ThierryM zei:
Ik zou het na 1 jaar beu zijn: quasi geen intellectuele uitdaging, massa's administratie, zagende patiënten, omzet moeten halen op pseudomiddeltjes & cosmetica...
De intellectuele uitdaging valt soms inderdaad tegen. Eigenlijk kies je daar ook gewoon zelf voor: wil je je klant zo goed mogelijk bijstaan? Dan absorbeer je zoveel mogelijk literatuur. Maar nogmaals: na verloop van tijd komt het tot je door...in de meerderheid van de gevallen lever je gewoon af 'dag en bedankt'. Achter de schermen komt er misschien nog een interactie piepen, maar dat is het meestal wel. De voldoening haal je uit de andere gevallen waarmee je je kennis nog eens opfrist of uit de magistrale bereidingen. Daarvoor ben je eigenlijk apotheker geworden.
Je onderscheiden van de apothekers die minder of niets bijleren is de ideale manier van werken (alhoewel met de huidige verplichte bijscholing het wel al beter is).
Dus om nu te zeggen 'geen' intellectuele uitdaging...dat is een brug te ver. De correcte term is 'minder'
De huidige frustratie binnen het korps van officina-apothekers is vooral het totale gebrek aan vertrouwen vanuit de overheid. De apotheker is opgeleid om specialist te zijn van het geneesmiddel, die samen met de specialist van het ziektebeeld (de arts) een perfect geheel zou moeten vormen. In theorie...In praktijk is het vertrouwen tussen arts en apotheker soms ver te zoeken. De arts wil apotheker spelen, maar ook omgekeerd: de apotheker wil soms arts zijn. Daarenboven neemt de overheid ook nog eens zaken uit handen van de apotheker, zonder enige vorm van inspraak: Motilium, codeïnesiropen...Apothekers mogen dan nog niet te veel naar de buurlanden kijken ook, daar geven de overheden hen heel wat meer vertrouwen: afleveren van fluconazole, Furadantine,... zonder voorschrift, tot het geven van vaccinaties aan toe. De lobby's van de andere gezondheidsberoepen staan traditioneel sterker, dat doet het beroep ook geen goed. Het is frustrerend om dat woordje 'apotheker' te zien staan op je diploma, alleen voel je je in de praktijk dikwijls miskend.
Administratie: ja, absurd veel. De idiote bureaucratie staat sterk in het beroep. Er is dringend een realistische inkijk nodig, alleen hoef je dat niet te verwachten. 'Nieuw' is bijvoorbeeld de mogelijkheid om een medicatieschema op te stellen, te controleren of aan te passen. Je steekt daar behoorlijk wat uren in, ten bate van de klant. Dat is schitterend voor de farmaceutische zorg, en de overheid ondersteunt dat ook. Alleen moet de apotheker daar geen enkele financiële compensatie voor verwachten. In andere gevallen (wachtdiensten (5,11 euro honorarium), individuele medicatievoorbereiding (3 euro per week),...) is het honorarium dan nog eens belachelijk klein.
Zagende patiënten...ja, dat is wel heel subjectief

Ik ben blij met de sociale aspect van het beroep, dat is dan weer een voordeel tov de industrie (wat mij betreft).
Omzet halen... een oud zeer. Je werkt deels voor de overheid, je bent deels zelfstandig. Een unieke positie die z'n voor- en nadelen heeft.