Mijn mama stond er door omstandigheden alleen voor wanneer ik mijn studies aanving. Een scheiding is een kostelijke affaire en ons mama heeft financieel heel wat offers moeten maken om mij de mogelijkheid te geven te kunnen studeren. Het is niet dat ze van iets of iemand profiteerde, verre van

, nog steeds immens veel respect voor hetgeen zij doorzwommen heeft.
Ik kreeg een studiebeurs en dit voor het maximale bedrag. Als men u zo'n bedrag toekent is het meestal wel nodig

. Ik heb mooi mijn studies afgemaakt zonder een jaar te bissen. Tijdens mijn studies had ik een studentenjobke, zelf tijdens de examens/blok ging ik 20 u per week werken (dees voornamelijk om mijn 'leefkosten' naast mijn studies te betalen).
Ik heb nu een goedbetaalde job en de mogelijkheid carrière te maken. Ik zal in de toekomst meer afdragen dan wanneer ik op mijn 18de een jobke achter de kassa had aangenomen. En ik zou het gezien mijn capaciteiten verdomd jammer gevonden hebben moest ik achter de kassa beland geweest zijn.
Nu is het zo dat ik tijdens mijn studies niet op Erasmus geweest ben. Heb ook nooit met het idee gespeeld of er naar gezocht omdat ik simpelweg wist dat ik daarmee thuis niet zou moeten afkomen. Maar hoeveel mensen worden hier wel niet gesponsord door de gemeenschap terwijl dit louter een extra luxe-ervaring bovenop uw opleiding vormt! Je hebt geen erasmuservaring nodig om af te studeren en een mooie toekomst tegemoet te gaan. Ook een manama was voor mij gezien de omstandigheden ondenkbaar (geen studiebeurs + jaartje langer dat uw ouders u financieel moeten dragen). Een studentenlening is allemaal mooi en wel maar die moet wel afbetaald worden en om eerlijk te zijn, ik ben na mijn studies beginnen werken met een beperkte spaarpot opnieuw omdat we het thuis niet zo breed hadden, moest ik van mijn loon moeten afdragen aan een lening, ik zou mijn boekje niet kunnen vullen zoals ik nu doe en opnieuw beknot worden in mijn toekomstmogelijkheden. Eerst paar jaar gaan werken om achtervolgens nog te gaan studeren, ergens vind ik dat toch ook een gewaagde redenering.. het lijkt mij zeer moeilijk om die stap te zetten wat de slaagkansen toch wel beknot (uw levensstijl drastisch omsmijten, tussen mensen gaan zitten wiens mentaliteit totaal verschillend zijn dan de jouwe, ..)
Wel heb ik tijdens mijn studies ook een stuk belastingen betaald gezien ik ging werken en mijn onderhoudsgeld werd gezien als belastbaar inkomen. Ik heb zo onlangs nog 700€ belastingen betaald voor het jaar waarin ik deels nog studeerde (inkomsten studentenjob) en ben beginnen werken. Terwijl al mijn medestudenten net een hele som teruggekregen hebben omdat ze maar een beperkt aantal maanden belastbare inkomsten hadden.
Ik vind dat studietoelagen zeker moeten kunnen. Zeker gezien de tijden waar we naartoe stromen (alles wordt duurder en een diploma wordt steeds meer broodnodig om job te verkrijgen die u in normaal levensonderhoud kan voorzien). Al is het wel zo dat er meer controle moet komen op diegene die het systeem misbruiken. Maar overal vindt men nu eenmaal misbruik, dat zou niet het systeem mogen ten onder halen voor diegene die het wel nodig hebben

.