En jij doet alsof een summer school heiligmakend is.
Alsof al de 10 jarige snotapen met de nieuwste en beste fiets het tot prof coureur schoppen. Kunt misschien eventjes je vriendjes foppen, maar een echte goeie talentscout kijkt er dwars door heen.
Overigens is 95% van de 20 jarigen bang van zijn eigen schaduw en durven ze met moeite van onder de kerktoren te komen. De ervaring en 'risico nemen' is wel heiligmakend. Op je 20 vb 2 maanden in het buitenland zitten en er je eigen weg zoeken en je eigen slag er trekken. Dat is ervaring waar een werkgever belang aan hecht. Wederom, dat heeft niks met papa of centen te maken. Je kunt even goed in blankenberge of in barcelona met een plateau bier rond gaan en wat centen verdienen.
Als ik rond mij kijk zijn er toch heel veel mensen, elk zijn eigen ding uiteraard, die nog nooit alleen op reis gegaan zijn of die nog nooit alleen een vliegtuig genomen hebben of die nog nooit alleen naar klanten of dergelijke gegaan zijn. Als je dan als werkgever moet kiezen voor een consulting functie tussen iemand die summerschools deed of uitwisselingen deed, of iemand die onder de kerktoren plakt al heel zijn leven, wie pak je dan? Wederom heeft dat niks met papa of centen te maken.
Rijk zijn heeft voordelen, maar jij haalt er ook selectieve voordelen of gevallen uit. Er zijn evenveel rijke gasten die heel de dag in ibiza liggen en geen poot uitsteken. En er zijn er ook veel die uit een arm gezin komen en met beurzen ergens raken. Ik denk dat je serieus de kracht van geld onderschat, we zijn amerika niet.
Als je het echt wil en gewoon tegen wat tegenslag kunt, kun je overal bij die grote bedrijven wel binnen hoor. Ik heb 0,0 business trips of summer schools van mijn pa gekregen, geen summer schools, geen fancy shizzle in het buitenland, geen reizen, geen kot van 700 euro per maand. Gewoon een half semester brieven/emails sturen naar al de grote farma's. Hop, stageplek binnen in de zomer. Doctoreren? Beurs aanvraag doen, paar keer op je bek gaan en hop, beurs binnen. Naar buitenland gaan? Beurzen aanvragen, paar keer op je bek gaan, en hop, weken in het buitenland gezeten. En ik heb er genoeg rond mij gezien die met sloten geld van de papa toekwamen en ik heb er genoeg gezien die nog veel minder hadden dan mij en nog vb een kiddo te onderhouden hadden. Zeggen dat degene met de vele centen a priori met een voorsprong begint is a) niet waar en b) denigrerend tegenover die zonder zakken geld.
Het enige wat je misschien kunt zeggen is dat die met veel geld hetzelfde kunnen bereiken met minder inspanning. Beetje zoals EPO nemen. Ooit val je door de mand...
Once upon a time kende ik iemand, zoon van CEO van een internationaal bedrijf in belgie. Overal business schools, overal erdoor gesleurd met de hulp van papa. Gast kon met moeite zelfstandig naar toilet gaan. Jaren als junior weet ik veel bij consulting gewerkt, dan buiten. Nu al jaren ergens weg te kwijnen bij een random bedrijfje in Duitsland als junior assistant whatever. Zijn CV is volgepropt met al de fancy dingen die je wil, en op zijn 25, plof, niks exotisch meer, geen slechte job, zeker geen goeie job, iedereen waarschijnlijk ontgoocheld terwijl hij met dezelfde job in belgie normaal wel doorsnee zou zijn. Ik denk dat er veel meer zulke situaties zijn hoor. Een leven lang 'what if' en ongepaste ontgoocheling. Te veel gepusht, te vroeg gepiekt, volledig opgebrand, carriere naar de ***. Kom maar eens ergens solliciteren met 10 jaar business schools van 100k/jaar en daarna niks bijzonder op de CV, wie moet je hebben? Het mes goes both ways
