Ieder gezin moet gewoon hun leven leiden zoals ze dat zelf willen. In het ene gezin gaat men beiden werken, in het andere is de man of de vrouw thuis voor de kinderen, nog bij anderen werken ze misschien beiden deeltijds. Wat maakt het ook allemaal uit, zolang zowel de man als de vrouw maar volledig tevreden zijn met dat patroon. En daar hoeven anderen dan eigenlijk ook geen commentaar op te leveren.
Persoonlijk ben ik wel vrij zelfstandig opgevoed. Ik ben een singe vrouw die full time gaat werken. Ik doe hier alles thuis (kuisen, wassen/strijken, gras maaien, vuilnisbakken buiten zetten, auto kuisen, de administratie, enz...). Heb ook een buurvrouw die het toch oh zo bewonderenswaardig vindt dat ik zelf het gras maai. Snap niet wat daar zo bewonderenswaardig aan is, als't gras te lang is moet het er af he. En 't is nu niet dat het moeilijk is om een grasmachine vooruit te duwen.
Ik hecht zelf wel ook belang aan mijn carrière. Ik heb nu geen kinderen, maar ik kan me op dit moment niet voorstellen dat ik fulltime huismoeder zou zijn. Ik zie doodgraag kindjes, maar mijn wereld is groter dan het huishouden alleen. Denk dat ik toch een gelukkigere moeder zou zijn als ik zou blijven werken.
Ik hoop vooral ook een man tegen te komen die ook wat zelfstandig opgevoed is. Persoonlijk vind ik het soms erg dat mensen voor het minste naar hun ouders lopen. De zoon van de buurvrouw is intussen in de 40 en woont nu bij zijn vriendin. Maar elke zondag staan ze hier bij de mama met de was van de zoon. Ik zou me echt doodschamen moest ik bij mijn schoonmoeder met een zak was aankomen van mijn vriend. Maar nogmaals, als zij gelukkig zijn met die situatie is dat hun goed recht en hoef ik daar eigenlijk geen mening over te hebben.