Archief - Fout diploma

Pol86 zei:

Bedoeling van "mijn" systeem is om de verantwoordelijkheid bij de student te leggen en niet meer bij de ouders. De student moet mijns inziens zelf grondig nadenken over wat hij al dan niet wilt en moet dit toetsen aan de vraag- & aanbod op de arbeidsmarkt. Door hem later eventueel financieel te straffen zal deze mijns inziens een wel overwogen keuze maken in plaats van lukraak ergens een richting te kiezen en een x-aantal jaar te leven op de kap van zijn ouders en de maatschappij.

Klik om te vergroten...

Ben het niet oneens met uw ideeen hoewel ik het zelf anders zou aanpakken (niveau over de hele lijn verhogen, bredere, algemenere bachelors en gespecialiseerde maar in toegang beperkte masters, meer het angelsaksische systeem dus waarbij mensen de kans krijgen op hoog (academisch) niveau te proeven van verschillende vakgebieden in de bachelor, en wanneer ze uitblinken zich verder kunnen specialiseren in een op onderzoek gerichte master of wanneer ze niet uitblinken een meer praktisch gerichte master kunnen volgen (zoals nu ook al gebeurt maar dan na de initiele master (bedrijfscommunicatie, managment, journalistiek, lerarenopleiding,...)). Maar dit laatste punt van u vind ik toch wel nefast, mensen die de gok hebben durven nemen om een economisch minder interessante richting te volgen worden zo dubbel gestraft. Terwijl die richtingen maatschappelijk wel enorm waardevol zijn. Ideaal zou zijn wanneer je vooraf zou kunnen zien wie zou uitblinken in zo'n richting en wie niet, maar dat kan natuurlijk niet. Enige "overhead" is dus onvermijdelijk en dat mag niet worden afgestraft vind ik. In mijn voorstel kun je gerust een major geschiedenis doen in je bachelor, maar als je niet bij de top hoort en dus geen toegang krijgt tot de master, kun je je makkelijk nog herorienteren in een meer praktisch gerichte (en dus "economischere") master.

Tweak37 zei:

Ben het niet oneens met uw ideeen hoewel ik het zelf anders zou aanpakken (niveau over de hele lijn verhogen, bredere, algemenere bachelors en gespecialiseerde maar in toegang beperkte masters, meer het angelsaksische systeem dus waarbij mensen de kans krijgen op hoog (academisch) niveau te proeven van verschillende vakgebieden in de bachelor, en wanneer ze uitblinken zich verder kunnen specialiseren in een op onderzoek gerichte master of wanneer ze niet uitblinken een meer praktisch gerichte master kunnen volgen (zoals nu ook al gebeurt maar dan na de initiele master (bedrijfscommunicatie, managment, journalistiek, lerarenopleiding,...)). Maar dit laatste punt van u vind ik toch wel nefast, mensen die de gok hebben durven nemen om een economisch minder interessante richting te volgen worden zo dubbel gestraft. Terwijl die richtingen maatschappelijk wel enorm waardevol zijn. Ideaal zou zijn wanneer je vooraf zou kunnen zien wie zou uitblinken in zo'n richting en wie niet, maar dat kan natuurlijk niet. Enige "overhead" is dus onvermijdelijk en dat mag niet worden afgestraft vind ik. In mijn voorstel kun je gerust een major geschiedenis doen in je bachelor, maar als je niet bij de top hoort en dus geen toegang krijgt tot de master, kun je je makkelijk nog herorienteren in een meer praktisch gerichte (en dus "economischere") master.

Klik om te vergroten...

Waarom nefast? Het is toch indien ze binnen de twee jaar geen job vinden?
Het kan de bedoeling niet zijn mensen "nutteloze" richtingen te doen studeren om dan 5 jaar werkloos te zijn?
In mijn systeem krijgen ze 2 jaar de tijd om werk te vinden....
Versta eerlijk gezegd niet waar je de maatschappelijke waarde vindt van een richting wanneer je er mee binnen de twee jaar geen werk mee gevonden hebt.
In uw systeem kan ik mij zeker ook vinden. Is vooral een goede oplossing voor de problematiek waarbij men verder wil studeren, maar niet goed weet wat te doen aangezien men interesse heeft in verschillende vakgebieden.
In ieder geval vindt ik dat er "persoonlijke" financiële sancties verbonden moeten zijn wanneer men besluit verder te studeren (in geval men teveel gebuisd is)

blockkiller zei:

De gemiddelde huisarts plant wel 4 consultaties per uur, dan komt ge op 100 euro, een loodgieter is misschien 40-50 euro per uur.

Klik om te vergroten...

+ de percent op al het aangeleverde materiaal. Elke dag een condensatieketel plaatsen van enkele duizenden euro's waarvan er 20 tot 40% naar de installateur gaat loopt ook op. Het zijn soms wel smerige werkjes ook maar van wat ik al gezien heb verdienen die mannen meer dan hoe ze er uit zien hoor.

Als ik zie wat die verdienen dan lach ik eens goed met die junior consultants die de dikkenek uithangen in hun bedrijfswagen terwijl ze met moeite 2000 euro bruto verdienen.

Soit kga niet te veel reclame maken voor de stiel, want als ik zie hoeveel werk mijn baas heeft, die telefoon staat gewoon niet stil.

A) Sommigen gaan hier veel te ver in het bedenken van systemen om studenten met een studierichting die minder goed in de markt ligt of die van richting veranderen af te straffen (extra "verloren" jaren). De opportuniteitskost om het met een economische term te zeggen, van de gemiste jaren en het niet vinden van een goede job zijn al straffen op zich, laat staan een omscholing tot een andere job indien men helemaal geen werk vindt. Het huidige systeem van leerkrediet, samen met het wegvallen van kindergeld en andere voordelen (bv. goedkoop OV), maakt oneindig voortstuderen bovendien reeds onmogelijk voor de meeste mensen. En daarbij komt nog dat pensioen in de nabije toekomst idealiter gekoppeld aan het aantal gewerkte jaren en niet meer aan leeftijd, wat maakt dat één jaar langer studeren ook één jaar langer werken zal betekenen (wellicht wel in een lichtere job) of minder pensioen.
Iedereen die verder gestudeerd heeft en later een job - wat voor één dan ook - vindt, betaalt vroeger of later zijn opleiding méér dan terug in de hoge belastingen die er in dit land zijn.

B) En ten slotte met het risico de woede van héél wat studenten/afgestudeerden hier over me heen te roepen : Maatschappelijke waarde = niet noodzakelijk gelijk aan een goed betaalde job. Er zijn een aantal perverse effecten bij een aantal diploma's die toch goed in de markt blijken te liggen. Bijvoorbeeld de grote aantallen rechtenstudenten: zijn deze écht nodig in de arbeidsmarkt? Of creëren deze uiteindelijk gewoon een grotere last aan bureaucratie die weer opnieuw een hoop "jobs" creëert voor andere rechtenstudenten. Is dat "maatschappelijk waardevol"? Grote aantallen rechtenstudenten blijken alleszins al geen garantie te zijn voor een degelijk functionerend rechtssysteem lijkt me, noch voor bij uitbreiding de politiek die in grote mate door juristen en economen wordt beheerst.
De moeilijkheid van en de appreciatie voor deze studierichting op de arbeidsmarkt lijkt mij dan ook eerder gebaseerd op een nodeloos ingewikkeld gemaakt rechtsapparaat, net door die mensen die vroeger de studies hebben aangevat, en niet op het creëren van een reële meerwaarde voor de maatschappij.
Men zou eenzelfde argument kunnen maken voor economen, en de huidige economische crisis.
Dit alles in tegenstelling tot bijvoorbeeld een fysicus, waarbij de moeilijkheid van de studies een natuurlijk gevolg is van de materie die hij bestudeert, en waarbij het onderzoek dat hij voert veel meer tot reële toepassingen kan leiden. Als we dan toch de te grote aantallen van studenten in bepaalde richtingen moeten aanpakken, misschien kunnen we dan eens verder kijken dan puur naar de financiële waarde van de jobs waar de diploma's toe leiden.

Pol86 zei:

Waarom nefast? Het is toch indien ze binnen de twee jaar geen job vinden?
Het kan de bedoeling niet zijn mensen "nutteloze" richtingen te doen studeren om dan 5 jaar werkloos te zijn?
In mijn systeem krijgen ze 2 jaar de tijd om werk te vinden....
Versta eerlijk gezegd niet waar je de maatschappelijke waarde vindt van een richting wanneer je er mee binnen de twee jaar geen werk mee gevonden hebt.
In uw systeem kan ik mij zeker ook vinden. Is vooral een goede oplossing voor de problematiek waarbij men verder wil studeren, maar niet goed weet wat te doen aangezien men interesse heeft in verschillende vakgebieden.
In ieder geval vindt ik dat er "persoonlijke" financiële sancties verbonden moeten zijn wanneer men besluit verder te studeren (in geval men teveel gebuisd is)

Klik om te vergroten...

Omdat geschiedenis, sociologie, taal- en letterkunde, archeologie en evengoed zuivere economie, wiskunde of fysica, etc. vaak geen direct en soms zelfs geen indirect economisch nut hebben maar wel onmiskenbaar van onschatbare waarde zijn voor een maatschappij, en het is juist een kenmerk van een in de volle zin van het woord rijke maatschappij dat zulke zaken (kunnen) bestudeerd worden. Natuurlijk, zulke zaken zijn pas mogelijk wanneer er een solide economische basis is en het onderhouden daarvan is daarom in die zin belangrijker. Vandaar dat de toegang tot zulke (gespecialiseerde) masters beperkt zou moeten worden (wat trouwens nog een ander voordeel biedt: neem bijvoorbeeld dat de beste 10% binnen mogen in een master geschiedenis, daarvan zal een groot deel dan kunnen doorstromen naar onderzoek of onderzoek gerelateerde jobs. Een ander deel niet, maar hun masterdiploma is zo wel veel meer waard dan nu het geval is, het biedt namelijk de garantie dat ze bij de top van hun jaar behoorden. En zij kunnen natuurlijk ook nog steeds voor een extra opleiding kiezen). Maar in de bachelor mag de keuze niet ontmoedigd worden door er zo'n groot risico als jij voorstelt aan vast te hangen. Dan ga je simpelweg mensen afschrikken en dat is inderdaad nefast. Dan gaat er immers teveel talent verloren voor die richtingen. Beter is om studenten die geen toegang krijgen tot de master herop te vissen in praktischer gerichte vrij toegankelijke masters. Op die manier behoud je de keuzevrijheid in de bachelor en geef je mensen de kans om uit te proberen of ze excelleren in een bepaalde richting en analoog krijgen faculteiten de kans om uit een goed gevulde vijver te kiezen voor hun masterstudenten. En tegelijk vermijd je dat mensen ofwel met een economisch minder waardevol diploma de arbeidsmarkt op gaan, ofwel hun studieduur gaan verlengen door nog een extra opleiding te gaan doen na hun initiele opleiding die al 4 of 5 jaar duurde.
Mensen die (teveel) buizen of veranderen van richting, das natuurlijk een andere zaak. Dit kun je eventueel financieel bestraffen op de manier die jij voorstelt, of je kunt verbieden dat mensen hun studieduur (door vakken te moeten overdoen) met bijvoorbeeld meer dan een jaar verlengen, wat je natuurlijk ook afhankelijk kunt maken van de (zwaarte van) de richting (een historicus die 5 jaar over zijn studie heeft gedaan zal geen goede historicus zijn, uitzonderingen daargelaten natuurlijk, een ingenieur die er 6 jaar over heeft gedaan meestal wel, al kan dat verschil natuurlijk weggewerkt worden door het niveau te doen stijgen, wat mijn allereerste werkpunt is ). Of een combinatie van de twee.

Afijn, ik heb dit hier de afgelopen jaren wel eens vaker uiteengezet, de laatste tijd merk je dat er vage plannen zijn om in deze richting te evolueren in Vlaanderen, ik ben benieuwd.

KnightOfCydonia zei:

A) Sommigen gaan hier veel te ver in het bedenken van systemen om studenten met een studierichting die minder goed in de markt ligt of die van richting veranderen af te straffen (extra "verloren" jaren). De opportuniteitskost om het met een economische term te zeggen, van de gemiste jaren en het niet vinden van een goede job zijn al straffen op zich, laat staan een omscholing tot een andere job indien men helemaal geen werk vindt. Het huidige systeem van leerkrediet, samen met het wegvallen van kindergeld en andere voordelen (bv. goedkoop OV), maakt oneindig voortstuderen bovendien reeds onmogelijk voor de meeste mensen. En daarbij komt nog dat pensioen in de nabije toekomst idealiter gekoppeld aan het aantal gewerkte jaren en niet meer aan leeftijd, wat maakt dat één jaar langer studeren ook één jaar langer werken zal betekenen (wellicht wel in een lichtere job) of minder pensioen.
Iedereen die verder gestudeerd heeft en later een job - wat voor één dan ook - vindt, betaalt vroeger of later zijn opleiding méér dan terug in de hoge belastingen die er in dit land zijn.

Klik om te vergroten...

Er zijn natuurlijk verschillende motieven om zaken te veranderen. De financiele kant is er daar 1 van, voor mij niet de belangrijkste maar desondanks ook niet verwaarloosbaar. Efficient (i.e. niet perse of exclusief economisch efficient natuurlijk, zie het tweede punt) inzetten van overheidsmiddelen voor het organiseren van hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek is zeker een serieuze bekommernis. Maar je moet dat juist niet persoonlijk bekijken, maar vanuit het grote plaatje.

Andere motivaties zijn de vaststelling dat het niveau te laag is en nog verder zakt, het mank lopen van de financiering (is nog iets anders dan wat er in de vorige paragraaf aan bod kwam) en de "inflatie" van diploma's. Wat natuurlijk allemaal met elkaar verbonden is. Voldoende om grondig over de huidige structuren na te denken, mij dunkt.

KnightOfCydonia zei:

B) En ten slotte met het risico de woede van héél wat studenten/afgestudeerden hier over me heen te roepen : Maatschappelijke waarde = niet noodzakelijk gelijk aan een goed betaalde job. Er zijn een aantal perverse effecten bij een aantal diploma's die toch goed in de markt blijken te liggen. Bijvoorbeeld de grote aantallen rechtenstudenten: zijn deze écht nodig in de arbeidsmarkt? Of creëren deze uiteindelijk gewoon een grotere last aan bureaucratie die weer opnieuw een hoop "jobs" creëert voor andere rechtenstudenten. Is dat "maatschappelijk waardevol"? Grote aantallen rechtenstudenten blijken alleszins al geen garantie te zijn voor een degelijk functionerend rechtssysteem lijkt me, noch voor bij uitbreiding de politiek die in grote mate door juristen en economen wordt beheerst.
De moeilijkheid van en de appreciatie voor deze studierichting op de arbeidsmarkt lijkt mij dan ook eerder gebaseerd op een nodeloos ingewikkeld gemaakt rechtsapparaat, net door die mensen die vroeger de studies hebben aangevat, en niet op het creëren van een reële meerwaarde voor de maatschappij.
Men zou eenzelfde argument kunnen maken voor economen, en de huidige economische crisis.
Dit alles in tegenstelling tot bijvoorbeeld een fysicus, waarbij de moeilijkheid van de studies een natuurlijk gevolg is van de materie die hij bestudeert, en waarbij het onderzoek dat hij voert veel meer tot reële toepassingen kan leiden. Als we dan toch de te grote aantallen van studenten in bepaalde richtingen moeten aanpakken, misschien kunnen we dan eens verder kijken dan puur naar de financiële waarde van de jobs waar de diploma's toe leiden.

Klik om te vergroten...

Grappig dat je de waarde van een fysicus dan toch weer in economisch nut definieert ("reële toepassingen"), maar je hebt gelijk natuurlijk (hoewel ik economen en juristen niet over dezelfde kam zou scheren). Wat ik daarom daar vooral aan zou willen toevoegen, en wat ook al min of meer het uitgangspunt van mijn vorige post was, is dat "reële meerwaarde" niet perse economische meerwaarde is. Meestal wel natuurlijk, maar ook zaken zonder economische meerwaarde (fysica onderzoek zonder "reële toepassingen" bijvoorbeeld of kunst, of...) hebben ook maatschappelijke waarde. Dat lijkt soms wel eens vergeten te worden. Wat toch zou leiden tot een serieuze verarming van de samenleving, iets wat bijvoorbeeld in zekere mate in de VS toch wel aan de gang is met het anti-intellectuele klimaat dat daar tegenwoordig welig tiert.

KnightOfCydonia zei:

B) En ten slotte met het risico de woede van héél wat studenten/afgestudeerden hier over me heen te roepen : Maatschappelijke waarde = niet noodzakelijk gelijk aan een goed betaalde job. Er zijn een aantal perverse effecten bij een aantal diploma's die toch goed in de markt blijken te liggen. Bijvoorbeeld de grote aantallen rechtenstudenten: zijn deze écht nodig in de arbeidsmarkt? Of creëren deze uiteindelijk gewoon een grotere last aan bureaucratie die weer opnieuw een hoop "jobs" creëert voor andere rechtenstudenten. Is dat "maatschappelijk waardevol"? Grote aantallen rechtenstudenten blijken alleszins al geen garantie te zijn voor een degelijk functionerend rechtssysteem lijkt me, noch voor bij uitbreiding de politiek die in grote mate door juristen en economen wordt beheerst.
De moeilijkheid van en de appreciatie voor deze studierichting op de arbeidsmarkt lijkt mij dan ook eerder gebaseerd op een nodeloos ingewikkeld gemaakt rechtsapparaat, net door die mensen die vroeger de studies hebben aangevat, en niet op het creëren van een reële meerwaarde voor de maatschappij.
Men zou eenzelfde argument kunnen maken voor economen, en de huidige economische crisis.
Dit alles in tegenstelling tot bijvoorbeeld een fysicus, waarbij de moeilijkheid van de studies een natuurlijk gevolg is van de materie die hij bestudeert, en waarbij het onderzoek dat hij voert veel meer tot reële toepassingen kan leiden. Als we dan toch de te grote aantallen van studenten in bepaalde richtingen moeten aanpakken, misschien kunnen we dan eens verder kijken dan puur naar de financiële waarde van de jobs waar de diploma's toe leiden.

Klik om te vergroten...

Goed gezegd. Ik vind persoonlijk ook dat veel rechtsgerelateerde beroepen alleen maar maatschappelijk parasitair zijn dan een echte meerwaarde bieden. Ze houden inderdaad hun eigen systeem in stand.

Om nog maar te zwijgen over de complete incapabelheid van juristen om heldere en duidelijke teksten te schrijven. Precies of ze 150 jaar zijn blijven zitten... Beschamend.

Wat ik mij ook afvraag, waarom moet een notaris duizenden euro's kunnen aanrekenen voor wat vaak niet meer dan een stempel of een handtekening is?

Het zijn veredelde ambtenaren, een overblijfsel van Napoleons tijd denk ik. Het is een club met veel geld, veel invloed, die zichzelf daardoor in stand houdt.

[BAT] Hydra;15451978 zei:

Goed gezegd. Ik vind persoonlijk ook dat veel rechtsgerelateerde beroepen alleen maar maatschappelijk parasitair zijn dan een echte meerwaarde bieden. Ze houden inderdaad hun eigen systeem in stand.

Om nog maar te zwijgen over de complete incapabelheid van juristen om heldere en duidelijke teksten te schrijven. Precies of ze 150 jaar zijn blijven zitten... Beschamend.

Klik om te vergroten...

Plaatsvervangende schaamte. Uw laatste alinea kan ik mij wel in vinden.

Er wordt hier door een aantal leden waaronder jij en Benjamin de voorstelling gemaakt van juristen als parasieten. Precies of ze in een juridische wereld geen nut hebben. :')

Zoiets getuigt van heel weinig realiteitszin.

Iemand zei:

Er wordt hier door een aantal leden waaronder jij en Benjamin de voorstelling gemaakt van juristen als parasieten. Precies of ze in een juridische wereld geen nut hebben. :')

Klik om te vergroten...

En wie heeft de wereld zo juridisch gemaakt? Juist ja.

Soeverein zei:

En wie heeft de wereld zo juridisch gemaakt? Juist ja.

Klik om te vergroten...

Uw volksvertegenwoordigers en uw fundamentele rechten om in een rechtsstaat te mogen leven.

Het kan geen kwaad om verder te denken dan de algemene opvatting. Overigens is het loon van een advocaat ook gerechtvaardigd door de belangen die hij direct verdedigt en vaak over tienduizenden euro gaan, om te zwijgen over miljoenenzaken.

ja, net of die volksvertegenwoordigers zelf allemaal niet uit de juridische wereld komen..

Iemand zei:

Plaatsvervangende schaamte. Uw laatste alinea kan ik mij wel in vinden.

Er wordt hier door een aantal leden waaronder jij en Benjamin de voorstelling gemaakt van juristen als parasieten. Precies of ze in een juridische wereld geen nut hebben. :\')

Zoiets getuigt van heel weinig realiteitszin.

Klik om te vergroten...

Die plaatsvervangde schaamte is nochtans niet nodig. Wat hij zei, is effectief deels zo.
De advocatuur/rechtsspraak is toch gekend voor het gesloten karakter en de oeroude tradities die maar niet doorbroken geraken.
Hoelang ijvert men al voor een vernieuwing, aanpassing? Al jaren en wat gebeurt er? Niks!
Gans het systeem is rot of toch grote delen ervan en er wordt gewoon niks (of bitter weinig) aan gedaan.
Ik ben eens benieuwd wat de toekomst gaat brengen nu dat de minsters er achter gaan zitten naar aanleiding van de zaak rond jansens. Veel hoop heb ik echter niet als ik die rechters hoor spreken in programmas zoals de 7de dag.
Ze verhullen alles en schuiven alles door naar anderen.
Ze blijven in wezen werken zoals 100 jaar terug (als je naar bepaalde wetten kijkt, manier van schrijven, nieuwe wetten etc..)
ALs er al iets beweegt, is het op een slakkengangetje.

Tweak37 zei:

Ben het niet oneens met uw ideeen hoewel ik het zelf anders zou aanpakken (niveau over de hele lijn verhogen, bredere, algemenere bachelors en gespecialiseerde maar in toegang beperkte masters, meer het angelsaksische systeem dus waarbij mensen de kans krijgen op hoog (academisch) niveau te proeven van verschillende vakgebieden in de bachelor, en wanneer ze uitblinken zich verder kunnen specialiseren in een op onderzoek gerichte master of wanneer ze niet uitblinken een meer praktisch gerichte master kunnen volgen (zoals nu ook al gebeurt maar dan na de initiele master (bedrijfscommunicatie, managment, journalistiek, lerarenopleiding,...)).

Klik om te vergroten...

Ook ik ben een voorstander van brede bachelors maar dan wel per segment: brede bètabachelors met heel veel wiskunde, natuurkunde en andere exacte wetenschappen en geen gammavakken (misschien eens als extra vak als een student ervoor kiest, iets wat ik van harte toejuich maar dan moet de universiteit dit roostertechnisch mogelijk maken). De opleiding burgelijk ingenieur is wat dat betreft al zo'n brede bachelor, in Gent zoals ik het graag zie, in Leuven met nog wat gammavakken erbij en iets te vroeg projecten (in Gent misschien ook een probleem?).
Al valt er misschien voor te pleiten om ook nog de vakken biologie en biochemie toe te voegen aan die bachelor (in ruil voor projecten, godsdienst, filosofie en economie).

Jij zal wel weten dat ik gecharmeerd ben van het homo universalis ideaal, tegelijk vind ik echter dat mensen dit uit zichzelf moeten (kunnen) doen. Wanneer iemand dit wil dan moet hij een 100% exacte bachelor kunnen volgen net zoals dat alpha's en gamma's al een 100% alpha- of een 100% gamma-bachelor kunnen volgen (met misschien als lichte uitzondering dat bijv. een psychologiestudent statistiek en een beetje neurobiologie moet volgen maar dat is onontkombaar).

Iemand zei:

Overigens is het loon van een advocaat ook gerechtvaardigd door de belangen die hij direct verdedigt en vaak over tienduizenden euro gaan, om te zwijgen over miljoenenzaken.

Klik om te vergroten...

Euhm deze belangen zijn niet anders dan de belangen van een arbeider die een toestel bedient. Die 1ne arbeider kan namenlijk een miljoenenzaak naar de botten helpen of juist die miljoenenzaak redden. En die zijn loon wordt daar toch ook niet in gereflecteerd.

KnightOfCydonia zei:

En ten slotte met het risico de woede van héél wat studenten/afgestudeerden hier over me heen te roepen : Maatschappelijke waarde = niet noodzakelijk gelijk aan een goed betaalde job.[/B] Er zijn een aantal perverse effecten bij een aantal diploma's die toch goed in de markt blijken te liggen. Bijvoorbeeld de grote aantallen rechtenstudenten: zijn deze écht nodig in de arbeidsmarkt? Of creëren deze uiteindelijk gewoon een grotere last aan bureaucratie die weer opnieuw een hoop "jobs" creëert voor andere rechtenstudenten. Is dat "maatschappelijk waardevol"? Grote aantallen rechtenstudenten blijken alleszins al geen garantie te zijn voor een degelijk functionerend rechtssysteem lijkt me, noch voor bij uitbreiding de politiek die in grote mate door juristen en economen wordt beheerst.
De moeilijkheid van en de appreciatie voor deze studierichting op de arbeidsmarkt lijkt mij dan ook eerder gebaseerd op een nodeloos ingewikkeld gemaakt rechtsapparaat, net door die mensen die vroeger de studies hebben aangevat, en niet op het creëren van een reële meerwaarde voor de maatschappij.
Men zou eenzelfde argument kunnen maken voor economen, en de huidige economische crisis.
Dit alles in tegenstelling tot bijvoorbeeld een fysicus, waarbij de moeilijkheid van de studies een natuurlijk gevolg is van de materie die hij bestudeert, en waarbij het onderzoek dat hij voert veel meer tot reële toepassingen kan leiden. Als we dan toch de te grote aantallen van studenten in bepaalde richtingen moeten aanpakken, misschien kunnen we dan eens verder kijken dan puur naar de financiële waarde van de jobs waar de diploma's toe leiden.

Klik om te vergroten...

Ik ben het hier volledig mee eens. Zelf had ik al de vraag gesteld ofdat juristen en economen niet banen creëren voor juristen en economen, ik ben blij dat jij hiernaast aansnijdt dat het salaris van de baan zeker niet altijd iets zegt over het nut voor de maatschappij. Zoek eens op wat gespecialiseerde onderzoekers krijgen die voor een of ander (inter)nationaal onderzoeksinstituut onderzoek doen naar kernfusie of iets dergelijks. Zeer nuttig werk maar erg laag betaald.
Het gekke is dat in de exacte wetenschap de salarissen vaak wat lager zijn aangezien er dan meer mensen in dienst kunnen worden genomen terwijl in andere beroepen meer een ieder voor zichzelf mores heerst.

Timmeke zei:

Die plaatsvervangde schaamte is nochtans niet nodig. Wat hij zei, is effectief deels zo.
De advocatuur/rechtsspraak is toch gekend voor het gesloten karakter en de oeroude tradities die maar niet doorbroken geraken.
Hoelang ijvert men al voor een vernieuwing, aanpassing? Al jaren en wat gebeurt er? Niks!
Gans het systeem is rot of toch grote delen ervan en er wordt gewoon niks (of bitter weinig) aan gedaan.
Ik ben eens benieuwd wat de toekomst gaat brengen nu dat de minsters er achter gaan zitten naar aanleiding van de zaak rond jansens. Veel hoop heb ik echter niet als ik die rechters hoor spreken in programmas zoals de 7de dag.
Ze verhullen alles en schuiven alles door naar anderen.
Ze blijven in wezen werken zoals 100 jaar terug (als je naar bepaalde wetten kijkt, manier van schrijven, nieuwe wetten etc..)
ALs er al iets beweegt, is het op een slakkengangetje.

Klik om te vergroten...

Die schaamte was voor de karikatuur die gemaakt wordt van een van de belangrijkste peilers van onze vooruitgang en beschaving.

Overigens zijn magistraten en advocaten vaak vragende partij voor de hervorming.

@e.house: kies dan anderen als je denkt dat dat zo veel beter is.

Iemand zei:

Overigens is het loon van een advocaat ook gerechtvaardigd door de belangen die hij direct verdedigt en vaak over tienduizenden euro gaan, om te zwijgen over miljoenenzaken.

Klik om te vergroten...

Ik volg die redenatie niet: als tientallen mensen dit werk kunnen doen (en dus uiteraard goed doen!) dan is het werk zoveel waard als wat de goedkoopste van hen vraagt, ofdat die belangen nu tig keer zo groot of tig keer zo klein zijn.
Volgens jouw redenatie zou een structural engineer die de krachten van een flatgebouw doorreken nog veel meer betaald moeten krijgen aangezien afhankelijk van dat werk vele honderden of misschien zelfs wel vele duizenden mensen kunnen overlijden. Reken maar eens uit wat 1 mensenleven waard is, voor zo ver iemand daar al geld op wil plakken.

Hoewel ik vind dat advocaten overbetaald worden (de goeden onder hen in ieder geval) kunnen we daar niet echt over klagen zolang zij deontologisch handelen (een aparte discussie die we hier maar niet moeten voeren), erger vind ik het wanneer er een kunstmatige schaarste is en wanneer een beroepsgroep van twee walletjes eet doordat iets op een onhandige manier wordt gereguleerd door de overheid, zoals hyperon fraai uitlegde.

Iemand zei:

Er wordt hier door een aantal leden waaronder jij en Benjamin de voorstelling gemaakt van juristen als parasieten.

Klik om te vergroten...

Je parafraseert mij hier niet correct. Ik stel enkel dat ze een relatief hoog salaris hebben in verhouding tot de gevolgde opleiding en ik roep de vraag op ofdat juristen niet erg gemakkelijk uit het niets werk kunnen creëren voor andere juristen (als jij een rechtszaak tegen mij aanspant namens een klant van jou dan heb ik weinig andere keuze dan zelf ook een jurist in te huren, als jij nieuwe regels bedenkt als ambtenaar dan moeten andere juristen die regels weer uitwerken, toetsen etc.) zonder dat het in een relevante mate maatschappelijk nut heeft.
Verder vraag ik me inderdaad wel eens af ofdat notarissen niet enigzins parasiteren door zo'n hoge uurlonen te rekenen voor een produkt wat de klant gedwongen bij een notaris en dan ook nog bij een notaris in het betreffende land moet afnemen.
Ook bij bijv. psychologen en orthopedagogen die erg hoge uurtarieven kunnen rekenen omdat er lange wachtlijsten zijn krab ik achter mijn oren, ik heb niet eenzijdig mijn vizier gericht op die ene beroepsgroep.

Watisda zei:

Wat ik mij ook afvraag, waarom moet een notaris duizenden euro's kunnen aanrekenen voor wat vaak niet meer dan een stempel of een handtekening is?

Klik om te vergroten...

Dat dus. Maak van die duizenden honderden Euro's en dan nog geldt het argument. Een bruto-uurtarief van €30-€40 (exclusief een verhoging voor praktijkkosten indien die binnen de perken zijn, daar mag van mij ook nog wel een evenredig bedragje als extra voor worden gerekend) vind ik nog aanvaardbaar maar jongens, een vast bedrag voor een handeling die nauwelijks tijd vergt...iedereen voelt toch zeker wel aan dat dit krom is.