Archief - Is je studententijd de mooiste tijd van je leven? of net niet?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Diatonico

Legacy Member
Elke tijd uit u leven heeft z'n voor en nadelen hé.

Uiteraard is het heerlijk om student te zijn. In de examens eens knallen, maar verder doe je waar je zin in hebt, ga je uit tot een stuk in de nacht, ontmoet je interessante mensen en krijg je nieuwe interesses en perspectieven...

Maar je moet met een beperkt budget rondkomen. En uiteindelijk wilt ne mens ook wat anders dan uitgaan en rollebollen... Carrière, een huis, een gezin, een vermogen opbouwen — naarmate ge ouder wordt wilt ge wat meer stabiliteit, en krijgt ge voldoening van die langetermijndoelen.

Dat niet iedereen een huis/kinderen etc. wilt snap ik best wel. Voor ieder zijn de doelen anders. Maar dat ge op uw 35-40 het nog niet beu zijt om 4x per week weg te gaan versta ik niet.

Zelf was ik nogal een muurbloempje en niet zo sociaal vaardig in m'n studententijd — moeilijk jeugd gehad. Optimaal heb ik er niet van kunnen genieten, maar het heeft me zelfzekerder en vlotter gemaakt. Als gevolg daarvan is de studententijd voor mij gewoon een fase met unieke voor- en nadelen.

archytas

Legacy Member
In tegenstelling tot de meeste anderen was mijn studententijd een ramp... Wegens een zware jeugd kampte ik met sociale angsten. Tot mijn 18e bestond mijn weekendleven hoofdzakelijk uit computeren, ervaring met vrouwen had ik al helemaal niet... Op mijn 18e werd ik dan plots op een kot in Leuven gedropt: daar vond ik een hoop supersociale mensen, alsook tal van alfamannetjes die héél goed met vrouwen waren waardoor ik me érg liet intimideren. Het gevolg was dat ik heel schichtig door de gangen liep, mijn eten heel snel in de micro ging opwarmen (wachtte tot er niemand in de keuken was) om het vervolgens zo snel mogelijk op mijn kot op te gaan eten enz. Heel erg zielig was die tijd voor mij: in plaats van het studentenleven te nemen voor wat het is (zoveel mogelijkheden om jezelf leren kennen, levenservaring opdoen, ...) is die hele periode 1 grote martelgang geweest.

Chilliewillie88

Legacy Member
Uiteraard was de studententijd de mooiste tijd. 5 jaar op kot gezeten in Leuven. Iedere week een keer of 3-4-5 op stap, iedere dag slapen tot de middag om vervolgens opnieuw naar café te gaan, nooit naar de les gaan. Ik heb me kostelijk vermaakt in die jaren.

De beste mop van alles is dat op het moment dat ik het stillekes aan gezien had, ik er ook nog een master diploma aan had over gehouden ook.

Nu werk ik al jaren, heb ik alles wat ik wil, maar is toch helemaal niet hetzelfde als die onbezorgde tijd van toen.

Avondland

Legacy Member
Chilliewillie88 zei:
Nu werk ik al jaren, heb ik alles wat ik wil, maar is toch helemaal niet hetzelfde als die onbezorgde tijd van toen.

Die onbezorgdheid is zowat het heerlijkste van de studententijd. Er is immers een verschil tussen een les missen omdat je nog op café zit en niet naar het werk gaan omdat je nog op café zit.

mac-bc

Legacy Member
Bimmer zei:
Zeiden we van het weekend ook nog tegen mekaar op café, dat de gesprekken ook totaal anders zijn als vroeger. :)
Meestal gaat het bij ons nu ook over bouwen en verbouwingen, we waren bezig over hoe we onze domotica gaan installeren en wat we er allemaal mee gaan doen. Hebben goede ideeën opgedaan bij mekaar en was een leuk gesprek. Gesprekken over belastingen, wat we vroeger quasie nooit deden.

Opzich is het normaal dat de gesprekken veranderen, u interesse veranderd ook wat. Vroeger waren we meer bezig over onze scooters en hoe we dit het best konden afstellen, nu praten wij daar niet meer over, ons interesseer dat niet meer. Wilt daarom niet zeggen dat ik andere mannen die nu in die tijd zitten erover bezig zijn, raar aankijk. Want denk ik nu in mijn eigen van; Op die leeftijd of fase van mijn leven vond ik dat ook leuk.
Vrouwen is ook bij ons wat verminderd, maar dat komt omdat er nu al gaan trouwen, is dan ook normaal dat ze er anders naartoe gaan kijken. Sommige krijgen zelfs kinderen en beginnen dan ook al te denken van, eigenlijk is dat iemand zijn dochter. :D

Tja dat noemen ze ouder worden, hierdoor veranderd mijn interesse ook. :). Heb ook sommige vrienden die ik amper zie omdat die al kinderen hebben en dus andere interesse krijgen, die interesse deel ik dan ook niet dus verwaterd dat. De levenstijl dat ik (wij hadden) heb is ook onmogelijk dat je kinderen hebt.
Maar is dat slecht van die mensen, nee is hun leven, kiezen wat ze zelf willen. Ze zijn gelukkig in hun Vlaamse klei, laat ze daar dan gelukkig zijn. Wie zijn wij om daar commentaar op te geven.

Hiermee heb je uiteraard een punt, dat besef ik ergens ook wel. Mensen kopen nu eenmaal een huis omdat het financieel interessant is, praten over belastingsaangiftes omdat het financieel interessant kan zijn, ... Waardoor ze bewust of onbewust een heel groot gedeelte van hun leven in functie daarvan zullen stellen. Maar volgens mij gaan velen daar te ver in, en verliezen ze de essentie uit het oog.
Ik ga deels mee in uw relativering maar je kan ook alles kapot-relativeren dat je over niets nog een uitspraak kunt doen. Daarom moet je alles blijven kritisch in vraag stellen. Dat zal ik proberen aan de hand van volgende vragen:

- Zijn jullie nieuwe onderwerpen (bouwen/verbouwen, domotica, gevelstenen, ... ) nu werkelijk interessant of is het vooral "interessant" omdat jullie er beiden (financieel) voordeel kunnen uithalen? In dat laatste geval staan uw vriendschappen op hetzelfde niveau als de "band" die je hebt met een willekeurige adviseur op Batibouw of uw financieel adviseur bij de bank.
- Stel nu dat je in contact komt met een compleet onbekende (ander land, andere cultuur, ...), en dit met het oog om jullie gesprekken zo neutraal mogelijk te benaderen: welke gesprekken zal hij het interessantste vinden, kunnen meepraten, het meeste plezier in hebben, ...? De gesprekken van nu of de gesprekken van in uw studententijd?
- Als je op uw sterfbed ligt en je denkt terug aan uw leven. Wat zullen uw gedachten zijn? Had ik maar wat meer bezig geweest met mijn verbouwing zodat de spotjes van mijn keukenverlichting tenminste wat deftiger afgesteld waren, of de vaak hilarische verhalen uit uw studententijd?
- ...

Ik vind dat je pas ten volle beseft dat je leeft door veel zaken mee te maken, onverwachte dingen te doen, veel hoogtes en laagtes mee te maken, ... En dat botst enorm met de voorspelbaarheid van het werkleven, de queeste naar die financiële zekerheid en stabiliteit, enzovoort.

Dus ik ga deels mee in uw relativering want het is ergens wel uit te leggen. Maar als je de zaken op scherp stelt, blijf ik ervan overtuigd dat velen zich (onbewust?) laten meeslepen in het standaard grijze muizen-verhaal van zodra ze gaan werken.

Musk

Legacy Member
Ik vind deze fase van mijn leven veel boeiender dan mijn studententijd.

Enige wat me stoort is dat we (vriendengroep) nu allemaal kinderen hebben. Wat maakt dat iets spontaan gaan doen veel moeilijker is.

(Het kinderen hebben stoort niet hé, maar het inboeten aan vrijheid wat daarmee gepaard gaat wel.)

Striix_

Legacy Member
Ik heb toch nogal een saaie studententijd beleefd als ik dat vergelijk met mijn omgeving. Ik heb nooit op kot gezeten, dus (bijna) altijd braaf naar huis na de les. Misschien af en toe nekeer ene gaan drinken ipv ons lessen Frans te volgen ma that's it I guess. En als we al eens uitgingen was dat enkel op ne vrijdag of zaterdag.

Nu werk ik een jaar en een half en ik moet zeggen dat ik meer geniet van het leven nu. Mede dankzij een vast inkomen denk ik ook wel: ik moet niet meer zo hard opletten wanneer ik een activiteit doe, ... Mijn uitgaansgedrag is er nu niet echt op veranderd, af en toe nekeer, maar enkel in het weekend :p

zarathustra

Legacy Member
mac-bc zei:

Maar maak je hier nu niet de fout door zoals je zegt te stellen dat er zoiets is als “de essentie” en als dat al zou bestaan dat die universeel is?

Er lijkt me geen enkele manier om dat bestaan aan te tonen. Dus hoe kan je iets fictief uit het oog verliezen?

Musk

Legacy Member
Miljaar nu heb ik zin om op café te gaan en ik moet nog een halve dag werken :s

Bimmer

Legacy Member
mac-bc zei:
- Zijn jullie nieuwe onderwerpen (bouwen/verbouwen, domotica, gevelstenen, ... ) nu werkelijk interessant of is het vooral "interessant" omdat jullie er beiden (financieel) voordeel kunnen uithalen? In dat laatste geval staan uw vriendschappen op hetzelfde niveau als de "band" die je hebt met een willekeurige adviseur op Batibouw of uw financieel adviseur bij de bank.
Het is uiteraard zo dat ik het meest spreek hierover met de vrienden die ook aan het bouwen of verbouwen zijn. Je hebt hier dan beide interesse en kennis in. Maar mijn vrienden zijn dan ook vrienden waar ik een band mee heb, wij hebben altijd wel een raakvlak bij elkaar waar we kunnen overpraten.
Ik heb bijvoorbeeld geen vriendschappelijk band met bepaalde mensen, omdat onze interesse totaal niet overeenkomen. Wilt daarom zeggen dat het een saaie mens is, nee hé, ik heb er gewoon geen raakvlak mee. Heb ook vrienden waar ik de raakvlak mee verlies, doordat ik andere interesse en behoeftes heb gekregen.

Ik heb dan ook vrienden die gaan en vrienden die komen. Sommige vrienden van me hebben totaal geen behoefte en interesse meer om elk weekend uit te gaan, deze vrienden gaan stilletjes aan uit de groep dan. Hun interesse en behoeftes halen ze nu uit andere zaken waar ik geen interesse heb of zaken mee heb. Ja kijk dat is nu eenmaal het leven.
Nu ben ik vrijgezel, maar op de moment dat ik een lief had, had ik ook geen behoefte om elk weekend op pad te gaan. Ik had toen ook behoefte om eens een weekend samen thuis te zijn en naar films te kijken (waren beide grote film liefhebbers). Toen ging mijn gesprekken ook meer over welke films en series zijn er leuk om te zien en waar zijn er leuke plekjes om eens romantisch uit te gaan. Terwijl ik die gesprekken als vrijgezel nu niet meer doe. Bijgevolg ga ik nu ook amper om met koppels en zijn mijn gesprekken dus ook anders.

mac-bc zei:
- Stel nu dat je in contact komt met een compleet onbekende (ander land, andere cultuur, ...), en dit met het oog om jullie gesprekken zo neutraal mogelijk te benaderen: welke gesprekken zal hij het interessantste vinden, kunnen meepraten, het meeste plezier in hebben, ...? De gesprekken van nu of de gesprekken van in uw studententijd?

Ik zou niet weten waarom dit een maatstaaf is om te kijken of je een cool/interessant leven hebt of niet. Wat die persoon dan denkt heeft weinig te maken, met de interesse en behoeftes dat ik heb en achter verlang. Als ik op het werk praat met iemand over auto's (is een interesse van me) en die vindt dat gesprek niet leuk omdat hij geen interesse heeft. Moet ik mij toch niet aanpassen en nooit meer over auto's praten, is ook de reden waarom bij ons de auto mannen meer met elkaar praten. De mensen die dan weer een ander interesse hebben praten dan ook weer meer met elkaar.
Natuurlijk zijn verhalen leuker om te vertellen dan serieuze gespreksonderwerpen. Maar moet je daarom constant leuke verhalen gaan doen, waar je dan eigenlijk op de moment geen zin in hebt.

mac-bc zei:
- Als je op uw sterfbed ligt en je denkt terug aan uw leven. Wat zullen uw gedachten zijn? Had ik maar wat meer bezig geweest met mijn verbouwing zodat de spotjes van mijn keukenverlichting tenminste wat deftiger afgesteld waren, of de vaak hilarische verhalen uit uw studententijd?
Als ik op mijn sterfbed ligt en ik denk terug, zal mijn bouw ook wel 1 van de zaken zijn ja.
Uiteindelijk zijn de beslissingen in mijn studententijd dom, dat is ook de reden waarom het grappig is om erover te praten. Wat maakte dat daar toen uit dat je eens een domme beslissing nam, de meeste beslissingen en zaken dat ik toen heb gedaan heeft geen enkel impact gehad op mijn leven. De zaken wat ik toen wel heb aangeleerd of skills mee heb opgebouwd, zijn dan ook de zaken waar ik net NIET over spreek na mijn studententijd.

Zaken waar ik nu over spreek hebben een groter impact, deze zaken zijn meestal serieuzer dus niet cool of leuk om te vertellen als verhaal aan andere. Maar wel leuk onderwerp om een gesprek te hebben met iemand. Ik denk dan ook niet na van, welk is een cool verhaal om achteraf aan iemand anders te kunnen vertellen, awel daar ga ik nu over spreken/doen. Ik heb liever een gesprek over iets dat mij nu interesseert.





mac-bc zei:
Ik vind dat je pas ten volle beseft dat je leeft door veel zaken mee te maken, onverwachte dingen te doen, veel hoogtes en laagtes mee te maken, ... En dat botst enorm met de voorspelbaarheid van het werkleven, de queeste naar die financiële zekerheid en stabiliteit, enzovoort.
Het is net dat de meeste mensen al een besef hebben en dat het gevolgen kennen, dat ze zo'n gesprekken voeren. Als het over pensioen uitkering gaat bv, dan is dat omdat deze mensen het niet moeten meemaken om het gevolg te weten. Het is pas wanneer je er geen idee hebt van de gevolgen dat je u er ook niet voor voorbereid, bijgevolg niet over spreekt.
Of bij u gevelsteen, die praten daar vaak over omdat dit iets is dat de rest van hun leven daar zal staan, ze weten dat ze daar niet onbezonnen mee om moeten gaan, zodat ze er later spijt van kunnen hebben. Dat kost dan ook nog eens een hoop geld, dus willen ze iets kiezen dat goed is. Natuurlijk heb je dan mensen die veel meer aandacht aan een woning geven als iemand anders en daar dus meer over praten. Zelfde waarom dat mijn vader een tijd moet nadenken over de kleur van de wagen, terwijl mijn moeder daar geen belang aan hecht en dus op de moment zelf kan beslissen. Maar dat is dan het gevolg van de interesse.

Bottom lin is gewoon: Iedereen doet gewoon waar hij behoefte aan heeft. Ik heb een kameraad die een bus wilt kopen en daar de wereld mee wilt rondreizen. Dat is het leven zegt hij, voor mij is dat niet het geval. Mij spreekt dat niet echt aan, maar als hij dat wel wilt, moet hij dat zeker doen. Bijgevolg praat die dus meer over reizen over de wereld, terwijl de meeste bij ons dat niet echt aanspreekt. Hij heeft dan nu ook nog een nieuwe vriendengroep die daar wel meer geïnteresseerd is, maar spreek daar nog heel vaak mee af, omdat we nog veel andere raakvlakken hebben.

sneax

Legacy Member
mac-bc zei:
Dus ik ga deels mee in uw relativering want het is ergens wel uit te leggen. Maar als je de zaken op scherp stelt, blijf ik ervan overtuigd dat velen zich (onbewust?) laten meeslepen in het standaard grijze muizen-verhaal van zodra ze gaan werken.

Ge hebt mensen die zich daar in verliezen en ge hebt mensen bij wie dat niet zo is. Sommige mensen trekken zich inderdaad eerder terug onder hun kerktoren, anderen hebben liever de impulsen en de diversiteit van mensen van alle pluimage tegen te komen en te leren kennen.

Die vrienden sowieso onderhouden want binnen 10 jaar als ze scheiden dan komen ze weer buiten :) Verder zal een man van de wereld wel makkelijk zijn schunnige praat ergens anders vinden zeker?

Met dat hier te lezen heb ik evenzeer goesting om het cafaat te bezoeken vandaag (gisteren ook maar alles was toe). Nog 3 uurkes werken, de overnachting voor de citytrip van morgen boeken en dan op cafaat :) Niks mis met het werkleven toch? :)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan