Archief - Is je studententijd de mooiste tijd van je leven? of net niet?

Altijd hoor ik wel eens "studententijd is de beste tijd van uw leven!", maar als dit de piek van mijn leven is, ben ik vrij teleurgesteld eerlijk gezegd.

Wat vinden jullie van deze uitspraak?

Ik snap dat veel (kot)studenten een leuke tijd hebben, veel vrije tijd, geen verplichtingen, geen controle, veel mensen leren kennen, feesten, zuipen maar ik erger mij precies eerder aan het arm zijn, rekken vullen voor een minimum aan sociale activiteiten te doen, nutteloze schoolprojecten, (her)examens...

Ik ben benieuwd naar jullie mening!

Drieszz zei:

Altijd hoor ik wel eens "studententijd is de beste tijd van uw leven!", maar als dit de piek van mijn leven is, ben ik vrij teleurgesteld eerlijk gezegd.

Wat vinden jullie van deze uitspraak?

Ik snap dat veel (kot)studenten een leuke tijd hebben, veel vrije tijd, geen verplichtingen, geen controle, veel mensen leren kennen, feesten, zuipen maar ik erger mij precies eerder aan het arm zijn, rekken vullen voor een minimum aan sociale activiteiten te doen, nutteloze schoolprojecten, (her)examens...

Ik ben benieuwd naar jullie mening!

Klik om te vergroten...

Dan gaat het leven nadien helemaal een tegenvallen . Daar is het een hele dag werken om dan geen tijd meer te hebben om sociale activiteiten te doen en te sparen. Dan heb je de keuze, ofwel wil je kinderen en gaat dat uw leven domineren, ofwel wil je geen kinderen en vallen de sociale contacten met iedereen met kinderen weg.

Maar hey, enjoy life .

(laatste jaren van het middelbaar + studententijd zijn trouwens de tijd van je leven)

sandervdw zei:

Dan gaat het leven nadien helemaal een tegenvallen . Daar is het een hele dag werken om dan geen tijd meer te hebben om sociale activiteiten te doen en te sparen. Dan heb je de keuze, ofwel wil je kinderen en gaat dat uw leven domineren, ofwel wil je geen kinderen en vallen de sociale contacten met iedereen met kinderen weg.

Maar hey, enjoy life .

(laatste jaren van het middelbaar + studententijd zijn trouwens de tijd van je leven)

Klik om te vergroten...

Ik heb het compleet tegenovergestelde gevoel. Ik ga fulltime werken en heb echt nog wel tijd genoeg om sociale activiteiten te doen. Het leuke is nu tenminste dat je ook geld hebt om iets te gaan doen.
Ik vond mijn studententijd dus helemaal niet de tijd van mijn leven. Ik sta er ook niet negatief tegenover, maar het is niet zo dat ik persé terug zou willen naar die periode.

Bwa, het is minder zwart-wit.
Eerste jaren student waren fan-tas-tisch ! Veel op stap gaan, feesten, kotleven, heerlijk !
Na een tijdje echter heb je het wel gezien. Studeren wordt ook steeds meer.
Nu stage en meer vrije tijd dan ooit (die dan niet voelt als 'eigenlijk moet ik studeren) ondanks dat het soms lange dagen zijn (tot 60 uur/week). Weekend is weekend en écht vrij en niet proberen te studeren.
Bovendien kijk ik énorm uit naar geld te hebben en een appartementje/huisje te kunnen huren, een auto, niet meer elk weekend lang op de trein/bus zitten om naar kot te gaat etc

Kortom: geniet als student maar er komen ook daarna leuke jaren aan!

Veel of vrije tijd of een goed sociaal leven in je werkleven ligt aan je werkuren+dagen vind ik.

Het fijne aan studententijd vond ik geen zorgen, niet verantwoorden tegenover iemand, doen wat je wil. Nadelen die stages waar je gratis fulltime mag werken + verslagen en shit van moet maken.

Denk dat ik dan toch liever het werkleven heb. Je voelt je nuttiger. Mijn studententijd heeft mij vaak nutteloos en me niets waard laten voelen.

Je hebt als werkende mens best nog veel vrije tijd. Het verschil is dat je gezamelijk met anderen vrije tijd moet hebben en dat is een pak lastiger dan wanneer je samen als student ergens zit.

den besten tijd van u leven was toen da ge 6 waart, en naar verjaardagsfeestjes mocht om pannenkoeken te eten, of hotdogs. en in bomen klimmen en foren.

Studententijd was een heel mooie tijd, begin van het werkende leven samen met vrouw zonder kinderen was een heel mooie tijd, >10 jaar in m'n carrière en met 2 kinderen is een heel mooie tijd.
Er zijn aspecten aan al die periodes waar ik soms heimwee naar heb, maar ik weet evengoed dat ik binnen 40 jaar ook heimwee zal hebben naar bepaalde aspecten van mijn huidig leven.

Anders gezegd: het is altijd anders, maar daarom niet beter (of slechter). Ik heb genoten van mijn studentijd maar zou er niet naar terug willen.

Je studententijd is een mooie tijd, maar als dat per definitie de beste tijd van je leven moet zijn, dan doe je wellicht iets verkeerd met de rest van je leven.

Bovenal is elk moment zo mooi of zo slecht als je het zelf maakt of wil maken.

Goh uiteindelijk is élke periode in uw leven wel mooi op zijn manier denk ik? Een dikke vijf jaar geleden werkte ik voltijds, woonde ik nog thuis (waarbij mijn ouders niet wilden dat ik geld afgaf enz), en was ik single. Dat was dus de tijd waarin er maandelijks geld binnen kwam, maar er amper echte kosten waren (behalve m'n auto). Toen bestond m'n leven dus ook uit werken (in zeer wisselende shiften waardoor ik vaak op het gemak kon uitslapen en lang opblijven), en in het weekend vele concerten en feesten bezoeken en zowat elke match van KRC Genk in binnen- en buitenland gaan zien. Qua uitgaan/feesten dus sowieso wel de mooiste en meest zorgeloze jaren van m'n leven. Vijf jaar geleden m'n vriendin leren kennen, gaan samen wonen en si en la en daardoor is zeker dat feesten, en ook het voetbal heel wat minder aanwezig in mijn leven. In de plaats daar van wel meer gaan genieten van andere zaken. Zowel financieel als organisatorisch zijn er nu een pak meer verantwoordelijkheden enz. En elk weekend uitgaat en altijd en overal naar het voetbal gaan, zit er dan wel niet meer in. Maar tegenwoordig kan ik ook enorm hard genieten van met de hond te gaan wandelen in alle rust, en vervolgens op het gemak een terrasje te doen. Of gewoon 's avonds in de zetel zitten en tv zien met een lekkere trappist langs mij. En binnenkort komt ons eerste kindje er aan, sowieso het mooiste wat een mens kan meemaken in z'n leven.

De studententijd (en de jaren daarop) zijn een heel mooie tijd aangezien ge amper échte verantwoordelijkheden en zorgen hebt, maar dat neemt niet weg dat andere fases in het leven minstens even mooi zijn, ook al hebt ge dan een pak meer zorgen en verantwoordelijkheden. Geniet dus vooral van het moment zelf, net zoals ge vroeger als 8-jarige ook kon genieten van spelen in de tuin zonder te moeten denken "is dit nu de mooiste tijd van mijn leven?".

Lobmans zei:

En binnenkort komt ons eerste kindje er aan, sowieso het mooiste wat een mens kan meemaken in z'n leven.

Klik om te vergroten...

Dat zegt iedereen wel, maar uiteindelijk is dat ook niet meer dan een sociaal wenselijk standpunt zenne. Ik wil ze geen eten geven, de ouders voor wie kinderen krijgen en opvoeden letterlijk hell on earth is.
Kindjes krijgen is mooi en brave kindjes hebben is nog mooier, maar dat per definitie als het mooiste dat een mens kan meemaken gaan bestempelen, is toch ietwat beperkend.

De meeste mensen die dat zeggen doelen vooral op het feit dat je geen (of toch zeer banale/weinig) verplichtingen en verantwoordelijkheden hebt, want dat is hetgeen je later veel stress bezorgt. Op tijd uw pacht betalen, het einde van de maand halen met hetgeen die over blijft, uw verzekeringen die moeten betaald worden, de belastingaangifte die weer eens moet ingediend worden, bepaalde verantwoordelijkheden op het werk, ....
Als student moet je aan niets denken, behalve uw studies en wat je wil doen om de tijd te vullen, veel moeten is er nog niet.

En dat gij dat nu nog niet beseft is doodnormaal, mijn vader heeft dat 100x gezegd dat de schoollopende tijd de leukste is. Ik lachte hem vierkant uit, nu snap ik maar al te goed wat hij toen wilde zeggen.


PS: Je ergernis i.v.m. nutteloos werk te moeten doen (schooltaken, examens, ...) dat zal op de werkvloer nog 10x erger zijn.

A-res zei:

Dat zegt iedereen wel, maar uiteindelijk is dat ook niet meer dan een sociaal wenselijk standpunt zenne. Ik wil ze geen eten geven, de ouders voor wie kinderen krijgen en opvoeden letterlijk hell on earth is.
Kindjes krijgen is mooi en brave kindjes hebben is nog mooier, maar dat per definitie als het mooiste dat een mens kan meemaken gaan bestempelen, is toch ietwat beperkend.

Klik om te vergroten...

Is inderdaad typische de sociaal wenselijke "zever". Wetenschappelijk onderzoek op 1.8 miljoen mensen (dus geen klein onderzoek). Conclusie: mensen met kinderen zijn aanvankelijk iets gelukkiger dan mensen die kinderloos blijven. Maar zodra de kinderen er eenmaal zijn, slaat de kleine voorsprong om in een achterstand. Pas wanneer de kinderen uit huis gaan, herstelt het geluksniveau zich.

En dit is eigenlijk een grootschalig onderzoek met duidelijk resultaat, en toch worden die resultaten dan in vraag gesteld omdat de persoonlijkheid van de deelnemers niet als variabele is meegenomen. Als je 1.8 Miljoen deelnemers hebt, gaan die outliers geen verschil maken.

A-res zei:

Dat zegt iedereen wel, maar uiteindelijk is dat ook niet meer dan een sociaal wenselijk standpunt zenne. Ik wil ze geen eten geven, de ouders voor wie kinderen krijgen en opvoeden letterlijk hell on earth is.
Kindjes krijgen is mooi en brave kindjes hebben is nog mooier, maar dat per definitie als het mooiste dat een mens kan meemaken gaan bestempelen, is toch ietwat beperkend.

Klik om te vergroten...

agree
Kinderen hebben is voor mij geen hell, maar er zijn ontzettend veel nadelen aan: ze kosten veel geld, kosten veel tijd, uw slaap is er vaak aan, weinig tijd voor hobby's/me-time, kinderen maken lawaai, maken dingen vuil, je kan niet overal op vakantie gaan, je vakantierust is er vaak aan, weinig tijd om te klussen, er moet altijd deftig eten zijn, etc..
Voor mij wegen de voordelen op tegen de nadelen maar ik begrijp mensen die er spijt van hebben.

sandervdw zei:

Als je 1.8 Miljoen deelnemers hebt, gaan die outliers geen verschil maken.

Klik om te vergroten...

Nee, maar je kan dat zelf wel zijn

Meh, als pendelstudent die de studies zelf moest betalen, vond ik het maar kut Als ik nog één keer een trein moet pakken, ren ik gillend weg ^^

Mijn studententijd vond ik vooral plezant omdat ik intellectueel heel erg gestimuleerd werd, heel vaak bezig was met net datgene wat mij het meest interesseerde en ik vrij veel vrije tijd had (ik ging niet naar alle lessen maar gebruikte die tijd om mijn vakken bij te houden, waardoor ik in de blok zo maximum een uurtje of twee per dag bezig was met blokken).

eniac zei:

Nee, maar je kan dat zelf wel zijn

Klik om te vergroten...

Dat klopt, vandaar dat ik ook nooit ga zeggen dat iedereen met kinderen ongelukkiger is dan wanneer ze geen kinderen zouden hebben. Maar het mag stilaan tijd worden dat "kinderen hebben" niet meer als het ideaal aanzien wordt. We hebben onze uitleg over ons huis al moeten aanpassen van "we hebben 4 slaapkamers" naar "we hebben 1 slaapkamer en 3 hobbykamers" omdat we letterlijk continu de vraag kregen wanneer het zover is.

Nuja, dat is off-topic

sandervdw zei:

Dan gaat het leven nadien helemaal een tegenvallen . Daar is het een hele dag werken om dan geen tijd meer te hebben om sociale activiteiten te doen en te sparen. Dan heb je de keuze, ofwel wil je kinderen en gaat dat uw leven domineren, ofwel wil je geen kinderen en vallen de sociale contacten met iedereen met kinderen weg.

Maar hey, enjoy life .

(laatste jaren van het middelbaar + studententijd zijn trouwens de tijd van je leven)

Klik om te vergroten...

+ de eerste jaren dat je gaat werken en nog thuis woont.

A-res zei:

Dat zegt iedereen wel, maar uiteindelijk is dat ook niet meer dan een sociaal wenselijk standpunt zenne. Ik wil ze geen eten geven, de ouders voor wie kinderen krijgen en opvoeden letterlijk hell on earth is.
Kindjes krijgen is mooi en brave kindjes hebben is nog mooier, maar dat per definitie als het mooiste dat een mens kan meemaken gaan bestempelen, is toch ietwat beperkend.

Klik om te vergroten...

Uiteraard geldt dat niet voor iedereen, ik had het dan ook eerder over koppels voor wie het krijgen van een kindje sowieso een grote wens is en die hun leven echt wel in teken van dat kind willen stellen. Maar natuurlijk geldt dat niet voor iedereen en er is dan ook niets mis mee dat voor andere koppels het krijgen en opvoeden van kindereen geen absolute topprioriteit is. En dat er ook heel wat nadelen aan zullen zijn, besef ik ook wel

Trouwens mijn studententijd was echt een klote periode. Ik pendelde elke dag met de trein van Aalst naar Kortrijk, een ware hel. Mijn studies interesseerden me eigenlijk ook geen moer, ik had een geluk dat ik niet al te hard moest blokken om resultaten te halen en dat ik er elk jaar door was. Ik zat toen samen met nog drie andere gasten uit de streek, niemand heeft nu nog contact met elkaar.

Als ik dan de verhalen hoor van mijn vrouw die vijf jaar op kot gezeten heeft in Leuven, bij de studentenclub zat, allerlei activiteiten deed met die mensen (skiën, surfkampen, festivals, ...) en daar nu nog regelmatig mee samenkomt. Dan kan ik mij wel voorstellen dat dat voor haar de tijd van haar leven was.

Als ik er nu zo op terugblik was dé tijd van mijn leven eigenlijk de periode van mijn 8 tot mijn 14 jaar. De tijd dat ik bij de scouts zat en we ons echt rot amuseerden zonder dat er bij gezopen moest worden. We waren toen ook allemaal jongens onder elkaar en waren blij met het minste. Hoe ouder ik werd, hoe vaker ik teleurgesteld was in de dingen.