Archief - quarterlife crisis?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Cycloon

Legacy Member
PC_Freak zei:
Ik hou het dus liever op het huren en zorgen dat ik kan verhuizen wanneer nodig

Huren is in mijn ogen weggesmeten geld, terwijl kopen een soort van "spaarboekje" aanleggen is voor je (toekomstige) kinderen waar je zelf nog kan in leven ondertussen. En verhuizen is ook nie het plezantste wat er is als ge een huis gewoon zijt geworden :)

PC_Freak

Legacy Member
Dat klopt allemaal, maar direct bij uw eerste job al denken aan het kopen van een huis in de buurt? Als de job tegenvalt en je vindt niet meteen iets in de buurt (is niet meteen tegen Brussel waar meeste IT-bedrijven zitten) ben je niet veel meer met uw huis, dus tenzij je het houdt en verhuurt.

Ik zou later ook zeker iets kopen maar pas als ik redelijk zeker ben dat ik er kan blijven.

Cycloon

Legacy Member
Tja, zo kan je heel je leven twijfelen of je daar wel zal blijven werken. Koop een huis omdat het een gezellige buurt is, omdat het goedkoop is, omdat het goed te bereiken, omdat het dicht bij familie is, ... Maar bij mij zou het nooit afhangen van mijn job (en zeker niet van mogelijke toekomstige jobs).

coillie

Legacy Member
@ milm: welcome to the real world, maar daarnaast is het leven ook wat je er van maakt hé in zoverre uw mogelijkheden rijken om dat te doen.
@ oldskooler: mja mensen die werken voor die baas kunnen meestal ook niet veel goed doen hé :p. we zijn gewoon allemaal kritisch al dan niet terecht.
@ noree: succes :D
@ pc freak: vriendschappen verwateren quasie altijd, zeker als de enige link die je hebt verbroken word, gelukkig blijven er af en toe nog wat bestaande en dan is het altijd leuk als je mekaar 2x per jaar ontmoet ofzo en bijkletst over vanalles.
@ lang thuis blijven wonen: ik denk dat er vele daarvoor kiezen puur om het financiele en om niks anders (miss gemak, maar dat betwijfel ik). velen voelen zich niet geroepen om lang thuis te wonen tot je met je neus op de feiten word gedrukt ...

noreeeee

Legacy Member
Als ik nog geneens ffkes mijnen droom mag posten.

Hoogtswaarschijnlijk zal mijn leven zoals iedereen worden van 8 tot 5 of langer mss kantoorjobke of iets in den aard.

joeylee

Legacy Member
Ik moet zeggen dat ik nu ook helemaal niet meer echt ambitieus ben (itt mijn studentenjaren)
Ik wil nu ook zo een rustig en zorgeloos mogelijk leven
Ik doe mijn werk goed en voor de rest trek ik me niet veel aan van al dat geroddel en gezever.
Komt misschien afstandelijk over tegenover mijn zogenaamde collega's maar ik wil mijn waarden en principes echt niet verlagen.
Al dat geruzie op de werkvloer van A vindt dat hij/zij meer doet dan B en B vindt hij/zij iets meer moet doen en vice versa, ik krijg echt het schijt ervan om al die gezever te moeten horen, ik weiger om daaraan deel te nemen en partij te kiezen
Ik ben zelf vrij kritisch ingesteld dus tis niet omdat iemand iets slecht zegt over A dat ik dat zomaar overneem, ik ben wel in staat om zelf een objectief oordeel over iemand te vellen.

Anarchist12911

Legacy Member
noreeeee zei:
Ik ben nog aant studeren (politieke wet) maar mijn droom is om leider te worden van de arbeider en boerenstaat België.

Met standbeelden en schilderijen van mij.

:offtopic:

Een van mijn 'dromen' is dat ik iets of wat invloed kan hebben in het meer aanvaardbaar maken van minder-democratische, maar meer efficiënte en rechtvaardige regeringsvormen, zoals oa. de meritocratie. (Over communisme ben ik totaal niet te spreken, het is een regeringsvorm die incompatibel is, in mijn ogen, met de menselijke natuur of een regeringsvorm die corrupt gedrag 'enabled' bij zij die de kans krijgen.)

Toch opvallend hoe ego-centristisch uw droom georiënteerd is hoor, dit doet uw geloofwaardigheid rondom uw communistische overtuigingen zeker geen goed. :p



--

On topic:
Ergeren sommigen zich niet verschrikkelijk aan hun job als ze beseffen dat ze hun werk niet graag doen? Ik kan daar persoonlijk echt niet mee overweg, ofwel vind ik een job waar ik bijna 'verslaafd' aan ben en me er 24/7 voor zou willen inzetten of anders moet het voor mij niet. Ik begrijp wel dat alle mensen niet deze luxe hebben misschien, en dat vind ik zeer jammer voor hen.

Oldskooler

Legacy Member
joeylee zei:
Ik moet zeggen dat ik nu ook helemaal niet meer echt ambitieus ben (itt mijn studentenjaren)
Ik wil nu ook zo een rustig en zorgeloos mogelijk leven
Ik doe mijn werk goed en voor de rest trek ik me niet veel aan van al dat geroddel en gezever.
Komt misschien afstandelijk over tegenover mijn zogenaamde collega's maar ik wil mijn waarden en principes echt niet verlagen.
Al dat geruzie op de werkvloer van A vindt dat hij/zij meer doet dan B en B vindt hij/zij iets meer moet doen en vice versa, ik krijg echt het schijt ervan om al die gezever te moeten horen, ik weiger om daaraan deel te nemen en partij te kiezen
Ik ben zelf vrij kritisch ingesteld dus tis niet omdat iemand iets slecht zegt over A dat ik dat zomaar overneem, ik ben wel in staat om zelf een objectief oordeel over iemand te vellen.

Ik ben ook zo. Ben eerder een afzijdig iemand, ik kom nergens tussen.

zarathustra

Legacy Member
Commissar12911 zei:
On topic:
Ergeren sommigen zich niet verschrikkelijk aan hun job als ze beseffen dat ze hun werk niet graag doen? Ik kan daar persoonlijk echt niet mee overweg, ofwel vind ik een job waar ik bijna 'verslaafd' aan ben en me er 24/7 voor zou willen inzetten of anders moet het voor mij niet. Ik begrijp wel dat alle mensen niet deze luxe hebben misschien, en dat vind ik zeer jammer voor hen.

ikga er vanuit dat ik 9/10 iets zal doen dat eigenlijk niet graag doe. Maar bon, ik weet ook wel dat ik niet de beste ben in wat ik doe dus grijpen wat ik kan is de filosofie :p En als ge u daar op voorhand op voorbereidt is er geen ontgoocheling

russian

Legacy Member
Ik heb er --hoewel heel tevreden met m'n huidige leven-- ook last van. Ik zou al m'n geld geven om terug student te zijn. Alles wordt voor je geregeld en je hoeft je nergens zorgen over te maken. Wat een verschil met het werkleven! En dromen spatten uit elkaar; een huisje kopen is nagenoeg ondoenbaar etc. Geef mij maar het zorgeloze studentenleventje.

Santa

Legacy Member
Mja en ik ben momenteel in een fase waar ik graag zou gaan werken. Waarsch zal dat gedacht danig veranderd zijn na mijn zomerstage xD

joeylee

Legacy Member
Santa| zei:
Mja en ik ben momenteel in een fase waar ik graag zou gaan werken. Waarsch zal dat gedacht danig veranderd zijn na mijn zomerstage xD

wss omdat je alleen maar zit te denken aan jouw 3500 bruto dat je later kan verdienen in groot advocatenkantoor als stagiar...
en vergeet dat je dan 60 uur per week moet werken, geen sociaal leven meer hebt, van de stres bekan doodgaat en wanneer ge fouten maakt wordt afgeblaft als een hond

Saiko-G

Legacy Member
Santa| zei:
Mja en ik ben momenteel in een fase waar ik graag zou gaan werken. Waarsch zal dat gedacht danig veranderd zijn na mijn zomerstage xD

Same here, ik ben ook jaloers dat sommige mensen uit mijn vriendenkring al afgestudeerd zijn en aan het werk zijn, terwijl ikzelf na dit jaar nog 2 jaar moet studeren (4 jaar in totaal). De enige reden van die jaloezie is het feit dat zij al maandelijks xxxx euro verdienen, en ik wat zit te kretsen met een studentenjobke.


Aan de andere kant besef ik ook dat studentenleven enorm chill is, en dat mijn eerste job hoogstwaarschijnlijk het tegenovergestelde zijn van wat ik voor ogen heb, vooral qua loon. Maar goed, ge moet ergens beginnen he.

Bart Religion

Legacy Member
noreeeee zei:
Als ik nog geneens ffkes mijnen droom mag posten.

Hoogtswaarschijnlijk zal mijn leven zoals iedereen worden van 8 tot 5 of langer mss kantoorjobke of iets in den aard.

alé, de revolutie niet verloochenen!

BiZi

Legacy Member
Ik ben net twee jaar op de arbeidsmarkt en kan het werken nog steeds niet gewoon worden. Ik heb een mooi loon met leuke extra's, zalige collega's en quasi perfecte werkuren. Toch heb ik het gevoel dat er iets ontbreekt.

Ik had nooit verwacht dat ik op deze leeftijd (bijna 25) bijna elke dag zou opstaan met het gevoel van 'pffff werken'.

Het liefst van al zou ik zelfstandig iets ondernemen, ik heb een vrij duidelijk beeld van wat ik wil en heb reeds de juiste connecties. Enkel het startkapitaal ontbreekt me nog deels. Ik heb net ook een appartement gekocht, dus ik kan me weinig of geen risico's permiteren.

Achja, maar effe doorbijten zeker...

Santa

Legacy Member
joeylee zei:
wss omdat je alleen maar zit te denken aan jouw 3500 bruto dat je later kan verdienen in groot advocatenkantoor als stagiar...
en vergeet dat je dan 60 uur per week moet werken, geen sociaal leven meer hebt, van de stres bekan doodgaat en wanneer ge fouten maakt wordt afgeblaft als een hond
Jep idd daar denk ik aan. Deel meer dan 3500€ bruto, maar idd 10-12u per weekdag werken en in het weekend thuis ook.

Das een keuze die je maakt he.. Nuja ik zal waarsch ook wel de downside zien als ik daar keer stage gelopen heb!

Boddah

Legacy Member
Wat ik nu doe, doe ik graag, en ook mijn loon ligt boven de verwachtingen die ik had als student. Maar de gedachte dat ik nog 39 jaar moet werken, doet mij huiveren. Soms heb ik wel een gevoel van "is dit nu het?". Maar ja, dat hoort bij het leven, eh. En het motiveert je om zo veel mogelijk van alles te profiteren.

quicky

Legacy Member
Santa| zei:
Jep idd daar denk ik aan. Deel meer dan 3500€ bruto, maar idd 10-12u per weekdag werken en in het weekend thuis ook.

Das een keuze die je maakt he.. Nuja ik zal waarsch ook wel de downside zien als ik daar keer stage gelopen heb!

welk kantoor als ik vragen mag?

tuesadorable

Legacy Member
Ligt dat niet aan je eigen mentaliteit, dat je niet graag meer werkt of niet meer wilt verder doen, etc? Zoals mijn ouders het ooit eens zeiden in mijn wilde puberjaren; "wij moesten daar nog niet aan denken dat het werk fout ging of niet leuk was. Werk is werk." De wereld rondtrekken, een sabbatjaar nemen,... Vroeger was daar totaal geen mogelijkheid toe en kijk, onze ouders leven toch ook nog?

Wie kan er eigenlijk zeggen dat hij een job doet waar hij volledig achter staat en waar alles loopt zoals hij het wilt?

Een positieve houding kan je ook wel helpen. Gewoon de komende weken denken dat alles goed gaat gaan en goed gaat. Klinkt nogal Ingeborg-achtig maar ik heb de truc ook net toegepast toen ik merkte dat ik vrij hard begon te zagen over hetzelfde, langdurende werk op mijn stage.

coillie

Legacy Member
ik doe ook graag wat ik doe, veel liever dan wat ik voorheen deed, waarschijnlijk helpt dit wel. ik heb sinds ik dit werk doe denk ik nog geen enkele dag tegen mijn zin gaan werken, enkel het vroeg opstaan zie ik soms tegenop, het is een pak zwaarder dan m'n vorig werk ondanks dat echt arbeid was. je moet vooral het positieve zien en het negatieve proberen te vergeten, je er over zetten. realistische doelen stellen in het leven, etc...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan