Die mentaliteit van 'ik leer mijn boekje dat ik gekocht heb vanbuiten en dan haal ik wel snel een 18/20' is een zo foute instelling.
Moogt ge van mij perfect in uw bed blijven liggen elke maandagochtend en vrijdagavond (ja ik heb geweldige uren dat ik mijn lessen geef

), maar ik kan op voorhand zeggen dat het geen schitterend examen zal zijn (wat niet wilt zeggen dat ge niet door zijt). En nee dat komt niet omdat ik u niet gezien heb, maar het feit dat ge leerstof maar vanuit 1 bepaalde richting benaderd. Ge krijgt uw theorie, de oefeningen, een volledig uitgewerkte gids van hoe ge de oefeningen stap voor stap moet oplossen en ik geef de resultaten netjes mee.
Toch is het elk jaar hetzelfde:
- ge stelt dezelfde vraag met andere cijfers en ze kunnen het niet
- ge gebruikt dezelfde cijfers maar ge benadert het probleem anders en ze kunnen het niet
- ge geeft ze een geziene oplossing, ge verandert iets en ge vraag de fout te zoeken. Ze zien de fout niet.
Papegaaienwerk kan iedereen he, univ draait rond interpretatie van wat ge geleerd hebt en dan merkt ge wel degelijk verschillen. Uiteindelijk zijt ge student en komt ge om te leren. Als ik een examen opmaak voor de prof met vragen van 'leg die test uit' en 'wat is de theorie achter dat begrip' kan elke papegaai antwoorden en mag ik trouwens ook aan een nieuw examen beginnen. Als er 5 examenvragen zijn, stel ik 1 theorievraagje en de andere 4 vraag ik naar inzichten. Ge moet niks berekenen, ge moet niks tellen en ge moogt er uw cursus gerust langs leggen (wat ze ook effectief mogen). 70% van degenen in de les zullen slagen tegen 30% van de rest. Enerzijds heeft dat te maken met algemene inzet van de studenten, maar ook aan een bepaalde tunnelvisie die ge ontwikkelt door iets volledig zelfstandig te willen studeren.