy Member

silent785

Legacy Member

HUSKE

Legacy Member

bosic

Legacy Member

nite

Legacy Member

bosic

Legacy Member

zarathustra

Legacy Member

M°°nblade

Legacy Member