Ik heb over mijn dossier contact gehad met de juridische dienst van de FOD Sociale Zekerheid. Deze oordeelde na onderzoek dat ik echt zelfstandige was, en de Deense Sociale Zekerheid was daarmee akkoord.
Ik stelde dan de vraag hoe de fiscus dan een ander oordeel zou kunnen hebben.
Daarop vertelden ze mij me dat de fiscus niet zelden van mening verschilt met de FOD Sociale Zekerheid. In binnen- en buitenland.
Bovendien is het blijkbaar helemaal niet nodig dat ze overheid zelf consequent is.
Zo is het dus (tot mijn verrassing) perfect mogelijk, dat de RSZ bepaalt dat je zelfstandige bent, en dus op basis daarvan je RSZ moet betalen,
terwil de fiscus je doodleuk belast als schijnzelfstandig werknemer. Werk je even in het buitenland, dan zijn er plots 4 diensten (2x RSZ+ 2x fiscus) die mekaar kunnen tengespreken.
Ik heb dat nadien nog voorgelegd aan een professor Sociale Zekerheid, die beaamde dat volmondig: "Die diensten doen elk wat ze willen.".
Dit was een geval, waarbij er expliciet b2b-contracten waren, waarbij noch ikzelf, noch het agency, noch de eindklant, klachten hadden over schijnzelfstandigheid,
maar waarbij de fiscus doodleuk die contracten wenste opzij te schuiven, omdat ze anders geen cent belasting konden innen, omdat ze reeds van oordeel waren dat mijn bedrijf daar geen permanente vestiging had
--
Op een debat over de toekomst van de Sociale Zekerheid ging het over de groeiende groep freelancers, en de maatregelen die men neemt in buurlanden, in NL (VAR-klaring, ZZP-regeling,...) en de UK (IR35).
Daar stelde men de vraag "wat is het inkomen van een freelancer?" Het zelfgekozen bedrijfsloon of zijn ganse bruto-omzet?
De teneur was duidelijk dat, als men de sociale zekerheid wil redden, er dingend meer inkomsten moeten komen en men de freelancers RSZ zou moeten doen betalen op hun bruto-omzet.
Dat is nu al een het gebeuren in NL en UK.
Eén van de argumenten was dat dat die freelancers geen echte zelfstandigen zijn, laat staan echte zaakvoerders, maar eerder seriële werknemers die hun eigen hun persoon als tijdelijke werkkracht aanbieden.
Want een niet-schijnzelfstandige heeft per definitie het recht om zichzelf te vervangen bij klanten.
schijnzelfstandigne kunnen/mogen zichzelf niet vervangen.
Ook al is het in praktijk lastig om dat recht gebruik te maken, ik zorg er telkens wel voor het het expliciet in het contract staat.
MAW ik ben er vrij zeker van dat de discussie over schijnzelfstandigheid in ons land zal toenemen, omwille van een overheid die op zoek is naar geld.
Daar waar vroeger de schijnzelfstandige een uitgebuitte werknemer was die enkel op papier zelfstandig was,
zullen goedverdienende freelancers meer en meer gelabeld worden als "schijnzelfstandigen" die hun "fair share" zullen moeten beginnen bijdragen, te beginnen met 20% RSZ op hun omzet.
Paul Magnette weet waar de centen zitten.
.