Precies. Wetenschap is dan ook een instrument, iets waarmee je kunt meten en peilen en verderbouwen op empirische-gronden. Iets voor overdreven rationele en saaie leefwerelden waarin sommigen onder ons circuleren. Geen ultieme waarheden maar "feiten" die veranderlijk zijn net zoals alles veranderlijk is en niets statisch. Met véél van wat doorgaat als objectieve wetenschap anno 2012 wordt binnen een honderd jaar weggelachen of als primitief beschouwd. En zeg me nu, hoe kunnen we werkelijk objectief over iets als werkelijkheid oordelen als we allemaal aan elkaar verbonden zijn ? Begint objectiviteit niet vanuit binnenin, bewustwording, beseffen dat het ego nep is ? Objectieve wetenschap, de meeste mensen in die wereld praten uit hun aars en hebben er ook nog een hele air van. Kwantumfysica, daar geloof ik in. Akkoord dat we kunnen experimenteren en meten maar ik ben erg cynisch en impertinent als het aankomt op (exacte)-wetenschappers die denken dat hun shit wereldveranderend is of zich de illusie wanen dat ze op hoogtes zitten die er niet zijn. Met Darwin zijn nalatingsschap ben ik het grotendeels oneens, terwijl al de rest dat als zoete koek geslikt heeft achter de schoolbanken want het MOET waar zijn want ze leren het aan op school. Darwin heeft voor mij niet evenveel betekent als een George Orwell of Mark Twain of een Kafka of in België Klaus, Boon, Yourcenar, van de Woestijne en al de rest van ze. Zij hebben allemaal grote invloed gehad en hun volk leren lezen bij wijze van spreken. En ik ben niet zomaar een kunstwetenschapper als je dat zou denken, de wetenschap an sich buiten de kunst kan mij tot zekere mate wel schelen. Alleen de sullige nerdjongens wier cultuur totaal vreemd is behalve de afvalcultuur dat voetbal is, die storen mij maar amuseren mij.