Tomba zei:
Je kan toch moeilijk ontkennen dat er bij Informatica veel meer theorie bij komt kijken? Je moet ook wel kunnen wat een bachelor kan, maar het gedeelte puur blokwerk ligt imo hoger. Het hangt er natuurlijk vanaf hoe je zo'n dingen bekijkt. Ik vond bewijzen & definities in wiskunde ook altijd theorie, terwijl anderen dat veel praktischer bekeken...
Der is veel theorie ja, ma da is geen bloktheorie. Dat is theorie die je moet begrijpen om te reproduceren, net als een wiskundig bewijs idd. Als je een wiskundig bewijs van buiten leert, wat heb je daar dan aan. En de theorie die we leren is meer dan wiskunde ofzo, het heeft meer te maken met oplossingsstrategiën, algoritmes, logica, complexiteit, turingmachines, compilers, abstracte talen, automaten enzovoort.
Natuurlijk zijn er ook delen wiskunde maar dat is enkel de eerste 2 jaar. De aspecten hierboven zijn belangrijke dingen die enkel op de unief gegeven worden, ze zijn de fundamenten van de informatica als wetenschap.
Vroeger was wiskunde en informatica trouwens 1 geheel!
Tomba zei:
In de privé sector zal je vooral op basis van ervaring & kennis betaald worden hoor, enkel het startersloon zal wat schillen naargelang je diploma. Een gemotiveerde bachelor kan al na enkele jaren een master ingehaald hebben.
En al die "oefeninkjes" is net de ervaring die een master ontbreekt. Informatica is iets waarbij je bagage van reeds opgeloste problemen bijzonder belangrijk is. Een bachelor zal bij afstuderen al veel meer problemen hebben kunnen oplossen in java, een master zal wel weten wat java ongeveer allemaal kan, maar zal vaak langer moeten nadenken over hoe een probleem technisch goed(= performant, rekening houdend met specifieke eisen en eigenaardigheden van de taal,...) op te lossen omdat hij nog nooit met iets gelijkaardigs in contact gekomen is. Java (of eender welke complexere taal) leer je nu eenmaal niet op drie maanden tijd. Op termijn trekt dit zich uiteraard wel recht, maar een bedrijf heeft daar geen boodschap aan. Een bachelor daarentegen is goedkoper om aan te nemen, en zal ofwel blijven steken op een programmeurniveau, ofwel doorgroeien naar een job als architect (en dit dankzij z'n praktijkeraring beter kunnen doen dan een startende master).
Natuurlijk denk ik niet dat er veel masters zijn die niet gemotiveerd zijn
en in 5 jaar doe je voldoende ervaring op hoor. Waar op hogeschool Java gegeven wordt krijgen masters de syntax van Java op redelijk korte termijn, en ook maar alleen om concepten als lussen en klasses aan te leren. Masters gaan vervolgens verder met vakken die draaien rond het oplossen van problemen op performantere manier. We hebben bv expliciet een vak gehad dat draaide om het sorteren van lijsten. Of dat draaide om mogelijke datastructuren of designpatterns. En om dat te gebruiken maken we oefeningen en projecten, in Java bijvoorbeeld. Op die manier leren wij ook Java maar dan in een nuttige omgeving.
Een project waar ik persoonlijk het meeste van Java opgedaan heb was bijvoorbeeld het maken van een reguliere-expressie-evaluator. Daar komt heel wat meer bij kijken dan alleen maar Java, er zaten stevige algoritmes in enzovoort, maar ik leerde er wel goed met Java werken
Een ander voorbeeld, we hadden een vak over besturingssystemen en dan kan je niet zonder het te hebben over threading. Dus wij maken een projectje waarbij we A: threads gebruiken en B: threads simuleren. En daarvoor gebruikten we dingen onder linux dus ook werken met Linux leerden we op die manier
Tomba zei:
Maar als ik nu eens kijk hoeveel verschillende Informatica-richtingen er tegenwoordig al zijn, kan het ook wel zijn dat een master toch nog iets anders is dan de echte universitaire richting die ik voor ogen had.
Wat niet weg neemt dat ik vind dat een opleiding weinig tot geen invloed heeft op een carrièrepad, zeker in een sector als ICT. Zet maar eens een verse universitair aan het hoofd van een groep bachelors met een paar jaar ervaring en zie hoe goed zoiets werkt
Mja zoals ik zei, vroeger was het gewoon samen met wiskunde, maar dankzij de computer zijn er enorm veel meer aspecten in de informatica/ict.
Het kan niet anders dan een richting op te zetten die bv vooral rond netwerking draait, of vooral rond webdevelopment enzovoort.
Een master krijgt in de eerste 3 jaren vooral inzichten, weten wat, hoe en vooral waarom. Een keuze verantwoorden is in elk vak belangrijk. Masters leren verschillende programmeertalen aan, maar ze worden eerder gebruikt als een tool, om bepaalde concepten aan te leren. Ook worden vaak dingen op high-level bekeken. Bij netwerken bijvoorbeeld hebben we geen moment naar de instellingen van een router gekeken ofzoiets, maar wel eender welk aspect van netwerken behandeld
Van het hoogste abstracte level tot de laatste bit. Hetzelfde met de onderdelen van een computer, we leren perfect hoe een harde schijf data inleest, en op welke manieren dat kan, en waarom sommige op bepaalde momenten beter zijn enzovoort.
Op de unief van Hasselt kies je dan nog tussen de trajecten ICT en Informatica (wat ik doe). Van de 10 vakken op een jaar verschillen er 2. ICT zal dan bv webtechnologie hebben en bv een vak over memory leaks en debuggers, terwijl Informatica het heeft over Turingmachines en complexiteit.
In de master kiest ge dan uw richting zogezegd, allemaal zijn ze een sterke uitbreiding en je hebt allemaal hetzelfde diploma, het is eerder een sterke bundeling van interesses.
Op de UHasselt zijn dit HCI (human computer interaction) wat voor zich spreekt, Multimedia (geavanceerde graphics en netwerking) en Databases (wat ik ga doen). Eigenlijk is databases een foute benaming, Theoretische Informatica zou beter staan. De meeste proffen in die master zijn ook wiskundigen. Er worden vooral theoretische aspecten behandeld die best toe te passen zijn in databases, datamining bv. Het is niet dat we daar expliciet over oracle gaan leren ofzo, zoals op de hogeschool wel het geval is
SQL en relationele algebra wordt behandeld in de bacheloropleiding.
volgend jaar heb ik 5 uur wiskunde in toegepaste informatica 