Archief - Is je studententijd de mooiste tijd van je leven? of net niet?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Bimmer
Legacy Member
brandon_ zei:
Als ik kijk naar mijn grootouders lijkt me dat ook wel een leuke tijd.
Hebben een mobilhome gekocht die steeds klaar staat, die vertrekken wanneer ze willen en komen terug wanneer ze willen. De elektrische fietsen vanachter erop en doen alles met de fiets. Is het ergens beter als verwacht, dan blijven we hier toch gewoon langer. Slaag het tegen, hup naar ergens anders. Frankrijk slecht weer maar spanje beter, hupla dan rijden we door naar spanje.
Die mensen genieten ook goed van hun leven.
Googke
Legacy Member
Bwah, voor diegenen op kot zitten misschien. Ik heb niet op kot gezeten omdat dat belachelijk zou zijn voor slechts 25km afstand. Ik heb ook iedere zaterdag gewerkt als jobstudent om toch maar eigen cash te hebben.
Het studeren en examens zal ik niet missen, vond dat verschrikkelijk. Die vele vrije tijd ook niet want m'n ouders hebben me zo'n werkethiek bijgebracht dat er thuis altijd werk was om te doen. Daarbuiten heb ik me ook gewoon vaak verveeld tbh. Geen zorgen, dat klopt. Dat komt niet meer terug.
Het studeren en examens zal ik niet missen, vond dat verschrikkelijk. Die vele vrije tijd ook niet want m'n ouders hebben me zo'n werkethiek bijgebracht dat er thuis altijd werk was om te doen. Daarbuiten heb ik me ook gewoon vaak verveeld tbh. Geen zorgen, dat klopt. Dat komt niet meer terug.
sandervdw
Legacy Member
brandon_ zei:Dat... begrijp ik niet meteen
Dus je hoopt ten zeerste dat uw levensjaren tussen 67 en 82 mínder goed gaan zijn dan uw beste levensjaren tot nu toe? De logica ontgaat me hier even...
Ik hoop dat ik in de decennia ervoor al de beste levensjaren gehad heb ja. Ik ben in elk geval niet van plan om te wachten tot mijn pensioen voor ik ga genieten van mijn leven.
scriptkiddie
Legacy Member
Het is vooral het kotleven dat zo zalig was. Al mijn vrienden en mijn lief zaten in een straal van 2 km rond mij, alle dagen deden wij dingen samen, ... De enige bezorgdheid waren de examens 2 3 
keer per jaar, maar voor de rest pakte ik de weken gewoon zoals ze kwamen.
Dinsdagavond houden wij trouwens een kroegentocht in Leuven, omdat de laatste van de hoop vertrekt na zijn doctoraat. Good times!
keer per jaar, maar voor de rest pakte ik de weken gewoon zoals ze kwamen.Dinsdagavond houden wij trouwens een kroegentocht in Leuven, omdat de laatste van de hoop vertrekt na zijn doctoraat. Good times!
Panly
Legacy Member
ik heb me enorm geamuseerd tijdens m'n studententijd, maar ik heb me sindsdien ook bangelijk geamuseerd. Ik vind dat het almaar beter wordt.
Ondanks/dankzij een hele nest kinderen? Er zijn zeker nadelen wat betreft vrijetijdsbesteding, anderzijds ook enorme voordelen. De kinderen doen allemaal aan sport bv., wat weer een massa nieuwe sociale contacten oplevert.
Maar mogelijks zie ik de wereld wat relaxter en positiever dan TS.
Ondanks/dankzij een hele nest kinderen? Er zijn zeker nadelen wat betreft vrijetijdsbesteding, anderzijds ook enorme voordelen. De kinderen doen allemaal aan sport bv., wat weer een massa nieuwe sociale contacten oplevert.
Maar mogelijks zie ik de wereld wat relaxter en positiever dan TS.
mac-bc
Legacy Member
Mijn verwachtingen waren:
- Studententijd zal de mooiste van mijn leven worden
- Gaan werken zal de hel op Aarde worden
Hoe ik het nu ervaren heb:
- Mijn studententijd was inderdaad absoluut de mooiste tijd van mijn leven
- Gaan werken valt al bij al wel mee, hoewel ik niet ontken dat het niet kan tippen aan mijn studententijd
Het mooiste aan de studententijd was het feit dat je met enorm veel gelijkgezinde mensen op dezelfde plaats voor gelijke uitdagingen staat, op gelijke manier wil ontspannen, .... En dat creëerde een unieke sfeer van samenhorigheid en veel ruimte voor spontaan, niet-gepland amusement. Je kon het ene moment in de les zitten en het andere moment denken "bwa, ik ben het beu, ik ga straks gewoon even x doen". En van het één komt het ander, er springt iemand anders binnen die het idee heeft om y te doen? Leuk, dan doe je dat toch gewoon? En 's avonds zit je op een plaats waarvan je het nooit gedacht hebt, met mensen die je nog nooit gezien hebt, ... en heb je onverwacht opnieuw een fantastische dag gehad. Geen enkele dag ziet er hetzelfde uit.
Als je gaat werken wordt alles veel voorspelbaarder: je weet maanden op voorhand dat je die dinsdag om 14u25 op uw werk zal zitten. Net zoals iedereen. Dan zou je denken: "dan spreek je toch gewoon na de werkuren af?". Maar dan ga je constateren dat veel mensen terugkeren naar hun kerktoren, wat ze vervolgens zullen minimaliseren met "het is amper 25 minuten met de auto rijden" maar waarna je al gauw merkt dat die drempel hoog genoeg is om die mensen niet meer te zien door de week. Door dit effect + het steeds groeiend aantal sociale verplichtingen in het weekend, ga je uw casual afspreek-momenten met die vrienden wekenlang op voorhand moeten plannen.
Je zal zien dat veel mensen die vroeger interessant waren, plots een buitengewone interesse beginnen krijgen in bakstenen en kinderen waarna die over niets anders meer kunnen praten. En dus sta je voor de keuze: stap mee in deze plotse brainwashing waardoor je toch nog met iets kan meepraten of geraak stilaan vervreemd van elkaars leefwereld.
- Studententijd zal de mooiste van mijn leven worden
- Gaan werken zal de hel op Aarde worden
Hoe ik het nu ervaren heb:
- Mijn studententijd was inderdaad absoluut de mooiste tijd van mijn leven
- Gaan werken valt al bij al wel mee, hoewel ik niet ontken dat het niet kan tippen aan mijn studententijd
Het mooiste aan de studententijd was het feit dat je met enorm veel gelijkgezinde mensen op dezelfde plaats voor gelijke uitdagingen staat, op gelijke manier wil ontspannen, .... En dat creëerde een unieke sfeer van samenhorigheid en veel ruimte voor spontaan, niet-gepland amusement. Je kon het ene moment in de les zitten en het andere moment denken "bwa, ik ben het beu, ik ga straks gewoon even x doen". En van het één komt het ander, er springt iemand anders binnen die het idee heeft om y te doen? Leuk, dan doe je dat toch gewoon? En 's avonds zit je op een plaats waarvan je het nooit gedacht hebt, met mensen die je nog nooit gezien hebt, ... en heb je onverwacht opnieuw een fantastische dag gehad. Geen enkele dag ziet er hetzelfde uit.
Als je gaat werken wordt alles veel voorspelbaarder: je weet maanden op voorhand dat je die dinsdag om 14u25 op uw werk zal zitten. Net zoals iedereen. Dan zou je denken: "dan spreek je toch gewoon na de werkuren af?". Maar dan ga je constateren dat veel mensen terugkeren naar hun kerktoren, wat ze vervolgens zullen minimaliseren met "het is amper 25 minuten met de auto rijden" maar waarna je al gauw merkt dat die drempel hoog genoeg is om die mensen niet meer te zien door de week. Door dit effect + het steeds groeiend aantal sociale verplichtingen in het weekend, ga je uw casual afspreek-momenten met die vrienden wekenlang op voorhand moeten plannen.
Je zal zien dat veel mensen die vroeger interessant waren, plots een buitengewone interesse beginnen krijgen in bakstenen en kinderen waarna die over niets anders meer kunnen praten. En dus sta je voor de keuze: stap mee in deze plotse brainwashing waardoor je toch nog met iets kan meepraten of geraak stilaan vervreemd van elkaars leefwereld.
Sir WarCry III
Legacy Member
Ik heb heel de thread niet gelezen maar ik zou niet zeggen dat mijn studententijd zo speciaal de beste tijd van mijn leven was. Mijn studententijd was zeer goed en ik ben toen enorm opengebloeid maar het is nadien ook niet terug bergaf gegaan of zo. Ik ben natuurlijk achteraf ook wel naar het buitenland vertrokken en heb een pracht van een job die ik graag doe met heel flexibele uren gevonden. Dat heeft er misschien ook iets mee te maken.
Dat de sociale contacten met vrienden minder worden als ze kinderen hebben snap ik wel. Als ik erover nadenk zijn er in mijn sociale cirkel ook gewoon vrij weinig mensen met kinderen. Ik leer ook vaak nieuwe mensen kennen dus de uitgaansvrienden zijn niet perse dezelfde als bijvoorbeeld 3 jaar geleden.
Dat de sociale contacten met vrienden minder worden als ze kinderen hebben snap ik wel. Als ik erover nadenk zijn er in mijn sociale cirkel ook gewoon vrij weinig mensen met kinderen. Ik leer ook vaak nieuwe mensen kennen dus de uitgaansvrienden zijn niet perse dezelfde als bijvoorbeeld 3 jaar geleden.
brandon_
Legacy Member
sandervdw zei:
Hiermee impliceer je dat je enkel kan genieten van het leven tijdens de "beste jaren van je leven".
Het is toch niet omdat een bepaalde periode van je leven de "beste periode van je leven" is, dat daarom per definitie alle andere periodes van je leven "slecht" zijn?
Ik heb tot nu toe al super genoten van het leven, maar dat wil niet zeggen dat ik daarom in mezelf denk "Ik hoop dat ik het beste al gehad heb en dat ik een mindere periode tijdens mijn pensioen ga hebben."
Nee, integendeel! Ik heb nu al super periodes in mijn leven meegemaakt, maar ik hoop dat ik tijdens mijn pensioen mij nóg beter ga voelen en nóg meer ga genieten.
Jij bekijkt het blijkbaar erg zwart-wit. "Als ik de beste levensjaren tijdens mijn pensioen ga meemaken, heb ik daarvoor niet van het leven genoten." Wat dus natuurlijk totaal niet waar hoeft te zijn.
citrofenwick
Legacy Member
Ik ben aan mijn 19 gaan werken en heb pas aan mijn 28e beslist om verder te studeren. Mijn eerste 20er jaren waren fantastisch en ik kon geregeld eens een graantje meepikken van het uitgaansleven door een nachtje uit te gaan en op één of ander kot te blijven maffen. Ik had toen ook veel geld omdat ik ging werken en veel uren deed maar toch nog voldoende vrije tijd had.
Van mijn studententijd had ik qua uitgaan weinig verwachtingen omdat Roeselare niet echt een studentenstad is. In het eerste jaar zijn we toch vrij vaak met studenten uitgegaan, maar nu is dit toch wa minder.
Desondanks is mijn vriendenkring toch serieus wat breder geworden en heb ik er zelfs een goei lief aan overgehouden waar ik nu zelfs al mee samen woon.
Voor mij is het enerzijds zwaar omdat ik terug serieus heb moeten inboeten aan tijd, hobby's, geld verdoen, ... Der zijn vrienden waar ik sindsdien minder contact mee heb.
Anderzijds is studeren zo verrijkend voor me geweest, ik ben ontzettend blij dat ik het gedaan heb. Ik vind dat ik als mens meer gegroeid ben in de laatste 2.5 jaar dan de 8 jaar er voor. In dat opzicht vind ik zeker dat ik mijn studententijd goe mag noemen
Van mijn studententijd had ik qua uitgaan weinig verwachtingen omdat Roeselare niet echt een studentenstad is. In het eerste jaar zijn we toch vrij vaak met studenten uitgegaan, maar nu is dit toch wa minder.
Desondanks is mijn vriendenkring toch serieus wat breder geworden en heb ik er zelfs een goei lief aan overgehouden waar ik nu zelfs al mee samen woon.
Voor mij is het enerzijds zwaar omdat ik terug serieus heb moeten inboeten aan tijd, hobby's, geld verdoen, ... Der zijn vrienden waar ik sindsdien minder contact mee heb.
Anderzijds is studeren zo verrijkend voor me geweest, ik ben ontzettend blij dat ik het gedaan heb. Ik vind dat ik als mens meer gegroeid ben in de laatste 2.5 jaar dan de 8 jaar er voor. In dat opzicht vind ik zeker dat ik mijn studententijd goe mag noemen
Timmos
Legacy Member
Epyon zei:
^ Dit.
Eerste job: meteen bedrijfswagen. Een loon. Hup veel dingen kopen. Skireis? Geen enkel probleem. Eigen snowboard. Nieuwe PC. Je gaat nog veel uit, gaat nog laat in bed, niets is een probleem. Weekends zijn nog zeeen van tijd. Na een paar maand heb je al zodanig veel verdiend dat je niet meer weet wat je nog wil kopen want alles wat je wou, heb je al. Dan begin je dus te sparen. Na een paar jaar werk ga je samenwonen: je koopt een huis. Tegen die tijd ben je al veel verantwoordelijker geworden en is het impulsieve karakter van de studententijd al verwaterd. Je begint minder uit te gaan, en eens een avond op het gemak in de zetel te blijven. Je houdt je bezig met de toekomst. Pensioensparen. Lening aangaan. En zeer geleidelijk aan heb je overal verantwoordelijkheden. Nieuwe job? Plots geen bedrijfswagen meer. Dus eigen auto kopen. Weer betalen. Huis onderhouden. Meer zorgen. Vrienden hebben (ook) al kinderen dus die die verre reizen van 3 weken en langer gaan ook niet meer door, als je al genoeg verlof over hebt natuurlijk, want dat was 5 jaar geleden geen probleem.
Ik denk dat, met ouder worden, je dingen beter kan relativeren - wegens levenservaring - en dat je dan minder zorgen maakt. Ook in het vooruitzicht van afbetaalde leningen, van kinderen die op hun eigen benen kunnen staan en zo.
mac-bc
Legacy Member
zarathustra zei:
Ik heb dat toch zo ervaren bij sommige vrienden ja.
Praatte je in jaar x (lees: in de studententijd) nog over een enorm breed scala aan onderwerpen (van schunnige toogpraat over interessante leerstof over politiek tot en met filosoferen over het leven), dan moet je diezelfde mensen eens horen als ze pakweg een jaar of 3 werken en zich teruggetrokken hebben onder hun kerktoren. Ik kon mijn oren niet geloven toen diezelfde mensen plots 40 minuten doodserieus over een f*cking gevelsteen aan het praten waren alsof hun leven ervan af zou hangen.
Bekijk dat eens nuchter vanop een afstand. Ik denk dan vaak: neem dit gesprek op, ga 3 jaar terug in de tijd en laat het horen aan de persoon in kwestie. Niet alllen zou hij in de grond zakken van zelf-schaamte maar ook het woord brainwashing zou vallen.
Pas op, dat is niet altijd zo en niet iedereen wordt zo gebrainwashed maar sommigen hebben er toch echt geen deugd van om zichzelf terug te trekken in de Vlaamse klei.
Bimmer
Legacy Member
mac-bc zei:
Zeiden we van het weekend ook nog tegen mekaar op café, dat de gesprekken ook totaal anders zijn als vroeger.
Meestal gaat het bij ons nu ook over bouwen en verbouwingen, we waren bezig over hoe we onze domotica gaan installeren en wat we er allemaal mee gaan doen. Hebben goede ideeën opgedaan bij mekaar en was een leuk gesprek. Gesprekken over belastingen, wat we vroeger quasie nooit deden.
Opzich is het normaal dat de gesprekken veranderen, u interesse veranderd ook wat. Vroeger waren we meer bezig over onze scooters en hoe we dit het best konden afstellen, nu praten wij daar niet meer over, ons interesseer dat niet meer. Wilt daarom niet zeggen dat ik andere mannen die nu in die tijd zitten erover bezig zijn, raar aankijk. Want denk ik nu in mijn eigen van; Op die leeftijd of fase van mijn leven vond ik dat ook leuk.
Vrouwen is ook bij ons wat verminderd, maar dat komt omdat er nu al gaan trouwen, is dan ook normaal dat ze er anders naartoe gaan kijken. Sommige krijgen zelfs kinderen en beginnen dan ook al te denken van, eigenlijk is dat iemand zijn dochter.
Tja dat noemen ze ouder worden, hierdoor veranderd mijn interesse ook.
. Heb ook sommige vrienden die ik amper zie omdat die al kinderen hebben en dus andere interesse krijgen, die interesse deel ik dan ook niet dus verwaterd dat. De levenstijl dat ik (wij hadden) heb is ook onmogelijk dat je kinderen hebt.Maar is dat slecht van die mensen, nee is hun leven, kiezen wat ze zelf willen. Ze zijn gelukkig in hun Vlaamse klei, laat ze daar dan gelukkig zijn. Wie zijn wij om daar commentaar op te geven.
A-res
Legacy Member
mac-bc zei:
Lijkt me eerder dat die mensen om te beginnen al niet echt boeiend waren om echte gesprekken mee aan te knopen, ook niet als student (drank doet rare dingen though, zowel met “interessant” gedrag van de ene, als met het inschattinggedrag van de andere). De typische problematiek die ze hier vaak naar boven brengen (genre “eens je vrienden aan kinderen en/of een huis beginnen, hebben ze voor niks anders nog tijd en kunnen ze over niks anders nog praten, dus je bent al gauw aan paria als je daar niet aan mee doet” of genre “eens verantwoordelijkheden op je beginnen drukken, wordt je leven helemala anders”), hebben wij nooit meegemaakt. Wij zijn zelf later aan kinderen begonnen, maar dat heeft ons nooit parten gespeeld in onze vriendenkring. We voelden ons geen buitenbeentjes en de gesprekken gingen als vanouds over vanalles en nog wat.
En jazeker, het ging uiteraard ook al eens over kinderen of het huis; niks mis mee als je dat nuchter van op een afstand bekijkt – ’t zijn dan ook belangrijke zaken in die mensen hun leven – maar ’t ging verre van alleen maar daarover.
zarathustra
Legacy Member
mac-bc zei:
Haha, weer die gevelstenen, dat is zeker al de vijfde keer dat ik u dat als voorbeeld hoor gebruiken, dat moet nog al eens iets geweest zijn.
Maar, alle gekheid op een stokje, ik kan wel begrijpen dat men af en toe eens 40 min bezig zit over iets als gevelstenen. Want de realiteit is dat dat een beslissing is waar je waarschijnlijk jaren/decennia op gaat moeten kijken, die u hopen geld kost en waar de meeste mensen nul echte kennis over hebben. Natuurlijk als die stenen het enige zijn waar je over kan praten gedurende maanden is er wel iets mis natuurlijk >.>
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.