Archief - Geneeskunde na humane wetenschappen

Hallo hallo

Binnen een kleine twee maanden beëindig ik mijn secundaire schoolcarrière en studeer ik af in mijn zesde jaar, richting Humane Wetenschappen. Na ettelijke infodagen, -beursen en -markten aan diverse universiteiten te hebben bezocht, gesprekken te hebben gevoerd met studenten en professoren... ben ik beland bij mijn drie definitieve studiekeuzes: rechten, geschiedenis of geneeskunde. Kiezen is al wat nu nog resteert !

Rechten en geschiedenis spookten al enige tijd door mijn hoofd, echter is geneeskunde er recent in 'geslopen'. Naast de vele aanmoedigingen uit mijn omgeving ("als ge 't echt wilt: doe maar, gij kunt da"), blijf ik het wel een riskante richting vinden gezien mijn huidige studierichting. Hoewel - als ik echt denk aan de toekomstmogelijkheden, specifieker de verschillende beroepen die eruit volgen, kan ik me een leven in die richting inbeelden. Ik weet - motivatie en inzet doen al heel wat, maartoch.

Om een achtergrondbeeld te schetsen:
* ik weet van mezelf dat ik een vrij sterk geheugen heb (vooral op korte termijn - dan denk ik aan de examenperiode, waarin ik mijn cursussen van een paar honderd pagina's de dag ervoor doorneem in een aantal uurtjes tijd) ;
* uit mijn omgeving krijg ik geregeld feedback dat ik beschouwd wordt als de positieve harde werker ben die niet gauw opgeeft ;
* mijn gemiddelde cijfers schommelen tussen de 70 en 90 procent (ook al is dat niet geheel representatief t.o.v. volgend jaar, ben ik me volledig van bewust) ;
* wetenschappelijke vakken hebben zich beperkt tot 2 uur natuurwetenschappen en 4 uur wiskunde/week.

Ik heb de materie al eens bekeken die verwacht wordt gekend te zijn voor het toelatingsexamen, en ik schat dat ik daarvan een 60tal procent reeds gezien heb in de lessen op school.

Concrete vraag: is een dergelijke overgang naar een wetenschappelijke richting eerder aan te raden of af te wijzen? Is de mogelijkheid reëel mezelf nog voor te bereiden op het toelatingsexamen indien ik de komende twee maanden (volledige zomervakantie) spendeer aan de voorbereiding en 'bijschaving' van mijn wetenschappelijke kennis, of neem ik hiervoor beter een jaar voorbereiding (richting biochemie, biowetenschappen, biomedische of farmacie)? En hoewel het eigenlijk niet echt te vergelijken valt: kan de richting toch enigszins vergeleken worden met de richting rechten, qua druk en moeilijkheidsgraad?

Alvast bedankt.

Er valt hier niks "aan te raden of af tw wijzen"...

Iemand die op basis van secundair gaat zeggen wat je al dan niet kunt doen in univ is geen goede raadgever...

Wanneer je studiekeuzes maakt in het middelbaar, dan ben je nog in volle ontwikkeling en als je dan 18 wordt heb je mss al een totaal andere kijk op wat je wilt doen met je leven dan toen je 12, 14 of 16 was. En dat is ook normaal.

Beste wat je kunt doen is toelatingesexamen proberen.

Want ik denk dat je het wel onderschat hoor.

Slaagpercentages voor kandidaten uit humane wetenschappen zijn, surprise surprise, extreem laag. Maar er zijn wel geslaagden.

Het is niet zozeer de stof die je moet gezien hebben. Het is vooral de manier waaorp ze vragen stellen. Ze stellen echt wel vragen op een niveau ferm boven dat van het middelbaar (ook de zwaardere richtingen). En je moet echt zaken uit verschillende domeinen met elkaar combineren en integreren.

Als je dat niet geoefend hebt, ben je een vogel voor de kat. Het is niet omdat je de materie wel kent qua theorie dat je een slaagkans hebt op dat toelatingsexamen.

Maar je hebt nog tijd nu. Je moet GEEN theorie studeren (tenzij de basics zoals rekenregels en basisafgeleiden en al. Je moet vooral oefenen, en dan oefenen op het niveau van dat toelatingsexamen en niet op het niveau van het middelbaar.

Als je dan geslaagd bent dan hou je nog alle opties open en kan je in de zomer alsnog kiezen. Hoewel je wss wel geneeskunde zult doen dan. Jobzekerheid gegarandeerd tov de andere 2 richtingen.

Je moet dit zelf oefeen, een voorbereidend jaar is echt nutteloos. Want zij bereiden niet voor op het toelatingsexamen.

Rechten en geneeskunde zijn zeer gelijkaardige richtingen, waarschijnlijk een van de meest gelijkaardige. Allebei klassieke richtingen. Allebei niet extreem moeilijk, maar wel veel blokken. Ook de gemiddelde student qua profiel is zeer gelijkaardig in beide.

De kloof van economische waarde (en prestige) tussen geneeskunde en geschiedenis is zo groot als de Grand Canyon.

Dus mijn advies ken je al.

De leerstof in geneeskunde is voor elke student, ongeacht studierichting, helemaal nieuw. Niemand heeft al een grote voorkennis van fysiologie, anatomie, pathologie meegekregen van het secundair.
De grote struikelblok zal echter zijn het toegangsexamen. Ik heb het zelf meegedaan en ik was geslaagd, maar heb toch gekozen voor een andere richting (farmacie). Ik kwam uit Latijn-wiskunde en toch waren er nog enorm veel delen waar ik gewoon niets van wist en dan voornamelijk bij biologie en fysica. Wiskunde was peanuts (enkel wat basisintegralen, afgeleiden, differentialen, ..), chemie was gewone logica (kwantumgetallen, basis organische chemie,..).
Mensen uit humane wetenschappen slagen over het algemeen niet, met hier en daar een uitzondering.

De reden dat ik toch niet gekozen heb voor geneeskunde, hoewel ik geslaagd was, lag gewoon in het feit dat ik het niet kon opbrengen om minstens 6 jaar te studeren en daarna nog eens 3 tot 6 jaar te specialiseren. Om daarna dan een heel leven vol stress te hebben met weinig tot geen vrije tijd. Hetgeen dat dat kan compenseren is de zeer goede verloning (hoewel die de laatste jaren aan het stagneren is en zelfs daalt) en de prestige die je hebt als "doktoor".

Als je niet slaagt voor geneeskunde, dan sowieso rechten doen. Met geschiedenis beland je in een leven van langdurige werkloosheid.

Het slaagpercentage voor het ingangsexamen geneeskunde, ligt voor Humane Wetenschappen in het beste geval op 10%, dat van de betere richtingen zoals Latijn-Wiskunde, Wetenschappen-Wiskunde of Grieks-Wiskunde in het beste geval 40%. Natuurlijk houdt dit geen rekening met een zekere mate van zelfselectie bij degenen die om te beginnen zelfs maar deelnemen aan het examen, natuurlijk zal het merendeel wel enige motivatie en ambitie hebben, maar dat alleen is natuurlijk niet genoeg.

Het is dus niet onmogelijk, maar zoals je zelf toegeeft, de wetenschappen in Natuurwetenschappen in ASO stellen helaas bitter weinig voor, zowel voor Biologie, Chemie als Fysica. Je hebt niet alleen inhoud gemist, maar ook een verder gaande manier van verwerken en vraagstelling op testen en examens. Je kan dit inhalen, maar dat zal véél werk vereisen. Er zijn cursussen op maat voor het ingangsexamen geneeskunde, maar voor sommigen zal het nu wel te laat zijn. Bovendien is de belangrijkste factor niet zozeer de Wetenschappen maar de Wiskunde (kijk naar de uitstekende resultaten van Grieks-Wiskunde) maar ook daar is Humane Wetenschappen doorgaans zeer zwak.

Een wetenschappelijke opleiding aanvatten als "voorbereiding" op geneeskunde het jaar daarop kan helpen, maar ik vrees dat je gebrek aan vooropleiding daar net erger zal zijn, want een richting zoals farmaceutische is net moeilijker dan geneeskunde op dat vlak, o.a. hun chemie is een stuk pittiger. Bovendien zou je niet de enige zijn die pakweg wel slaagt in de 1e bachelor biomedische wetenschappen, maar vervolgens opnieuw faalt voor het ingangsexamen geneeskunde, want er is natuurlijk nog het tweede deel...

Kort samengevat: het is niet onmogelijk, maar je zit in een benadeelde situatie, die overwinnen zal extra werk vergen zonder garantie op succes. Anderzijs wie niet waagt, niet wint... veel succes toegewenst.

Nee wiskunde is niet de belangrijkste factor. Wiskunde is wss samen met biologie het gemakkelijkste deel van het examen. De te kennen leerstof is helemaal niet op niveau 8 u ofzo. Fysica/chemie daarvoor buizen er veel meer.

De reden waarom Grieks-Wiskunde zeer hoge slaagpercentages haalt is niet zozeer wegens de "-Wiskunde" in de naam, maar omdat die richtingen doorgaans bevolkt worden door leerlingen met zowel een hoog IQ als een enorme werkethiek (wat sommigen ook wel "streversgehalte" noemen).

Sooth Awful als pro voor geneeskunde zou ik ook wel aanhalen de zowat gegarandeerde jobzekerheid. Het percentage afgestudeerde artsen dat een jaar na afstuderen nog een job zoekt is iets van 0,x procent.

Een richting met meer Wiskunde trekt inderdaad bij voorbaat meer sterke leerlingen aan, maar kweekt ook meer inzichtelijk vermogen bij deze leerlingen dan dat ze in een drie uurs richting zouden gedaan hebben...

Hoe je het doet in het middelbaar geeft niet altijd zicht op je latere, mogelijke, prestaties. Laat je dat door geen enkele leerkracht wijsmaken...
Ik kom uit de wetenschappen-talen, er had in heel ASO niemand minder punten als ik toen ik afstudeerde. Toetsen en taken maakte/leerde ik tijdens de speeltijd, ofwel stond ik 's morgens een uurtje vroeger op. M'n punten waren net genoeg om er door te geraken, motivatie was er amper.
Toen ik vertelde dat ik Farmacie ging aanvatten was hoongelach het enige wat ik kon horen, zien of ruiken.

Maar dat gaf me net kracht, de wil om al die mensen ongelijk te bewijzen. Sure, het eerste jaar moest de klop komen: gebuisd op alle vakken. Toen viel de 'frank', tweede zit het jaar nadien. De jaren die daarna steeds geslaagd in eerste zit. Snap je nu waarom ik tegen een algemeen ingangsexamen ben?

Sooth Awful zei:

Hetgeen dat dat kan compenseren is de zeer goede verloning (hoewel die de laatste jaren aan het stagneren is en zelfs daalt) en de prestige die je hebt als "doktoor".

Klik om te vergroten...

Heb je daar cijfers van?

KnightOfCydonia zei:

Een wetenschappelijke opleiding aanvatten als "voorbereiding" op geneeskunde het jaar daarop kan helpen, maar ik vrees dat je gebrek aan vooropleiding daar net erger zal zijn, want een richting zoals farmaceutische is net moeilijker dan geneeskunde op dat vlak, o.a. hun chemie is een stuk pittiger. Bovendien zou je niet de enige zijn die pakweg wel slaagt in de 1e bachelor biomedische wetenschappen, maar vervolgens opnieuw faalt voor het ingangsexamen geneeskunde, want er is natuurlijk nog het tweede deel...

Klik om te vergroten...

Farmacie is inderdaad een zeer pittige richting qua chemie. Tijdens de eerste 2 jaar is chemie zowat het zwaarste blok. Organische chemie in het 1e jaar is 7 studiepunten.
Als je echt een vooropleiding op geneeskunde wil doen, dan zou ik geneeskunde afraden. Farmacie en geneeskunde zijn zo verschillend in zowel het vakkenpakket als in einddoelstellingen. Het zijn wel beide medische richtingen, maar de insteek ligt totaal anders. Biomedische wetenschappen is beter als vooropleiding.

asklepeion zei:

Het percentage afgestudeerde artsen dat een jaar na afstuderen nog een job zoekt is iets van 0,x procent.

Klik om te vergroten...

Farmaceuten, bio-ingenieurs, biochemici vinden ook allemaal (>99%) werk binnen het jaar. Het enige zwarte schaap in de medische familie zijn degenen die van biomedische wetenschappen komen. Zij hebben voorlopig nog niet echt het profiel dat voor bedrijven aantrekkelijk is. Zij zijn dan meestal genoodzaakt om een doctoraat te halen.

KnightOfCydonia zei:

Een richting met meer Wiskunde trekt inderdaad bij voorbaat meer sterke leerlingen aan, maar kweekt ook meer inzichtelijk vermogen bij deze leerlingen dan dat ze in een drie uurs richting zouden gedaan hebben...

Klik om te vergroten...

Ik zat ook in een wiskunde-richting, maar ik was zo lui als iets. Bijna m'n hele klas was lui. Voor testen leerde ik 's nachts, voor examens enkel de avond ervoor.
Bijna iedereen begon met z'n eindwerk in de paasvakantie. Kan me nog herinneren dat ik er de nacht voor de deadline nog volop aan het werken was. Wel een schitterende presentatie gegeven, dus dat heeft het wel allemaal goed rechtgetrokken.

Moet wel zeggen dat je soms op bepaalde momenten echt stress hebt dan, want echt relaxed is het niet dat je altijd alles uitstelt en dan uiteindelijk alles rap rap moet doen.

In de unif is die druk weggevallen, want dan heb je ook geen testen (of toch niet zoveel als in het secundair). Ik ben geen blokbeest, maar ik hou veel bij van wat er in de les en practica gezegd en gedaan wordt. In het weekend of op vrije dagen slaag ik dan eens m'n boeken open en lees ik alles eens over.

Thin Liz zei:

Hoe je het doet in het middelbaar geeft niet altijd zicht op je latere, mogelijke, prestaties. Laat je dat door geen enkele leerkracht wijsmaken...
Ik kom uit de wetenschappen-talen, er had in heel ASO niemand minder punten als ik toen ik afstudeerde. Toetsen en taken maakte/leerde ik tijdens de speeltijd, ofwel stond ik 's morgens een uurtje vroeger op. M'n punten waren net genoeg om er door te geraken, motivatie was er amper.
Toen ik vertelde dat ik Farmacie ging aanvatten was hoongelach het enige wat ik kon horen, zien of ruiken.

Maar dat gaf me net kracht, de wil om al die mensen ongelijk te bewijzen. Sure, het eerste jaar moest de klop komen: gebuisd op alle vakken. Toen viel de 'frank', tweede zit het jaar nadien. De jaren die daarna steeds geslaagd in eerste zit. Snap je nu waarom ik tegen een algemeen ingangsexamen ben?

Klik om te vergroten...

Nee, een algemeen ingangsexamen mag wel komen. MAAR men moet er dan ook voor zorgen dat men mensen zoals u in het middelbaar kan blijvend uitdagen en motiveren. Geen eenheidsworst meer en geen lessen toegespitst op de "grootste gemene deler". Anders bestaat er inderdaad een benadeling voor een ingangsexamen.

Het is overigens niet zo dat er geen methodieken bestaan om de begaafden te stimuleren. Maarja, als het allemaal niets mag kosten en als we maar klassen samensmijten zonder rekening te houden met wie er allemaal in de klas zit...

mac-bc zei:

Heb je daar cijfers van?

Klik om te vergroten...

Cijfers zijn al wat verouderd, maar de globale veranderingen zijn toch zichtbaar.

1

2

3

Dit geeft natuurlijk wel een vertekend beeld. Chirurgen en specialisten verdienen enorm meer, maar daar wordt geen rekening mee gehouden.
Artsen zullen altijd wel de #1 grootverdieners blijven, maar farmaceuten en civiele ingenieurs beginnen dichterbij te komen. De technische insteek die apothekers en ingenieurs hebben, heeft een arts niet, en net dat maakt dat het loon van ingenieurs en apothekers de laatste jaren in de lift zit.
Het startersloon van artsen blijft hetzelfde, maar die van ingenieurs en vooral apothekers stijgt hard.

Je moet een en ander toch ook wel in perspectief plaatsen.

Chirurgen/specialisten verdienen wel meer ja. Maar daarmee komt dan ook wel enorme stress, lange dagen, enorm risico, absoluut geen fouten mogen maken, voortdurend bijscholen, torenhoge verzekeringspremies... Het is niet alleen de verloning waar je naar mag kijken,

asklepeion zei:

Nee, een algemeen ingangsexamen mag wel komen. MAAR men moet er dan ook voor zorgen dat men mensen zoals u in het middelbaar kan blijvend uitdagen en motiveren. Geen eenheidsworst meer en geen lessen toegespitst op de "grootste gemene deler". Anders bestaat er inderdaad een benadeling voor een ingangsexamen.

Het is overigens niet zo dat er geen methodieken bestaan om de begaafden te stimuleren. Maarja, als het allemaal niets mag kosten en als we maar klassen samensmijten zonder rekening te houden met wie er allemaal in de klas zit...

Klik om te vergroten...

Een algemeen ingangsexamen voor elke universitaire richting moet er komen. Tegenwoordig zitten er nog te veel mensen die op kosten van de staat studiepunten zitten te verkwatsen. Het secundair moet inderdaad wel wat meer worden verfijnd. Ik zat in een klas dat min of meer op hetzelfde niveau zat, met een paar uitstekers in negatieve als in positieve zin, maar onze interesses lagen zo ver uit elkaar. Ik zat wel in Latijn-wiskunde, maar eigenlijk interesseerde wiskunde mij totaal geen zak. Latijn deed ik enkel omdat ik enorm geïnteresseerd was in de Latijnse cultuur en het Romeinse rijk, niet omwille van de taal Latijn zelf. Ik geraakte wel makkelijk door de examens van Latijn, terwijl ik er amper iets van bakte. Vertalingen en de betekenis/vervoegingen/verbuigingen/naamvallen/stijlfiguren van woorden leerde ik rads uit m'n hoofd.
Bij wiskunde lag de insteek volgens mij veel te hard op het kunnen, en niet op het begrijpen. Vnl bij ruimtemeetkunde waren de bewijzen gewoon te kennen, niet te snappen.

Een bindend, algemeen, ingangsexamen zou me sowieso nooit een universitair diploma hebben opgeleverd. Ik herinner me hoe ik was toen ik 18 was en betwijfel of een andere aanpak in het middelbaar me toen kon doen openbloeien...dergelijk examen nekt de motivatie want op 18-jarige leeftijd weten er veel nog niet wat studeren is of waar je uberhaupt naartoe wil. Als je dan verplicht wordt om een andere weg in te slaan...nah. Sommigen zijn nu eenmaal diesels, of turbodiesels, en die hebben tijd nodig om met hun kop eens tegen de muur te 'bonken', zeg maar.

Sooth Awful zei:

Cijfers zijn al wat verouderd, maar de globale veranderingen zijn toch zichtbaar.

1

2

3

Dit geeft natuurlijk wel een vertekend beeld. Chirurgen en specialisten verdienen enorm meer, maar daar wordt geen rekening mee gehouden.
Artsen zullen altijd wel de #1 grootverdieners blijven, maar farmaceuten en civiele ingenieurs beginnen dichterbij te komen. De technische insteek die apothekers en ingenieurs hebben, heeft een arts niet, en net dat maakt dat het loon van ingenieurs en apothekers de laatste jaren in de lift zit.
Het startersloon van artsen blijft hetzelfde, maar die van ingenieurs en vooral apothekers stijgt hard.

Klik om te vergroten...

Ik weet niet hoe wereldvreemd deze cijfers zijn maar iemand die na 6 jaar geneeskunde begint te specialiseren verdient al meer dan hetgeen in deze tabellen staat. Hun speciaal statuut van half loontrekkend half zelfstandige zal wel aan de basis liggen van deze vertekende cijfers.

asklepeion zei:

Je moet een en ander toch ook wel in perspectief plaatsen.

Chirurgen/specialisten verdienen wel meer ja. Maar daarmee komt dan ook wel enorme stress, lange dagen, enorm risico, absoluut geen fouten mogen maken, voortdurend bijscholen, torenhoge verzekeringspremies... Het is niet alleen de verloning waar je naar mag kijken,

Klik om te vergroten...

Klopt niet. De gemiddelde ingenieur die evenveel verdient als een gemiddelde arts zal veel meer stress hebben, even grote risico's dragen, evenveel bijscholing moeten volgen, ... Maar ik wens je in eerste instantie al veel geluk met het vinden van een ingenieur die evenveel verdient als een arts.

mac-bc zei:

Klopt niet. De gemiddelde ingenieur die evenveel verdient als een gemiddelde arts zal veel meer stress hebben, even grote risico's dragen, evenveel bijscholing moeten volgen, ... Maar ik wens je in eerste instantie al veel geluk met het vinden van een ingenieur die evenveel verdient als een arts.

Klik om te vergroten...

Klopt wel. Een arts neemt veel problemen mee naar huis, moet zich grondig voorbereiden voor operaties, kan 's nachts uit bed gelicht worden, .. Zoiets maakt een ingenieur weinig mee. Het is niet voor niets dat er onder (huis)artsen zoveel verdoken alcoholisme is.
Heel de moeders kant van m'n vader is arts of is wetenschappelijk onderzoeker, en die mensen zijn nooit thuis, kunnen amper op vakantie. Nee, hoewel ik van thuis uit een beetje gepusht werd om voor arts te gaan heb ik toch gekozen om dat niet te gaan doen.
Leven is nogal wat meer dan enkel heel je leven je dood te werken en in dienst te staan van anderen.

Voor bepaalde specialisten klopt dat zeker, en voor de vroegere generatie huisdokters klopt dat grotendeels ook. Maar zeker op gebied van dat laatste, de huisartsen, is er al een torenhoog verschil met de huidige en nieuwe lichting huisdokters.